1.
Strona zwraca kwotę wydatków poniesionych przez konsula w związku z wykonywaniem czynności konsularnych, w szczególności z tytułu:
1)
opłat należnych obcym organom administracji publicznej lub organom wymiaru sprawiedliwości;
2)
kosztów zaangażowania adwokatów, notariuszy, tłumaczy i biegłych oraz innych osób, którym powierzono wykonywanie czynności urzędowych, w tym niezbędnych kosztów podróży – w wysokości odpowiadającej stawkom obowiązującym w miejscu wykonania czynności, a w uzasadnionych przypadkach, za zgodą strony lub ministra właściwego do spraw zagranicznych – w wysokości odpowiadającej stawkom wynikającym z umów zawartych między osobami wykonującymi powierzone czynności i konsulem;
3)
kosztów postępowania sądowego i kaucji;
4)
kosztów ogłoszeń;
5)
kosztów bankowych;
6)
kosztów zlecanych przez strony doręczeń dokumentów, w tym dokumentów paszportowych;
7)
dodatkowej oprawy uroczystości ślubnych;
8)
innych opłat i kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem czynności konsularnych.
2.
Konsul może pobrać należność na poczet wydatków, o których mowa w ust. 1, po ustaleniu wysokości wydatków, a przed ich faktycznym poniesieniem; w razie wzrostu wydatków powyżej ustalonej wysokości konsul wzywa stronę do wpłacenia różnicy między wpłaconą należnością a faktycznie poniesionymi wydatkami i wyznacza termin wpłaty, którego niedotrzymanie powoduje wstrzymanie biegu sprawy. Z należności wniesionej na pokrycie wydatków przysługuje zwrot tylko części niewydatkowanej.
3.
Wpłaty z tytułu zwrotu kwoty wydatków, o których mowa w ust. 1, rozlicza się w budżecie placówki zagranicznej.
