• Ustawa o ochronie osób i ...
  12.08.2026

Ustawa o ochronie osób i mienia

Stan prawny aktualny na dzień: 12.08.2026

Dz.U.2025.0.532 t.j. - Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia

Rozdział 2. Obszary, obiekty, urządzenia i transporty podlegające obowiązkowej ochronie

1.
Obszary, obiekty, urządzenia i transporty ważne dla obronności, interesu gospodarczego państwa, bezpieczeństwa publicznego i innych ważnych interesów państwa podlegają obowiązkowej ochronie przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne lub odpowiednie zabezpieczenie techniczne.
2.
Do obszarów, obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, należą:
1)
w zakresie obronności państwa w szczególności:
a) zakłady produkcji specjalnej oraz zakłady, w których prowadzone są prace naukowo-badawcze lub konstruktorskie w zakresie takiej produkcji,
b) zakłady produkujące, remontujące i magazynujące uzbrojenie, urządzenia i sprzęt wojskowy,
c) magazyny rezerw strategicznych, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 733 i 815);
2)
w zakresie ochrony interesu gospodarczego państwa w szczególności:
a) zakłady mające bezpośredni związek z wydobyciem surowców mineralnych o strategicznym znaczeniu dla państwa,
b) porty morskie i lotnicze,
c) banki i przedsiębiorstwa wytwarzające, przechowujące bądź transportujące wartości pieniężne w znacznych ilościach;
3)
w zakresie bezpieczeństwa publicznego w szczególności:
a) zakłady, obiekty i urządzenia mające istotne znaczenie dla funkcjonowania powiatów lub miast na prawach powiatu, których zniszczenie lub uszkodzenie może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, w szczególności elektrownie i ciepłownie, ujęcia wody, wodociągi i oczyszczalnie ścieków,
b) zakłady stosujące, produkujące lub magazynujące w znacznych ilościach materiały jądrowe, źródła i odpady promieniotwórcze, materiały toksyczne, odurzające, wybuchowe bądź chemiczne o dużej podatności pożarowej lub wybuchowej,
c) rurociągi paliwowe, linie energetyczne i telekomunikacyjne, zapory wodne i śluzy oraz inne urządzenia znajdujące się w otwartym terenie, których zniszczenie lub uszkodzenie może stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, środowiska albo spowodować poważne straty materialne;
4)
w zakresie ochrony innych ważnych interesów państwa w szczególności:
a) zakłady o unikalnej produkcji gospodarczej,
b) obiekty i urządzenia telekomunikacyjne, pocztowe oraz telewizyjne i radiowe,
c) muzea i inne obiekty, w których zgromadzone są dobra kultury narodowej,
d) archiwa państwowe;
5)
obiekty, urządzenia lub instalacje lub połączone ze sobą funkcjonalnie obiekty, urządzenia lub instalacje ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 6r zadania dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa w zakresie infrastruktury krytycznej ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2026 r. poz. 574 i 815).
3.
Szczegółowe wykazy obszarów, obiektów i urządzeń, o których mowa w ust. 2, sporządzają i na bieżąco aktualizują: Prezes Narodowego Banku Polskiego, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie w stosunku do podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych jednostek organizacyjnych oraz Komisja Nadzoru Finansowego w stosunku do podmiotów podlegających nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego w rozumieniu art. 1 zakres regulacji ustawy ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 640 i 1069 oraz z 2026 r. poz. 252 i 644). Umieszczenie w wykazie określonego obszaru, obiektu lub urządzenia następuje w drodze decyzji administracyjnej.
3a.
Wykazy, o których mowa w ust. 3, są dokumentami niejawnymi.
4.
Organy, o których mowa w ust. 3, przekazują wykazy, o których mowa w ust. 3, oraz ich aktualizacje właściwym terytorialnie wojewodom w terminie 14 dni odpowiednio od dnia ich sporządzenia lub aktualizacji.
4a.
Starostowie i prezydenci miast na prawach powiatu informują wojewodę o zakładach, obiektach i urządzeniach, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a, znajdujących się na terenie powiatu.
5.
Wojewodowie prowadzą ewidencję obszarów, obiektów i urządzeń podlegających obowiązkowej ochronie, znajdujących się na terenie województwa. Ewidencja jest dokumentem niejawnym.
5a.
W wykazie, o którym mowa w ust. 3, prowadzonym przez ministra właściwego do spraw energii, może zostać ujęta morska farma wiatrowa, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 498 i 1535 oraz z 2026 r.
poz. 516). O umieszczeniu w wykazie morskiej farmy wiatrowej minister właściwy do spraw energii informuje wojewodę właściwego terytorialnie ze względu na umiejscowienie Centrum Bezpieczeństwa Morskiego, o którym mowa w art. 25a ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. z 2024 r. poz. 597
oraz z 2026 r. poz. 815). Wojewoda, o którym mowa w zdaniu drugim, umieszcza morską farmę wiatrową w ewidencji, o której mowa w ust. 5.
5b.
Ewidencja, o której mowa w ust. 5, zawiera dane dotyczące w szczególności:
1)
numeru wpisu;
2)
nazwy obszaru, obiektu lub urządzenia;
3)
adresu obszaru, obiektu lub urządzenia;
4)
nazwy stanowiska kierownika jednostki, która zarządza obszarem, obiektem lub urządzeniem;
5)
organu, o którym mowa w ust. 3, właściwego w stosunku do obszaru, obiektu lub urządzenia.
6.
Wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może umieścić w ewidencji, o której mowa w ust. 5, znajdujące się na terenie województwa obszary, obiekty i urządzenia inne niż wpisane do wykazów, o których mowa w ust. 3, lub do wykazu, o którym mowa w art. 6r zadania dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa w zakresie infrastruktury krytycznej ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, w tym zakłady, obiekty i urządzenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3 lit. a.
7.
Wojewoda po otrzymaniu wykazów lub ich aktualizacji od organów, o których mowa w ust. 3, niezwłocznie aktualizuje ewidencję, o której mowa w ust. 5.
8.
Wojewoda, niezwłocznie po umieszczeniu obszaru, obiektu lub urządzenia w ewidencji, o której mowa w ust. 5, informuje o tym kierownika jednostki, który zarządza obszarami, obiektami i urządzeniami umieszczonymi w tej ewidencji, oraz odpowiednio organy, o których mowa w ust. 3, a także właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego Policji oraz właściwego terytorialnie dyrektora delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Orzeczenia: 2 Porównania: 1 Przypisy: 1
Środki ochrony fizycznej oraz zabezpieczenie techniczne wykraczające poza granice obszaru, obiektu lub urządzenia podlegającego obowiązkowej ochronie mogą być stosowane od strony wody w odniesieniu do:
1)
obiektów, o których mowa w art. 5 obszary, obiekty, urządzenia i transporty podlegające obowiązkowej ochronie ust. 1, będących jednocześnie obiektami portowymi w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich;
2)
sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125, z 2025 r. poz. 409, 1535 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 252);
3)
kabli i rurociągów układanych i utrzymywanych w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 26 pozwolenie na układanie i utrzymywanie podmorskich kabli i rurociągów ust. 1 oraz art. 27 układanie i utrzymywanie podmorskich kabli i rurociągów w wyłącznej strefie ekonomicznej ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
4)
morskiej farmy wiatrowej, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych.
Morska farma wiatrowa, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, może być ochraniana na zasadach określonych w ustawie również poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, na akwenach w polskiej strefie odpowiedzialności Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa zgodnie z Międzynarodową konwencją o poszukiwaniu i ratownictwie morskim, sporządzoną w Hamburgu dnia 27 kwietnia 1979 r. (Dz. U. z 1988 r. poz. 184 i 18), i w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz zainteresowanych ministrów lub kierowników urzędów centralnych, może wprowadzić dla jednostek organizacyjnych podległych lub podporządkowanych wnioskującemu organowi albo przez niego nadzorowanych regulaminy ogólnych warunków i trybu wykonywania ochrony obszarów, obiektów i urządzeń, o których mowa w art. 5 obszary, obiekty, urządzenia i transporty podlegające obowiązkowej ochronie.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne, uwzględniając konieczność zapewnienia należytego poziomu bezpieczeństwa chronionych wartości pieniężnych.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1 Przypisy: 1
1.
Kierownik jednostki, który bezpośrednio zarządza obszarami, obiektami i urządzeniami umieszczonymi w ewidencji, o której mowa w art. 5 obszary, obiekty, urządzenia i transporty podlegające obowiązkowej ochronie ust. 5, albo upoważniona przez niego osoba są obowiązani uzgadniać plan ochrony tych obszarów, obiektów i urządzeń z właściwym terytorialnie komendantem wojewódzkim Policji, a w zakresie zagrożeń o charakterze terrorystycznym, z właściwym terytorialnie dyrektorem delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
1a.
Kierownik jednostki, o którym mowa w ust. 1, w terminie najpóźniej 3 dni przed planowaną datą rozpoczęcia transportu podlegającego obowiązkowej ochronie, jest obowiązany uzgadniać z komendantem wojewódzkim Policji, właściwym terytorialnie ze względu na miejsce rozpoczęcia transportu, plan ochrony tego transportu. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Plan ochrony powinien:
1)
uwzględniać charakter produkcji lub rodzaj działalności jednostki;
2)
zawierać analizę stanu potencjalnych zagrożeń, w tym zagrożeń o charakterze terrorystycznym, i aktualnego stanu bezpieczeństwa jednostki;
3)
podawać ocenę aktualnego stanu ochrony jednostki;
4)
zawierać dane dotyczące specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej, a w tym:
a) stan etatowy,
b) rodzaj oraz ilość uzbrojenia i wyposażenia,
c) sposób zabezpieczenia broni i amunicji;
5)
zawierać dane dotyczące rodzaju zabezpieczeń technicznych;
6)
zawierać zasady organizacji i wykonywania ochrony jednostki.
3.
Komendant wojewódzki Policji przy uzgadnianiu planu ochrony bierze pod uwagę potencjalny stan zagrożenia jednostki oraz wymagania określone w obowiązujących przepisach prawa.
4.
Odmowa uzgodnienia planu ochrony następuje w drodze decyzji administracyjnej.
5.
Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do planu ochrony jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanej, zwanego dalej „planem ochrony jednostki wojskowej”, na podstawie którego jest organizowana i realizowana ochrona tej jednostki.
Orzeczenia: 1 Porównania: 1
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...