1.
W przypadkach, o których mowa w art. 87 zatrzymanie cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie ochrony międzynarodowej ust. 1, jeżeli zastosowanie środków, o których mowa w art. 88 środki stosowane wobec zatrzymanego cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie ochrony międzynarodowej ust. 1, nie jest możliwe, wnioskodawcę lub osobę, w imieniu której wnioskodawca występuje, umieszcza się w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców.
2.
Areszt dla cudzoziemców stosuje się, w przypadku gdy wnioskodawca lub osoba, w imieniu której wnioskodawca występuje, nie podporządkowali się zasadom pobytu obowiązującym w strzeżonym ośrodku lub istnieje ryzyko, że nie podporządkują się tym zasadom.
3.
Wnioskodawcy lub osoby, w imieniu której wnioskodawca występuje, nie umieszcza się w strzeżonym ośrodku ani nie stosuje się wobec nich aresztu dla cudzoziemców, w przypadku gdy:
1)
mogłoby to spowodować niebezpieczeństwo dla ich życia lub zdrowia;
2)
ich stan psychofizyczny może uzasadniać domniemanie, że byli poddani przemocy;
3)
są osobami niepełnosprawnymi.
4.
Do małoletniego bez opieki stosuje się art. 397 zatrzymanie małoletniego cudzoziemca przebywającego w RP bez opieki ust. 2–5 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.
