1.
W przypadku stwierdzenia:
1)
niegospodarności w określonych jednostkach,
2)
opóźnień w realizacji zadań,
3)
nadmiaru posiadanych środków,
4)
naruszenia zasad gospodarki finansowej, o których mowa w art. 162 zasady gospodarki budżetowej w toku wykonywania budżetu państwa
- może być podjęta decyzja o blokowaniu planowanych wydatków budżetowych.
- może być podjęta decyzja o blokowaniu planowanych wydatków budżetowych.
1a.
W zakresie budżetu środków europejskich decyzja o blokowaniu planowanych wydatków może być podjęta do dnia 15 grudnia roku budżetowego.
2.
Blokowanie planowanych wydatków budżetowych oznacza obowiązujący do końca roku zakaz dysponowania częścią lub całością planowanych wydatków.
3.
Decyzje o blokowaniu planowanych wydatków, w przypadkach określonych w ust. 1, podejmują:
1)
Minister Finansów - w zakresie całego budżetu państwa, z wyłączeniem jednostek, o których mowa w art. 139 przedstawienie Radzie Ministrów projektu ustawy budżetowej ust. 2;
2)
dysponenci części budżetowych - w zakresie ich części budżetu państwa.
4.
Dysponenci części budżetowych niezwłocznie informują Ministra Finansów o decyzjach, o których mowa w ust. 3 pkt 2, dotyczących planowanych wydatków z budżetu środków europejskich.
5.
Decyzje, o których mowa w ust. 3 pkt 2, dotyczące planowanych wydatków z budżetu środków europejskich zawierają wykaz wydatków, które nie mogą być dokonywane, oraz wskazują programy albo programy operacyjne, w których wydatki zostały zablokowane.
6.
Minister Finansów, po uzyskaniu pozytywnej opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu, może utworzyć nową rezerwę celową i przenieść do tej rezerwy kwoty wydatków zablokowane na podstawie ust. 1 pkt 2 i 3.
7.
Rezerwę, o której mowa w ust. 6, przeznacza się na sfinansowanie zobowiązań Skarbu Państwa lub na cele osobno wskazane w ustawie budżetowej.
8.
(uchylony)
