1.
Właściwość miejscową wojewódzkich konserwatorów zabytków ustala się według miejsca:
1)
położenia zabytku nieruchomego;
2)
przechowywania zabytku ruchomego.
2.
W przypadku gdy zabytek nieruchomy położony jest na terenie dwóch lub więcej województw, właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków wyznacza minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w drodze postanowienia.
3.
Wojewódzki konserwator zabytków właściwy w dniu wszczęcia postępowania dotyczącego zabytku ruchomego pozostaje właściwy do czasu jego zakończenia.
