• Ustawa o obronie Ojczyzny
  19.04.2024

Ustawa o obronie Ojczyzny

Stan prawny aktualny na dzień: 19.04.2024

Dz.U.2024.0.248 t.j. - Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny

Obserwuj akt

Rozdział 6 Nadzór i kontrola

Nadzór i kontrolę nad realizacją zadań na rzecz Sił Zbrojnych oraz służb specjalnych wykonywanych przez przedsiębiorcę sprawuje Minister Obrony Narodowej.
1.
Kontrola nad realizacją zadań na rzecz Sił Zbrojnych oraz służb specjalnych wykonywanych przez przedsiębiorcę polega na sprawdzeniu:
1)
sposobu przygotowania przedsiębiorcy do realizacji zadań na rzecz Sił Zbrojnych nałożonych decyzją administracyjną;
2)
sposobu funkcjonowania przedsiębiorcy w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny;
3)
wykonywania decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 648 zadania realizowane przez przedsiębiorców na rzecz Sił Zbrojnych ust. 2 i 7;
4)
prawidłowości i rzetelności prowadzenia dokumentacji dotyczącej realizowanych zadań;
5)
wykorzystania udzielonych dotacji celowych;
6)
wykonania zaleceń pokontrolnych wydanych na podstawie wyniku przeprowadzonej kontroli.
2.
Minister Obrony Narodowej w związku ze sprawowaniem nadzoru nad przedsiębiorcą w zakresie realizacji zadań na rzecz Sił Zbrojnych oraz służb specjalnych ma prawo do żądania informacji, dokumentów i danych, niezbędnych do sprawowania tego nadzoru.
1.
Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez upoważnioną przez Ministra Obrony Narodowej osobę, na podstawie pisemnego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.
2.
Czynności kontrolne, w zakresie zadań określonych w art. 648 zadania realizowane przez przedsiębiorców na rzecz Sił Zbrojnych ust. 1 pkt 5, mogą być wykonywane przez upoważnioną przez Ministra Obrony Narodowej osobę, na podstawie pisemnego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, w uzgodnieniu z właściwym organem administracji rządowej.
1.
Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby pisemnie przez niego upoważnionej, w sposób sprawny i możliwie niezakłócający funkcjonowania kontrolowanego podmiotu.
2.
Osoby upoważnione do przeprowadzania kontroli są uprawnione do:
1)
swobodnego wstępu na teren nieruchomości, do obiektów i pomieszczeń kontrolowanego podmiotu;
2)
przeprowadzania oględzin obiektów oraz składników majątku kontrolowanego przedsiębiorcy;
3)
żądania od kontrolowanego przedsiębiorcy udzielenia informacji w formie ustnej i pisemnej w zakresie przeprowadzanej kontroli;
4)
żądania wglądu do dokumentów i innych nośników informacji zawierających dane wynikające z zakresu kontroli;
5)
sporządzania odpisów oraz kopii dokumentów, z zastrzeżeniem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych;
6)
zabezpieczenia kontrolowanej dokumentacji;
7)
wykonywania innych czynności niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia kontroli.
3.
Osoby kontrolujące zobowiązane są do przestrzegania tajemnicy przedsiębiorcy, a także przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.
4.
Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół dokonanych czynności, w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla kontrolowanego i organu prowadzącego kontrolę. Protokół podpisuje kontrolowany albo osoba przez niego upoważniona.
5.
Protokół zawiera pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści, przy czym termin do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu.
6.
W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego albo osobę przez niego upoważnioną kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i wykonania ustaleń kontroli.
7.
Organ prowadzący czynności kontrolne może wezwać kontrolowanego do usunięcia nieprawidłowości określonych w protokole, wskazując termin ich usunięcia.
8.
Do organizowania oraz prowadzenia kontroli realizacji zadań na rzecz Sił Zbrojnych wykonywanych przez przedsiębiorców stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 27 zapewnianie bezpieczeństwa zewnętrznego państwa oraz sprawowanie ogólnego kierownictwa w dziedzinie obronności kraju przez Radę Ministrów ust. 2 pkt 9 oraz przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
1.
Obywatel polski może przyjąć służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej za zgodą Ministra Obrony Narodowej.
2.
Zgody nie udziela się w razie ogłoszenia mobilizacji, w czasie wojny oraz w razie wprowadzenia na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanu wojennego lub stanu wyjątkowego.
3.
Obywatele polscy, którzy przed ogłoszeniem, zaistnieniem lub wprowadzeniem stanów, o których mowa w ust. 2, uzyskali zgodę na przyjęcie służby w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej, mogą pełnić tę służbę przez okres, na jaki zgoda została im udzielona, o ile rozpoczęli już pełnienie tej służby.
4.
Obowiązek uzyskiwania zgody, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy obywateli polskich będących jednocześnie obywatelami innego państwa, jeżeli stale zamieszkują na jego terytorium i zamierzają przyjąć służbę w siłach zbrojnych lub organizacji wojskowej tego państwa.
5.
Zgody udziela się wyłącznie na pisemny wniosek obywatela polskiego, który zamierza przyjąć służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej, złożony do Ministra Obrony Narodowej.
6.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się:
1)
zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego;
2)
zaświadczenie naczelnika urzędu skarbowego o braku zaległości podatkowych;
3)
zaświadczenie właściwego oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o braku zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenia zdrowotne;
4)
zaświadczenie z Krajowego Rejestru Sądowego o niefigurowaniu w rejestrze dłużników niewypłacalnych.
Obywatelowi polskiemu podlegającemu obowiązkowi obrony może być udzielona zgoda na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej tylko w przypadku, gdy ma uregulowany stosunek do służby wojskowej, nie jest żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz nie posiada przydziału mobilizacyjnego, pracowniczego przydziału mobilizacyjnego lub przydziału organizacyjno-mobilizacyjnego, a właściwy szef wojskowego centrum rekrutacji nie prowadzi postępowania w sprawie nadania temu obywatelowi któregokolwiek z tych przydziałów.
1.
Zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej można udzielić, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
1)
służba ta nie narusza interesów Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
służba nie jest zakazana przez prawo międzynarodowe;
3)
służba nie wpłynie na zadania wykonywane przez Siły Zbrojne;
4)
nie zachodzi przeszkoda, o której mowa w art. 666 warunek udzielenia zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej.
2.
Nie udziela się zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej pomimo spełnienia warunków określonych w ust. 1, jeżeli obywatel polski, ubiegający się o zgodę:
1)
został przeniesiony do rezerwy wskutek uznania przez właściwą komisję lekarską za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju;
2)
nie spełnił choćby jednego z obowiązków określonych w art. 3 obowiązek obrony Ojczyzny, art. 6 rekompensata za utracone zarobki, zwrot kosztów dojazdu ust. 1, art. 54 rozszerzenie rejestracji osób w czasie ogłoszenia mobilizacji i czasie wojny ust. 2, art. 59 obowiązek stawienia się do kwalifikacji wojskowej ust. 1, 2 i 5, art. 60 kobiety posiadające kwalifikacje przydatne do służby wojskowej oraz kobiety pobierające naukę w celu uzyskania tych kwalifikacji ust. 1 oraz art. 165 orzekanie w sprawach udzielania osobom podlegającym obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej odroczeń tej służby ust. 4, jeżeli do ich spełnienia był zobowiązany;
3)
nie został powołany i nie odbył obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej lub ćwiczeń w jednostkach przewidzianych do militaryzacji, z przyczyn leżących po stronie obywatela;
4)
został uznany przez właściwą komisję lekarską za trwale i całkowicie niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny;
5)
złożył wniosek o przeznaczenie go do służby zastępczej, został przeznaczony do służby zastępczej, został skierowany do odbycia służby zastępczej, odbywał służbę zastępczą, został przeniesiony do rezerwy po odbyciu służby zastępczej lub bez jej odbycia;
6)
został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę co najmniej jednego roku pozbawienia wolności, w tym także z warunkowym zawieszeniem jej wykonania;
7)
odbywa karę pozbawienia wolności lub oczekuje na jej wykonanie;
8)
znajduje się w okresie próby w wykonywaniu warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
9)
odbywa karę ograniczenia wolności;
10)
ma zaległości podatkowe lub zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne;
11)
jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych.
3.
Złożenie wniosku, o którym mowa w art. 665 zgoda na przyjęcie służby w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej ust. 5, nie powoduje obowiązku skierowania obywatela polskiego ubiegającego się o zgodę do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu określenia zdolności do służby wojskowej.
1.
Minister Obrony Narodowej udziela zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej albo odmawia jej udzielenia po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych i ministra właściwego do spraw zagranicznych, lub organów przez nich upoważnionych, w zakresie, czy służba ta nie narusza interesów Rzeczypospolitej Polskiej oraz czy nie jest zakazana przez prawo międzynarodowe.
2.
Obywatele polscy zamieszkujący lub przebywający czasowo powyżej 3 miesięcy za granicą składają wniosek o udzielenie zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej do Ministra Obrony Narodowej, za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek zawiera co najmniej imię i nazwisko oraz numer PESEL wnioskodawcy, nazwę obcego wojska lub obcej organizacji wojskowej, państwo, w którym będzie pełniona służba, zamierzony czas pełnienia służby oraz przewidywany czas rozpoczęcia służby.
3.
Udzielenie zgody i odmowa jej udzielenia następuje w drodze decyzji administracyjnej.
4.
Osobom, którym została udzielona zgoda na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej, nie nadaje się przydziałów wymienionych w art. 666 warunek udzielenia zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej przez okres, na jaki zgoda ta została udzielona.
5.
Minister Obrony Narodowej zawiadamia właściwego szefa wojskowego centrum rekrutacji o każdym przypadku udzielenia obywatelowi polskiemu zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej.
Udzielenie zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej nie rodzi odpowiedzialności organów Rzeczypospolitej Polskiej za następstwa podjęcia tej służby.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb udzielania obywatelom polskim zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej,
2)
wzór wniosku o udzielenie zgody na służbę w obcym wojsku lub obcej organizacji wojskowej
– uwzględniając obowiązek zabezpieczania interesów Rzeczypospolitej Polskiej oraz możliwości wykonywania zadań przez Siły Zbrojne.
1.
Ustanawia się następujące Medale:
1)
„Za zasługi dla obronności kraju”, zwany dalej „Medalem za zasługi”, w celu uznania zasług w dziedzinie rozwoju i umacniania obronności Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
„Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”, zwany dalej „Medalem Siły Zbrojne”, który jest zaszczytnym odznaczeniem za długoletnią wzorową służbę lub pracę w Wojsku Polskim;
3)
„Wojska Polskiego”, zwany dalej „Medalem WP”, w celu uhonorowania cudzoziemców oraz obywateli polskich zamieszkałych poza granicami Polski, którzy swoją działalnością szczególnie zasłużyli się w dziedzinie współpracy Wojska Polskiego z siłami zbrojnymi innych państw.
2.
Medale nadaje Minister Obrony Narodowej.
1.
Medal za zasługi dzieli się na 3 stopnie:
1)
I stopień – Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”;
2)
II stopień – Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”;
3)
III stopień – Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”.
2.
Medal za zasługi może być również nadany jednostce wojskowej, organizacji społecznej, przedsiębiorstwu, zakładowi lub instytucji.
3.
Medal za zasługi tego samego stopnia może być nadany tylko jeden raz. Osobie, jednostce wojskowej, organizacji społecznej, przedsiębiorstwu, zakładowi lub instytucji, odznaczonej tym medalem nie nadaje się go w stopniu niższym od posiadanego.
1.
Utrata Medalu za zasługi następuje na skutek orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych.
2.
Minister Obrony Narodowej może pozbawić Medalu za zasługi w przypadku stwierdzenia, że osoba nim odznaczona dopuściła się czynu, wskutek którego jest jego niegodna.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1)
opis, wymiary i wzory graficzne odznaki Medalu za zasługi,
2)
sposób i tryb nadawania Medalu za zasługi,
3)
tryb przedstawiania wniosków o nadanie Medalu za zasługi,
4)
tryb wręczania i sposób noszenia Medalu za zasługi
– mając na uwadze zasługi w dziedzinie rozwoju i umacniania obronności Rzeczypospolitej Polskiej oraz podział tego medalu na stopnie.
1.
Medal Siły Zbrojne dzieli się na 3 stopnie:
1)
I stopień – Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”;
2)
II stopień – Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”;
3)
III stopień – Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”.
2.
Medal Siły Zbrojne nadaje się z okazji Święta Wojska Polskiego.
1.
Medal Siły Zbrojne może być nadany żołnierzowi zawodowemu, byłemu żołnierzowi zawodowemu lub pracownikowi, który wzorowo przesłużył w zawodowej służbie wojskowej lub przepracował w Wojsku Polskim odpowiednio co najmniej – 25, 15 lub 5 lat.
2.
Medal Siły Zbrojne tego samego stopnia może być nadany tej samej osobie tylko jeden raz. Osobie odznaczonej tym medalem nie nadaje się go w stopniu niższym od posiadanego.
1.
Utrata Medalu Siły Zbrojne następuje wskutek prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych lub degradacji.
2.
Minister Obrony Narodowej może pozbawić Medalu Siły Zbrojne w przypadku stwierdzenia, na podstawie wyników postępowania karnego, postępowania dyscyplinarnego lub postępowania przed sądem honorowym, że osoba nim odznaczona dopuściła się czynu, wskutek którego stała się niegodna tego Medalu.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób zaliczania służby wojskowej lub pracy do okresów wymaganych do nadania Medalu Siły Zbrojne,
2)
tryb postępowania w sprawach o nadanie Medalu Siły Zbrojne oraz wzór wniosku o jego nadanie,
3)
tryb wręczania, sposób i okoliczności noszenia odznaki Medalu Siły Zbrojne oraz wzór legitymacji potwierdzającej jego nadanie,
4)
wzór graficzny odznaki Medalu Siły Zbrojne
– mając na uwadze przebieg służby lub pracy w Wojsku Polskim oraz podział tego medalu na stopnie.
Medal WP może być nadany osobom, które:
1)
aktywnie wspierały na arenie międzynarodowej pokojową działalność Wojska Polskiego;
2)
przyczyniły się do rozwoju potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
szczególnie zasłużyły się w dziedzinie współdziałania w ramach jednostek wielonarodowych, w skład których wchodzą jednostki Wojska Polskiego, w tym przede wszystkim w integrowaniu dowództw, sztabów i jednostek wojskowych na wszystkich szczeblach dowodzenia (zarządzania);
4)
przyczyniły się do popularyzacji dziejów i tradycji Wojska Polskiego na arenie międzynarodowej.
Medal WP dzieli się na 3 stopnie:
1)
I stopień – Złoty Medal Wojska Polskiego;
2)
II stopień – Srebrny Medal Wojska Polskiego;
3)
III stopień – Brązowy Medal Wojska Polskiego.
1.
Medal WP tego samego stopnia może być nadany tej samej osobie tylko raz.
2.
Osobie odznaczonej Medalem WP nie nadaje się go w stopniu niższym od posiadanego.
3.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy tryb postępowania w sprawach o nadanie Medalu WP, określając organy uprawnione do występowania z wnioskiem o jego nadanie, w tym w szczególności Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego i dowódców rodzajów Sił Zbrojnych, oraz uwzględniając terminy rozpatrzenia wniosku,
2)
wzór wniosku o nadanie Medalu WP oraz wzór legitymacji potwierdzającej jego nadanie,
3)
sposób wręczania i noszenia Medalu WP,
4)
wzór graficzny odznaki Medalu WP wraz ze wstążką i baretką
– mając na uwadze potrzebę uhonorowania cudzoziemców oraz obywateli polskich zamieszkałych poza granicami Polski, którzy swoją działalnością szczególnie zasłużyli się w dziedzinie współpracy Wojska Polskiego z siłami zbrojnymi innych państw, oraz podział tego medalu na stopnie.
1.
Minister Obrony Narodowej prowadzi w formie papierowej lub elektronicznej ewidencję nadanych medali, o których mowa w art. 671 Medale nadawane przez Ministra Obrony Narodowej.
2.
W ewidencji nadanych medali gromadzi się następujące dane:
1)
imię i nazwisko (nazwa);
2)
numer PESEL (REGON) – jeżeli dotyczy;
3)
numer jednostki wojskowej – jeżeli dotyczy;
4)
rodzaj i stopień nadanego medalu;
5)
zawarte we wniosku o nadanie medalu;
6)
datę nadania;
7)
datę utraty – jeżeli dotyczy;
8)
datę pozbawienia – jeżeli dotyczy.
Kto wbrew obowiązkom wynikającym z ustawy:
1)
nie stawia się do kwalifikacji wojskowej przed wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta), przed właściwą komisją lekarską lub przed szefem wojskowego centrum rekrutacji w określonym terminie i miejscu albo nie przedstawia dokumentów, których przedstawienie zostało nakazane,
2)
nie zgłasza się w celu uregulowania stosunku do obowiązku obrony,
3)
nie zgłasza się w określonym terminie i miejscu na wezwanie właściwych organów w sprawach dotyczących obowiązku obrony oraz odmawia poddania się badaniom lekarskim,
4)
odmawia udzielenia właściwym organom prowadzącym ewidencję wojskową informacji w zakresie danych jego dotyczących i przetwarzanych w ewidencji wojskowej
– podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.
1.
Kto bez usprawiedliwionej przyczyny:
1)
będąc żołnierzem pasywnej rezerwy nie zgłasza się w określonym terminie i miejscu na ćwiczenia wojskowe trwające do dwudziestu czterech godzin,
2)
będąc przeznaczony do szkolenia lub ćwiczeń wojskowych nie zgłasza się w określonym terminie i miejscu do tej służby,
3)
posiadając przydział organizacyjno-mobilizacyjny do jednostki przewidzianej do militaryzacji nie zgłasza się w określonym terminie i miejscu do służby w tej jednostce
– podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto:
1)
uporczywie uchyla się od wykonywania poleceń służbowych w czasie odbywania szkolenia;
2)
w czasie odbywania służby samowolnie opuszcza wyznaczone miejsce przebywania.
1.
Kto wbrew obowiązkom wynikającym z ustawy:
1)
uchyla się od wykonania obowiązku świadczenia osobistego lub rzeczowego,
2)
nie zawiadamia właściwego organu o rozporządzeniu nieruchomością lub rzeczą ruchomą przeznaczoną na cele świadczeń rzeczowych
– podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
Tej samej karze podlega, kto umyślnie utrudnia lub uniemożliwia wykonanie świadczenia osobistego lub rzeczowego.
1.
Kto bez zezwolenia fotografuje, filmuje lub utrwala w inny sposób obraz obiektu, o którym mowa w art. 616a zakaz utrwalania obrazu lub wizerunku obiektów, osób lub ruchomości, oznaczonego znakiem zakazu fotografowania, albo wizerunek osoby lub ruchomości znajdującej się w takim obiekcie,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2.
W razie popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec przepadek przedmiotów pochodzących z tego wykroczenia oraz służących do popełnienia wykroczenia, choćby nie stanowiły własności sprawcy.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art 681–683a, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.
Kto w celu trwałego uchylenia się od obowiązku służby wojskowej albo innej formy spełniania obowiązku obrony przewidzianej w ustawie dopuszcza się czynu określonego w art. 681 niestawianie się do kwalifikacji wojskowej, niezgłaszanie się w celu uregulowania stosunku do obowiązku obrony podlega karze pozbawienia wolności do lat 2.
Kto będąc przeznaczony do szkolenia uchyla się od jego odbywania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Kto w czasie mobilizacji lub wojny będąc powołany do czynnej służby wojskowej nie zgłasza się do tej służby w określonym terminie i miejscu, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.
1.
Kto w czasie mobilizacji lub wojny w celu trwałego uchylenia się od obowiązku służby wojskowej:
1)
nie zgłasza się do rejestracji będąc zobowiązanym do tego zgłoszenia lub nie stawia się do kwalifikacji wojskowej w określonym terminie i miejscu albo nie przedstawia dokumentów, których przedstawienie zostało nakazane,
2)
nie zgłasza się w celu uregulowania stosunku do obowiązku obrony,
3)
nie zgłasza się w określonym terminie i miejscu na wezwanie właściwych organów w sprawach dotyczących powszechnego obowiązku obrony,
4)
powoduje u siebie lub dopuszcza, by kto inny spowodował u niego, uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia,
5)
wprowadza w błąd właściwy organ,
6)
będąc powołany do czynnej służby wojskowej nie zgłasza się do tej służby w określonym terminie i miejscu
– podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5.
2.
Tej samej karze podlega, kto w czasie mobilizacji lub wojny powoduje u innej osoby uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia albo wprowadza w błąd właściwy organ w celu uzyskania dla niej zwolnienia od obowiązku służby wojskowej lub odroczenia tej służby.
1.
Kto, w czasie mobilizacji lub wojny, wbrew obowiązkom wynikającym z ustawy:
1)
uchyla się od wykonania obowiązku świadczenia osobistego lub rzeczowego,
2)
nie zawiadamia właściwego organu o rozporządzeniu nieruchomością lub rzeczą ruchomą przeznaczoną na cele świadczeń rzeczowych
– podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2.
Tej samej karze podlega, kto w czasie mobilizacji lub wojny utrudnia lub uniemożliwia wykonanie świadczenia osobistego lub rzeczowego.
W sprawach o czyny określone w art. 681 niestawianie się do kwalifikacji wojskowej, niezgłaszanie się w celu uregulowania stosunku do obowiązku obrony–689, jeżeli czyn polega na nieuczynieniu zadość obowiązkowi stawienia się do służby lub zgłoszenia do właściwego organu, przedawnienie ścigania i wyrokowania biegnie od chwili uczynienia zadość temu obowiązkowi lub od chwili, w której na sprawcy obowiązek przestał ciążyć.
1.
W czasie mobilizacji lub wojny osoby pełniące służbę w jednostkach zmilitaryzowanych albo do niej powołane ponoszą odpowiedzialność karną za przestępstwa popełnione w związku z tą służbą, według przepisów odnoszących się do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej.
2.
Sprawy o przestępstwa określone w ust. 1 należą do właściwości sądów wojskowych.
3.
W rozumieniu przepisów karnych w czasie mobilizacji lub wojny:
1)
niezgłoszenie się do służby w jednostkach zmilitaryzowanych w określonym terminie i miejscu jest równoznaczne z niezgłoszeniem się do pełnienia służby wojskowej;
2)
obowiązek służby w jednostkach zmilitaryzowanych jest równoznaczny z obowiązkiem służby wojskowej;
3)
służba w jednostkach zmilitaryzowanych jest równoznaczna z czynną służbą wojskową;
4)
niewykonanie lub odmowa wykonania polecenia przełożonego, wydanego w sprawach służbowych osobie pełniącej służbę w jednostce zmilitaryzowanej, jest równoznaczna z niewykonaniem lub odmową wykonania rozkazu.
Sprawy o przestępstwa określone w art. 687 kara za niezgłoszenie się do służby i art. 688 kara za uchylanie się od obowiązku służby wojskowej w czasie mobilizacji lub wojny należą do właściwości sądów wojskowych.
1.
Kto zatrudnia, udziela pracy zarobkowej na podstawie innego tytułu lub umożliwia wykonywanie u niego innego zajęcia przez byłego żołnierza zawodowego, z naruszeniem art. 336 zakaz brania udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zleceniu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2.
Tej samej karze podlega były żołnierz zawodowy, który nie stosuje się do ograniczeń określonych w art. 336 zakaz brania udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zleceniu.
1.
Kto, będąc obowiązany do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 338 oświadczenie o stanie majątkowym, podaje w nim nieprawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.
2.
W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w ust. 1 podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
1.
Przedsiębiorca, który nie realizuje nałożonego zadania na rzecz Sił Zbrojnych lub służb specjalnych, nie złoży informacji, o której mowa w art. 658 obowiązki przedsiębiorcy realizującego zadania na rzecz Sił Zbrojnych, odmówi poddania się kontroli lub będzie ją utrudniać, podlega karze pieniężnej.
2.
Wysokość kary w odniesieniu do liczby zadań nierealizowanych lub nieobjętych kontrolą wynosi w przypadku:
1)
1 zadania – 10-krotność,
2)
2 zadań – 15-krotność,
3)
3 zadań – 20-krotność,
4)
4 zadań – 25-krotność,
5)
5 zadań – 30-krotność
– przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
3.
Przedsiębiorca, który nie złoży informacji, o której mowa w art. 658 obowiązki przedsiębiorcy realizującego zadania na rzecz Sił Zbrojnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do 30-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
4.
Dla przedsiębiorcy, który nie realizuje zadań, o których mowa w art. 648 zadania realizowane przez przedsiębiorców na rzecz Sił Zbrojnych ust. 1 pkt 2, lub utrudni ich kontrolę w sposób uniemożliwiający jej przeprowadzenie, kara wynosi 1% wartości zadania nałożonego, przy czym nie mniej niż wartość dotacji celowej otrzymanej na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 659 sfinansowanie poniesionych przez przedsiębiorców kosztów realizacji zadań związanych z produkcją, naprawą lub usługą na rzecz Sił Zbrojnych.
5.
Kary, o których mowa w ust. 2 i 4, sumują się.
1.
Minister Obrony Narodowej nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, kary pieniężne, o których mowa w art. 695 kary dla przedsiębiorcy, który nie realizuje nałożonego zadania na rzecz Sił Zbrojnych lub służb specjalnych.
2.
Od zaległej kary pieniężnej nalicza się odsetki za zwłokę w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.
3.
Egzekucja kar pieniężnych wraz z odsetkami następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
1.
Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w art. 695 kary dla przedsiębiorcy, który nie realizuje nałożonego zadania na rzecz Sił Zbrojnych lub służb specjalnych, stanowią dochód budżetu państwa.
2.
Kary pieniężne są wpłacane na rachunek wskazany w decyzji, o której mowa w art. 696 kary pieniężne nakładane przez Ministra Obrony Narodowej ust. 1.
3.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...