• Prawo ochrony środowiska
  08.02.2023

Prawo ochrony środowiska

Stan prawny aktualny na dzień: 08.02.2023

Dz.U.2022.0.2556 t.j. - Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

Rozdział 3. Produkty

Przy wytwarzaniu produktu, bez uszczerbku dla jego walorów użytkowych i bezpieczeństwa użytkownika, należy ograniczać:
1)
zużycie substancji i energii;
2)
wykorzystywanie substancji i rozwiązań technicznych mogących negatywnie oddziaływać na środowisko w okresie użytkowania produktu oraz po jego zużyciu;
3)
wykorzystywanie substancji i rozwiązań technicznych utrudniających:
a) naprawę produktu,
b) demontaż produktu w celu oddzielenia zużytych elementów wymagających szczególnego postępowania na podstawie przepisów ustawy o odpadach,
c) użycie części produktu w innym produkcie lub ich wykorzystanie do innych celów użytkowych po zużyciu produktu.
Porównania: 1
1.
Produkt powinien być zaopatrzony w informację dotyczącą:
1)
zużycia paliw lub materiałów eksploatacyjnych;
2)
wielkości emisji związanej z użytkowaniem produktu;
3)
bezpiecznego dla środowiska użytkowania, demontażu, powtórnego wykorzystania lub unieszkodliwienia produktu.
2.
Sprzedawca produktów powinien zapewnić, aby informacja, o której mowa w ust. 1, znajdowała się także w miejscach sprzedaży produktu.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, uwzględniając cechy produktów oraz ich oddziaływanie w trakcie użytkowania oraz po ich zużyciu, określi, w drodze rozporządzenia, produkty objęte obowiązkami, o których mowa w ust. 1 i 2, a także szczegółowy sposób realizacji obowiązków w tym zakresie.
4.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, zostaną ustalone:
1)
oznaczenie numeryczne pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów oraz ich nazwy;
2)
odpowiednio do potrzeb wymagania dotyczące informacji, o której mowa w ust. 1, w tym:
a) oznaczania produktu lub jego części,
b) formy i treści informacji,
c) sposobów prezentowania informacji w miejscach sprzedaży produktów;
3)
wymagania w zakresie ustalania wielkości zużycia paliw i materiałów eksploatacyjnych lub wielkości emisji związanej z użytkowaniem produktu, w celu zamieszczenia w informacji, o której mowa w ust. 1.
5.
Sprzedawca produktów powinien zapewnić, aby zestawienie, o którym mowa w art. 171a udostępnianie zestawień istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska informacji o produktach, było udostępniane nieodpłatnie w miejscach sprzedaży produktów, których dotyczy, w sposób określony na podstawie art. 171a udostępnianie zestawień istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska informacji o produktach ust. 2 pkt 4.
6.
Przepisy ust. 2–5 dotyczące sprzedaży i sprzedawcy stosuje się także do finansującego leasing w miejscach, w których oferuje się produkty do leasingu, oraz prezentującego produkty na wystawach publicznych.
Porównania: 1
Wprowadzający produkt do obrotu powinien zapewnić spełnienie przez produkt wymagań ochrony środowiska.
Porównania: 1
1.
Kontrolę spełniania przez zawierające lotne związki organiczne – farby i lakiery przeznaczone do malowania budynków i ich elementów wykończeniowych, wyposażeniowych oraz związanych z budynkami i tymi elementami konstrukcji oraz mieszaniny do odnawiania pojazdów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 169 rozporządzenie w sprawie oznaczania produktów ust. 1 pkt 3, wymagań określonych w tych przepisach, prowadzą:
1)
właściwe organy Inspekcji Ochrony Środowiska – u producentów i użytkowników tych produktów;
2)
właściwe organy Inspekcji Handlowej – u importerów oraz sprzedawców hurtowych i detalicznych tych produktów;
3)
właściwe organy nadzoru budowlanego – w zakresie produktów, które są wyrobami budowlanymi.
2.
Kontrola jest realizowana w ramach Programu Kontroli.
3.
Organy, o których mowa w ust. 1, przekazują informacje i dane o wynikach kontroli odpowiednio do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, niezwłocznie po zakończeniu kontroli.
4.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazują informacje i dane otrzymane od organów, o których mowa w ust. 1, do ministra właściwego do spraw klimatu, w terminie do końca marca roku następującego po roku, którego te informacje i dane dotyczą.
1.
Kontrolę spełniania przez wprowadzony do obrotu kocioł na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 169 rozporządzenie w sprawie oznaczania produktów ust. 1 prowadzą właściwe organy Inspekcji Handlowej na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706).
2.
Organy, o których mowa w ust. 1, przekazują do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyniki przeprowadzonych kontroli zawierające następujące dane:
1)
liczbę przeprowadzonych kontroli;
2)
liczbę skontrolowanych podmiotów;
3)
liczbę skontrolowanych kotłów na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW;
4)
liczbę i rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości;
5)
liczbę wydanych zaleceń pokontrolnych oraz liczbę i wartość nałożonych administracyjnych kar pieniężnych.
3.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie danych, o których mowa w ust. 2, podaje do publicznej wiadomości, w terminie do końca marca roku następującego po roku, którego te dane dotyczą, zbiorczą informację zawierającą dane, o których mowa w ust. 2.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, mając na uwadze potrzebę ograniczania negatywnego oddziaływania produktów na środowisko na etapie ich wytwarzania i użytkowania oraz po ich zużyciu, w szczególności osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166 ograniczenia przy wytwarzaniu produktu, może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
oznaczenie numeryczne lub cechy produktów pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów lub ich nazwy;
2)
szczegółowe wymagania dla poszczególnych produktów lub grup produktów;
2a)
dla niektórych produktów lub grup produktów określonych w przepisach wydanych na podstawie pkt 2 – sposób sprawdzania spełniania wymagań, o których mowa w tych przepisach, lub metody badań, zgodnie z którymi należy stwierdzać spełnianie tych wymagań;
3)
dla zawierających lotne związki organiczne – niektórych farb i lakierów przeznaczonych do malowania budynków i ich elementów wykończeniowych, wyposażeniowych oraz związanych z budynkami i tymi elementami konstrukcji oraz mieszanin do odnawiania pojazdów:
a) dopuszczalne wartości maksymalnej zawartości lotnych związków organicznych w tych produktach, które warunkują dopuszczenie wprowadzania ich do obrotu,
b) zakres informacji zamieszczanych na etykietach tych produktów,
c) metody badań, zgodnie z którymi należy określać maksymalną zawartość lotnych związków organicznych w produktach,
d) Program Kontroli, o którym mowa w art. 168a kontrola spełniania wymagań przez farby i lakiery ust. 2 zawierający:
– sposób i częstotliwość sprawdzania przestrzegania wymagań, o których mowa w lit. a i b,
– kryteria wyboru podmiotów objętych kontrolą w danym roku,
– sposób przekazywania informacji i danych o wynikach kontroli, o której mowa w art. 168a kontrola spełniania wymagań przez farby i lakiery ust. 3, oraz informacji i danych, o których mowa w art. 168a kontrola spełniania wymagań przez farby i lakiery ust. 4.
2.
(uchylony)
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, mając na uwadze osiągnięcie celów, o których mowa w art. 166 ograniczenia przy wytwarzaniu produktu, może określić, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje substancji, które powinny być wykorzystywane do produkcji określonych produktów lub których wykorzystywanie jest zabronione;
2)
dopuszczone do stosowania rozwiązania techniczne;
3)
właściwości, jakie muszą spełniać określone produkty, w tym:
a) standardy emisyjne z urządzeń,
b) dopuszczalna lub wymagana zawartość określonych substancji w produkcie,
c) zakaz występowania określonych substancji w produkcie,
d) cechy i parametry produktu;
4)
terminy, w których poszczególne wymagania zaczynają obowiązywać poszczególne produkty lub grupy produktów.
4.
Przepisu ust. 3 pkt 3 lit. a nie stosuje się do urządzeń spalania lub współspalania odpadów, dla których standardy emisyjne są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 146 ustalanie standardów emisyjnych ust. 3.
Porównania: 1
1.
Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, kierując się potrzebą ograniczenia wykorzystywania produktów negatywnie oddziałujących na środowisko, produkty z tworzyw sztucznych, na których należy zamieszczać informację o ich negatywnym oddziaływaniu na środowisko.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zostaną ustalone:
1)
oznaczenie numeryczne pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów oraz ich nazwy;
2)
termin, w którym zaczyna obowiązywać wymaganie dotyczące zamieszczenia informacji.
3.
Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, sposób zamieszczania i treść informacji o negatywnym oddziaływaniu produktu na środowisko na produktach, o których mowa w ust. 1, kierując się koniecznością zapewnienia konsumentom możliwości łatwej oceny cech produktu istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska.
4.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, mogą zostać ustalone:
1)
wielkość informacji;
2)
wzory informacji;
3)
grafika i kolory informacji.
Porównania: 1
Zabrania się wprowadzania do obrotu produktów, które nie odpowiadają wymaganiom, o których mowa w art. 166 ograniczenia przy wytwarzaniu produktu i art. 167 informacja na produkcie oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 169 rozporządzenie w sprawie oznaczania produktów i art. 170 ograniczenia wykorzystywania produktów negatywnie wpływających na środowisko.
Porównania: 1
1.
W celu zapewnienia nabywcom produktów informacji, o których mowa w art. 167 informacja na produkcie ust. 1, organy administracji corocznie opracowują i nieodpłatnie udostępniają zestawienia dotyczące wybranych dostępnych na rynku produktów w zakresie określonym na podstawie ust. 2.
2.
Prezes Rady Ministrów, kierując się koniecznością zapewnienia konsumentom możliwości łatwej oceny cech produktu istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
produkty, o których informacje powinny być zawarte w zestawieniach;
2)
rodzaje informacji zawartych w zestawieniach;
3)
organy administracji zobowiązane do opracowywania, aktualizowania i udostępniania zestawień oraz szczegółowe sposoby realizacji tych obowiązków;
4)
szczegółowe wymagania dotyczące sposobu udostępniania zestawień w punktach sprzedaży produktów.
3.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, zostaną ustalone w szczególności:
1)
oznaczenie numeryczne pozwalające na identyfikację produktu lub grupy produktów oraz ich nazwy;
2)
forma, treść, sposób i termin wydawania zestawień oraz termin i sposób ich aktualizacji;
3)
terminy przekazywania informacji o produktach przez organy administracji będące w ich posiadaniu.
4.
Organy administracji posiadające informacje, określone na podstawie ust. 2, są obowiązane do ich nieodpłatnego przedkładania w terminach, o których mowa w ust. 3 pkt 3.
Porównania: 1
1.
Wprowadzać do obrotu można, z wyłączeniem przepisów art. 166 ograniczenia przy wytwarzaniu produktu i art. 167 informacja na produkcie oraz przepisów wydanych na podstawie art. 169 rozporządzenie w sprawie oznaczania produktów i art. 170 ograniczenia wykorzystywania produktów negatywnie wpływających na środowisko, produkty:
1)
zgodnie z prawem wyprodukowane lub dopuszczone do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej albo w Republice Turcji;
2)
zgodnie z prawem wyprodukowane w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
2.
Uwzględniając potrzebę ograniczania negatywnego wpływu na środowisko oraz zdrowie i życie ludzi, przepisu ust. 1 nie stosuje się do kotłów na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW, które nie spełniają wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 169 rozporządzenie w sprawie oznaczania produktów ust. 1.
Porównania: 1
Opakowania powinny spełniać wymagania ochrony środowiska określone w przepisach odrębnych.
Porównania: 1
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:
1)
kotle na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW – rozumie się przez to kocioł na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW, w tym kocioł wchodzący w skład zestawów zawierających kocioł na paliwo stałe, ogrzewacze dodatkowe, regulatory temperatury i urządzenia słoneczne, o którym mowa w art. 1 zakres przedmiotowy ustawy ust. 2 lit. a i d rozporządzenia Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 193 z 21.07.2015, str. 100, z późn. zm.), z wyłączeniem kotła o znamionowej mocy cieplnej większej niż 100 kW z ręcznym zasilaniem balotami słomy;
2)
wprowadzeniu do obrotu kotła na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW – rozumie się przez to każde rozporządzenie kotłem na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej, w tym najem oraz sprzedaż za pomocą środków porozumiewania się na odległość, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub realizowane w innej formie niż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ochronę przed zanieczyszczeniami powstającymi w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów zapewnia się przez:
1)
stosowanie rozwiązań technicznych ograniczających rozprzestrzenianie zanieczyszczeń, a w szczególności:
a) zabezpieczeń akustycznych,
b) zabezpieczeń przed przedostawaniem się zanieczyszczonych wód opadowych lub roztopowych będących skutkiem opadów atmosferycznych do gleby lub ziemi,
c) środków umożliwiających usuwanie odpadów powstających w trakcie eksploatacji dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów;
2)
właściwą organizację ruchu.
Porównania: 1
1.
Eksploatacja dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów nie może powodować przekroczenia standardów jakości środowiska.
2.
Emisje polegające na:
1)
wprowadzaniu gazów lub pyłów do powietrza,
2)
wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi,
3)
wytwarzaniu odpadów,
4)
powodowaniu hałasu, powstające w związku z eksploatacją drogi, linii kolejowej, linii tramwajowej, lotniska oraz portu, nie mogą, z zastrzeżeniem ust. 3, spowodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego zarządzający tym obiektem ma tytuł prawny.
3.
Jeżeli w związku z eksploatacją drogi, linii kolejowej, linii tramwajowej lub lotniska utworzono obszar ograniczonego użytkowania, eksploatacja nie może spowodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza tym obszarem.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1
1.
Zarządzający drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem, z zastrzeżeniem ust. 2, jest obowiązany do okresowych pomiarów poziomów w środowisku substancji lub energii wprowadzanych w związku z eksploatacją tych obiektów.
2.
W razie eksploatacji obiektów o określonych cechach lub kategoriach wskazujących na możliwość wprowadzania do środowiska substancji lub energii w znacznych ilościach zarządzający drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem jest obowiązany do ciągłych pomiarów ich poziomów w środowisku.
3.
W razie przebudowy drogi, linii kolejowej, linii tramwajowej, lotniska lub portu, zmieniającej w istotny sposób warunki eksploatacji, zarządzający jest obowiązany do przeprowadzenia pomiarów poziomów w środowisku substancji lub energii wprowadzanych w związku z eksploatacją tych obiektów.
4.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 3, należy wypełnić najpóźniej w ciągu 14 dni od rozpoczęcia eksploatacji przebudowanego obiektu.
4a.
W przypadku dróg krajowych, linii kolejowych oraz lotnisk obowiązek, o którym mowa w ust. 3, należy wypełnić w ciągu 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia eksploatacji przebudowanego obiektu, a jeżeli w przypadku drogi, linii kolejowej lub lotniska organ nałożył obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – w terminie przewidzianym na wykonanie analizy porealizacyjnej.
5.
Do wyników pomiarów, o których mowa w ust. 1–3, stosuje się odpowiednio przepis art. 147 pomiary wielkości emisji i ilości pobieranej wody ust. 6.
5a.
Do pomiarów, o których mowa w ust. 1–3, w tym pobierania próbek, stosuje się odpowiednio przepisy art. 147a obowiązek wykonania pomiarów wielkości emisji.
6.
(uchylony)
Orzeczenia: 1 Porównania: 1
1.
Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku, o których mowa w art. 175 obowiązki zarządcy obiektu ust. 1–3.
2.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zostaną ustalone:
1)
przypadki, w których są wymagane:
a) ciągłe pomiary poziomów wskazanych substancji lub energii w środowisku,
b) okresowe pomiary poziomów wskazanych substancji lub energii w środowisku;
2)
referencyjne metodyki wykonywania pomiarów;
3)
kryteria lokalizacji punktów pomiarowych;
4)
sposoby ewidencjonowania przeprowadzonych pomiarów.
3.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, może zostać ustalone wymaganie prowadzenia pomiarów:
1)
w zależności od:
a) kategorii lub klasy drogi, kategorii linii kolejowej albo linii tramwajowej,
b) rodzaju linii kolejowej, linii tramwajowej, lotniska albo portu,
c) parametrów technicznych lub eksploatacyjnych drogi, linii kolejowej albo linii tramwajowej;
2)
w związku z usytuowaniem drogi, linii kolejowej, linii tramwajowej, lotniska oraz portu:
a) na terenach gęsto zaludnionych,
b) na terenach objętych ochroną ze względu na potrzeby ochrony środowiska na podstawie przepisów szczególnych;
3)
dla poszczególnych odcinków dróg, linii kolejowych albo linii tramwajowych.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1
1.
Wyniki pomiarów, o których mowa w art. 175 obowiązki zarządcy obiektu, zarządzający drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem przedkłada organowi ochrony środowiska oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, o ile pomiary te mają szczególne znaczenie dla systematycznej obserwacji zmian stanu środowiska wynikających z eksploatacji tych obiektów.
2.
Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów, które ze względu na szczególne znaczenie dla systematycznej obserwacji zmian stanu środowiska wynikających z eksploatacji tych obiektów powinny być przekazywane właściwym organom ochrony środowiska oraz Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, oraz terminy i sposób prezentacji tych wyników, kierując się potrzebą zapewnienia systematycznej obserwacji zmian stanu środowiska.
3.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, zostaną ustalone:
1)
przypadki, w których wymagane jest przedkładanie wyników pomiarów z uwagi na cechy obiektów, o których mowa w art. 176 wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub energii ust. 3 pkt 1, oraz ich usytuowanie;
2)
forma przedkładanych wyników pomiarów;
3)
układ przedkładanych wyników pomiarów;
4)
wymagane techniki przedkładania pomiarów;
5)
terminy przedkładania wyników pomiarów w zależności od ich rodzajów.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1
1.
Organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć na zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem obowiązek prowadzenia w określonym czasie pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku wprowadzanych w związku z eksploatacją tych obiektów, wykraczających poza obowiązki, o których mowa w art. 175 obowiązki zarządcy obiektu ust. 1–3, lub obowiązki nałożone w trybie art. 82 elementy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko lub art. 95 decyzja nakładająca obowiązek pomiaru poziomu substancji w powietrzu ust. 1, jeżeli przeprowadzone kontrole poziomów substancji lub energii w środowisku, które są emitowane w związku z eksploatacją obiektu, dowodzą przekraczania standardów jakości środowiska; do wyników przeprowadzonych pomiarów stosuje się odpowiednio przepis art. 147 pomiary wielkości emisji i ilości pobieranej wody ust. 6.
1a.
Do pomiarów, o których mowa w ust. 1–3, w tym pobierania próbek, stosuje się odpowiednio przepisy art. 147a obowiązek wykonania pomiarów wielkości emisji.
2.
Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 150 decyzja o obowiązku prowadzenia pomiarów wielkości emisji ust. 2.
3.
Jeżeli przeprowadzone kontrole poziomów substancji lub energii w środowisku, które są emitowane w związku z eksploatacją obiektu, dowodzą przekraczania standardów jakości środowiska, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć na zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem obowiązek przedkładania mu wyników pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku wykraczających poza obowiązki, o których mowa w art. 177 przedkładanie wyników pomiarów poziomów w środowisku wprowadzanych substancji lub energii ust. 1, określając zakres i terminy ich przedkładania, a także wymagania w zakresie formy, układu i wymaganych technik ich przedkładania.
4.
Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji nakładającej obowiązek prowadzenia pomiarów lub ich przedkładania wszczyna się z urzędu.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1
Porównania: 1 Przypisy: 1
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...