Art. 14. psycholog

1)

śmierci psychologa;

2)

wydania prawomocnej negatywnej opinii uzupełniającej, o której mowa w art. 20 określenie minimalnego i maksymalnego okresu współpracy z opiekunem ust. 18;

3)

złożenia przez psychologa wniosku o skreślenie z Rejestru;

4)

prawomocnego orzeczenia wobec psychologa środka karnego pozbawienia praw publicznych;

5)

prawomocnie orzeczonych wobec psychologa utraty albo ograniczenia zdolności do czynności prawnych;

6)

prawomocnego skazania psychologa za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego;

7)

prawomocnego orzeczenia wobec psychologa kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 94 kary dyscyplinarne ust. 1 pkt 6;

8)

prawomocnego orzeczenia wobec psychologa środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu psychologa;

9)

utraty przez cudzoziemca niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej prawa pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

10)

trwałej niezdolności do wykonywania zawodu psychologa, o której mowa w ust. 4.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 12 odmowa dokonania wpisu do Rejestru ust. 3–7 stosuje się odpowiednio.
3. Niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4–6 i 8, sąd wydający orzeczenie zawiadamia o jego wydaniu właściwą regionalną radę oraz każdy podmiot, w którym psycholog jest zatrudniony.
4. Regionalna rada na podstawie orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśniającego może podjąć uchwałę o trwałej niezdolności psychologa do wykonywania zawodu.
5. Od uchwały regionalnej rady, o której mowa w ust. 4, psychologowi służy odwołanie do Krajowej Rady. Przepisy art. 12 odmowa dokonania wpisu do Rejestru ust. 3–7 stosuje się odpowiednio.
(Art. 14 wchodzi w życie z dniem 19 maja 2028 r.)