1.
Urządzenia kontrolno-pomiarowe rozmieszcza się, uwzględniając zachowanie elementów budowli hydrotechnicznej pod wpływem obciążeń.
2.
Urządzenia kontrolno-pomiarowe umieszcza się w budowli hydrotechnicznej oraz w jej podłożu, z zagęszczeniem w strefach większego zagrożenia lub potencjalnego wystąpienia skutków wywołanych czynnikami zewnętrznymi.
3.
Do stref większego zagrożenia zalicza się:
1)
w podłożu budowli hydrotechnicznej – miejsca skoncentrowanych i znaczących zmian parametrów geotechnicznych, w szczególności: uskoki, wkładki skał lub gruntów o małej wytrzymałości, o dużej ściśliwości, o niestabilnej strukturze (pęczniejące, zapadowe, ulegające deformacjom filtracyjnym, podatne na upłynnienie i inne), a także tereny czynne geologicznie, w szczególności osuwiskowe, oraz tereny krasowe i zagrożone deformacjami górniczymi;
2)
w konstrukcji budowli hydrotechnicznej – strefy koncentracji naprężeń, połączenia nasypów z elementami betonowymi i przyczółkami.
4.
Lokalizację urządzeń kontrolno-pomiarowych i punktów kontrolnych określa się we współrzędnych zgodnych z obowiązującym systemem odniesień przestrzennych.
5.
Na etapie projektowania budowli hydrotechnicznej, na której przewiduje się urządzenia kontrolno pomiarowe do pomiarów przemieszczeń bezwzględnych, projektuje się punkty osnowy realizacyjnej lub pomiarowej poza strefą przewidywanego oddziaływania tej budowli.
