1.
Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wielkość i sposób obliczania ilości energii pierwotnej odpowiadającej wartości świadectwa efektywności energetycznej, które jest obowiązane uzyskać i przedstawić do umorzenia przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 12 utracił moc ust. 2;
2)
sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 12 utracił moc ust. 2 pkt 1:
a) kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w art. 21 utracił moc ust. 1,
b) poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 12 utracił moc ust. 1 pkt 2;
a) kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w art. 21 utracił moc ust. 1,
b) poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 12 utracił moc ust. 1 pkt 2;
3)
wysokość jednostkowej opłaty zastępczej, oznaczonej symbolem "Ozj", o której mowa w art. 12 utracił moc ust. 5;
4)
współczynniki sprawności procesów przetworzenia energii pierwotnej w energię finalną.
2.
Minister właściwy do spraw energii, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględni w szczególności:
1)
wyniki badań statystycznych w zakresie oszczędnego gospodarowania energią za lata poprzedzające rok, w którym są ustalane wielkości, o których mowa w ust. 1, na rok następny;
2)
wielkość udokumentowanych oszczędności w latach poprzedzających, uzyskanych zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale 4 oraz w wyniku stosowania innych środków poprawy efektywności energetycznej;
3)
wielkość planowanych lub przewidywanych do uzyskania oszczędności w innych niż wskazane w rozdziale 4 systemach wsparcia albo w wyniku przedsięwzięć realizowanych z własnej inicjatywy odbiorców końcowych, jeżeli oszczędności te mogą zostać potwierdzone audytem energetycznym lub zostać objęte monitorowaniem, o którym mowa w art. 9 monitorowanie realizacji krajowego celu w zakresie oszczędnego gospodarowania energią ust. 1.
3.
Określając wielkość i sposób obliczania ilości energii pierwotnej oraz wysokość jednostkowej opłaty zastępczej, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii przyjmuje najniższe wielkości, zapewniające osiągnięcie krajowego celu w zakresie oszczędnego gospodarowania energią oraz uwzględnia stopień jego realizacji i stan wiedzy technicznej w tym zakresie.
