§ 1.
Zatrzymanemu przysługuje zażalenie na zatrzymanie do sądu. W zażaleniu zatrzymany może domagać się zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości zatrzymania.
§ 2. Zażalenie przekazuje się niezwłocznie sądowi rejonowemu miejsca zatrzymania, który również niezwłocznie je rozpoznaje.
§ 2. Zażalenie przekazuje się niezwłocznie sądowi rejonowemu miejsca zatrzymania, który również niezwłocznie je rozpoznaje.
§ 3.
Przy rozpoznawaniu zażalenia sąd stosuje odpowiednio przepisy art. 246 zażalenie na zatrzymanie § 3 i 4 Kodeksu postępowania karnego.
§ 4.
W razie uznania zatrzymania za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanemu przysługuje odszkodowanie, którego może dochodzić w trybie określonym w dziale XII niniejszego kodeksu.
(Art. 47 § 2 w związku z art. 33 uczestnictwo stron w posiedzeniu i art. 109 postępowanie odwoławcze § 2 ustawy – w zakresie, w jakim nie gwarantuje osobie zatrzymanej prawa do udziału w posiedzeniu sądu rozpatrującego zażalenie na zatrzymanie – został uznany za niezgodny z Konstytucją RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 stycznia 2019 (sygn. akt SK 6/16) i z dniem 15 stycznia 2019 r. utracił moc w tym zakresie (Dz. U. z 2019 r. poz. 76)
(Art. 47 § 2 w związku z art. 33 uczestnictwo stron w posiedzeniu i art. 109 postępowanie odwoławcze § 2 ustawy – w zakresie, w jakim nie gwarantuje osobie zatrzymanej prawa do udziału w posiedzeniu sądu rozpatrującego zażalenie na zatrzymanie – został uznany za niezgodny z Konstytucją RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 stycznia 2019 (sygn. akt SK 6/16) i z dniem 15 stycznia 2019 r. utracił moc w tym zakresie (Dz. U. z 2019 r. poz. 76)
