1.
Dysponent zespołów ratownictwa medycznego zapewnia członkom zespołów ratownictwa medycznego dostęp do wsparcia psychologicznego udzielanego przez psychologa spełniającego wymagania, o których mowa w art. 26a wsparcie psychologiczne dyspozytorów medycznych ust. 2.
2.
Wsparcie psychologiczne udzielane członkom zespołów ratownictwa medycznego ma na celu:
1)
zapobieganie konsekwencjom zdrowotnym stresu zawodowego;
2)
zwiększenie efektywności realizacji zadań przez członków zespołów ratownictwa medycznego.
3.
Zadania psychologa w ramach wsparcia psychologicznego udzielanego członkom zespołów ratownictwa medycznego obejmują:
1)
prewencję skutków stresorów zawodowych;
2)
poradnictwo i pomoc psychologiczną w zakresie problemów psychologicznych wpływających na dobrostan psychiczny członków zespołów ratownictwa medycznego;
3)
interwencje psychologiczne w sytuacjach kryzysowych.
4.
Zadania, o których mowa w ust. 3, są podejmowane przez psychologa w sytuacjach:
1)
zgłoszenia przez członka zespołu ratownictwa medycznego problemów psychicznych mogących wpływać na poziom jego funkcjonowania psychicznego;
2)
zaobserwowanych albo zgłoszonych przez dysponenta zespołów ratownictwa medycznego trudności członków tych zespołów w pracy zespołowej lub indywidualnej;
3)
stwierdzenia u członka zespołu ratownictwa medycznego symptomów świadczących o trudnościach psychicznych.
5.
Zadania, o których mowa w ust. 3, są realizowane wyłącznie za zgodą członka zespołu ratownictwa medycznego, z zachowaniem zasad etyki zawodowej psychologa.
6.
Psycholog udzielający wsparcia psychicznego członkom zespołów ratownictwa medycznego opracowuje i przekazuje dysponentowi zespołów ratownictwa medycznego, do dnia 31 marca, raport roczny za rok poprzedni z realizacji zadań, o których mowa w ust. 3, obejmujący wskazanie liczby i rodzaju zrealizowanych zadań oraz liczby osób, wobec których te zadania zostały zrealizowane.
