1.
Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra jest uprawniony do odliczenia od podatku 40 % kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych.
2.
Przez kwalifikowane nakłady inwestycyjne rozumie się bezpośrednio związane z przedsięwzięciami inwestycyjnymi nakłady wynikające z otrzymanej faktury, otrzymanego rachunku albo innego dowodu księgowego w przypadku braku faktury albo rachunku, poniesione na:
1)
nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
2)
nabycie lub wytworzenie wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
3)
utrzymanie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które nie mogą być rozpoznane jako nakłady poniesione na jego ulepszenie
– z wyjątkiem rezerw, biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów, odsetek oraz kar umownych.
– z wyjątkiem rezerw, biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów, odsetek oraz kar umownych.
3.
Przez przedsięwzięcia inwestycyjne rozumie się przedsięwzięcia w zakresie:
1)
poszukiwania lub rozpoznawania złóż zawierających miedź oraz srebro,
2)
wydobywania miedzi oraz srebra,
3)
składowania odpadów wydobywczych powstałych w związku z poszukiwaniem lub rozpoznawaniem złóż zawierających miedź oraz srebro lub wydobywaniem miedzi oraz srebra, w tym odpadów powstałych w procesie produkcji koncentratów,
4)
zakończenia działalności w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra,
5)
ochrony środowiska w związku z realizacją przedsięwzięć wymienionych
w pkt 1–4
– których wykaz rodzajów jest określony w załączniku do ustawy.
w pkt 1–4
– których wykaz rodzajów jest określony w załączniku do ustawy.
4.
Kwalifikowane nakłady inwestycyjne odlicza się zgodnie z porządkiem chronologicznym ich poniesienia. Podatnik może dokonać odliczenia za dany miesięczny okres rozliczeniowy w odniesieniu do kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych do końca tego okresu rozliczeniowego. Za dzień poniesienia kwalifikowanego nakładu inwestycyjnego uznaje się dzień, na który ujęto w księgach rachunkowych ten nakład inwestycyjny.
5.
Nierozliczone w ramach przysługującego odliczenia, o którym mowa w ust. 1, kwalifikowane nakłady inwestycyjne poniesione w okresach rozliczeniowych poprzedzających okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 4, lub w tym okresie rozliczeniowym mogą być rozliczone za kolejne miesięczne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż w ciągu 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym te nakłady zostały poniesione.
6.
Wysokość odliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 30 % podatku obliczonego za dany miesięczny okres rozliczeniowy zgodnie z art. 7 stawki podatku ust. 1.
7.
W przypadku gdy za dany miesięczny okres rozliczeniowy podatnik dokonuje odliczenia, o którym mowa w art. 10a odliczanie od podatku skumulowanej straty podatkowej ust. 1, limit odliczenia, o którym mowa w ust. 6, jest obliczany od podatku przed pomniejszeniem go o odliczenie, o którym mowa w art. 10a odliczanie od podatku skumulowanej straty podatkowej ust. 1.
8.
W przypadku gdy w okresie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne zostały odliczone od podatku, zobowiązanie z tytułu kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych zostało:
1)
umorzone albo odpisane jako przedawnione lub
2)
pokryte ze środków pochodzących z bezzwrotnego wsparcia lub zwrócone w jakiejkolwiek innej formie, w tym w drodze odszkodowania otrzymanego z tytułu szkody związanej z przedmiotem nakładu
– podatnik traci prawo do odliczenia z tego tytułu i jest obowiązany do zwiększenia podatku o dokonane odliczenie z tego tytułu za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym to umorzenie, przedawnienie, wsparcie lub ten zwrot nastąpiły.
– podatnik traci prawo do odliczenia z tego tytułu i jest obowiązany do zwiększenia podatku o dokonane odliczenie z tego tytułu za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym to umorzenie, przedawnienie, wsparcie lub ten zwrot nastąpiły.
9.
W przypadku gdy w okresie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne, podatnik dokona zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, których dotyczą te nakłady, lub odda je do używania innemu podmiotowi, podatnik traci prawo do odliczenia tych kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych. W takim przypadku utrata prawa do odliczenia następuje w miesiącu wystąpienia tego zdarzenia, a uprzednio dokonane odliczenie zwiększa podatek do zapłaty za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym wystąpiły zdarzenia skutkujące utratą prawa do tego odliczenia.
10.
Podatnik jest obowiązany prowadzić księgi rachunkowe zgodnie z odrębnymi przepisami, w taki sposób, aby możliwe było ustalenie kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, przysługujących odliczeń oraz dokonanych odliczeń z tego tytułu, a także odliczeń zwiększających podatek, o których mowa w ust. 8 i 9.
11.
W księgach rachunkowych podatnik jest obowiązany wyodrębnić w szczególności:
1)
rodzaj przedsięwzięcia inwestycyjnego zgodnie z wykazem określonym w załączniku do ustawy oraz poszczególne kwalifikowane nakłady inwestycyjne;
2)
łączną wysokość kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym oraz wysokość przysługującego z tego tytułu odliczenia;
3)
wysokość odliczenia z tytułu kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych dokonanego za miesięczny okres rozliczeniowy;
4)
określoną narastająco na koniec każdego kolejnego miesięcznego okresu rozliczeniowego sumę kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, sumę przysługujących odliczeń oraz sumę dokonanych odliczeń z tego tytułu, a także sumę uprzednio dokonanych odliczeń zwiększających podatek, o których mowa w ust. 8 i 9.
12.
Podatnik przechowuje księgi rachunkowe i związane z ich prowadzeniem dokumenty przez okres 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne zostały odliczone od podatku.
