• Ustawa o repatriacji
  21.02.2024

Ustawa o repatriacji

Stan prawny aktualny na dzień: 21.02.2024

Dz.U.2022.0.1105 t.j. - Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

Rozdział 3. Uznanie za repatrianta

1.
Za repatrianta może być uznana osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:
1)
jest polskiego pochodzenia;
2)
przed dniem wejścia w życie ustawy zamieszkiwała na stałe na terytorium, o którym mowa w art. 9 warunki wydania wizy krajowej w celu repatriacji ust. 1 pkt 3;
3)
nie zachodzą wobec niej okoliczności, o których mowa w art. 10a przesłanki odmowy wydania wizy krajowej w celu repatriacji;
4)
przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 144 warunki udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub przysługującego jej w związku z odbywaniem studiów prawa pobytu, o którym mowa w art. 16 przesłanki uznania za repatrianta ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2021 r. poz. 1697);
5)
złoży wniosek do wojewody w terminie 12 miesięcy od dnia ukończenia szkoły wyższej.
2.
Za repatrianta może być także uznana osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:
1)
jest polskiego pochodzenia;
2)
przed dniem wejścia w życie ustawy zamieszkiwała na stałe na terytorium, o którym mowa w art. 9 warunki wydania wizy krajowej w celu repatriacji ust. 1 pkt 3;
3)
nie zachodzą wobec niej okoliczności, o których mowa w art. 10a przesłanki odmowy wydania wizy krajowej w celu repatriacji;
4)
przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na osiedlenie się, lub prawa stałego pobytu;
5)
posiada w Rzeczypospolitej Polskiej źródło utrzymania oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego.
2a.
Za repatrianta może być uznana również osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:
1)
uzyskała zezwolenie na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako małżonek repatrianta;
2)
nie zachodzą wobec niej okoliczności, o których mowa w art. 10a przesłanki odmowy wydania wizy krajowej w celu repatriacji;
3)
posiada w Rzeczypospolitej Polskiej źródło utrzymania oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego.
3.
Do warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 5 oraz ust. 2a pkt 3, przepis art. 12 dowody potwierdzające posiadanie lub zapewnienie warunków do osiedlenia się w RP ust. 6 stosuje się odpowiednio.
Orzeczenia: 2 Porównania: 1
1.
Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje wojewoda właściwy ze względu na zamierzone miejsce osiedlenia się osoby, o której mowa w art. 16 przesłanki uznania za repatrianta ust. 1, 2 lub 2a.
2.
Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje się na wniosek, który składa się na formularzu, który zawiera:
1)
następujące dane i informacje dotyczące wnioskodawcy:
a) imię (imiona) i nazwisko,
b) nazwisko rodowe, nazwiska wcześniej używane,
c) imię i nazwisko rodowe ojca,
d) imię i nazwisko rodowe matki,
e) datę urodzenia,
f) płeć,
g) miejsce i kraj urodzenia,
h) miejsce zamieszkania za granicą,
i) stan cywilny,
j) obywatelstwo, inne posiadane obywatelstwa,
k) narodowość, pochodzenie,
l) adres zamieszkania,
m) informację o karalności,
n) numer PESEL, jeżeli został nadany;
2)
dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące małżonka wnioskodawcy;
3)
dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące osób małoletnich pozostających pod władzą rodzicielską wnioskodawcy, jeżeli wniosek obejmuje takie osoby;
4)
informację na temat podstaw pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
5)
informację na temat posiadanego w Rzeczypospolitej Polskiej źródła utrzymania;
6)
informację na temat tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego zajmowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
7)
oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe;
8)
uzasadnienie.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
życiorys wnioskodawcy;
2)
aktualne fotografie wnioskodawcy;
3)
decyzję konsula o stwierdzeniu polskiego pochodzenia wnioskodawcy;
4)
poświadczoną urzędowo kopię ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy;
5)
odpis aktu urodzenia wnioskodawcy;
6)
odpis aktu małżeństwa lub inny dokument określający stan cywilny wnioskodawcy;
7)
poświadczoną urzędowo kopię karty pobytu wnioskodawcy;
8)
dokumenty potwierdzające fakt zamieszkiwania przez wnioskodawcę na stałe przed dniem wejścia w życie ustawy na terytorium, o którym mowa w art. 9 warunki wydania wizy krajowej w celu repatriacji ust. 1 pkt 3.
4.
Osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta na podstawie art. 16 przesłanki uznania za repatrianta ust. 1 i 2, nieposiadająca decyzji konsula o stwierdzeniu jej polskiego pochodzenia dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dokumenty, o których mowa w art. 6 dowody potwierdzające polskie pochodzenie.
5.
Wojewoda przekazuje dokumenty, o których mowa w art. 6 dowody potwierdzające polskie pochodzenie, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, konsulowi właściwemu ze względu na ostatnie miejsce stałego zamieszkania za granicą osoby ubiegającej się o uznanie za repatrianta, w celu wydania decyzji w sprawie stwierdzenia jej polskiego pochodzenia.
6.
Osoba, o której mowa w art. 16 przesłanki uznania za repatrianta ust. 1, dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, zaświadczenie, że pobierała naukę w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi, oraz odpis dyplomu.
7.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w imieniu osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie składają jej rodzice lub opiekunowie prawni albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów prawnych.
8.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, w przypadku gdy drugie z jej rodziców nie ubiega się o uznanie za repatrianta, dołącza się:
1)
złożone przed konsulem pisemne oświadczenie drugiego z rodziców o wyrażeniu zgody na nabycie przez osobę małoletnią obywatelstwa polskiego albo
2)
wyrok sądu pozbawiający władzy rodzicielskiej drugie z rodziców.
9.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią pozostającą pod opieką dołącza się zgodę opiekuna wyrażoną w pisemnym oświadczeniu złożonym przed konsulem.
10.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, mogą być złożone konsulowi za pośrednictwem wojewody.
11.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, która ukończyła 16 lat, dołącza się jej pisemne oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie obywatelstwa polskiego.
12.
Formularz wniosku, o którym mowa w ust. 2, wypełnia się w języku polskim.
13.
Dokumenty sporządzone w języku obcym składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski sporządzonym lub poświadczonym przez tłumacza przysięgłego.
14.
Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera braki formalne, wojewoda wzywa do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
15.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór formularza wniosku, o którym mowa w ust. 2;
2)
liczbę fotografii dołączanych do wniosku i szczegółowe wymogi dotyczące tych fotografii;
3)
wymogi formalne dotyczące dowodów dołączanych do wniosku.
16.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 15, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie o uznanie za repatrianta i możliwość skutecznej weryfikacji spełniania warunków uznania za repatrianta.
1.
Przed wydaniem decyzji w sprawie uznania za repatrianta wojewoda zwraca się z wnioskiem do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu, a w razie potrzeby także do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji oraz Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przekazanie danych i informacji o osobie ubiegającej się o wydanie tej decyzji mających znaczenie dla prowadzonego postępowania.
2.
Podmioty, do których wojewoda zwrócił się o przekazanie informacji, udostępniają je w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, w zakresie niezbędnym dla prowadzonego postępowania.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 2, może być przedłużony do 90 dni, o czym podmiot obowiązany do przekazania informacji zawiadamia na piśmie wojewodę.
4.
Wojewoda wydaje decyzję w sprawie uznania za repatrianta w terminie 30 dni od dnia uzyskania informacji od organów, o których mowa w ust. 1.
1.
Osoba, o której mowa w art. 16 przesłanki uznania za repatrianta ust. 1, 2 lub 2a, będąca cudzoziemcem w dniu wydania decyzji o uznaniu za repatrianta nabywa obywatelstwo polskie z dniem wydania decyzji o uznaniu za repatrianta, jeżeli ta decyzja stała się ostateczna.
2.
Po wydaniu decyzji o uznaniu za repatrianta przy ustalaniu prawa osoby, o której mowa w art. 16 przesłanki uznania za repatrianta ust. 1, 2 lub 2a, do świadczeń emerytalnych i rentowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz ich wysokości okresy zatrudnienia za granicą uwzględnia się jako okresy składkowe.
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...