1.
Banki, które na podstawie art. 45 zasady sporządzania sprawozdań finansowych ust. 1a i 1b ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278) sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, o których mowa w art. 2 zakres podmiotowy ustawy ust. 3 tej ustawy, mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek, odpowiadające równowartości rezerw na ryzyko związane z działalnością banków, w wysokości i na zasadach określonych w art. 16 wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu ust. 1 pkt 26, ust. 2a pkt 2, ust. 2b-2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f.
2.
Do odpisów aktualizujących, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 12 przychody ust. 1 pkt 4 i pkt 6 lit. b, ust. 1a i ust. 4 pkt 15 lit. a–c, art. 15 pojęcie i zasady potrącania kosztów uzyskania przychodu ust. 1h pkt 2, art. 16 wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu ust. 1 pkt 25 lit. b–c i ust. 2 oraz art. 38a pomniejszanie zobowiązania podatkowego ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Banki, o których mowa w ust. 1, mogą stosować przepisy art. 16 wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu ust. 1 pkt 25 lit. b–c i pkt 26, ust. 2, ust. 2a pkt 2, ust. 2b–2d, ust. 3, 3c, 3e i 3f do odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości kredytów (pożyczek) oraz gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów i pożyczek dotyczących rezerw na ryzyko związane z działalnością banków, utworzonych zgodnie z przepisami o rachunkowości w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2004 r., a niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
4.
Przepisy ust. 2 stosuje się do odpisów, o których mowa w ust. 3.
