• Ustawa o biokomponentach ...
  24.03.2026
Obserwuj akt

Rozdział 4a. Poświadczanie spełnienia kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i kryteriów zrównoważonego rozwoju

1.
Biokomponenty mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1 oraz art. 23b obowiązek zapewnienia minimalnego udziału biokomponentów w paliwach ciekłych ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy:
1)
spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone odpowiednio w art. 28ba ochrona terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności–28bcb i art. 28bcc niskie ryzyko spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów ust. 1 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b wymóg ograniczenia w biokomponentach emisji gazów cieplarnianych;
2)
nie zostały wcześniej zaliczone na poczet realizacji obowiązku określonego w art. 3 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE, zwanej dalej „dyrektywą 2009/28/WE”;
3)
nie zostały wcześniej zaliczone na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1 oraz art. 23b obowiązek zapewnienia minimalnego udziału biokomponentów w paliwach ciekłych ust. 1, przez ten sam lub przez inny podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy lub na poczet innych obowiązków nałożonych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej inne niż Rzeczpospolita Polska wynikających z art. 25 ust. 1 akapit pierwszy i czwarty dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.).
2.
Biokomponenty wytworzone z odpadów lub pozostałości, z wyłączeniem odpadów pochodzących z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa lub pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa, mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1 oraz art. 23b obowiązek zapewnienia minimalnego udziału biokomponentów w paliwach ciekłych ust. 1, jeżeli spełniają:
1)
odpowiednie kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b wymóg ograniczenia w biokomponentach emisji gazów cieplarnianych;
2)
warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3.
2a.
Przepis ust. 2 stosuje się także do substancji lub produktów uzyskanych z odpadów lub pozostałości, o których mowa w tym przepisie, powstałych przed przetworzeniem ich w biokomponenty.
2b.
Kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art 28ba–28bcb i art. 28bcc niskie ryzyko spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów ust. 1 oraz kryteria ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b oraz art. 135a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii stosuje się bez względu na pochodzenie geograficzne biomasy.
3.
Wsparcie finansowe w zakresie wytwarzania biokomponentów i biopaliw ciekłych oraz ich wykorzystania, pochodzące ze środków publicznych, w tym ze środków funduszy Unii Europejskiej, może zostać udzielone podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie wsparcia finansowego, pod warunkiem że biokomponenty i biopaliwa ciekłe, które będą objęte wsparciem, spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28ba ochrona terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności–28bcb i art. 28bcc niskie ryzyko spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów ust. 1 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b wymóg ograniczenia w biokomponentach emisji gazów cieplarnianych.
4.
(uchylony)
5.
Ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu i gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy spełniają warunek określony w ust. 1 pkt 3 oraz kryteria określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 poprzez ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w przypadku ciekłych i gazowych pochodzących z recyklingu paliw węglowych oraz poprzez określenie metodyki oceny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki odnawialnym ciekłym i gazowym paliwom transportowym pochodzenia niebiologicznego oraz ciekłym i gazowym pochodzącym z recyklingu paliwom węglowym (Dz. Urz. UE L 157 z 20.06.2023, str. 20).
6.
Inne paliwa odnawialne mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1, wyłącznie wtedy, gdy spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w art. 28b1 ustalone zgodnie z metodyką określoną w załączniku do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/1185 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 poprzez ustanowienie minimalnego progu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w przypadku ciekłych i gazowych pochodzących z recyklingu paliw węglowych oraz poprzez określenie metodyki oceny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, uzyskanego dzięki odnawialnym ciekłym i gazowym paliwom transportowym pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzącym z recyklingu paliwom węglowym.
1.
Biokomponenty spełniają kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, jeżeli ograniczenie emisji tych gazów wynosi co najmniej:
1)
35% – do dnia 31 grudnia 2017 r.;
2)
50% – od dnia 1 stycznia 2018 r.
1a.
Uznaje się, że instalacja jest w eksploatacji od dnia rozpoczęcia fizycznego wytwarzania biokomponentów.
2.
(uchylony)
2a.
(uchylony)
3.
Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych oblicza się zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 2 do ustawy.
4.
Do obliczenia emisji gazów cieplarnianych spowodowanych uprawą surowców rolniczych przeznaczanych do wytworzenia biokomponentów, paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 tej ustawy stosuje się:
1)
wartości standardowe ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w załączniku nr 2 do ustawy – w przypadku biokomponentów lub biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;
2)
wartości standardowe ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określone w załączniku do ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – w przypadku paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy – lub
3)
wartości emisji gazów cieplarnianych umieszczone w wykazie ogłoszonym na podstawie ust. 6 lub wartości rzeczywiste dla tej uprawy, które oblicza się zgodnie z metodyką określoną w części II.3 załącznika nr 2 do ustawy lub w części II.2 załącznika do ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
5.
(uchylony)
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz wartości emisji gazów cieplarnianych spowodowanych uprawą surowców rolniczych na obszarach województw, niższych od wartości standardowych emisji gazów cieplarnianych określonych w załączniku nr 2 do ustawy lub w załączniku do ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, biorąc pod uwagę wykaz tych wartości zatwierdzony przez Komisję Europejską, w drodze decyzji.
1.
Inne paliwa odnawialne spełniają kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, jeżeli ograniczenie emisji tych gazów wynosi co najmniej 70 %.
2.
Jeżeli do wytwarzania innych paliw odnawialnych bezpośrednio albo do wytwarzania produktów pośrednich jest wykorzystywana energia elektryczna, udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oblicza się zgodnie z art. 21a zaliczanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii na poczet realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego ust. 2.
3.
Energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii uzyskana z bezpośredniego podłączenia do instalacji wytwarzającej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii lub energia elektryczna, która została pobrana z sieci, może być w całości zaliczona jako energia elektryczna z odnawialnych źródeł energii, jeżeli jest zużywana do wytwarzania innych paliw odnawialnych, pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2023/1184 z dnia 10 lutego 2023 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 przez ustanowienie unijnej metodyki określającej szczegółowe zasady produkcji odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego (Dz. Urz. UE L 157 z 20.06.2023, str. 11).
4.
Inne paliwa odnawialne mogą być zaliczone podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1, również wtedy, gdy są one stosowane jako produkt pośredni w produkcji paliw.
1.
Biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. lub po tym okresie, posiadały następujący status, niezależnie od tego, czy posiadają go nadal:
1)
lasów pierwotnych i innych zalesionych gruntów, czyli lasów i innych zalesionych gruntów z gatunkami rodzimymi,
gdzie nie istnieją wyraźnie widoczne ślady działalności człowieka, a procesy ekologiczne nie zostały w istotny sposób zaburzone;
1a)
lasów i innych zalesionych gruntów o wysokiej różnorodności biologicznej, charakteryzujących się obfitością gatunków i niezdegradowanych, które zostały przez właściwy organ uznane za mające wysoką różnorodność biologiczną, chyba że zainteresowany podmiot przedstawi dowody, że produkcja tych surowców nie narusza tych celów ochrony przyrody;
2)
obszarów wyznaczonych:
a) na cele ochrony przyrody, o których mowa w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. poz. 1336, 1688 i 1890),
b) do ochrony rzadkich, zagrożonych lub poważnie zagrożonych ekosystemów lub gatunków, które zostały uznane za takie na podstawie umów międzynarodowych lub wykazów sporządzonych przez organizacje międzyrządowe lub Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody, pod warunkiem uznania ich przez Komisję Europejską zgodnie z art. 30 ust. 4 akapit pierwszy dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.);
3)
obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności o powierzchni powyżej jednego hektara:
a) naturalnych, czyli obszarów trawiastych, które pozostaną takimi obszarami jeżeli nie dojdzie do interwencji człowieka i które zachowają naturalny skład gatunkowy oraz cechy i procesy ekologiczne,
b) nienaturalnych, czyli obszarów trawiastych, które przestaną być takimi obszarami na skutek braku interwencji człowieka, są bogate gatunkowo i nie są zdegradowane, chyba że zbiory surowców rolniczych są konieczne, aby mogły zachować status obszarów trawiastych.
2.
Uznaje się, że biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej pochodzące z obszarów określonych w ust. 1 pkt 2 spełniają kryterium ochrony terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności, pod warunkiem, że zainteresowany podmiot przedstawi dowody, że produkcja biomasy wykorzystanej do ich wytworzenia nie narusza celów ochrony przyrody.
1.
Biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej spełniają kryterium ochrony terenów zasobnych w duże ilości pierwiastka węgla, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z takich terenów.
2.
Do terenów zasobnych w duże ilości pierwiastka węgla zalicza się tereny, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. posiadały jeden z poniższych statusów, ale już go nie posiadają:
1)
terenów podmokłych, które są pokryte lub nasączone wodą stale lub przez znaczną część roku;
2)
obszarów stale zalesianych, czyli obszarów obejmujących więcej niż 1 ha z drzewami o wysokości powyżej 5 metrów i pokryciem powierzchni przez korony drzew powyżej 30%, lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości w miejscu ich naturalnego występowania;
3)
obszarów obejmujących więcej niż 1 ha z drzewami o wysokości powyżej 5 metrów i z pokryciem powierzchni przez korony drzew pomiędzy 10% a 30% lub drzewami mogącymi osiągnąć te wartości w miejscu ich naturalnego występowania, z wyjątkiem sytuacji, gdy przedstawiono dowody, że obszar ten przed i po przekształceniu magazynuje taką ilość pierwiastka węgla, że stosując metodykę określoną w pkt II.3. załącznika nr 2 do ustawy, zostałoby spełnione kryterium określone w art. 28b wymóg ograniczenia w biokomponentach emisji gazów cieplarnianych.
3.
Przepisów ust. 2 nie stosuje się, jeżeli w czasie pozyskiwania biomasy teren posiadał ten sam status co w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r.
Biokomponenty wytworzone z biomasy rolniczej spełniają kryterium ochrony torfowisk, jeżeli biomasa wykorzystywana do ich wytwarzania nie pochodzi z terenów, które w okresie od 1 do 31 stycznia 2008 r. były torfowiskami, chyba że podmiot zainteresowany przedstawi dowody, że przy uprawie i zbiorach biomasy nie stosowano melioracji uprzednio niemeliorowanych gleb.
1.
Uznaje się, że biokomponenty, biopłyny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i paliwa z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy wytworzone z pozostałości pochodzących z gruntów rolnych spełniają kryteria określone w art. 29 ust. 2 dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.), jeżeli producent rolny stosuje zasady ochrony powierzchni gleby, o których mowa w art. 101 ochrona powierzchni ziemi pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U z 2024 r. poz. 54, z późn. zm.) i działa na podstawie krajowego planu zachowania żyzności gleb, w szczególności w zakresie zachowania zasobów pierwiastka węgla w glebie. W przypadku gdy krajowy plan zachowania żyzności gleb nie został przyjęty, producent rolny jest obowiązany do działania na podstawie indywidualnego planu gospodarki glebą, opracowanego zgodnie z wymaganiami uznanego systemu certyfikacji, w którym w szczególności potwierdza, że stosuje praktyki upraw zapewniające zachowanie jak najlepszego stanu gleby, w tym zasobów pierwiastka węgla w glebie.
2.
Indywidualny plan gospodarki glebą, o którym mowa w ust. 1:
1)
zawiera w szczególności wskazanie stosowanych podstawowych praktyk gospodarowania glebami mających na celu utrzymanie pierwiastka węgla w glebie (sekwestracja dwutlenku węgla), oddziałujących na zmniejszenie emisji dwutlenku węgla z gleby do atmosfery;
2)
opracowuje się na podstawie analiz, o których mowa w art. 128 ust. 4a pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
3.
Audytorzy systemów dobrowolnych, o których mowa w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2022/996 z dnia 14 czerwca 2022 r. w sprawie zasad weryfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz kryteriów niskiego ryzyka spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów (Dz. Urz. UE L 168 z 27.06.2022, str. 1, z późn. zm.), weryfikują stosowanie przez producentów rolnych indywidualnych planów gospodarki glebą lub praktyk przy ustalaniu emisji gazów cieplarnianych z biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy zgodnie z art. 20 oraz art. 21 tego rozporządzenia.
Biokomponenty spełniają kryterium zrównoważonej gospodarki leśnej, jeżeli pozyskanie biomasy leśnej wykorzystywanej do ich wytworzenia było prowadzone zgodnie z:
1)
rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/2448 z dnia 13 grudnia 2022 r. ustanawiającym operacyjne wytyczne dotyczące dowodów do celów wykazania zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju dotyczącymi biomasy leśnej i określonymi w art. 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (Dz. Urz. UE L 320 z 14.12.2022, str. 4) oraz
2)
zasadami trwale zrównoważonej gospodarki leśnej określonymi w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2024 r. poz. 530, 1473 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 179).
1.
Biokomponenty, biopłyny w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i paliwa z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy spełniają kryterium niskiego ryzyka spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, jeżeli w stosunku do biomasy wykorzystywanej do ich wytworzenia nie zaobserwowano znaczącej ekspansji obszaru produkcji na tereny zasobne w pierwiastek węgla, o której mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/807 z dnia 13 marca 2019 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 w odniesieniu do określenia surowców o wysokim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, w przypadku których zaobserwowano znaczącą ekspansję obszaru produkcji na tereny zasobne w pierwiastek węgla oraz certyfikowania biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów (Dz. Urz. UE L 133 z 21.05.2019, str. 1), chyba że te biokomponenty spełniają warunki określone w art. 4 i art. 5 tego rozporządzenia.
2.
Przy obliczaniu spełnienia kryterium, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się dane wejściowe do obliczania emisji surowców określone w załączniku nr 3 do ustawy.
Kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art 28ba–28bcb i art. 28bcc niskie ryzyko spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów ust. 1 stosuje się odpowiednio do biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i do paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy.
Biokomponenty spełniają kryterium zrównoważonej gospodarki rolnej, jeżeli uprawa biomasy wykorzystywanej do ich wytwarzania, w ramach działalności rolniczej, prowadzona była zgodnie z:
1)
wymogami w obszarze:
a) „Środowisko, zmiana klimatu, utrzymanie gruntów w dobrej kulturze rolnej” – wymogi podstawowe w zakresie zarządzania SMR 1, SMR 2 i SMR 3,
b) „Zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin” – wymóg podstawowy w zakresie zarządzania SMR 10
– określonymi w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”, oraz
2)
minimalnymi normami w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, określonymi na podstawie art. 94 rozporządzenia nr 1306/2013.
1.
Potwierdzenie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju oraz kryteriów ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonych w poświadczeniu odbywa się przez system bilansu masy.
2.
Podmioty certyfikowane są obowiązane do wdrożenia systemu bilansu masy, który:
1)
umożliwia mieszanie – w szczególności w kontenerze, w zakładzie przetwórczym lub logistycznym, w infrastrukturze lub obiekcie do przesyłu lub dystrybucji – partii surowców lub paliw o różnych właściwościach pod względem zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;
2)
dopuszcza mieszanie partii surowców o różnej wartości energetycznej w celu dalszego przetworzenia, pod warunkiem że wielkość partii jest dostosowana do ich wartości energetycznej;
3)
wymaga, aby informacje na temat właściwości dotyczących zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, a także wielkości partii, o których mowa w pkt 1, pozostały przypisane mieszance;
4)
zapewnia, że suma wszystkich partii, o których mowa w pkt 1, wycofanych z mieszanki jest opisana jako posiadająca te same właściwości dotyczące zrównoważonego rozwoju i te same ilości jak suma wszystkich partii dodanych do mieszanki oraz zawiera wymóg, aby ten bilans został uzyskany w odpowiednim czasie;
5)
zapewnia, aby każda dostawa surowców lub paliw była zaliczana tylko raz do celów obliczenia końcowego zużycia energii brutto w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii ze źródeł odnawialnych oraz zawierała informacje, czy na rzecz produkcji danej dostawy udzielono wsparcia oraz jaki jest rodzaj systemu wsparcia, jeżeli zostało ono udzielone.
3.
W przypadku gdy partia surowców jest przetwarzana, informacje o właściwościach partii pod względem zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych koryguje się i przypisuje produktowi zgodnie z następującymi zasadami:
1)
jeżeli w procesie przetwarzania partii surowca powstaje tylko jeden produkt, który jest przeznaczony do produkcji biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, wielkość partii i powiązane wartości zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych koryguje się z zastosowaniem współczynników przeliczeniowych odzwierciedlających stosunek masy produktu przeznaczonego do takiej produkcji do masy surowca wprowadzonego do procesu;
2)
jeżeli w procesie przetwarzania partii surowca powstaje więcej niż jeden produkt, który jest przeznaczony do produkcji biokomponentów, biopłynów w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii lub paliw z biomasy w rozumieniu art. 2 pkt 26c tej ustawy, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, do każdego produktu stosuje się oddzielny współczynnik przeliczeniowy i osobny bilans masy.

1.
Sposób weryfikacji spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 28ba ochrona terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności–28bcb i art. 28bcc niskie ryzyko spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów ust. 1, zgodnie z systemem bilansu masy, o którym mowa w art. 28be potwierdzenie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju, określa uznany system certyfikacji.
2.
Wykazanie spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 28ba ochrona terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności–28bcb i art. 28bcc niskie ryzyko spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów ust. 1 przez podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy odbywa się w szczególności zgodnie z art. 28i weryfikacja danych zawartych w świadectwie.
3.
(uchylony)
1.
Dokumentami umożliwiającymi zaliczenie biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu na poczet realizacji obowiązków, o których mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1, art. 23b obowiązek zapewnienia minimalnego udziału biokomponentów w paliwach ciekłych ust. 1 oraz art. 23c obowiązek zapewnienia minimalnego udziału biokomponentów zaawansowanych w paliwach, paliwach lotniczych i paliwach żeglugowych, wystawianymi na poszczególnych etapach wytwarzania biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu są:
1)
dokument wystawiony przez producenta rolnego przewidziany przez uznany system certyfikacji;
2)
poświadczenie;
3)
świadectwo;
4)
dokument wystawiony przez podmiot, który pozyskuje po raz pierwszy odpady, pozostałości lub pozostałości z rolnictwa, rybołówstwa, akwakultury lub leśnictwa, przewidziany przez uznany system certyfikacji.
1a.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1, potwierdzają spełnienie przez:
1)
biomasę lub biokomponenty kryteriów zrównoważonego rozwoju określonych w art. 28ba ochrona terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności–28bcb i art. 28bcc niskie ryzyko spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów ust. 1 oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonego w art. 28b wymóg ograniczenia w biokomponentach emisji gazów cieplarnianych;
2)
inne paliwa odnawialne, ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu lub gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonego:
a) w art. 28b1 – dla innych paliw odnawialnych lub
b) w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2018/2001 (w brzmieniu z dnia 7 czerwca 2022 r.) – dla ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu.
2.
Za dokumenty, o których mowa w ust. 1, uznaje się również dokumenty wystawione:
1)
w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w kraju trzecim, pod warunkiem że zostały wystawione w ramach uznanego systemu certyfikacji;
2)
w kraju trzecim, pod warunkiem że Unia Europejska zawarła z tym krajem umowę, na mocy której uznaje się, że biomasa wytworzona w tym kraju spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju.
Dokument przewidziany przez uznany system certyfikacji lub przez umowę, o której mowa w art. 28c dokumenty umożliwiające zaliczenie biokomponentów i innych paliw na poczet realizacji obowiązków przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 2 pkt 2, wystawiony przez producenta rolnego, zawiera dane określone w tym systemie lub umowie.

1.
Podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie: wytwarzania biokomponentów, przetwarzania biomasy, zakupu, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biomasy lub biokomponentów, które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, są obowiązane do uzyskania certyfikatu.
2.
Podmiot certyfikowany, dokonując rozporządzenia przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się:
1)
biomasy lub
2)
biokomponentów lub, w przypadku wytwórców, przeznaczenia biokomponentów do wytworzenia przez siebie paliw
– na potrzeby realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, jest obowiązany posiadać ważny certyfikat oraz wystawić poświadczenie.
3.
Poświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest wystawiane zgodnie z wymaganiami uznanego systemu certyfikacji.
1.
Zabrania się podmiotowi realizującemu Narodowy Cel Wskaźnikowy wystawiania poświadczeń dla biokomponentów zawartych w paliwach, które zostały wykorzystane przez ten podmiot do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1.
2.
Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, w przypadku poświadczeń wystawianych dla biokomponentów wytworzonych w procesie współuwodornienia.
Świadectwa są wystawiane na podstawie poświadczeń, a w przypadku biokomponentów, które zostały wytworzone poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 28c dokumenty umożliwiające zaliczenie biokomponentów i innych paliw na poczet realizacji obowiązków przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 2.
Wskazana w świadectwie ilość biokomponentów zawartych w paliwach rozporządzonych przez dokonanie jakiejkolwiek czynności prawnej lub faktycznej skutkującej trwałym wyzbyciem się tych paliw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zużytych na potrzeby własne, które mają być zaliczone do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego, nie może być większa niż ilość biokomponentów wskazana w poświadczeniach lub w dokumentach, o których mowa w art. 28c dokumenty umożliwiające zaliczenie biokomponentów i innych paliw na poczet realizacji obowiązków przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 2, posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo.
1.
Świadectwo zawiera:
1)
oznaczenie firmy podmiotu wystawiającego świadectwo, jego siedziby i adresu;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu wystawiającego świadectwo;
3)
indywidualny numer świadectwa;
4)
wskazanie uznanego systemu certyfikacji lub innego dokumentu, o którym mowa w art. 28c dokumenty umożliwiające zaliczenie biokomponentów i innych paliw na poczet realizacji obowiązków przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 2, potwierdzającego spełnienie:
a) kryteriów zrównoważonego rozwoju oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych – dotyczącego biokomponentów będących przedmiotem świadectwa,
b) kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych – dotyczącego innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu będących przedmiotem świadectwa;
5)
informacje o ilości i rodzaju biokomponentów, w tym wytworzonych z surowców wymienionych w załączniku 1 do ustawy, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazanych w świadectwie;
6)
oświadczenie o spełnieniu:
a) kryteriów zrównoważonego rozwoju oraz kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych przez biokomponenty wskazane w świadectwie,
b) kryterium ograniczenia emisji gazów cieplarnianych przez inne paliwa odnawialne, ciekłe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu i gazowe paliwa węglowe pochodzące z recyklingu wskazane w świadectwie;
7)
datę uruchomienia instalacji, z której pochodzi partia biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazana w świadectwie;
8)
wartość energetyczną biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wyrażoną w MJ/kg;
9)
informację dotyczącą poziomu emisji gazów cieplarnianych partii biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazanych w świadectwie;
10)
wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych;
11)
wykaz poświadczeń lub dokumentów, o których mowa w art. 28c dokumenty umożliwiające zaliczenie biokomponentów i innych paliw na poczet realizacji obowiązków przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 2, wykorzystanych na potrzeby wystawienia świadectwa.
2.
Minister właściwy do spraw do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa oraz może określić dodatkowe dane, które powinno zawierać świadectwo, mając na względzie konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczenia obowiązku, o którym mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1.
1.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest uprawniony do weryfikacji danych zawartych w świadectwie.
2.
Weryfikacja, o której mowa w ust. 1, polega na ustaleniu, czy ilość biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazana w świadectwie odpowiada ilości odpowiednio biokomponentów, innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu lub gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu wskazanej w poświadczeniach lub dokumentach, o których mowa w art. 28c dokumenty umożliwiające zaliczenie biokomponentów i innych paliw na poczet realizacji obowiązków przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 2, posiadanych przez podmiot wystawiający świadectwo, oraz czy te poświadczenia lub dokumenty są wiarygodne.


Prezes Urzędu Regulacji Energetyki może żądać przedstawienia dokumentów i informacji dotyczących:
1)
realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego,
2)
dostarczenia przez operatora infrastruktury ładowania lub przewoźnika kolejowego energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii objętej umową, o której mowa w art. 21c zgoda na zaliczenie przez podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do pojazdów drogowych lub kolejowych ust. 1, do pojazdów drogowych lub kolejowych
– z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.


1.
Działalność gospodarcza w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji.
2.
Czasowe świadczenie usług w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 objaśnienie pojęć pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzyskania wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5–7 stosuje się.
3.
Rejestr administratorów systemów certyfikacji prowadzi organ rejestrowy.
1.
Administrator systemu certyfikacji jest obowiązany spełniać następujące warunki:
1)
posiadać tytuł prawny do dysponowania uznanym systemem certyfikacji;
2)
posiadać tłumaczenie na język polski dokumentów uznanego systemu certyfikacji – w przypadku uznanego systemu certyfikacji sporządzonego w języku obcym;
3)
prowadzić dokumentację dotyczącą zgód udzielonych jednostkom certyfikującym na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji.
2.
Działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28k wymóg wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 1, może wykonywać osoba, która nie była karana za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie zarządu albo osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.
3.
Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji na pisemny wniosek administratora systemu certyfikacji.
4.
Wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji zawiera:
1)
oznaczenie firmy administratora systemu certyfikacji, jego siedziby, adresu i innych danych teleadresowych;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) administratora systemu certyfikacji;
3)
nazwę uznanego systemu certyfikacji, którym dysponuje administrator systemu certyfikacji, oraz wskazanie decyzji Komisji Europejskiej o uznaniu systemu certyfikacji, okres jej ważności oraz ścieżkę certyfikacji;
4)
wskazanie tytułu prawnego do dysponowania uznanym systemem certyfikacji;
5)
wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania - w przypadku administratora systemu certyfikacji będącego odpowiednio osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;
6)
oświadczenie, że w chwili składania wniosku o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji wnioskodawca nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenie społeczne.
5.
Administrator systemu certyfikacji do wniosku o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji dołącza:
1)
oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji są kompletne i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k wymóg wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 1, określone w art. 28l wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o których mowa w art. 28l wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 tej ustawy.”;
2)
oświadczenie o niekaralności osoby, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania;
3)
kopię uznanego systemu certyfikacji wraz z jego tłumaczeniem na język polski.
6.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, powinny również zawierać:
1)
oznaczenie:
a) firmy administratora systemu certyfikacji, jego siedziby i adresu,
b) miejsca i daty złożenia oświadczenia;
2)
podpis osoby uprawnionej do reprezentowania administratora systemu certyfikacji, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
7.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
8.
W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń lub dokumentu, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa administratora systemu certyfikacji do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
9.
Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze administratorów systemów certyfikacji.
10.
Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji.
1.
Wpisowi do rejestru administratorów systemów certyfikacji podlegają dane, o których mowa w art. 28l wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 4 pkt 1–4, z wyłączeniem innych danych teleadresowych.
2.
Rejestr administratorów systemów certyfikacji może być prowadzony w systemie informatycznym.
3.
Rejestr administratorów systemów certyfikacji jest jawny.
4.
Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
1.
Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu administratora systemu certyfikacji do rejestru administratorów systemów certyfikacji w terminie 7 dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których mowa w art. 28l wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 5.
2.
Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, administrator systemu certyfikacji może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał administratora systemu certyfikacji do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.
1.
Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru administratorów systemów certyfikacji jest obowiązany informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, w szczególności o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.
2.
Administrator systemu certyfikacji wpisany do rejestru administratorów systemów certyfikacji jest obowiązany przekazać organowi rejestrowemu kopię uznanego systemu certyfikacji wraz z jego tłumaczeniem na język polski, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez Komisję Europejską wprowadzonych zmian, pod rygorem wykreślenia z rejestru administratorów systemów certyfikacji.
1.
Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez administratora systemu certyfikacji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28k wymóg wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 1, w przypadku gdy administrator systemu certyfikacji:
1)
nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 28l wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 1, w wyznaczonym przez organ terminie;
2)
złożył oświadczenia, o których mowa w art. 28l wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 4 pkt 6 lub ust. 5 pkt 1 lub 2, niezgodne ze stanem faktycznym;
3)
przestał spełniać warunek, o którym mowa w art. 28l wniosek o wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 2.
1a.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1b.
Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.
2.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy z urzędu:
1)
wykreśla administratora systemu certyfikacji wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28k wymóg wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji ust. 1, z rejestru administratorów systemów certyfikacji;
2)
informuje jednostki certyfikujące, które posiadały zgodę tego administratora na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji, o wykreśleniu administratora z rejestru administratorów systemów certyfikacji.
2a.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy administrator systemu certyfikacji wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.
3.
Administrator systemu certyfikacji, wobec którego wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru administratorów systemu certyfikacji nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.
Organ rejestrowy wykreśla administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji na jego wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.
1.
Administrator systemu certyfikacji, co najmniej raz w roku kalendarzowym, przeprowadza kontrolę jednostek certyfikujących, które posiadają zgodę na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji udzieloną przez tego administratora. Kontrola jednostek certyfikujących jest przeprowadzana w celu weryfikacji, czy certyfikacja przeprowadzana przez jednostki certyfikujące nie narusza wymagań przewidzianych przez uznany system certyfikacji oraz jest zgodna ze ścieżką certyfikacji, której dotyczy zgoda administratora systemu certyfikacji.
2.
Administrator systemu certyfikacji informuje organ rejestrowy o cofnięciu zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jednostce certyfikującej, w terminie 14 dni od dnia jej cofnięcia.

1.
Działalność gospodarcza w zakresie wydawania certyfikatów podmiotom certyfikowanym jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru jednostek certyfikujących.
2.
Czasowe świadczenie usług w zakresie wydawania certyfikatów przez przedsiębiorców z państw członkowskich w rozumieniu art. 3 objaśnienie pojęć pkt 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz z państw trzecich wymaga uzyskania wpisu do rejestru jednostek certyfikujących. Przepisy niniejszego rozdziału oraz rozdziałów 1, 4a i 5–7 stosuje się.
3.
Rejestr jednostek certyfikujących prowadzi organ rejestrowy.
1.
Jednostka certyfikująca jest obowiązana spełniać następujące warunki:
1)
posiadać pisemną zgodę administratora systemu certyfikacji na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji wraz ze wskazaniem ścieżki certyfikacji;
2)
prowadzić dokumentację dotyczącą wydanych certyfikatów;
3)
zatrudniać osoby posiadające:
a) niezbędną wiedzę do przeprowadzania weryfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju,
b) udokumentowane doświadczenie w zakresie obliczania emisji gazów cieplarnianych dla wskazanych przez administratora systemu certyfikacji ścieżek certyfikacji lub stosowania wymogów uznanego systemu certyfikacji.
2.
Działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28q wymóg wpisu do rejestru jednostek certyfikujących ust. 1, może wykonywać osoba, która nie była karana za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – której odpowiednio członkowie zarządu albo osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.
3.
Organ rejestrowy dokonuje wpisu do rejestru jednostek certyfikujących na pisemny wniosek jednostki certyfikującej.
3a) wskazanie ścieżki certyfikacji, której dotyczy zgoda administratora systemu certyfikacji.
4.
Wniosek o wpis do rejestru jednostek certyfikujących zawiera:
1)
oznaczenie firmy jednostki certyfikującej, jej siedziby, adresu i innych danych teleadresowych;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) jednostki certyfikującej;
3)
nazwę uznanego systemu certyfikacji, na stosowanie którego jednostka certyfikująca uzyskała zgodę administratora systemu certyfikacji;
4)
oznaczenie administratora systemu certyfikacji, który udzielił zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji;
5)
wskazanie członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania - w przypadku jednostki certyfikującej będącej odpowiednio osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną;
6)
oświadczenie, że w chwili składania wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących wnioskodawca nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenie społeczne.
5.
Jednostka certyfikująca do wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących dołącza:
1)
oświadczenie następującej treści:
„Oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru jednostek certyfikujących są kompletne i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są warunki wykonywania działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q wymóg wpisu do rejestru jednostek certyfikujących ust. 1, określone w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz spełniam warunki, o których mowa w art. 28r wymogi wobec jednostki certyfikującej
ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2 tej ustawy.”;
2)
oświadczenie o niekaralności osoby, a w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – odpowiednio oświadczenia członków zarządu albo osób uprawnionych do reprezentowania;
3)
kopię dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do korzystania z uznanego systemu certyfikacji.
6.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, powinny również zawierać:
1)
oznaczenie:
a) firmy jednostki certyfikującej, jej siedziby i adresu,
b) miejsca i daty złożenia oświadczenia;
2)
podpis osoby uprawnionej do reprezentowania jednostki certyfikującej, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
7.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
8.
W przypadku gdy wniosek o wpis do rejestru jednostek certyfikujących nie zawiera danych, o których mowa w ust. 4, lub do wniosku nie dołączono oświadczeń lub dokumentu, o których mowa w ust. 5, organ rejestrowy niezwłocznie wzywa jednostkę certyfikującą do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie tych danych spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
9.
Przepis ust. 4 stosuje się do wniosku o zmianę danych zawartych w rejestrze jednostek certyfikujących.
10.
Organ rejestrowy wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru jednostek certyfikujących.
1.
Wpisowi do rejestru jednostek certyfikujących podlegają dane, o których mowa w art. 28r wymogi wobec jednostki certyfikującej ust. 4 pkt 1–4, z wyłączeniem innych danych teleadresowych.
2.
Rejestr jednostek certyfikujących może być prowadzony w systemie informatycznym.
3.
Rejestr jednostek certyfikujących jest jawny.
4.
Organ rejestrowy prostuje z urzędu wpis do rejestru jednostek certyfikujących zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
1.
Organ rejestrowy jest obowiązany dokonać wpisu jednostki certyfikującej do rejestru jednostek certyfikujących w terminie 7 dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz z dokumentami, o których mowa w art. 28r wymogi wobec jednostki certyfikującej ust. 5.
2.
Jeżeli organ rejestrowy nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, jednostka certyfikująca może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał jednostkę certyfikującą do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.
Jednostka certyfikująca wpisana do rejestru jednostek certyfikujących jest obowiązana informować organ rejestrowy o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, w szczególności o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych, pod rygorem wykreślenia z rejestru jednostek certyfikujących.
1.
Organ rejestrowy wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez jednostkę certyfikującą działalności gospodarczej, o której mowa w art. 28q wymóg wpisu do rejestru jednostek certyfikujących ust. 1, w przypadku gdy jednostka certyfikująca:
1)
nie usunęła naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 28r wymogi wobec jednostki certyfikującej ust. 1, w wyznaczonym przez organ terminie;
2)
złożyła oświadczenia, o których mowa w art. 28r wymogi wobec jednostki certyfikującej ust. 4 pkt 6 lub ust. 5 pkt 1 lub 2, niezgodne ze stanem faktycznym;
3)
przestała spełniać warunek, o którym mowa w art. 28r wymogi wobec jednostki certyfikującej ust. 2.
1a.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
1b.
Przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1 organ rejestrowy wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.
2.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ rejestrowy z urzędu wykreśla jednostkę certyfikującą wykonującą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 28q wymóg wpisu do rejestru jednostek certyfikujących ust. 1, z rejestru jednostek certyfikujących.
2a.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy jednostka certyfikująca wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie działalności gospodarczej.
3.
Jednostka certyfikująca, wobec której wydano decyzję o zakazie wykonywania działalności, o której mowa w ust. 1, może uzyskać wpis do rejestru jednostek certyfikujących nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji.
3a.
Organ rejestrowy wykreśla jednostkę certyfikującą z rejestru jednostek certyfikujących na jej wniosek, a także po uzyskaniu informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego o wykreśleniu przedsiębiorcy.
4.
W przypadku wykreślenia administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów certyfikacji:
1)
certyfikaty wydane przez jednostki certyfikujące posługujące się uznanym systemem certyfikacji prowadzonym przez wykreślonego administratora systemu certyfikacji zachowują ważność do upływu okresu, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym została przeprowadzona ostatnia kontrola, o której mowa w art. 28p kontrola jednostek certyfikujących;
2)
jednostki certyfikujące:
a) wydające certyfikaty na podstawie zgody administratora systemu certyfikacji, który został wykreślony z rejestru administratorów systemów certyfikacji, z dniem jego wykreślenia z tego rejestru nie mogą w ramach tego systemu przeprowadzać kontroli podmiotów certyfikowanych oraz wydawać certyfikatów,
b) w terminie 3 miesięcy od dnia wykreślenia administratora systemu certyfikacji z rejestru administratorów systemów
certyfikacji mogą uzyskać zgodę innego administratora systemu certyfikacji na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji; po bezskutecznym upływie tego terminu jednostki certyfikujące podlegają wykreśleniu z rejestru jednostek certyfikujących, o którym mowa w art. 28q wymóg wpisu do rejestru jednostek certyfikujących ust. 1.
5.
W przypadku wykreślenia jednostki certyfikującej z rejestru jednostek certyfikujących, certyfikaty wydane przez te jednostki zachowują ważność do upływu okresu, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż do ostatniego dnia, w którym powinna być przeprowadzona kontrola, o której mowa w art. 28v kontrola podmiotu certyfikowanego w ramach systemu certyfikacji.
Jednostka certyfikująca przeprowadza kontrolę podmiotu certyfikowanego, któremu wydała certyfikat, na zasadach i w trybie przewidzianych przez uznany system certyfikacji.
Jednostka certyfikująca, na wniosek organu rejestrowego i w zakresie przez niego wskazanym, jest obowiązana do przeprowadzenia kontroli wskazanego przez ten organ podmiotu certyfikowanego, któremu ta jednostka wydała certyfikat, w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku. Jednostka certyfikująca pisemnie informuje organ rejestrowy
o wynikach kontroli, w terminie 14 dni od jej zakończenia.
Jednostka certyfikująca wydaje certyfikat zgodnie z zasadami określonymi przez uznany system certyfikacji.

1.
Fundusz Niskoemisyjnego Transportu, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym funduszem celowym.
2.
Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw klimatu.
3.
Zarządzanie Funduszem powierza się Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwanemu dalej „NFOŚiGW”.”
4.
Bank Gospodarstwa Krajowego, zwany dalej „BGK”, prowadzi obsługę bankową Funduszu oraz świadczy na rzecz tego Funduszu usługi konsultacyjno--doradcze w sprawach finansowych.
Do zadań dysponenta Funduszu należy w szczególności:
1)
nadzór nad wykonywaniem przez NFOŚiGW zadań, o których mowa w art. 28zb uchylony ust. 1;
2)
sporządzanie rocznego planu finansowego Funduszu;
3)
zatwierdzanie przedłożonego przez NFOŚiGW sprawozdania z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu;
4)
wskazywanie trybu wyboru projektów do wsparcia;
5)
pisemne zatwierdzanie projektów do wsparcia;
6)
prowadzenie działalności informacyjnej i promocyjnej w zakresie zadań realizowanych przez Fundusz;
7)
zawieranie umów o wsparcie udzielane w formie, o której mowa w art. 28ze uchylony ust. 3 pkt 3, oraz wykonywanie praw i obowiązków wynikających z tych umów;
8)
dokonywanie wypłat wsparcia wynikających z umów o wsparcie udzielane w formie, o której mowa w art. 28ze uchylony ust. 3 pkt 3, oraz monitorowanie i kontrolowanie sposobu jego wykorzystania;
9)
wykonywanie zadań organu odwoławczego w odniesieniu do decyzji wydawanych na podstawie art. 28zs uchylony.

1.
Do zadań NFOŚiGW w zakresie zarządzania Funduszem należy:
1)
przeprowadzanie postępowania w zakresie wyboru projektów do wsparcia w trybie konkursowym albo pozakonkursowym;
2)
rekomendowanie dysponentowi Funduszu projektów do wsparcia;
3)
zawieranie umów o wsparcie oraz wykonywanie praw i obowiązków wynikających z tych umów, z wyłączeniem umów o wsparcie udzielane w formie, o której mowa w art. 28ze uchylony ust. 3 pkt 3;
4)
(uchylony)
5)
dokonywanie wypłat wsparcia oraz monitorowanie i kontrolowanie sposobu jego wykorzystania;
5a)
dokonywanie wypłat na pokrycie kosztów związanych z zarządzaniem Funduszem;
5b)
dokonywanie zapłaty wynagrodzenia BGK za wykonywanie zadań, o których mowa w art. 28z uchylony ust.4;
5c)
dokonywanie zapłaty za usługi świadczone przez doradców w zakresie, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 2 pkt 2;
6)
przygotowanie i przedłożenie dysponentowi Funduszu projektu rocznego planu finansowego Funduszu;
7)
przygotowanie i przedłożenie dysponentowi Funduszu sprawozdania z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu;
8)
prowadzenie działalności informacyjnej i promocyjnej w zakresie zadań realizowanych przez Fundusz;
9)
wydawanie zaświadczeń o pomocy de minimis oraz zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, w przypadku gdy wsparcie udzielane w formie, o której mowa w art. 28ze uchylony ust. 3 pkt 1 lub 2, stanowi taką pomoc;
10)
sporządzanie i przedstawianie Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdań albo informacji, o których mowa w art. 32 uchylony ust. 1 oraz art. 32a sprawozdania o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie i informacje jej o nieudzieleniu ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 362 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1063), w przypadku gdy wsparcie udzielane jest w formie, o której mowa w art. 28ze uchylony ust. 3 pkt 1 lub 2.
2.
Szczegółowe zasady współpracy NFOŚiGW oraz dysponenta Funduszu w zakresie zarządzania Funduszem określa umowa.
3.
Szczegółowe zasady współpracy NFOŚiGW i BGK określa umowa.
1.
Dysponent Funduszu przekazuje NFOŚiGW środki Funduszu na wyodrębniony rachunek bankowy NFOŚiGW prowadzony przez BGK, w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 28zb uchylony ust. 1.
2.
Warunkiem przekazania środków Funduszu, o których mowa w ust. 1, jest doręczenie dysponentowi Funduszu zapotrzebowania na środki, na pokrycie kosztów realizacji zadań NFOŚiGW w danym dniu roboczym.
3.
NFOŚiGW przekazuje każdego dnia roboczego do godz. 1445 środki pozostające na rachunku, o którym mowa w ust. 1, na rachunek Funduszu.
4.
Obsługę finansowo-księgową środków Funduszu, o których mowa w ust. 1, prowadzi NFOŚiGW.
5.
NFOŚiGW, realizując zadania ze środków Funduszu, jest obowiązany, w ramach prowadzonych ksiąg rachunkowych, do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej środków Funduszu, o których mowa w ust. 1.

1.
Przychodami Funduszu są:
1)
dotacje celowe z budżetu państwa w wysokości do 1,5% planowanych w poprzednim roku budżetowym wpływów z podatku akcyzowego od paliw silnikowych; wysokość dotacji celowej określa ustawa budżetowa w części budżetowej, której dysponentem jest minister właściwy do spraw klimatu;
2)
odsetki od wolnych środków Funduszu przekazanych w zarządzanie zgodnie z przepisami o finansach publicznych;
3)
środki przekazywane przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w wysokości 0,1% uzasadnionego zwrotu z kapitału zaangażowanego w wykonywaną działalność gospodarczą w zakresie przesyłania energii elektrycznej, o których mowa w art. 16b realizacja zadań operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub systemu połączonego elektroenergetycznego ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne;
4)
wpływy z tytułu opłaty zastępczej, o której mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1a;
5)
wpływy z tytułu opłaty emisyjnej, o której mowa w art. 321a opłata emisyjna ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm.), w części przypadającej Funduszowi;
6)
inne przychody.
2.
Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przekazuje na Fundusz do dnia 30 czerwca każdego roku budżetowego.
1.
Środki Funduszu przeznacza się na:
1)
wsparcie inwestycji w zakresie wytwarzania biokomponentów, biopaliw ciekłych lub innych paliw odnawialnych;
2)
wsparcie budowy lub rozbudowy infrastruktury dla dystrybucji lub sprzedaży sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym pochodzącego z biometanu, lub wodoru lub budowy lub rozbudowy infrastruktury do ładowania pojazdów energią elektryczną, wykorzystywanych w transporcie;
3)
pomoc dla wytwórców oraz przedsiębiorstw energetycznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, innych paliw odnawialnych, sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym pochodzącego z biometanu, wykorzystywanych w transporcie;
4)
wsparcie dla:
a) producentów środków transportu wykorzystujących do napędu energię elektryczną, sprężony gaz ziemny (CNG) lub skroplony gaz ziemny (LNG), w tym pochodzący z biometanu, lub wodór,
b) przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie produkcji podzespołów do środków transportu, o których mowa w lit. a;
5)
wsparcie publicznego transportu zbiorowego działającego w szczególności w aglomeracjach miejskich, uzdrowiskach, na obszarach, na których ustanowione zostały formy ochrony przyrody zgodnie z przepisami o ochronie przyrody, wykorzystującego biopaliwa ciekłe, inne paliwa odnawialne, sprężony gaz ziemny (CNG) lub skroplony gaz ziemny (LNG), w tym pochodzący z biometanu, wodór lub energię elektryczną;
6)
dofinansowanie opłat portowych pobieranych za korzystanie z infrastruktury portowej jednostek pływających zasilanych sprężonym gazem ziemnym (CNG) lub skroplonym gazem ziemnym (LNG), w tym pochodzącym z biometanu, lub wodorem, lub wykorzystujących do napędu energię elektryczną;
7)
wsparcie:
a) badań związanych z opracowywaniem nowych rodzajów biokomponentów, biopaliw ciekłych, innych paliw odnawialnych, lub wykorzystaniem sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym pochodzącego z biometanu, lub wodoru, lub energii elektrycznej, wykorzystywanych w transporcie lub związanych z tym nowych rozwiązań konstrukcyjnych,
b) wdrożeń eksploatacyjnych wyników badań, o których mowa w lit. a;
8)
wsparcie programów edukacyjnych promujących wykorzystanie biokomponentów w paliwach ciekłych lub biopaliwach ciekłych, innych paliw odnawialnych, sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym pochodzącego z biometanu, lub wodoru, lub energii elektrycznej, wykorzystywanych w transporcie;
9)
wsparcie zakupu nowych pojazdów i jednostek pływających zasilanych biopaliwami ciekłymi, sprężonym gazem ziemnym (CNG) lub skroplonym gazem ziemnym (LNG), w tym pochodzącym z biometanu, lub wodorem, lub wykorzystujących do napędu energię elektryczną;
10)
wsparcie działań związanych z analizą i badaniem rynku biokomponentów, paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, innych paliw odnawialnych, sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym pochodzącego z biometanu, lub wodoru, lub energii elektrycznej, wykorzystywanych w transporcie;
11)
promocję wytwarzania i wykorzystywania biokomponentów i biopaliw ciekłych;
11a)
wsparcie zakupu nowych pojazdów kategorii M1, o której mowa w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990, z późn. zm.), wykorzystujących do napędu energię elektryczną wytworzoną z wodoru w zainstalowanych w nim ogniwach paliwowych lub wykorzystujących do napędu wyłącznie energię elektryczną;
12)
wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych ustawach.
2.
Środki Funduszu przeznacza się także na:
1)
pokrycie kosztów związanych z zarządzaniem Funduszem;
2)
pokrycie kosztów usług świadczonych przez doradców w zakresie identyfikacji przedsięwzięć, do realizacji których może być zastosowany tryb pozakonkursowy, oraz w zakresie oceny przedsięwzięć wymagających wsparcia, a także projektów zgłoszonych do ich realizacji;
3)
zapłatę wynagrodzenia BGK za wykonywanie zadań, o których mowa w art. 28z uchylony ust. 4;
4)
Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. poz. 1123), w kwocie stanowiącej 55% wpływów z tytułu opłaty zastępczej, o której mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1a.
2a.
Fundusz przekazuje kwotę, o której mowa w ust. 2 pkt 4, na Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej do dnia 30 marca roku następującego po roku, którego dotyczy obowiązek, o którym mowa w art. 23 obowiązki podmiotu realizującego Narodowy Cel Wskaźnikowy ust. 1.
3.
Wsparcie dla projektów udzielane na cele określone w ust. 1 ze środków Funduszu, w tym dotacji celowej, może mieć formę:
1)
dotacji;
2)
pożyczek, w tym udzielanych jednostkom samorządu terytorialnego;
3)
obejmowania lub nabywania przez dysponenta Funduszu, na rzecz Skarbu Państwa:
a) akcji lub udziałów spółek,
b) obligacji emitowanych przez podmioty inne niż Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego
– które prowadzą działalność w zakresie wskazanym w ust. 1 pkt 1–5 i 7.
4.
Wybór określonej formy wsparcia należy do dysponenta Funduszu.
5.
W przypadku terminowego wykonania przedsięwzięcia objętego wsparciem Funduszu oraz osiągnięcia planowanych efektów określonych w umowie, o której mowa w art. 28zp uchylony ust. 1, pożyczki, o których mowa w ust. 3 pkt 2, mogą być umarzane w części.
6.
Umorzenia, o którym mowa w ust. 5, dokonuje NFOŚiGW, w formie pisemnej na podstawie przepisów prawa cywilnego, na wniosek podmiotu, któremu udzielono pożyczki.
1.
W zakresie, w jakim wsparcie, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1, stanowi pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zastosowanie mają szczegółowe warunki udzielania tej pomocy lub pomocy de minimis.
2.
Wsparcie, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1, może być udzielone na działania określone w art. 28ze uchylony ust. 1 w:
1)
pkt 1 – wytwórcy, przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 3, oraz rolnikowi;
2)
pkt 2 i 9 – przedsiębiorcy lub jednostce samorządu terytorialnego;
3)
pkt 3 – wytwórcy oraz przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 3;
4)
pkt 4:
a) producentowi środków transportu wykorzystujących do napędu energię elektryczną, sprężony gaz ziemny (CNG) lub skroplony gaz ziemny (LNG), w tym pochodzący z biometanu, lub wodór,
b) przedsiębiorcy prowadzącemu działalność w zakresie produkcji podzespołów do środków transportu, o których mowa w lit. a;
5)
pkt 5 – przedsiębiorcy świadczącemu na podstawie umowy usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego, gminie oraz powiatowi;
6)
pkt 6 – podmiotowi zarządzającemu portem;
7)
pkt 7 – podmiotom systemu szkolnictwa wyższego i nauki, o których mowa w art. 7 system szkolnictwa wyższego i nauki ust. 1 pkt 1¬–6 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.), oraz przedsiębiorcy;
8)
pkt 8, 10 i 11 – przedsiębiorcy, izbie gospodarczej, organizacji pożytku publicznego, związkowi pracodawców, stowarzyszeniu lub jednostce doradztwa rolniczego;
9)
pkt 11a – osobom fizycznym niewykonującym działalności gospodarczej.
3.
Wsparcie, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1, może być udzielone na działania określone w art. 28ze uchylony ust. 1 w:
1)
pkt 1 i 3 – do dnia 31 grudnia 2025 r.;
2)
pkt 2, 6, 8 i 9 – do dnia 31 grudnia 2027 r.
4.
Maksymalny limit wsparcia, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1, może wynosić do 100% kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem.
5.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe warunki udzielania i rozliczania wsparcia udzielonego ze środków Funduszu, szczegółowy sposób postępowania w zakresie wyboru projektów do wsparcia oraz szczegółowe warunki dotyczące zabezpieczenia, o którym mowa w art. 28zp uchylony ust. 4, dla działań określonych w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 1–11, mając na względzie skuteczność wsparcia niskoemisyjnego transportu, rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych, prawidłowe wykorzystanie udzielonego wsparcia oraz zapewnienie sprawności postępowania.

1.
Wybór projektów do wsparcia ze środków Funduszu, z wyłączeniem wsparcia, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 11a, jest dokonywany w trybie:
1)
konkursowym;
2)
pozakonkursowym.
2.
Tryb wyboru projektów do wsparcia ze środków Funduszu wskazuje dysponent Funduszu.
3.
Ze środków Funduszu może być udzielone wsparcie w trybie konkursowym oraz pozakonkursowym wnioskodawcy, który:
1)
posiada potencjał kadrowy i organizacyjny do realizacji projektu;
2)
posiada techniczne możliwości realizacji projektu;
3)
w wyniku realizacji projektu osiągnie efekt ekologiczny;
4)
nie zalega z podatkami, opłatami oraz składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne;
5)
zapewni, że środki finansowe na realizację projektu nie będą pochodzić ze źródeł nieujawnionych lub z prania pieniędzy;
6)
nie był karany za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – którego odpowiednio członkowie zarządu lub osoby uprawnione do reprezentowania nie były karane za te przestępstwa.
3a.
Osiągnięcie efektu ekologicznego nie jest wymagane w przypadku realizacji projektów w ramach działań, o których mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 2, 6–8 i 10–11a.
4.
Projekty do wsparcia w trybie konkursowym oraz pozakonkursowym są oceniane według następujących kryteriów:
1)
znaczenia projektu dla potrzeb rozwoju rynku biokomponentów, paliw ciekłych, biopaliw ciekłych, innych paliw odnawialnych, sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG), w tym pochodzącego z biometanu, wodoru oraz energii elektrycznej, wykorzystywanych w transporcie;
2)
adekwatności i trafności zaplanowanych działań i metod ich realizacji w odniesieniu do celów wspieranych ze środków Funduszu;
3)
oceny wysokości planowanych kosztów realizacji projektu w stosunku do jego zakresu rzeczowego;
4)
zdolności organizacyjnej wnioskodawcy do realizacji projektu oraz przygotowania instytucjonalnego do jego wdrożenia.
5.
Wsparcia w trybie konkursowym oraz pozakonkursowym udziela się projektom, które uzyskały najwyższą ocenę w postępowaniu w zakresie wyboru projektów do wsparcia, aż do wyczerpania środków finansowych przeznaczonych na wsparcie w tym postępowaniu, chyba że dysponent Funduszu odmówił udzielenia wsparcia na podstawie art. 28zo uchylony ust. 1.
6.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe kryteria wyboru projektów do wsparcia dla działań określonych w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 1–11, kierując się koniecznością zapewnienia efektywnej realizacji celów wspieranych ze środków Funduszu.

1.
Wsparcia, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 11a, udziela się na wniosek.
2.
Nabór wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 11a, jest prowadzony w trybie ciągłym do czasu wyczerpania środków finansowych przeznaczonych na wsparcie w danym roku.
3.
Wnioski o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 11a, są rozpatrywane przez Zarządzającego, który rekomenduje Dysponentowi wnioski do wsparcia.
4.
W przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 11a, nie stosuje się przepisów art 28zk–28zp.
5.
Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki udzielania i rozliczania wsparcia osobom fizycznym niewykonującym działalności gospodarczej, w tym wysokość wsparcia, biorąc pod uwagę sytuacje finansową Funduszu oraz rozwój rynku pojazdów elektrycznych.
1.
Wsparcia ze środków Funduszu w trybie konkursowym oraz pozakonkursowym udziela się na wniosek.
2.
Wniosek o wsparcie składa się do NFOŚiGW, z wyjątkiem wniosku o wsparcie w formie, o której mowa w art. 28ze uchylony ust. 3 pkt 3, który składa się do dysponenta Funduszu.
3.
Wniosek o wsparcie zawiera w szczególności:
1)
oznaczenie wnioskodawcy, adresu jego siedziby albo adresu zamieszkania;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP), jeżeli został nadany;
3)
opis projektu, na realizację którego może zostać przyznane wsparcie;
4)
określenie:
a) planowanego terminu rozpoczęcia i zakończenia realizacji projektu,
b) rodzaju i wysokości kosztów objętych wsparciem,
c) wysokości wnioskowanego wsparcia,
d) łącznej wartości projektu do wsparcia,
e) źródeł finansowania projektu.
4.
Do wniosku o wsparcie załącza się dokumenty dotyczące:
1)
sytuacji formalnoprawnej wnioskodawcy, w tym oświadczenia wnioskodawcy o niekaralności za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, a także przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi oraz obrotowi gospodarczemu, a w przypadku wnioskodawcy będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – oświadczenia o niekaralności za te przestępstwa złożone przez wszystkich członków zarządu lub osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;
2)
posiadanego potencjału kadrowego i organizacyjnego;
3)
technicznych możliwości realizacji projektu;
4)
efektu ekologicznego realizacji projektu, chyba że osiągnięcie takiego efektu nie jest wymagane;
5)
sytuacji finansowej wnioskodawcy oraz planowanych źródeł finansowania projektu, w tym oświadczenie o niezaleganiu z podatkami, opłatami i składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
5.
Do dokumentów w języku obcym, o których mowa w ust. 4, załącza się ich tłumaczenie na język polski dokonane przez tłumacza przysięgłego.
1.
Warunkiem zastosowania trybu pozakonkursowego jest realizacja działania, o którym mowa w art. 28ze uchylony ust. 1 pkt 2, 4 i 7, a przedsięwzięcie może zrealizować jeden podmiot albo ograniczona liczba podmiotów, którym mogłoby być udzielone wsparcie.
2.
Dodatkowym warunkiem zastosowania trybu pozakonkursowego jest realizacja przedsięwzięcia:
1)
niezbędnego do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego państwa;
2)
którego konieczność pilnej realizacji uniemożliwia zastosowanie trybu konkursowego;
3)
które posiada unikalny potencjał rozwojowy i innowacyjny.
3.
Warunkiem wyboru trybu pozakonkursowego jest uzyskanie przez dysponenta Funduszu dwóch niezależnych opinii sporządzonych przez doradców, o których mowa w art. 28ze uchylony ust. 2 pkt 2, potwierdzających występowanie przesłanki, o której mowa w ust. 1, oraz przynajmniej jednej z przesłanek, o których mowa w ust. 2.
4.
Po uzyskaniu opinii, o których mowa w ust. 3, dysponent Funduszu, w przypadku wyboru trybu pozakonkursowego:
1)
informację o zastosowaniu tego trybu zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw klimatu;
2)
pisemnie informuje potencjalnego wnioskodawcę o zastosowaniu tego trybu w stosunku do zidentyfikowanego przedsięwzięcia i możliwości złożenia wniosku o wsparcie projektu dotyczącego tego przedsięwzięcia.
5.
Informacje, o których mowa w ust. 4, zawierają w szczególności:
1)
określenie przedmiotu wsparcia;
2)
wskazanie potencjalnego wnioskodawcy;
3)
maksymalną wysokość lub poziom wsparcia;
4)
kryteria wyboru projektu do wsparcia, o których mowa w art. 28zg uchylony ust. 4;
5)
termin i miejsce złożenia wniosku o wsparcie.
1.
Informację o postępowaniu prowadzonym w trybie konkursowym NFOŚiGW ogłasza na swojej stronie internetowej.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1)
określenie przedmiotu wsparcia;
2)
określenie podmiotów, które mogą ubiegać się o wsparcie;
3)
maksymalną wysokość lub poziom wsparcia przewidywane na jeden projekt;
4)
kryteria wyboru projektów do wsparcia, o których mowa w art. 28zg uchylony ust. 4;
5)
termin i miejsce składania wniosków o udzielenie wsparcia.
1.
Postępowanie w zakresie wyboru projektów do wsparcia przeprowadza NFOŚiGW.
2.
W celu przeprowadzenia postępowania, o którym mowa w ust. 1, NFOŚiGW powołuje Komisję do Oceny Projektów, zwaną dalej „Komisją”.
3.
W skład Komisji, oprócz pracowników NFOŚiGW, mogą zostać powołani eksperci zewnętrzni.
4.
Do zadań Komisji należy w szczególności:
1)
ocena wniosków o wsparcie złożonych w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1;
2)
przygotowanie dla dysponenta Funduszu rekomendacji dotyczącej projektów do wsparcia ze środków Funduszu.
5.
Tryb pracy Komisji określa regulamin ustalany przez NFOŚiGW. Regulamin jest zatwierdzany przez dysponenta Funduszu i ogłaszany na stronie internetowej NFOŚiGW.
1.
Komisja dokonuje oceny złożonych wniosków o wsparcie i przekazuje ją dysponentowi Funduszu wraz z uzasadnieniem i rekomendacją projektów, do zatwierdzenia.
2.
NFOŚiGW przekazuje niezwłocznie wnioskodawcom pisemną informację o zakończeniu oceny ich wniosków i wynikach tej oceny wraz z jej uzasadnieniem. Do doręczenia informacji o zakończeniu oceny wniosku i jej wyniku stosuje się przepisy działu I rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.
3.
Informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera pouczenie o możliwości wniesienia protestu, określające:
1)
termin do wniesienia protestu;
2)
miejsce wniesienia protestu;
3)
wymogi formalne protestu, o których mowa w art. 28zm uchylony ust. 2.

1.
Wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 28zl uchylony ust. 2.
2.
Protest jest wnoszony do dysponenta Funduszu za pośrednictwem NFOŚiGW, w formie pisemnej, i zawiera:
1)
oznaczenie wnioskodawcy;
2)
numer wniosku o wsparcie;
3)
zarzuty:
a) odnoszące się do kryteriów wyboru projektów do wsparcia, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, lub
b) dotyczące naruszenia postępowania przy dokonywaniu oceny wniosku o wsparcie, jeżeli miało wpływ na wynik tego postępowania
– wraz z ich uzasadnieniem;
4)
podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania wnioskodawcy.
2a.
Wniesienie protestu po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, skutkuje pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia.
3.
W przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2, lub zawierającego oczywiste omyłki, Komisja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.
4.
Uzupełnienie protestu, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4.
5.
Wezwanie, o którym mowa w ust. 3, wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w art. 28zn uchylony ust. 1. Bieg tego terminu ulega zawieszeniu na czas uzupełnienia lub poprawienia protestu, o którym mowa w ust. 3.
6.
Na prawo wnioskodawcy do wniesienia protestu nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 28zl uchylony ust. 3.
1.
Komisja weryfikuje prawidłowość oceny projektu w zakresie zarzutów zawartych w proteście oraz sporządza w tym zakresie opinię i przekazuje ją dysponentowi Funduszu wraz z dokumentacją postępowania, w terminie 10 dni, licząc od dnia otrzymania protestu.
2.
Dysponent Funduszu rozpatruje protest w terminie 14 dni, licząc od dnia otrzymania opinii Komisji.
3.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę w danej dziedzinie, termin rozpatrzenia protestu przez dysponenta Funduszu może być przedłużony, o czym informuje się na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu przez dysponenta Funduszu nie może przekroczyć łącznie 30 dni roboczych od dnia otrzymania opinii Komisji.
4.
Dysponent Funduszu podtrzymuje ocenę wniosku o wsparcie albo zmienia tę ocenę.


1.
Podstawę wsparcia projektu stanowi umowa o udzielenie wsparcia.
2.
Umowa o udzielenie wsparcia może zostać zawarta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów do wsparcia, na podstawie których został wybrany.
3.
Umowa o udzielenie wsparcia może zostać zmieniona, w przypadku gdy zmiany nie wpływają na spełnianie kryteriów wyboru projektu do wsparcia w sposób, który skutkowałby negatywną oceną tego projektu.
4.
Warunkiem wypłaty wsparcia jest ustanowienie zabezpieczenia ewentualnego zwrotu wsparcia wraz z należnymi odsetkami.
5.
Ustanowienie zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 4, nie jest wymagane w przypadku gdy:
1)
wsparcie jest udzielanie w formie dotacji jednostkom sektora finansów publicznych lub państwowym jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, działającym na podstawie odrębnych ustaw, lub
2)
wysokość wsparcia jest niższa niż 100 000 zł.

1.
Fundusz prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869).
2.
Projekt rocznego planu finansowego przygotowuje NFOŚiGW z uwzględnieniem trybu i terminów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
3.
Roczny plan finansowy sporządza dysponent Funduszu.
4.
Koszty Funduszu mogą być pokrywane tylko w ramach posiadanych środków finansowych, obejmujących bieżące przychody oraz pozostałości środków z okresów poprzednich.
5.
(uchylony)
6.
Dysponent Funduszu zatwierdza przedłożone przez NFOŚiGW sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu.

Szukaj: Filtry
Ładowanie ...