1.
W celu sprawdzenia, w warunkach I stanu granicznego nośności (SGN), stateczności budowli hydrotechnicznej, z wyjątkiem skarp budowli hydrotechnicznej ziemnej i zboczy, stosuje się zależność:
γn ∙ Edest ≤ m · Estab
gdzie:
Estab – oznacza obliczeniowe oddziaływania stabilizujące, którymi są:
– obliczeniowy opór graniczny podłoża gruntowego,
– suma rzutów na płaszczyznę poślizgu wszystkich sił od obciążeń obliczeniowych przeciwdziałających przesunięciu, wyznaczonych z uwzględnieniem obliczeniowych wartości parametrów geotechnicznych,
– momenty wszystkich sił obliczeniowych przeciwdziałających obrotowi,
– składowa pionowa obciążeń obliczeniowych w poziomie posadowienia przy sprawdzaniu stateczności na wypłynięcie,
Edest – oznacza obliczeniowe oddziaływania destabilizujące, którymi są:
– obciążenia przekazywane przez fundamenty na podłoże gruntowe,
– składowa styczna wszystkich obciążeń obliczeniowych mogących spowodować przesunięcia budowli
hydrotechnicznej w płaszczyźnie poślizgu,
– momenty wszystkich sił obliczeniowych mogących spowodować obrót,
– składowa pionowa wartości obliczeniowej wyporu w poziomie posadowienia przy sprawdzeniu statecz-
ności na wypłynięcie,
γn – oznacza współczynnik konsekwencji zniszczenia,
m – oznacza współczynnik korekcyjny.
γn ∙ Edest ≤ m · Estab
gdzie:
Estab – oznacza obliczeniowe oddziaływania stabilizujące, którymi są:
– obliczeniowy opór graniczny podłoża gruntowego,
– suma rzutów na płaszczyznę poślizgu wszystkich sił od obciążeń obliczeniowych przeciwdziałających przesunięciu, wyznaczonych z uwzględnieniem obliczeniowych wartości parametrów geotechnicznych,
– momenty wszystkich sił obliczeniowych przeciwdziałających obrotowi,
– składowa pionowa obciążeń obliczeniowych w poziomie posadowienia przy sprawdzaniu stateczności na wypłynięcie,
Edest – oznacza obliczeniowe oddziaływania destabilizujące, którymi są:
– obciążenia przekazywane przez fundamenty na podłoże gruntowe,
– składowa styczna wszystkich obciążeń obliczeniowych mogących spowodować przesunięcia budowli
hydrotechnicznej w płaszczyźnie poślizgu,
– momenty wszystkich sił obliczeniowych mogących spowodować obrót,
– składowa pionowa wartości obliczeniowej wyporu w poziomie posadowienia przy sprawdzeniu statecz-
ności na wypłynięcie,
γn – oznacza współczynnik konsekwencji zniszczenia,
m – oznacza współczynnik korekcyjny.
2.
Zależność, o której mowa w ust. 1, stosuje się przy sprawdzaniu nośności podłoża gruntowego budowli hydrotechnicznej, poślizgu budowli hydrotechnicznej po podłożu lub w podłożu, obrotu budowli hydrotechnicznej oraz jej wypłynięcia.
3.
Wartości obliczeniowe obciążeń, ich kombinację w podstawowym i wyjątkowym układzie obciążeń oraz wartości obliczeniowe parametrów wytrzymałościowych podłoża gruntowego, obliczeniowy opór graniczny podłoża i wartości współczynnika korekcyjnego ustala się zgodnie z aktualnym poziomem wiedzy i techniki, w szczególności zgodnie z wymaganiami Polskich Norm.
4.
Współczynnik konsekwencji zniszczenia (γn) budowli hydrotechnicznej (z wyłączeniem skarp i zboczy) określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
5.
Dla budowli hydrotechnicznej na wodach granicznych wartość współczynnika konsekwencji zniszczenia (γn) ustala się indywidualnie w uzgodnieniu z właściwymi służbami państwa sąsiedniego, przy czym ten współczynnik nie może być mniejszy niż określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
6.
W obliczeniach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się naprężenia efektywne wyznaczane z uwzględnieniem prognozowanych ciśnień wody w porach gruntu podłoża. Zależność, o której mowa w ust. 1, sprawdza się zarówno dla warunków pracy bez odpływu, jak i z odpływem, przyjmując odpowiednio całkowite lub efektywne parametry wytrzymałościowe gruntów w podłożu.
7.
Dopuszcza się stosowanie innych metod obliczeń stateczności budowli hydrotechnicznej opartych na rozwiązaniu równań równowagi. W takim przypadku współczynnik pewności (γi) spełnia wymagania, o których mowa w § 40 ust. 2.
