1.
Pomoc na ratowanie jest udzielana przez ministra w formie pożyczki.
2.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielona przedsiębiorcy, jeżeli nie korzysta on z pomocy na ratowanie udzielonej przez inne podmioty.
AKT ARCHIWALNY - Rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 30 sierpnia 2011 r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców
Stan prawny aktualny na dzień: 16.04.2026
Dz.U.2014.0.406 t.j. - AKT ARCHIWALNY - Rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 30 sierpnia 2011 r. w sprawie pomocy publicznej na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorców
Uchylony dnia: 2015-04-30
Dz.U. uchylający akt: 2015.0.531
Rozdział 3. Formy i tryb udzielania pomocy na ratowanie i pomocy na restrukturyzację
1.
Wysokość pożyczki na ratowanie powinna być ograniczona do kwoty niezbędnej do kontynuowania podstawowej działalności operacyjnej przedsiębiorcy w okresie, na który pomoc została przyznana, jednak nie dłuższym niż 6 miesięcy.
2.
(uchylony).
3.
W celu obliczenia maksymalnej kwoty pożyczki na ratowanie stosuje się następujący wzór:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
EBITt- wynik finansowy z działalności operacyjnej za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,
A2 - amortyzację za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,
(kapitał obrotowyt - kapitał obrotowyt-1) - zmianę stanu kapitału obrotowego - różnicę między poziomem kapitału obrotowego w ostatnim roku obrotowym poprzedzającym przyznanie lub zgłoszenie pomocy oraz kapitału obrotowego w roku obrotowym wcześniejszym niż rok poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy; stan kapitału obrotowego w danym roku oblicza się jako różnicę między aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi.
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
EBITt- wynik finansowy z działalności operacyjnej za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,
A2 - amortyzację za ostatni rok obrotowy poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy,
(kapitał obrotowyt - kapitał obrotowyt-1) - zmianę stanu kapitału obrotowego - różnicę między poziomem kapitału obrotowego w ostatnim roku obrotowym poprzedzającym przyznanie lub zgłoszenie pomocy oraz kapitału obrotowego w roku obrotowym wcześniejszym niż rok poprzedzający przyznanie lub zgłoszenie pomocy; stan kapitału obrotowego w danym roku oblicza się jako różnicę między aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi.
4.
W przypadku gdy wynik zastosowania wzoru jest liczbą ujemną, wysokość pożyczki na ratowanie nie może być wyższa od wartości bezwzględnej uzyskanego wyniku, chyba że przedsiębiorca w sposób pisemny należycie wykaże konieczność udzielenia pożyczki w wyższej kwocie.
5.
W przypadku gdy wynik zastosowania wzoru jest liczbą dodatnią, udzielenie pożyczki na ratowanie jest uzależnione od przedstawienia przez przedsiębiorcę szczegółowego wyjaśnienia wykazującego, że znajduje się on w trudnej sytuacji ekonomicznej oraz uzasadniającego konieczność uzyskania pożyczki we wnioskowanej kwocie.
1.
Okres spłaty pożyczki na ratowanie nie może być dłuższy niż 6 miesięcy od dnia zatwierdzenia pomocy na ratowanie przez Komisję Europejską.
2.
Okres, o którym mowa w ust. 1, może ulec przedłużeniu do czasu zatwierdzenia przez Komisję Europejską pomocy na restrukturyzację.
3.
Stopa oprocentowania pożyczki na ratowanie jest równa stopie bazowej powiększonej o jeden punkt procentowy.
1)
pożyczki;
2)
dotacji;
3)
dopłaty w przypadku, o którym mowa w art. 20a uchylony, ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji;
4)
objęcia akcji lub udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym albo udziału w podwyższeniu kapitału zakładowego poprzez podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych udziałów lub akcji;
5)
objęcia obligacji;
6)
zmiany terminów spłaty zobowiązań wobec ministra;
7)
konwersji pożyczki na ratowanie na udziały lub akcje przedsiębiorcy.
1.
Minister udziela pomocy na ratowanie lub pomocy na restrukturyzację na pisemny wniosek przedsiębiorcy, zwany dalej "wnioskiem".
2.
Wzór wniosku:
1)
o udzielenie pomocy na ratowanie - określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;
2)
o udzielenie pomocy na restrukturyzację - określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
3.
Do wniosku przedsiębiorca dołącza:
1)
umowę spółki, akt założycielski, statut lub inny dokument, na podstawie którego przedsiębiorca został utworzony;
2)
aktualny odpis z właściwego rejestru, do którego przedsiębiorca jest wpisany;
3)
sprawozdania finansowe za ostatnie 3 lata obrotowe, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, o ile przedsiębiorca był obowiązany do ich sporządzenia;
4)
opinie i raporty biegłego rewidenta z badania sprawozdań finansowych za ostatnie 3 lata obrotowe, o ile podlegały one badaniu;
5)
skonsolidowane sprawozdania finansowe za ostatnie 3 lata obrotowe, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, o ile przedsiębiorca był obowiązany do ich sporządzenia;
6)
opinie i raporty biegłego rewidenta z badania skonsolidowanych sprawozdań finansowych za ostatnie 3 lata obrotowe, o ile podlegały one badaniu;
7)
analizę i ocenę sytuacji finansowej przedsiębiorcy za ostanie 3 lata obrotowe;
8)
plan restrukturyzacji przedsiębiorcy składającego wniosek - w przypadku wniosku o pomoc na restrukturyzację;
9)
informację o otrzymanej pomocy publicznej na ratowanie lub restrukturyzację w okresie ostatnich 10 lat, zawierającą w szczególności dane o dacie jej udzielenia, podstawie prawnej, wielkości pomocy wyrażonej w kwocie nominalnej i ekwiwalencie dotacji brutto, formie i przeznaczeniu, lub informację o nieotrzymaniu takiej pomocy;
10)
analizę rynku zawierającą elementy określone w części III.8.B pkt 2.1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art 93 Traktatu WE - w przypadku wniosku o pomoc na restrukturyzację.
4.
Kopie dokumentów załączonych do wniosku powinny być potwierdzone przez przedsiębiorcę za zgodność z oryginałem. Minister może zażądać dostarczenia dokumentów w oryginale.
1.
Wniosek wraz z wymaganymi załącznikami składa się w urzędzie obsługującym ministra, w tym przesyła drogą pocztową za pokwitowaniem odbioru.
2.
W przypadku nieprawidłowego wypełnienia wniosku lub złożenia go bez wymaganych załączników, minister wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
3.
W przypadku nieuzupełnienia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 2, minister pozostawia wniosek bez rozpoznania.
4.
O sposobie rozpatrzenia wniosku minister informuje przedsiębiorcę.
1.
Minister ocenia zgodność wniosku z warunkami udzielenia pomocy określonymi w rozporządzeniu.
2.
Po przeprowadzeniu oceny, o której mowa w ust. 1, minister wskazuje przedsiębiorców, którym zamierza udzielić pomocy na ratowanie lub pomocy na restrukturyzację, uwzględniając:
1)
wyniki analiz przedprywatyzacyjnych, w sytuacji gdy wskazują one na konieczność restrukturyzacji przedsiębiorcy w celu zbycia jego akcji lub udziałów w procesie prywatyzacji;
2)
priorytety wyznaczone w rządowych programach restrukturyzacji określonych branż gospodarki;
3)
przewidywaną efektywność ekonomiczną przedsiębiorcy po przeprowadzeniu procesu restrukturyzacji - w przypadku pomocy na restrukturyzację;
4)
wielkość zatrudnienia;
5)
prognozy w zakresie podaży i popytu na rynku, na którym przedsiębiorca prowadzi działalność;
6)
lokalizację prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności, a zwłaszcza lokalizację na obszarze powiatu o relatywnie wysokiej stopie bezrobocia;
7)
kolejność złożenia wniosków.
3.
Minister udziela pomocy do wysokości środków przeznaczonych na ten cel w planie finansowym państwowego funduszu celowego utworzonego na podstawie art. 56 Fundusz Reprywatyzacji, ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji.
4.
W przypadku gdy wysokość środków, o których mowa w ust. 3, nie wystarcza do udzielenia pomocy przedsiębiorcom spełniającym warunki do jej udzielenia oraz kryteria oceny, o których mowa w ust. 2, minister udziela pomocy z uwzględnieniem kolejności złożenia wniosków.
5.
W przypadku gdy plan restrukturyzacji przewiduje uzyskanie pomocy również od innych podmiotów publicznych, minister występuje do przedsiębiorcy o przedłożenie opinii o możliwości udzielenia pomocy na zasadach określonych w tym planie, w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni.
1.
Minister zatwierdza plan restrukturyzacji oraz jego zmiany.
2.
Zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 1, dokonywane jest przed notyfikacją do Komisji Europejskiej, zwaną dalej "notyfikacją", z wyjątkiem przypadku, w którym zmiana planu restrukturyzacji nie stanowi zmiany pomocy, o której mowa w art. 9 notyfikacja zmian programu pomocowego, ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.), i zatwierdzenie jest dokonywane przed zmianą umowy o udzielenie pomocy.
1.
Udzielenie pomocy na ratowanie lub pomocy na restrukturyzację następuje przez zawarcie przez ministra umowy z przedsiębiorcą.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa wielkość, formę i przeznaczenie pomocy, jak również zobowiązania przedsiębiorcy, w szczególności do:
1)
wykorzystania pomocy zgodnie z jej przeznaczeniem, w tym pełnego wdrożenia planu restrukturyzacji;
2)
przedkładania, do końca okresu restrukturyzacji, okresowych sprawozdań z wykorzystania udzielonej pomocy i jej efektów;
3)
przedłożenia, po zakończeniu okresu restrukturyzacji, opinii i raportu biegłego rewidenta z badania wykorzystania przyznanych środków oraz oceny uzyskanych w jej wyniku efektów;
4)
zwrotu kwoty, stanowiącej równowartość udzielonej pomocy wraz z odsetkami na zasadach określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art 93 Traktatu WE, w przypadku stwierdzenia przez ministra, że:
a) umowa, na podstawie której udzielono pomocy, została zawarta w oparciu o nieprawdziwe dane, przekazane przez przedsiębiorcę korzystającego z pomocy, lub
b) udzielana przedsiębiorcy pomoc jest wykorzystywana lub została wykorzystana niezgodnie z jej przeznaczeniem;
a) umowa, na podstawie której udzielono pomocy, została zawarta w oparciu o nieprawdziwe dane, przekazane przez przedsiębiorcę korzystającego z pomocy, lub
b) udzielana przedsiębiorcy pomoc jest wykorzystywana lub została wykorzystana niezgodnie z jej przeznaczeniem;
5)
nieskorzystania w okresie restrukturyzacji z innej pomocy publicznej na ratowanie lub restrukturyzację;
6)
w przypadku przedsiębiorcy innego niż mały, który zamierza korzystać w okresie restrukturyzacji z innej pomocy publicznej, do poinformowania podmiotu jej udzielającego, że jest w trakcie restrukturyzacji objętej udzielaną pomocą publiczną;
7)
złożenia stosownego zabezpieczenia.
3.
W przypadku pomocy na restrukturyzację plan restrukturyzacji stanowi integralną część umowy, o której mowa w ust. 1.
1.
Przedsiębiorca, któremu została udzielona pomoc na ratowanie, jest obowiązany, w terminie 3 miesięcy od dnia wydania przez Komisję Europejską decyzji o zatwierdzeniu pomocy na ratowanie, przedłożyć ministrowi do zatwierdzenia plan restrukturyzacji albo plan likwidacji.
2.
Minister, w terminie 4 miesięcy od dnia wydania przez Komisję Europejską decyzji o zatwierdzeniu pomocy na ratowanie, zatwierdza plan restrukturyzacji albo plan likwidacji albo odmawia zatwierdzenia tych planów.
3.
W przypadku odmowy zatwierdzenia przez ministra planu restrukturyzacji albo planu likwidacji, albo ich niezłożenia, przedsiębiorca jest obowiązany do spłaty pożyczki na ratowanie w terminie 6 miesięcy od dnia wydania przez Komisję Europejską decyzji o zatwierdzeniu pomocy na ratowanie.
4.
Wraz z planem restrukturyzacji przedsiębiorca składa wniosek o udzielenie pomocy na restrukturyzację.
