• Ustawa o finansach public...
  29.04.2026

Ustawa o finansach publicznych

Stan prawny aktualny na dzień: 29.04.2026

Dz.U.2025.0.1483 t.j. - Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

Rozdział 3. Przeznaczenie wydatków budżetu państwa

1.
Wydatki budżetu państwa dzielą się na następujące grupy:
1)
transfery bieżące;
2)
świadczenia na rzecz osób fizycznych;
3)
wydatki bieżące;
4)
wydatki majątkowe;
5)
transfery majątkowe.
2.
W ramach grup, o których mowa w ust. 1, wyodrębnia się wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych ust. 1 pkt 2, nieujęte w budżecie środków europejskich.
3.
Transfery bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1)
przepływy finansowe niestanowiące zapłaty za dostarczone towary i usługi przekazywane innym podmiotom, w tym subwencje, dotacje oraz inne przepływy finansowe, które wywołują skutki ekonomiczne odpowiadające dotacjom i subwencjom, przeznaczone na finansowanie wydatków bieżących;
2)
zasoby własne Unii Europejskiej.
4.
Świadczenia na rzecz osób fizycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, obejmują wydatki kierowane bezpośrednio lub pośrednio do osób fizycznych na podstawie odrębnych przepisów, niebędące wynagrodzeniem za świadczoną pracę.
5.
Wydatki bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 3, obejmują:
1)
daniny publiczne;
2)
uposażenia i wynagrodzenia oraz składki od nich naliczane;
3)
zakupy towarów i usług;
4)
inne wydatki związane z funkcjonowaniem jednostek i realizacją ich statutowych zadań;
5)
wydatki na obsługę długu Skarbu Państwa, w szczególności:
a) wydatki z tytułu oprocentowania i dyskonta od skarbowych papierów wartościowych,
b) wydatki z tytułu oprocentowania zaciągniętych kredytów i pożyczek,
c) wypłaty związane z udzielonymi przez Skarb Państwa poręczeniami i gwarancjami,
d) koszty związane z emisją skarbowych papierów wartościowych.
6.
Wydatki majątkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 4, obejmują:
1)
nakłady na niefinansowe aktywa trwałe (wydatki inwestycyjne), do których zalicza się wydatki na:
a) nabycie lub wytworzenie aktywów trwałych,
b) ulepszenie istniejących środków trwałych,
c) pierwsze wyposażenie obiektów budowlanych;
2)
wydatki na zakup i objęcie akcji i udziałów oraz wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego.
7.
Transfery majątkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 5, obejmują przepływy finansowe niestanowiące zapłaty za dostarczone towary i usługi przekazywane innym podmiotom, w tym subwencje, dotacje oraz inne przepływy finansowe, które wywołują skutki ekonomiczne odpowiadające dotacjom i subwencjom, przeznaczone na finansowanie wydatków majątkowych.
Orzeczenia: 11
Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
Orzeczenia: 10
1.
Dotacje celowe są to środki przeznaczone na:
1)
finansowanie lub dofinansowanie:
a) zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami,
b) ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego,
c) bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,
d) zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 plan finansowy agencji wykonawczej ust. 1 pkt 3 lit. b,
e) zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym,
f) kosztów realizacji inwestycji;
2)
dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
2.
Dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na:
1)
realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 6, wydatkowane przez podmioty realizujące te programy, inne niż państwowe jednostki budżetowe;
2)
realizację projektów pomocy technicznej finansowanych z udziałem środków europejskich i środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych ust. 3 pkt 5 lit. a i b;
3)
finansowanie lub dofinansowanie zadań realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz inne podmioty, ze środków przekazywanych przez jednostki, o których mowa w art. 9 podmioty wchodzące w skład sektora finansów publicznych pkt 5, 7 i 14;
4)
realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych ust. 3 pkt 5;
5)
współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
6)
wyprzedzające finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej, o którym mowa w odrębnych przepisach, w części podlegającej refundacji ze środków Unii Europejskiej.
Orzeczenia: 6 Porównania: 1 Przypisy: 1
1.
Udzielanie dotacji celowych dla jednostek samorządu terytorialnego określają odrębne ustawy.
2.
Kwota dotacji na dofinansowanie zadań własnych bieżących i inwestycyjnych nie może stanowić więcej niż 80 % kosztów realizacji zadania, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej.
Orzeczenia: 21
Kwoty dotacji celowych na zadania z zakresu administracji rządowej oraz inne zadania zlecone odrębnymi ustawami jednostkom samorządu terytorialnego określane są przez dysponentów części budżetowych według zasad przyjętych w budżecie państwa do określenia wydatków podobnego rodzaju, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
1.
Dotacje przedmiotowe są to środki przeznaczone na dopłaty do określonych rodzajów wyrobów lub usług, kalkulowane według stawek jednostkowych.
2.
Dotacje przedmiotowe mogą być udzielane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów Unii Europejskiej:
1)
dla przedsiębiorców wytwarzających określone rodzaje wyrobów lub świadczących określone rodzaje usług,
2)
dla podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa
- z uwzględnieniem ich równoprawności.
3.
Ustawa budżetowa ustala kwoty i przedmiot dotacji, o których mowa w ust. 2.
4.
Minister Finansów ustala, w drodze rozporządzenia, stawki dotacji przedmiotowych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, oraz określa szczegółowy sposób i tryb udzielania i rozliczania tych dotacji, z zastrzeżeniem ust. 6 i 7, w tym formę składania wniosków, informowania o ich przyjęciu lub odrzuceniu, warunki przekazywania i rozliczenia dotacji, termin zwrotu dotacji, uwzględniając łączne kwoty dotacji na poszczególne cele określone w ustawie budżetowej oraz mając na celu zapewnienie jawności i przejrzystości gospodarowania środkami budżetu państwa.
5.
Minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rozwoju wsi w porozumieniu z Ministrem Finansów ustalają, w drodze rozporządzenia, stawki dotacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, na jednostkę usługi lub produktu oraz szczegółowy sposób i tryb udzielania oraz rozliczania tych dotacji, z uwzględnieniem równoprawności podmiotów, w tym formę składania wniosków, informowania o ich przyjęciu lub odrzuceniu, warunki przekazywania i rozliczenia dotacji, termin zwrotu dotacji, uwzględniając łączne kwoty dotacji na poszczególne cele określone w ustawie budżetowej oraz mając na celu zapewnienie jawności i przejrzystości gospodarowania środkami budżetu państwa.
6.
W przypadku gdy ustawa budżetowa ustali dotacje przedmiotowe do podręczników szkolnych minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z Ministrem Finansów ustala, w drodze rozporządzenia, stawki oraz określa szczegółowy sposób oraz tryb udzielania i rozliczania dotacji, w tym formę składania wniosków, informowania o ich przyjęciu lub odrzuceniu, warunki przekazywania i rozliczenia dotacji, termin zwrotu dotacji, uwzględniając łączne kwoty dotacji na poszczególne cele określone w ustawie budżetowej oraz mając na celu zapewnienie jawności i przejrzystości gospodarowania środkami budżetu państwa.
7.
W przypadku gdy ustawa budżetowa ustali dotacje przedmiotowe do posiłków sprzedawanych w barach mlecznych, Minister Finansów ustala, w drodze rozporządzenia, stawki oraz określa szczegółowy sposób oraz tryb udzielania i rozliczania dotacji, w tym formę składania wniosków, informowania o ich przyjęciu lub odrzuceniu, warunki przekazywania i rozliczenia dotacji, termin zwrotu dotacji, uwzględniając łączne kwoty dotacji na poszczególne cele określone w ustawie budżetowej oraz mając na celu zapewnienie jawności i przejrzystości gospodarowania środkami budżetu państwa.
Orzeczenia: 3
Dotacje podmiotowe obejmują środki dla podmiotu wskazanego w odrębnej ustawie lub w umowie międzynarodowej, wyłącznie na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie określonym w odrębnej ustawie lub umowie międzynarodowej.
Orzeczenia: 3
1.
Z budżetu państwa są finansowane inwestycje państwowych jednostek budżetowych.
2.
Z budżetu państwa mogą być udzielane dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji:
1)
agencji wykonawczych;
2)
instytucji gospodarki budżetowej;
3)
innych państwowych osób prawnych, dla których zasady gospodarki finansowej określają odrębne ustawy;
4)
jednostek niezaliczanych do sektora finansów publicznych, na podstawie odrębnej ustawy;
5)
w zakresie zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym;
6)
realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego jako zadania:
a) własne,
b) z zakresu administracji rządowej;
7)
związanych z badaniami naukowymi lub pracami rozwojowymi.
3.
Dotacje celowe z budżetu państwa na finansowanie lub dofinansowywanie kosztów realizacji inwestycji:
1)
przedsiębiorców - są udzielane z uwzględnieniem przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;
2)
związanych z badaniami naukowymi lub pracami rozwojowymi - są udzielane z uwzględnieniem kryteriów i trybu określonych w odrębnych przepisach;
3)
w ramach umów o partnerstwie publiczno-prywatnym - są udzielane z uwzględnieniem przepisów o partnerstwie publiczno-prywatnym.
4.
Do realizacji inwestycji finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych ust. 1 pkt 2 i 3, stosuje się przepisy odrębne.
Łączna kwota dotacji przyznanych w kolejnych latach na dofinansowanie inwestycji realizowanej przez jednostkę niezaliczaną do sektora finansów publicznych, o której mowa w art. 132 inwestycje finansowane z budżetu państwa, ust. 2 pkt 4, ze środków niepochodzących z budżetu Unii Europejskiej nie może być wyższa niż 50 % planowanej wartości kosztorysowej inwestycji, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej.
Inwestycje finansowane lub dofinansowane z budżetu państwa w łącznej kwocie stanowiącej minimum 50 % wartości kosztorysowej, z wyłączeniem inwestycji współfinansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych, ust. 3 pkt 1, podlegają obowiązkowi przeprowadzania corocznej oceny stopnia realizacji założonych celów, w ramach kontroli zarządczej w jednostkach sektora finansów publicznych.
Przypisy: 1
1.
Przed podjęciem decyzji o realizacji inwestycji, której szacunkowy łączny koszt wynosi co najmniej 10 000 tys. zł, finansowanej lub dofinansowanej w łącznej kwocie stanowiącej co najmniej 50% szacunkowego łącznego kosztu inwestycji:
1)
z wydatków:
a) budżetu państwa lub
b) państwowych funduszy celowych, lub
c) funduszy utworzonych, powierzonych lub przekazanych Bankowi Gospodarstwa Krajowego na podstawie odrębnych ustaw, lub
2)
z wykorzystaniem skarbowych papierów wartościowych otrzymanych nieodpłatnie na podstawie przepisów odrębnych
– podmiot, który zamierza ją realizować, sporządza ocenę w zakresie zgodności wydatkowania tych środków z zasadami celowego i oszczędnego dokonywania wydatków publicznych określonymi w art. 44 zasady ponoszenia wydatków publicznych ust. 3 pkt 1, zwaną dalej „oceną inwestycji”.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do inwestycji:
1)
współfinansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych ust. 1 pkt 2–3;
2)
organów i jednostek, o których mowa w art. 139 przedstawienie Radzie Ministrów projektu ustawy budżetowej ust. 2;
3)
jednostek samorządu terytorialnego oraz ich związków, związków metropolitalnych, a także ich jednostek organizacyjnych, samorządowych osób prawnych oraz spółek kapitałowych, w których wartość nominalna udziałów albo akcji należących do jednostek samorządu terytorialnego, ich związków albo związków metropolitalnych stanowi nie mniej niż 51% kapitału zakładowego spółki lub w których jednostki samorządu terytorialnego, ich związki albo związki metropolitalne dysponują bezpośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu;
4)
w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa, w tym służących:
a) zabezpieczeniu granicy państwowej,
b) zapewnieniu bezpieczeństwa paliwowego państwa i bezpieczeństwa gazowego państwa w rozumieniu odpowiednio art. 2 objaśnienie pojęć ust. 1 pkt 1 i 1a ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1281 oraz z 2025 r. poz. 1168 i 1303),
c) zapewnieniu bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej w rozumieniu art. 3 katalog pojęć ustawowych pkt 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 122, z późn. zm.).
3.
Ocena inwestycji jest sporządzana z uwzględnieniem w szczególności następujących kryteriów:
1)
zgodności z:
a) celami wynikającymi odpowiednio ze strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 strategie rozwoju ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, lub
b) politykami społecznymi lub gospodarczymi państwa;
2)
celowości objęcia inwestycji finansowaniem lub dofinansowaniem ze środków publicznych;
3)
oceny finansowej inwestycji, w tym przewidywanych kosztów jej utrzymania;
4)
efektywności inwestycji;
5)
możliwości wykorzystania alternatywnych źródeł finansowania lub dofinansowania inwestycji.
4.
Ocena inwestycji jest brana pod uwagę przez:
1)
udzielającego finansowania lub dofinansowania inwestycji – w przypadku wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2)
organ nadzorujący jednostkę, która miałaby otrzymać skarbowe papiery wartościowe – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
5.
Minister kierujący działem dla kierowanego przez niego działu oraz Prezes Rady Ministrów dla jednostek, o których mowa w art. 33a nadzór Prezesa Rady Ministrów nad działalnością administracji rządowej nieobjętych działami ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2025 r.
poz. 1275 i 1846 oraz z 2026 r. poz. 160 i 187), dla zapewnienia jednolitości i obiektywnego stosowania kryteriów, o których mowa w ust. 3, opracowują opisy tych kryteriów i publikują je w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych obsługujących ich urzędów.
6.
Oceny inwestycji nie przeprowadza się, jeżeli przepisy odrębne przewidują przeprowadzenie oceny takiej inwestycji i określają elementy tej oceny odpowiadające kryteriom wskazanym w ust. 3, a opis tych elementów jest opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych urzędów obsługujących organy, o których mowa w ust. 5.
7.
Przez inwestycję, o której mowa w ust. 1, rozumie się nakłady na niefinansowe aktywa trwałe (wydatki inwestycyjne), do których zalicza się wydatki na:
1)
nabycie lub wytworzenie aktywów trwałych;
2)
ulepszenie istniejących środków trwałych;
3)
pierwsze wyposażenie obiektów budowlanych.
8.
Dla ustalenia wartości finansowania lub dofinansowania inwestycji, o której mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim następuje ono z wykorzystaniem skarbowych papierów wartościowych, przyjmuje się wartość nominalną tych skarbowych papierów wartościowych.
9.
Podmiot realizujący inwestycję, o której mowa w ust. 1, nie może w celu uniknięcia stosowania przepisu ust. 1 dzielić inwestycji.
1.
Jeżeli szacunkowy łączny koszt inwestycji, o której mowa w art. 133aa ocena finansowanej lub dofinansowanej inwestycji ust. 1, przekracza 500 000 tys. zł, podmiot, o którym mowa w art. 133aa ocena finansowanej lub dofinansowanej inwestycji ust. 4, publikuje ocenę inwestycji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu go obsługującego.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 133aa ocena finansowanej lub dofinansowanej inwestycji ust. 6.
1.
W przypadku gdy wartość kosztorysowa inwestycji, o której mowa w art. 133aa ocena finansowanej lub dofinansowanej inwestycji ust. 1, w odniesieniu do której podjęto decyzję o realizacji, przekracza kwotę 100 000 tys. zł, właściwy dysponent części budżetowej będący ministrem, kierownikiem urzędu centralnego lub wojewodą corocznie sporządza informację o inwestycji.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, jest sporządzana także w przypadku inwestycji finansowanej lub dofinansowanej z wydatków lub skarbowych papierów wartościowych, o których mowa odpowiednio w art. 133aa ocena finansowanej lub dofinansowanej inwestycji ust. 1 pkt 1 lit. b i c i pkt 2.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku inwestycji, o których mowa w art. 133aa ocena finansowanej lub dofinansowanej inwestycji ust. 2.
4.
Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej wskazanie:
1)
nazwy inwestycji;
2)
podmiotu realizującego inwestycję;
3)
wartości kosztorysowej inwestycji;
4)
okresu realizacji inwestycji;
5)
źródeł finansowania inwestycji;
6)
wysokości wydatków lub wartości nominalnej skarbowych papierów wartościowych, przeznaczonych na ten cel do końca roku poprzedzającego rok budżetowy;
7)
wysokości wydatków lub wartości nominalnej skarbowych papierów wartościowych, przeznaczonych na ten cel w tym roku budżetowym;
8)
oczekiwanych korzyści wynikających z realizacji inwestycji.
5.
Informacja, o której mowa w ust. 1, jest publikowana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych urzędów obsługujących organy, o których mowa w ust. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej.
6.
Minister Finansów publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu wzór informacji, o której mowa w ust. 1.

1.
Planowanie inwestycji przez podmiot publiczny, w rozumieniu art. 2 katalog pojęć ustawowych pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 407 i 1079), w tym inwestycji objętych programami rozwoju, o których mowa w art. 15 programy operacyjne i programy rozwoju ust. 4 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wymaga wydania niewiążącej opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji, jeżeli planowana kwota finansowania z budżetu państwa tych inwestycji przekracza 300 000 tys. zł.
2.
Opinia, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana, jeżeli inwestycja:
1)
będzie realizowana na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym albo
2)
będzie realizowana na podstawie ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2021 r. poz. 541), albo
3)
będzie współfinansowana ze środków, o których mowa w art. 5 pojęcie środków publicznych i dochodów publicznych ust. 1 pkt 2 i 3, albo
4)
dotyczy obronności lub bezpieczeństwa, w tym obejmuje zamówienia publiczne, o których mowa w art. 7 objaśnienie pojęć pkt 36 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.
3.
Podmiot publiczny nie może w celu uniknięcia stosowania ust. 1 dzielić inwestycji na kilka inwestycji.
1.
Opinię, o której mowa w art. 133b wymóg uzyskania opinii w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji ust. 1, wydaje się na wniosek podmiotu publicznego.
2.
Podmiot publiczny składa wniosek w dwóch egzemplarzach. Do wniosku załącza się w postaci papierowej lub elektronicznej:
1)
opis planowanej inwestycji;
2)
wskazanie sposobu realizacji inwestycji, wraz z uzasadnieniem;
3)
ocenę efektywności realizacji inwestycji w ramach partnerstwa publiczno prywatnego w porównaniu do efektywności jego realizacji w sposób wskazany we wniosku;
4)
opis sposobu i źródeł finansowania inwestycji obejmujący w szczególności przewidywaną wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych w poszczególnych okresach budżetowych na realizację inwestycji;
5)
kopie aktów właściwych organów zatwierdzających realizację inwestycji lub kopie innych podobnych aktów, w szczególności plany inwestycyjne oraz opinie i oceny wydane przez właściwego ministra;
6)
opis głównych rozwiązań technicznych i technologicznych.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, przed wydaniem opinii, o której mowa w art. 133b wymóg uzyskania opinii w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji ust. 1, zwrócić się do Ministra Finansów o wydanie opinii o planowanym przez wnioskodawcę sposobie realizacji inwestycji, w zakresie wpływu planowanych wydatków z budżetu państwa na bezpieczeństwo finansów publicznych.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, wyznaczając odpowiedni termin, zwrócić się do podmiotu publicznego o poprawienie, wyjaśnienie lub uzupełnienie wniosku i załączników do niego.
5.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zwraca wniosek podmiotowi publicznemu, podając uzasadnienie prawne i faktyczne, jeżeli wniosek lub załączona dokumentacja nie zawierają danych, o których mowa w ust. 2.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w art. 133b wymóg uzyskania opinii w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji ust. 1, podając uzasadnienie prawne i faktyczne, biorąc pod uwagę korzyść dla interesu publicznego, w szczególności zakładaną jakość wykonywania zadań podmiotu publicznego i oszczędne wykorzystanie zasobów oraz możliwość finansowania przedsięwzięcia ze środków budżetu państwa.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię w terminie 60 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku.
3.
Termin, o którym mowa w ust. 2, ulega przedłużeniu o czas nie dłuższy niż 30 dni, jeżeli wystąpi o to Minister Finansów. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego niezwłocznie zawiadamia podmiot publiczny o przedłużeniu terminu.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego niezwłocznie po wydaniu opinii przesyła:
1)
opinię wnioskodawcy;
2)
kopię opinii Ministrowi Finansów.
5.
Podmiot publiczny może złożyć kolejny wniosek o wydanie opinii w zakresie tej samej inwestycji w przypadku zmiany treści załączników wskazanych w art. 133c wniosek podmiotu publicznego o wydanie opinii w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji ust. 2.
1.
Opinii, o której mowa w art. 133b wymóg uzyskania opinii w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji ust. 1, nie ujawnia się osobom trzecim do chwili zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego, umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym lub umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi albo zakończenia postępowania w inny sposób w zakresie inwestycji, będącej przedmiotem tej opinii. W przypadku gdy mimo wydania opinii nie wszczęto postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego, zawarcia umowy koncesji lub zamówienia, opinia może zostać ujawniona nie wcześniej niż w terminie 2 lat od jej wydania.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego nie ujawnia informacji pozyskanych w związku z wydaniem opinii, o której mowa w art. 133b wymóg uzyskania opinii w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji ust. 1, jeżeli groziłoby to ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic ustawowo chronionych.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb finansowania inwestycji z budżetu państwa, w tym określania wysokości kwot dotacji w kolejnych latach realizacji inwestycji, a w szczególności:
1)
warunki finansowania inwestycji ze środków budżetu państwa i ocenę efektywności ich wykorzystania,
2)
sposób przekazywania środków budżetu państwa przewidzianych na finansowanie inwestycji,
3)
sposób rozliczania inwestycji finansowanych ze środków budżetu państwa
- z uwzględnieniem zasady, że łączna kwota środków z budżetu państwa nie może być wyższa niż wartość kosztorysowa inwestycji określona przy rozpoczęciu jej realizacji, obejmująca koszty przygotowania do realizacji, koszty robót budowlanych, koszty nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych i koszty pierwszego wyposażenia, oraz z uwzględnieniem warunków dokonywania wydatków przez państwowe jednostki budżetowe i zasad udzielania dotacji na realizację inwestycji innym jednostkom.
1.
Zakup nieruchomości lub budowa budynku na potrzeby organów administracji rządowej wymaga zgody ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
1.
Ustawa budżetowa może określać, w ramach limitów wydatków na rok budżetowy, limity wydatków na programy wieloletnie.
2.
Programy wieloletnie są ustanawiane przez Radę Ministrów w celu realizacji strategii przyjętych przez Radę Ministrów, w tym w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa. Rada Ministrów, ustanawiając program, wskazuje jego wykonawcę.
3.
Realizacja programów wieloletnich może być podzielona na etapy.
4.
Jednostki realizujące program wieloletni mogą zaciągać zobowiązania w celu sfinansowania w poszczególnych latach realizacji tego programu do wysokości łącznej kwoty wydatków określonych dla całego programu. W razie wspólnej realizacji programu wieloletniego przez dwa lub więcej podmioty, zobowiązania zaciągane przez każdy podmiot nie mogą przekroczyć kwoty planowanej dla tego podmiotu.
Orzeczenia: 1
1.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób finansowania zadań realizowanych w ramach międzynarodowej współpracy z zakresu wewnętrznego i zewnętrznego bezpieczeństwa państwa, wynikających z umów i porozumień.
2.
Rada Ministrów, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, określi w szczególności rodzaj realizowanych zadań, źródła i formę ich finansowania oraz wykorzystania wpływów uzyskanych w wyniku realizowanych zadań w przypadku przejściowego ich finansowania, uwzględniając postanowienia umów i porozumień wskazanych w ust. 1.
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...