• Art. 12d. - Zezwolenie n...
  28.02.2026

Ustawa o repatriacji

Stan prawny aktualny na dzień: 28.02.2026

Dz.U.2025.0.90 t.j. - Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

Art. 12d. repatr.


Zezwolenie na pobyt stały na terytorium RP członkom rodziny repatrianta

1.
Małżonkowi repatrianta, który nie złożył wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji na podstawie art. 9 warunki wydania wizy krajowej w celu repatriacji ust. 3, a zamierza osiedlić się wspólnie z repatriantem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się zezwolenia na pobyt stały.
2.
W przypadku braku zgody, o której mowa w art. 7 nabycie obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji przez małoletniego ust. 1, zezwolenia na pobyt stały udziela się również małoletniemu dziecku pozostającemu pod władzą rodzicielską repatrianta oraz małoletniemu dziecku współmałżonka pozostającemu pod jego władzą rodzicielską.
3.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonka, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniego dziecka, o którym mowa w ust. 2, dołącza się do wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji.
4.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej „Szefem Urzędu”, udziela lub odmawia udzielenia zezwolenia na pobyt stały osobom, o których mowa w ust. 1 i 2.
5.
Organem właściwym do wydania lub wymiany karty pobytu osobom, o których mowa w ust. 1 i 2, jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.
6.
Do udzielania zezwolenia na pobyt stały oraz do kart pobytu stosuje się przepisy działu VI oraz VII ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2354 oraz z 2022 r. poz. 91, 583, 830 i 835).

(z dniem ogłoszenia w M.P. przez ministra właściwego ds. wewnętrznych komunikatu określającego dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających stosowanie przepisów ustawy, art. 12d zezwolenie na pobyt stały na terytorium RP członkom rodziny repatrianta otrzyma brzmienie jak niżej - zmiany dot. ust. 3a, 3b, 6, 7 i 8)
1.
Małżonkowi repatrianta, który nie złożył wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji na podstawie art. 9 warunki wydania wizy krajowej w celu repatriacji ust. 3, a zamierza osiedlić się wspólnie z repatriantem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się zezwolenia na pobyt stały.
2.
W przypadku braku zgody, o której mowa w art. 7 nabycie obywatelstwa polskiego w drodze repatriacji przez małoletniego ust. 1, zezwolenia na pobyt stały udziela się również małoletniemu dziecku pozostającemu pod władzą rodzicielską repatrianta oraz małoletniemu dziecku współmałżonka pozostającemu pod jego władzą rodzicielską.
3.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonka, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniego dziecka, o którym mowa w ust. 2, dołącza się do wniosku o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji.
3a. Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, składa się w postaci papierowej na formularzu zawierającym:
1)
dane wnioskodawcy oraz informacje, o których mowa w art. 13 zakres przetwarzanych danych dotyczących cudzoziemca pkt 1–9, 11–15, 17, 17a, 19–23, 27 i 28 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 i 1794);
2)
dane repatrianta oraz informacje, o których mowa w art. 13 zakres przetwarzanych danych dotyczących cudzoziemca pkt 1–4, 7, 11, 19 i 19a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
3)
dane rodzica małoletniego dziecka współmałżonka repatrianta oraz informacje, o których mowa w art. 13 zakres przetwarzanych danych dotyczących cudzoziemca pkt 1, 2, 4, 7 i 11 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach;
4)
informacje o podróżach i pobytach zagranicznych wnioskodawcy w okresie ostatnich 5 lat przed dniem złożenia wniosku;
5)
informacje o zatrzymaniu wnioskodawcy, umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców, zakazie opuszczania przez niego kraju, odbywaniu kary pozbawienia wolności lub jego tymczasowym aresztowaniu;
6)
informację o zobowiązaniach podatkowych wnioskodawcy wobec Skarbu Państwa;
7)
oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku.
3b.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3a pkt 7, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę następującej treści: Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
4.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zwany dalej „Szefem Urzędu”, udziela lub odmawia udzielenia zezwolenia na pobyt stały osobom, o których mowa w ust. 1 i 2.
5.
Organem właściwym do wydania lub wymiany karty pobytu osobom, o których mowa w ust. 1 i 2, jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.
6. Do udzielania zezwolenia na pobyt stały oraz do kart pobytu stosuje się odpowiednio przepisy działu VI oraz VII ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o udzielenie małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, zezwolenia na pobyt stały.
8. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie udzielenia małżonkowi, o którym mowa w ust. 1, oraz małoletniemu dziecku, o którym mowa w ust. 2, zezwolenia na pobyt stały oraz konieczność zapewnienia czytelności formularza.
Art. 12d. Zezwolenie na pobyt stały na terytorium RP czło... - budzi Twoje wątpliwości?
Potrzebujesz informacji prawnej?
Zadaj bezpłatne pytanie
Zobacz cały akt prawny
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...