1.
Za:
1)
złożenie wniosku, o którym mowa w art. 21 dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, i wniosku, o którym mowa w art. 24 części egzaminu ust. 6, pobiera się opłatę wstępną nie wyższą niż równowartość minimalnego wynagrodzenia;
2)
egzamin na doradcę podatkowego pobiera się opłaty egzaminacyjne, oddzielnie za część pisemną i ustną egzaminu, przy czym każda z tych opłat nie może być wyższa niż równowartość minimalnego wynagrodzenia.
2.
Opłata wstępna i opłaty egzaminacyjne stanowią dochód budżetu państwa.
3.
Opłata wstępna nie podlega zwrotowi.
4.
Opłata egzaminacyjna podlega zwrotowi w przypadku:
1)
wydania decyzji, o której mowa w art. 21 dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego ust. 2 albo art. 24 części egzaminu ust. 8;
2)
gdy część pisemna lub ustna egzaminu nie dojdzie do skutku z przyczyn nieleżących po stronie kandydata na doradcę podatkowego.
5.
W przypadku nieprzystąpienia przez kandydata na doradcę podatkowego do części pisemnej lub ustnej egzaminu, na jego wniosek złożony nie później niż w terminie 14 dni od wyznaczonego dla tego kandydata dnia przeprowadzenia części pisemnej lub ustnej egzaminu, połowa opłaty egzaminacyjnej uiszczonej za daną część egzaminu podlega zwrotowi, jednak tylko raz dla każdej z części egzaminu w trakcie cyklu egzaminacyjnego.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze koszty rozpatrywania wniosków, o których mowa w art. 21 dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1 i art. 24 części egzaminu ust. 6, i przeprowadzania egzaminu na doradcę podatkowego oraz wydatki związane z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej.
7.
Kwoty opłat, o których mowa w ust. 1, obliczone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 6, ogłasza Sekretarz Komisji Egzaminacyjnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
