• Ustawa o rejestracji i oc...
  24.02.2024

Ustawa o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych

Stan prawny aktualny na dzień: 24.02.2024

Dz.U.2023.0.588 - Ustawa z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych

Obserwuj akt

Rozdział 1 Przepisy ogólne

Ustawa określa:
1)
właściwość organów w zakresie wykonywania zadań określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE):
a) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 343 z 14.12.2012, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1151/2012”, w sprawach dotyczących nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych,
b) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, w sprawach dotyczących nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina oraz w sprawach regulacji podaży produktów rolnych,
c) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem 2017/625”, w sprawach dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. j rozporządzenia 2017/625,
d) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylającym rozporządzenie (WE) nr 110/2008 (Dz. Urz. UE L 130 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem 2019/787”, w sprawach dotyczących oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych
– oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na ich podstawie;
2)
zasady i tryb postępowania w sprawach rejestracji:
a) nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, o których mowa w rozporządzeniu nr 1151/2012, w zakresie nieuregulowanym w tym rozporządzeniu,
b) nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych produktów sektora wina określonych w rozporządzeniu nr 1308/2013 w załączniku VII w części II w pkt 1, 3–6, 8, 9, 11, 15 i 16, zwanych dalej „winami”, o których mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013, w zakresie nieuregulowanym w tym rozporządzeniu,
c) oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, o których mowa w rozporządzeniu 2019/787, w zakresie nieuregulowanym w tym rozporządzeniu
– oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na ich podstawie;
3)
zasady i tryb postępowania w sprawie rejestracji międzynarodowej oznaczeń geograficznych, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1753 z dnia 23 października 2019 r. w sprawie działań Unii po jej przystąpieniu do Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych (Dz. Urz. UE L 271 z 24.10.2019, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem 2019/1753”;
4)
zasady i tryb kontroli i certyfikacji:
a) produktów rolnych i środków spożywczych posiadających nazwę pochodzenia, oznaczenie geograficzne lub będących gwarantowaną tradycyjną specjalnością, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1151/2012,
b) win posiadających nazwę pochodzenia, oznaczenie geograficzne lub określenie tradycyjne, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1308/2013,
c) napojów spirytusowych posiadających oznaczenie geograficzne, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu 2019/787;
5)
warunki ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
a) nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1151/2012,
b) nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych win, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1308/2013,
c) oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu 2019/787,
d) określeń tradycyjnych wina, w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 1308/2013;
6)
zasady prowadzenia listy produktów tradycyjnych oraz tryb postępowania w sprawach uzyskania wpisu na tę listę.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
certyfikat zgodności – dokument potwierdzający zgodność produktu ze specyfikacją produktu;
2)
grupa – grupę:
a) w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku produktów rolnych i środków spożywczych,
b) producentów, o której mowa w art. 95 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku win,
c) w rozumieniu art. 3 pkt 6 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku napojów spirytusowych;
3)
inne czynności urzędowe – inne czynności urzędowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia 2017/625;
4)
kontrole urzędowe – kontrole urzędowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia 2017/625;
5)
napój spirytusowy – napój spirytusowy w rozumieniu art. 2 rozporządzenia 2019/787;
6)
nazwa pochodzenia – nazwę pochodzenia:
a) produktu rolnego i środka spożywczego w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012,
b) wina w rozumieniu art. 93 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1308/2013;
7)
określenie tradycyjne – określenie tradycyjne wina w rozumieniu art. 112 rozporządzenia nr 1308/2013;
8)
oznaczenie geograficzne – oznaczenie geograficzne:
a) produktu rolnego i środka spożywczego w rozumieniu art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012,
b) wina w rozumieniu art. 93 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1308/2013,
c) napoju spirytusowego w rozumieniu art. 3 pkt 4 rozporządzenia 2019/787;
9)
produkt:
a) produkt rolny lub środek spożywczy, do których stosuje się przepisy rozporządzenia nr 1151/2012 zgodnie z jego art. 2 ,
b) wino,
c) napój spirytusowy;
10)
producent – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, które wytwarzają produkt z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym, określeniem tradycyjnym albo produkt będący gwarantowaną tradycyjną specjalnością;
11)
specyfikacja produktu – specyfikację produktu, o której mowa w:
a) art. 7 rozporządzenia nr 1151/2012, w zakresie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego produktów rolnych i środków spożywczych,
b) art. 19 rozporządzenia nr 1151/2012, w zakresie gwarantowanej tradycyjnej specjalności produktów rolnych i środków spożywczych,
c) art. 94 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013, w zakresie nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego wina,
d) art. 22 rozporządzenia 2019/787, w zakresie oznaczenia geograficznego napojów spirytusowych;
12)
świadectwo jakości – świadectwo jakości handlowej potwierdzające zgodność produktu ze specyfikacją produktu;
13)
wniosek o cofnięcie rejestracji – wniosek o:
a) cofnięcie rejestracji nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności produktu rolnego lub środka spożywczego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012,
b) unieważnienie ochrony nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego wina, o którym mowa w art. 106 rozporządzenia nr 1308/2013,
c) unieważnienie ochrony określenia tradycyjnego, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 z dnia 17 października 2018 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o objęcie ochroną nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, procedury zgłaszania sprzeciwu, ograniczeń stosowania, zmian w specyfikacji produktu, unieważnienia ochrony oraz etykietowania i prezentacji (Dz. Urz. UE L 9 z 11.01.2019, str. 2, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/33”,
d) cofnięcie rejestracji oznaczenia geograficznego napoju spirytusowego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2019/787;
14)
wniosek o rejestrację – wniosek o:
a) rejestrację nazw, o którym mowa w art. 49 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012,
b) objęcie ochroną nazw jako nazw pochodzenia lub oznaczeń geograficznych, o którym mowa w art. 94 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013,
c) objęcie ochroną określenia tradycyjnego, o którym mowa w art. 25 ust. 2 rozporządzenia 2019/33,
d) rejestrację oznaczenia geograficznego napoju spirytusowego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia 2019/787;
15)
wniosek o zatwierdzenie zmiany – wniosek o zatwierdzenie:
a) zmiany w specyfikacji produktu, o którym mowa w:
art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012,
art. 105 rozporządzenia nr 1308/2013,
art. 31 ust. 1 rozporządzenia 2019/787,
b) zmiany zarejestrowanego określenia tradycyjnego, o którym mowa w art. 34 składanie wniosku o przeprowadzenie kontroli zgodności przez wojewódzkiego inspektora rozporządzenia 2019/33,
c) tymczasowej zmiany w specyfikacji produktu, o której mowa w:
art. 53 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012,
art. 14 ust. 2 rozporządzenia 2019/33,
art. 31 ust. 3 rozporządzenia 2019/787.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych wykonuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej dotyczące rejestracji i ochrony nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych, gwarantowanych tradycyjnych specjalności i określeń tradycyjnych oraz rejestracji międzynarodowej oznaczeń geograficznych określone w rozporządzeniu nr 1151/2012, rozporządzeniu nr 1308/2013, rozporządzeniu 2019/787 i rozporządzeniu 2019/1753 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na ich podstawie, chyba że przepisy ustawy lub przepisy odrębne stanowią inaczej.
2.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym Inspektorem”:
1)
wykonuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej określone w:
a) rozporządzeniu 2017/625 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie tego rozporządzenia w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. j rozporządzenia 2017/625, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej,
b) 0_art. 16 przekazanie wniosku do zaopiniowania Radzie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/34 z dnia 17 października 2018 r. ustanawiającego zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o objęcie ochroną nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, procedury zgłaszania sprzeciwu, zmian w specyfikacji produktu, rejestru chronionych nazw, unieważnienia ochrony i stosowania symboli oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiedniego systemu kontroli (Dz. Urz. UE L 9 z 01.11.2019, str. 46), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/34”,
c) art. 38 ust. 1 rozporządzenia 2019/787,
d) art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012;
2)
wykonuje obowiązki właściwego organu określone w:
a) art. 37 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1151/2012,
b) art. 33 lit. a rozporządzenia 2017/625,
c) art. 26 rozporządzenia 2019/34;
3)
jest organem odpowiedzialnym, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b rozporządzenia 2017/625.
1.
Do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), zwanej dalej „Kpa”, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.
2.
Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do ministra właściwego do spraw rynków rolnych, Głównego Inspektora, wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, albo do marszałka województwa, wniosek ten składa się na piśmie w postaci papierowej lub elektronicznej.
3.
Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie na piśmie informacji do ministra właściwego do spraw rynków rolnych albo do Głównego Inspektora w sprawach, do których nie stosuje się przepisów Kpa, ta informacja spełnia wymagania dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej określone w przepisach Kpa.

Rozdział 2 Rada do Spraw Oznaczeń Geograficznych i Gwarantowanych Tradycyjnych Specjalności

1.
Rada do Spraw Oznaczeń Geograficznych i Gwarantowanych Tradycyjnych Specjalności, zwana dalej „Radą”, będąca organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw rynków rolnych opiniuje:
1)
wnioski o rejestrację i wnioski o cofnięcie rejestracji;
2)
wnioski o zatwierdzenie zmiany;
3)
sprzeciwy, o których mowa w art. 10 sprzeciw wobec wniosku o rejestrację ust. 1;
4)
sprzeciwy do wniosku o cofnięcie rejestracji;
5)
sprzeciwy do wniosku o zatwierdzenie zmiany.
2.
Członków Rady powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych.
3.
Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
4.
W skład Rady wchodzą:
1)
przewodniczący – przedstawiciel ministra właściwego do spraw rynków rolnych;
2)
10 członków powołanych spośród osób wyróżniających się wiedzą o produktach regionalnych i tradycyjnych, w szczególności w zakresie dotyczącym technologii produkcji żywności, enologii, etnografii, prawa własności przemysłowej oraz tradycji i kultury polskiej.
5.
Członkom Rady, o których mowa w ust. 4 pkt 2, przysługuje ryczałtowe wynagrodzenie za udział w posiedzeniu Rady w wysokości 0,15 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za ostatnie półrocze roku poprzedzającego rok, w którym odbyło się posiedzenie Rady.
6.
Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady oraz koszty ryczałtowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 5, są pokrywane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rynków rolnych.

Rozdział 3 Postępowanie w sprawie rejestracji nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych lub gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów

1.
Wniosek o rejestrację składa się do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
2.
Wniosek o rejestrację poza informacjami, o których mowa w art. 8 ust. 1 i art. 20 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012, art. 94 rozporządzenia nr 1308/2013, art. 23 ust. 1 rozporządzenia 2019/787 albo art. 26 ust. 1 rozporządzenia 2019/33, zawiera:
1)
nazwę, siedzibę i adres lub adres do doręczeń grupy składającej ten wniosek, a w przypadku osób fizycznych tworzących grupę – imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres osób tworzących grupę lub adres do doręczeń osoby składającej ten wniosek;
2)
wykaz dokumentów dołączanych do tego wniosku.
3.
W przypadku gdy wniosek o rejestrację został złożony w postaci papierowej, wniosek ten składa się również na informatycznym nośniku danych.
4.
Do wniosku o rejestrację dołącza się:
1)
wzory etykiet produktu, jeżeli w tym wniosku grupa wskazała, że w odniesieniu do danego produktu powinna być stosowana etykieta;
2)
dowód uiszczenia opłaty za dokonanie oceny tego wniosku.
5.
Grupa składająca wniosek o rejestrację może podać w tym wniosku również inne dane kontaktowe niż dane wymienione w ust. 2 pkt 1, takie jak adres poczty elektronicznej, adres strony internetowej lub numer telefonu.
6.
Wniosek o rejestrację składa się na formularzu opracowanym przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych i udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra.
Jeżeli dokumenty, o których mowa w art. 6 wniosek o rejestrację ust. 2 pkt 2, zostały sporządzone w języku obcym, do wniosku o rejestrację dołącza się także sporządzone przez tłumacza przysięgłego ich tłumaczenie na język polski podpisane w zależności od sposobu utrwalenia podpisem własnoręcznym, kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym przez osobę upoważnioną do reprezentowania grupy.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych sprawdza, czy wniosek o rejestrację spełnia wymagania określone w art. 6 wniosek o rejestrację ust. 1–4 i 6 oraz art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku.
2.
W przypadku stwierdzenia, że wniosek o rejestrację nie spełnia wymagań określonych w art. 6 wniosek o rejestrację ust. 1–4 i 6 lub art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, minister właściwy do spraw rynków rolnych wzywa grupę do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
3.
Do wniosków o rejestrację, w których uzupełniono braki, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
4.
W przypadku nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie minister właściwy do spraw rynków rolnych pozostawia wniosek o rejestrację bez rozpoznania.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w terminie 21 dni od dnia otrzymania poprawnego pod względem formalnym wniosku o rejestrację:
1)
powiadamia o tym grupę na piśmie;
2)
przekazuje ten wniosek do zaopiniowania Radzie;
3)
ogłasza w Dzienniku Urzędowym Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi informacje o dacie otrzymania tego wniosku, nazwie zgłoszonej do rejestracji w tym wniosku oraz nazwie grupy składającej ten wniosek;
4)
udostępnia treść tego wniosku na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
1.
Podmiot, o którym mowa w art. 49 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1151/2012, art. 96 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1308/2013 i art. 24 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia 2019/787, może złożyć na piśmie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych sprzeciw wobec wniosku o rejestrację, zwany dalej „krajowym sprzeciwem”, w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi informacji określonych w art. 9 zadania ministra właściwego do spraw rynków rolnych pkt 3.
2.
Krajowy sprzeciw zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę, miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres lub adres do doręczeń podmiotu, o którym mowa w art. 49 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1151/2012, art. 96 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1308/2013 albo art. 24 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia 2019/787, zwanego dalej „podmiotem wnoszącym krajowy sprzeciw”;
2)
wskazanie uzasadnionego interesu podmiotu wnoszącego krajowy sprzeciw.
3.
Krajowy sprzeciw może dotyczyć jednego wniosku o rejestrację.
4.
Do krajowego sprzeciwu dołącza się dowód uiszczenia opłaty za dokonanie oceny tego sprzeciwu.
5.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych sprawdza, czy krajowy sprzeciw spełnia wymagania określone w ust. 1–4, art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 i art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego sprzeciwu.
6.
W przypadku stwierdzenia, że krajowy sprzeciw nie spełnia wymagań określonych w ust. 1–4, art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 lub art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, minister właściwy do spraw rynków rolnych wzywa grupę do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
7.
W przypadku gdy krajowy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, albo w przypadku nieuzupełnienia braków w krajowym sprzeciwie w wyznaczonym terminie minister właściwy do spraw rynków rolnych pozostawia krajowy sprzeciw bez rozpoznania.
8.
Do postępowań w sprawach krajowego sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 i 5 oraz art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski.
1.
Rada w terminie 30 dni od dnia upływu terminu na wniesienie krajowego sprzeciwu wydaje opinię, o której mowa w art. 9 zadania ministra właściwego do spraw rynków rolnych pkt 2, o spełnianiu albo niespełnianiu przez wniosek o rejestrację wymagań określonych w:
1)
art. 8 , art. 20 i art. 49 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku produktów rolnych i środków spożywczych,
2)
art. 94 i art. 95 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych win,
3)
art 24–27 rozporządzenia 2019/33 – w przypadku określeń tradycyjnych,
4)
art. 22 i art. 24 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku napojów spirytusowych
– zwanych dalej „wymaganiami UE”.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do grupy o uzupełnienie wniosku o rejestrację lub wyjaśnienie informacji zawartych w tym wniosku w wyznaczonym terminie wraz z pouczeniem, że nieotrzymanie uzupełnienia wniosku o rejestrację lub wyjaśnienia informacji zawartych w tym wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku o rejestrację bez rozpoznania.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych informuje Radę o uzupełnieniu wniosku o rejestrację lub wyjaśnieniu informacji zawartych w tym wniosku nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania uzupełnienia wniosku o rejestrację lub wyjaśnienia informacji zawartych w tym wniosku.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3, termin wydania opinii przez Radę liczy się od dnia otrzymania uzupełnienia wniosku o rejestrację lub wyjaśnienia informacji zawartych w tym wniosku.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa w art. 9 zadania ministra właściwego do spraw rynków rolnych pkt 2, odnośnie do wniosku o rejestrację o:
1)
spełnianiu wymagań UE przez wniosek o rejestrację – wydaje decyzję stwierdzającą spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację i przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej:
a) dokumentację wniosku o rejestrację, o której mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012 lub art. 23 ust. 2 rozporządzenia 2019/787, zwaną dalej „dokumentacją wniosku”,
b) wniosek o rejestrację oznaczenia geograficznego lub nazwy pochodzenia wina, o którym mowa w art. 94 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013,
c) wniosek o rejestrację określenia tradycyjnego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia 2019/33, albo
2)
niespełnianiu wymagań UE przez wniosek o rejestrację – wydaje decyzję stwierdzającą niespełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację.
2.
Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji § 3 Kpa.
1.
W przypadku wniesienia krajowego sprzeciwu minister właściwy do spraw rynków rolnych:
1)
powiadamia na piśmie grupę i podmiot wnoszący krajowy sprzeciw,
2)
przekazuje krajowy sprzeciw Radzie
– w terminie 14 dni od dnia otrzymania krajowego sprzeciwu.
2.
W przypadku wniesienia krajowego sprzeciwu Rada rozpatruje krajowy sprzeciw i wniosek o rejestrację łącznie.
1.
W przypadku wniesienia krajowego sprzeciwu Rada wydaje opinię o zasadności wniesionego krajowego sprzeciwu albo o jego niezasadności oraz o spełnianiu przez wniosek o rejestrację wymagań UE albo o niespełnianiu przez ten wniosek wymagań UE w terminie 30 dni od dnia upływu terminu na wniesienie krajowego sprzeciwu, o którym mowa w art. 10 sprzeciw wobec wniosku o rejestrację ust. 1.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych po uzyskaniu opinii Rady o zasadności wniesionego krajowego sprzeciwu może wystąpić do grupy o uzupełnienie wniosku o rejestrację lub wyjaśnienie w wyznaczonym terminie informacji zawartych we wniosku o rejestrację wraz z pouczeniem, że nieotrzymanie uzupełnienia lub wyjaśnienia w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku o rejestrację bez rozpoznania.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa w art. 14 opinia o zasadności wniesionego krajowego sprzeciwu albo o jego niezasadności ust. 1:
1)
wydaje decyzję stwierdzającą spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację i decyzję o oddaleniu krajowego sprzeciwu oraz przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej:
a) dokumentację wniosku,
b) wniosek o rejestrację oznaczenia geograficznego lub nazwy pochodzenia wina, o którym mowa w art. 94 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013,
c) wniosek o rejestrację określenia tradycyjnego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia 2019/33
– w przypadku spełnienia wymagań UE przez wniosek o rejestrację albo
2)
wydaje decyzję stwierdzającą niespełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację – w przypadku niespełnienia wymagań UE przez wniosek o rejestrację, albo
3)
wzywa grupę na piśmie do złożenia wniosku o rejestrację uzgodnionego z podmiotem wnoszącym krajowy sprzeciw w wyznaczonym terminie – w przypadku gdy z opinii Rady wynika, że wniosek o rejestrację i krajowy sprzeciw są zasadne
– w terminie 14 dni od dnia wydania tej opinii.
2.
Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji § 3 Kpa.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku niezłożenia wniosku o rejestrację, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, wydaje decyzję stwierdzającą niespełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację, w terminie 14 dni od dnia upływu terminu wyznaczonego do złożenia poprawionego wniosku o rejestrację.
1.
W przypadku złożenia przez grupę wniosku o rejestrację uzgodnionego z podmiotem wnoszącym krajowy sprzeciw, o którym mowa w art. 15 wydawanie decyzji przez ministra ust. 1 pkt 3, minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje ten wniosek do zaopiniowania Radzie, która w terminie 30 dni od dnia przekazania tego wniosku wydaje opinię o spełnianiu wymagań UE przez wniosek o rejestrację albo o niespełnianiu wymagań UE przez wniosek o rejestrację.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa w ust. 1, może wystąpić do grupy o uzupełnienie wniosku o rejestrację lub wyjaśnienie w wyznaczonym terminie informacji zawartych w tym wniosku wraz z pouczeniem, że nieotrzymanie uzupełnienia wniosku o rejestrację lub wyjaśnienia informacji zawartych w tym wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku o rejestrację bez rozpoznania.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa w art. 14 opinia o zasadności wniesionego krajowego sprzeciwu albo o jego niezasadności ust. 1, o spełnianiu wymagań UE przez wniosek o rejestrację oraz po ustaleniu, że z krajowego sprzeciwu wynika, że podmiot wskazany w krajowym sprzeciwie wykorzystywał nazwę, która ma zostać zarejestrowana jako nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne, przez co najmniej 5 lat poprzedzających dzień ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi informacji, o których mowa w art. 9 zadania ministra właściwego do spraw rynków rolnych pkt 3, oddala, w drodze decyzji, krajowy sprzeciw i zezwala, w drodze decyzji, podmiotowi wskazanemu w krajowym sprzeciwie na używanie nazwy produktu oraz ustala w niej okres przejściowy, w którym ta nazwa może być używana.
2.
Okres przejściowy, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych ustala zgodnie z:
1)
art. 15 ust. 4 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku nazwy produktu rolnego i środka spożywczego;
2)
art. 13 ust. 4 rozporządzenia 2019/33 – w przypadku nazwy wina;
3)
art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2021/1235 z dnia 12 maja 2021 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 o przepisy dotyczące wniosków o rejestrację oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, zmian w specyfikacji produktu, cofnięcia rejestracji i rejestru (Dz. Urz. UE L 270 z 29.07.2021, str. 1) – w przypadku nazwy napoju spirytusowego.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informację o zezwoleniu podmiotowi wnoszącemu krajowy sprzeciw na używanie nazwy produktu w okresie przejściowym, o którym mowa w ust. 1.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa w art. 16 przekazanie wniosku do zaopiniowania Radzie ust. 1, wydaje decyzję stwierdzającą spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację albo niespełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację, w terminie 14 dni od dnia wydania tej opinii.
2.
W przypadku wydania decyzji stwierdzającej spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej dokumentację wniosku lub wniosek o rejestrację.
3.
Do decyzji stwierdzającej spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację nie stosuje się przepisu art. 127 odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji § 3 Kpa.
1.
Wniosek o cofnięcie rejestracji może zostać złożony do ministra właściwego do spraw rynków rolnych po spełnieniu wymagań, o których mowa w:
1)
art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności produktu rolnego lub środka spożywczego;
2)
art. 106 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku unieważnienia ochrony nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego wina;
3)
art. 35 rozporządzenia 2019/33 – w przypadku unieważnienia ochrony określenia tradycyjnego;
4)
art. 32 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku cofnięcia rejestracji oznaczenia geograficznego napoju spirytusowego.
2.
Do wniosku o cofnięcie rejestracji dołącza się dowód uiszczenia opłaty za dokonanie oceny tego wniosku.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych sprawdza, czy wniosek o cofnięcie rejestracji spełnia wymagania określone w ust. 1 i 2, art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 i art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, w terminie 14 dni od dnia otrzymania krajowego sprzeciwu.
4.
W przypadku stwierdzenia, że wniosek o cofnięcie rejestracji nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 i 2, art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 lub art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, minister właściwy do spraw rynków rolnych wzywa grupę do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
5.
Do wniosków o cofnięcie rejestracji, w których uzupełniono braki, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
6.
Do postępowań w sprawach wniosków o cofnięcie rejestracji stosuje się odpowiednio przepisy:
1)
art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 i 5, art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, art. 8 sprawdzenie wniosku o rejestrację ust. 4, art. 9 zadania ministra właściwego do spraw rynków rolnych, art. 11 opinia Rady i art. 12 wydawanie decyzji przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych dotyczące rozpatrywania wniosku o rejestrację;
2)
art. 10 sprzeciw wobec wniosku o rejestrację ust. 1–4 i 7, art. 13 przekazanie sprzeciwu Radzie, art. 14 opinia o zasadności wniesionego krajowego sprzeciwu albo o jego niezasadności, art. 15 wydawanie decyzji przez ministra ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i art. 18 wydanie decyzji stwierdzającej spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację dotyczące rozpatrywania krajowego sprzeciwu wobec wniosku o rejestrację.
1.
Wniosek o zatwierdzenie zmiany może zostać złożony do ministra właściwego do spraw rynków rolnych po spełnieniu wymagań, o których mowa w:
1)
art. 53 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności produktu rolnego lub środka spożywczego;
2)
art. 105 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego wina;
3)
art. 34 rozporządzenia 2019/33 – w przypadku określenia tradycyjnego;
4)
art. 31 ust. 1 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku oznaczenia geograficznego napoju spirytusowego.
2.
Do wniosku o zatwierdzenie zmiany dołącza się dowód uiszczenia opłaty za dokonanie oceny tego wniosku.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych sprawdza, czy wniosek o zatwierdzenie zmiany spełnia wymagania określone w ust. 1 i 2, art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 i art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku.
4.
W przypadku stwierdzenia, że wniosek o zatwierdzenie zmiany nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 i 2, art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 lub art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, minister właściwy do spraw rynków rolnych wzywa grupę do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
5.
Przepisy art. 6 wniosek o rejestrację ust. 3 i 5, art. 7 obowiązek dołączenia tłumaczenia na język polski, art. 8 sprawdzenie wniosku o rejestrację ust. 4, art. 9 zadania ministra właściwego do spraw rynków rolnych, art. 11 opinia Rady i art. 12 wydawanie decyzji przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych stosuje się odpowiednio do wniosku o zatwierdzenie zmiany, z tym że dokumenty, o których mowa w art. 12 wydawanie decyzji przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych ust. 1 pkt 1, art. 15 wydawanie decyzji przez ministra ust. 1 pkt 1 i art. 18 wydanie decyzji stwierdzającej spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację ust. 2, przekazuje się Komisji Europejskiej, jeżeli z przepisów art. 53 ust. 2 rozporządzenia nr 1151/2012, art. 9 rozporządzenia 2019/34, art. 24 ust. 7 rozporządzenia 2019/787 albo art. 21 ust. 1 rozporządzenia 2019/34 wynika, że dokumenty te powinny zostać przekazane Komisji Europejskiej w zakresie zmian wprowadzonych we wniosku o rejestrację.
6.
Do postępowań w sprawach wniosków o zatwierdzenie zmiany stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 sprzeciw wobec wniosku o rejestrację ust. 1–4, art 13–16 i art. 18 wydanie decyzji stwierdzającej spełnianie wymagań UE przez wniosek o rejestrację dotyczące rozpatrywania krajowego sprzeciwu wobec wniosku o rejestrację.

Rozdział 4 Postępowanie w przypadku wniesienia sprzeciwu wobec wniosku o rejestrację

1.
Podmiot, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012, art. 98 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013, art. 22 ust. 1 rozporządzenia 2019/34 lub art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2019/787, może złożyć na piśmie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych:
1)
uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku nazw produktów rolnych i środków spożywczych,
2)
uzasadnione oświadczenie, o którym mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku nazw win,
3)
sprzeciw, o którym mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia 2019/34 – w przypadku określeń tradycyjnych,
4)
zawiadomienie o sprzeciwie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku nazw napojów spirytusowych
– w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wniosku o rejestrację albo wniosku o zatwierdzenie zmiany złożonego przez grupę, której siedziba i adres znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W przypadku złożenia zawiadomienia o sprzeciwie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2019/787, składa się również uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie, o którym mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia 2019/787, w terminie 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia o sprzeciwie.
3.
Do zawiadomienia o sprzeciwie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia 2019/787, do uzasadnionego oświadczenia o sprzeciwie, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia nr 1151/2012, oraz do sprzeciwu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia 2019/34, stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 sprzeciw wobec wniosku o rejestrację ust. 2 i 3 oraz art. 11 opinia Rady ust. 2 dotyczące rozpatrywania krajowych sprzeciwów wobec wniosków o rejestrację.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie powiadamia grupę, której wniosek o rejestrację został przekazany Komisji Europejskiej, o otrzymaniu dokumentów, o których mowa w art. 21 składanie oświadczeń o sprzeciwie ust. 1, złożonych przez inne państwo wobec wniosku o rejestrację złożonego przez tę grupę.
2.
Grupa może przedstawić na piśmie ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych stanowisko odnośnie do dokumentów, o których mowa w ust. 1, przekazanych Komisji Europejskiej, w terminie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 1.
Do rozpatrywania sprzeciwów wobec wniosków o zatwierdzenie zmiany złożonych przez inne państwo niż Rzeczpospolita Polska stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 sprzeciw wobec wniosku o rejestrację ust. 2 i 3 oraz art. 11 opinia Rady ust. 2 dotyczące rozpatrywania krajowych sprzeciwów wobec wniosków o rejestrację.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje państwu, które złożyło sprzeciw wobec wniosku o rejestrację, stanowisko w sprawie tego sprzeciwu uzgodnione z grupą oraz proponuje środki zmierzające do osiągnięcia porozumienia.

Rozdział 5 Tymczasowa ochrona krajowa

1.
Nazwy produktów podlegają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tymczasowej ochronie, zwanej dalej „tymczasową ochroną krajową”, od dnia przekazania Komisji Europejskiej dokumentacji wniosku lub wniosku o rejestrację.
2.
Nazwy produktów objęte tymczasową ochroną krajową udostępnia się na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
Tymczasowa ochrona krajowa wygasa w terminach i przypadkach określonych w art. 9 rozporządzenia nr 1151/2012, art. 8 ust. 1 rozporządzenia 2019/33 oraz art. 25 ust. 2 rozporządzenia 2019/787.
Producent ma prawo używania w obrocie nazwy produktu zgodnie z wymaganiami zawartymi w specyfikacji produktu, którego nazwa została objęta tymczasową ochroną krajową.
Nazwy produktów objęte tymczasową ochroną krajową w odniesieniu do produktów, które nie spełniają warunków będących podstawą objęcia tymczasową ochroną krajową, nie mogą być używane w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
nawet wtedy, gdy takie użycie nie ma na celu wskazywania pochodzenia geograficznego produktów oraz wtedy, gdy rzeczywiste miejsce wytworzenia produktów jest wskazane;
2)
nawet wtedy, gdy są używane wyrażenia „w stylu”, „w rodzaju”, „przy użyciu metody”, „tak jak produkowane w”, „imitacja” lub „podobne”;
3)
w oryginalnym brzmieniu albo w tłumaczeniu;
4)
z innym mylącym lub fałszywym odniesieniem do miejsca pochodzenia, właściwości lub podstawowych cech produktu na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale reklamowym lub dokumentach odnoszących się do danego produktu;
5)
gdy są wykorzystywane praktyki inne niż wymienione w pkt 1–4, które mogą wprowadzić w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu.
Przepisów art. 28 zakaz używania nazw produktów objętych tymczasową ochroną krajową w odniesieniu do produktów, które nie spełniają warunków będących podstawą objęcia tymczasową ochroną krajową nie stosuje się:
1)
jeżeli nazwa podlegająca tymczasowej ochronie krajowej jest wykorzystywana do nazywania produktów, które nie mogą być porównywane do produktów pod tą nazwą, a stosowanie tej nazwy nie doprowadzi do czerpania nienależnej korzyści majątkowej z renomy nazwy podlegającej tymczasowej ochronie krajowej lub
2)
w przypadku, o którym mowa w art. 17 ustalenie okresu przejściowego ust. 1.
1.
Sprawy dotyczące roszczeń cywilnoprawnych z zakresu ochrony nazwy produktu objętej tymczasową ochroną krajową są rozstrzygane w postępowaniu w sprawach dotyczących własności intelektualnej.
2.
W postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są rozpatrywane w szczególności sprawy o stwierdzenie prawa używania nazwy produktu objętej tymczasową ochroną krajową, o stwierdzenie utraty prawa używania nazwy produktu objętej tymczasową ochroną krajową oraz o wprowadzanie do obrotu produktów pod nazwą objętą tymczasową ochroną krajową.
3.
Grupa lub producent, których prawo do nazwy produktu objętej tymczasową ochroną krajową zostało naruszone, mogą żądać od podmiotu, który naruszył to prawo, zaniechania naruszania, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, a w razie zawinionego naruszenia – również naprawienia wyrządzonej szkody:
1)
na zasadach ogólnych albo
2)
przez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej uzyskanej korzyści.
4.
Sąd, rozstrzygając o naruszeniu prawa, uwzględnia wagę naruszenia oraz interesy osób trzecich.
5.
W sprawach dotyczących roszczeń cywilnoprawnych z zakresu ochrony nazwy produktu objętej tymczasową ochroną krajową sąd rozpoznaje wniosek o:
1)
zabezpieczenie środka dowodowego;
2)
wyjawienie lub wydanie środka dowodowego;
3)
wezwanie do udzielenia informacji.
6.
Roszczeń z tytułu naruszenia prawa do nazwy produktu objętego tymczasową ochroną krajową można dochodzić od dnia następującego po dniu, w którym nazwa produktu objęta tymczasową ochroną krajową została udostępniona na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Rozdział 6 Kontrola urzędowa w zakresie zgodności produktu ze specyfikacją produktu

1.
Kontrola urzędowa w zakresie zgodności produktu ze specyfikacją produktu, zwana dalej „kontrolą zgodności”, jest przeprowadzana na wniosek producenta przez:
1)
jednostki upoważnione w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia 2017/625, które zostały upoważnione do przeprowadzania kontroli zgodności, do wydawania, ograniczania, zawieszania i cofania certyfikatów zgodności oraz wykonywania innych czynności urzędowych, zwane dalej „upoważnionymi jednostkami certyfikującymi”, lub
2)
wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności przez producenta.
2.
Upoważnienia do przeprowadzenia kontroli zgodności, do wydawania, ograniczania, zawieszania i cofania certyfikatów zgodności oraz wykonywania innych czynności urzędowych, zwanego dalej „upoważnieniem”, udziela minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, na wniosek podmiotu ubiegającego się o udzielenie upoważnienia, zwanego dalej „jednostką certyfikującą”, jeżeli jednostka certyfikująca spełnia wymagania określone w ust. 5–7 i art. 29 lit. b rozporządzenia 2017/625.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2, może wystąpić do:
1)
Głównego Inspektora o wydanie na piśmie opinii dotyczącej spełniania przez jednostkę certyfikującą wymagań określonych w art. 29 lit. b rozporządzenia 2017/625;
2)
jednostki certyfikującej o uzupełnienie lub wyjaśnienie informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 2.
4.
Upoważnienie jest udzielane w zakresie przeprowadzania kontroli zgodności, do wydawania, ograniczania, zawieszania, odmowy wydania i cofania certyfikatów zgodności oraz wykonywania innych czynności urzędowych.
5.
Jednostka certyfikująca składa wniosek, o którym mowa w ust. 2, do ministra właściwego do spraw rynków rolnych na piśmie, na formularzu opracowanym przez tego ministra i udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
6.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
nazwę, siedzibę i adres lub adres do doręczeń jednostki certyfikującej;
2)
numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile jednostka certyfikująca posiada taki numer;
3)
określenie zakresu upoważnienia;
4)
oświadczenie jednostki certyfikującej:
a) że nie jest wobec niej prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe,
b) o niekaralności za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub za przestępstwo skarbowe, a w przypadku jednostki certyfikującej będącej:
– osobą prawną – oświadczenie członka zarządu, że nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub za przestępstwo skarbowe,
– jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej – oświadczenie wspólnika, któremu powierzono prowadzenie spraw spółki lub uprawnionego do reprezentacji spółki, że nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub za przestępstwo skarbowe,
– spółką jawną – oświadczenie wspólnika, któremu powierzono prowadzenie spraw spółki, że nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub za przestępstwo skarbowe, a w przypadku wspólników będących osobą prawną – oświadczenie członka zarządu, że nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za te przestępstwa,
– spółką komandytową albo spółką komandytowo-akcyjną – oświadczenie, że komplementariusz nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub za przestępstwo skarbowe, a w przypadku komplementariusza będącego osobą prawną – oświadczenie członka zarządu, że nie był skazany prawomocnym wyrokiem sądu za te przestępstwa,
c) że dane zawarte we wniosku są kompletne i zgodne z prawdą;
5)
datę i podpis osoby upoważnionej do reprezentowania jednostki certyfikującej.
7.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
kopię certyfikatu akredytacji potwierdzającego akredytację jednostki certyfikującej zgodnie z wymaganiami określonymi w normie ISO/IEC 17065 „Wymagania dla jednostek certyfikujących wyroby, procesy i usługi” w zakresie produktów rolnych lub środków spożywczych, win albo napojów spirytusowych;
2)
kopie dokumentów lub informacje niezbędne do stwierdzenia, że jednostka certyfikująca spełnia wymagania określone w art. 29 lit. b rozporządzenia 2017/625;
3)
dokumenty zawierające określenie zakresu wykonywanych innych czynności urzędowych i procedur stosowanych w ramach przeprowadzania kontroli zgodności oraz w ramach wydawania, ograniczania, zawieszania i cofania certyfikatów zgodności.
8.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6 pkt 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
9.
Jednostka certyfikująca informuje na piśmie ministra właściwego do spraw rynków rolnych o:
1)
zmianie danych lub informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 2, oraz o zmianach tych danych lub informacji – w terminie 7 dni od dnia zaistnienia zmiany tych danych lub informacji dołączonych do tego wniosku;
2)
wygaśnięciu, zawieszeniu albo cofnięciu akredytacji – w terminie 7 dni od dnia wygaśnięcia, zawieszenia albo cofnięcia tej akredytacji.
10.
W upoważnieniu minister właściwy do spraw rynków rolnych:
1)
nadaje jednostce certyfikującej niepowtarzalny numer identyfikacyjny;
2)
określa zakres upoważnienia.
11.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych odmawia, w drodze decyzji, udzielenia upoważnienia jednostce certyfikującej, jeżeli ta jednostka certyfikująca:
1)
nie wykonała obowiązku określonego w ust. 9 lub nie spełnia warunków określonych w ust. 5–7 i art. 29 lit. b rozporządzenia 2017/625;
2)
złożyła oświadczenie, o którym mowa w ust. 6 pkt 4, niezgodne ze stanem faktycznym.
12.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych opracowuje wykaz upoważnionych jednostek certyfikujących zawierający:
1)
nazwę, siedzibę i adres lub adres do doręczeń upoważnionej jednostki certyfikującej,
2)
określenie zakresu upoważnienia
– i udostępnia go na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra.
1.
Główny Inspektor sprawuje nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalnością.
2.
Do nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o jakości handlowej artykułów rolno spożywczych dotyczące postępowania kontrolnego.
3.
Główny Inspektor w ramach sprawowanego nadzoru:
1)
przeprowadza kontrole urzędowe zgodnie z przepisami o jakości handlowej artykułów rolno spożywczych;
2)
przeprowadza audyty lub inspekcje, o których mowa w art. 33 lit. a rozporządzenia 2017/625;
3)
sporządza na piśmie i przekazuje upoważnionej jednostce certyfikującej wnioski pokontrolne zawierające:
a) oznaczenie kontrolowanej upoważnionej jednostki certyfikującej,
b) wskazanie zakresu przeprowadzonej kontroli,
c) wnioski z przeprowadzonej kontroli,
d) wezwanie do usunięcia nieprawidłowości, jeżeli zostały stwierdzone podczas kontroli;
4)
ustala zakres kontroli zgodności przekazany przez upoważnioną jednostkę certyfikującą;
5)
sprawdza dokumenty potwierdzające zgodność produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalnością ze specyfikacją produktu;
6)
wydaje na piśmie wytyczne i polecenia w celu zapewnienia prawidłowej realizacji wykonywanych przez upoważnione jednostki certyfikujące zadań;
7)
może sprawdzać u producentów prawidłowość przeprowadzania kontroli zgodności przez upoważnioną jednostkę certyfikującą oraz prawidłowość wydawania, ograniczania, zawieszania i cofania certyfikatów zgodności.
4.
Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 3 pkt 6:
1)
wiążą podmioty, do których są skierowane, i nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy;
2)
są udostępniane przez Głównego Inspektora na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym Inspektoratem”.
5.
Główny Inspektor może powierzyć wykonanie czynności, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 5 i 7, wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce, w którym te czynności mają być wykonane.
6.
Upoważniona jednostka certyfikująca oraz producent, na żądanie Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, o którym mowa w ust. 5, udostępniają dokumentację oraz udzielają informacji i pomocy w zakresie związanym ze sprawowanym nadzorem.
7.
Główny Inspektor:
1)
może na piśmie wezwać upoważnioną jednostkę certyfikującą do wykonania działań naprawczych wynikających z przeprowadzonych u tej upoważnionej jednostki certyfikującej kontroli w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia jej wniosków pokontrolnych;
2)
zakazuje, w drodze decyzji, upoważnionej jednostce certyfikującej przyjmowania w terminie określonym w tej decyzji nowych wniosków o przeprowadzenie kontroli zgodności, jeżeli stwierdzi, że ta upoważniona jednostka certyfikująca nie realizuje zadań powierzonych jej w upoważnieniu lub nie wykonała działań naprawczych, o których mowa w pkt 1, lub nie wykonała ich w wyznaczonym terminie.
8.
Decyzja, o której mowa w ust. 7 pkt 2, wygasa, jeżeli Główny Inspektor po przeprowadzeniu kontroli urzędowej stwierdzi na piśmie, że upoważniona jednostka certyfikująca realizuje zadania powierzone jej w upoważnieniu lub wykonała działania naprawcze, o których mowa w ust. 7 pkt 1.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych dokonuje, w drodze decyzji, wycofania zadań, o którym mowa w art. 33 lit. b rozporządzenia 2017/625.
2.
Wycofania zadań, o którym mowa w art. 33 lit. b rozporządzenia 2017/625, oprócz przypadków określonych w tym przepisie, dokonuje się także:
1)
na wniosek upoważnionej jednostki certyfikującej;
2)
gdy upoważniona jednostka certyfikująca złożyła oświadczenie, o którym mowa w art. 31 kontrola zgodności ust. 6 pkt 4, niezgodne ze stanem faktycznym;
3)
na wniosek Głównego Inspektora, gdy zostało stwierdzone, że upoważniona jednostka certyfikująca nie wykonała działań naprawczych, o których mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 7 pkt 1, lub gdy upoważniona jednostka certyfikująca nie spełnia wymagań określonych w art. 29 lit. b rozporządzenia 2017/625;
4)
gdy certyfikat akredytacji wydany upoważnionej jednostce certyfikującej wygasł albo został cofnięty.
3.
W przypadku wycofania zadań, o którym mowa w art. 33 lit. b rozporządzenia 2017/625, certyfikaty zgodności wydane przez jednostkę certyfikującą zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż przez 90 dni od dnia, w którym decyzja o wycofaniu upoważnienia tej jednostce certyfikującej stała się ostateczna.
4.
Od dnia, w którym decyzja o wycofaniu zadań, o którym mowa w art. 33 lit. b rozporządzenia 2017/625, stała się ostateczna, do dnia wyboru przez producenta innej upoważnionej jednostki certyfikującej zadania wykonywane dotychczas przez upoważnioną jednostkę certyfikującą, w odniesieniu do której wydano tę decyzję, wykonuje wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności przez tego producenta.
1.
Wniosek o przeprowadzenie kontroli zgodności przez wojewódzkiego inspektora składa się do wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności przez producenta na formularzu sporządzonym przez Głównego Inspektora i udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę producenta;
2)
miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres lub adres do doręczeń producenta;
3)
nazwę produktu oraz miejsce jego produkcji;
4)
szacunkową roczną wielkość produkcji danego produktu.
3.
Koszty przeprowadzenia kontroli zgodności ponosi producent.
4.
Za przeprowadzenie kontroli zgodności przez wojewódzkiego inspektora pobiera się opłatę w wysokości ustalonej w przepisach wydanych na podstawie art. 39 ust. 11 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1688, 2185 i 2254 oraz z 2023 r. poz. 177, 412 i 588), która stanowi dochód budżetu państwa.
1.
Producent otrzymuje certyfikat zgodności wydany przez upoważnioną jednostkę certyfikującą albo świadectwo jakości wydane przez wojewódzkiego inspektora, jeżeli w wyniku przeprowadzenia kontroli zgodności stwierdzono zgodność produktu ze specyfikacją produktu.
2.
W dokumentach, o których mowa w ust. 1, określa się termin ich ważności.
3.
Świadectwo jakości zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę producenta;
2)
numer identyfikacyjny producenta nadany przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności przez producenta po otrzymaniu od tego producenta wniosku o przeprowadzenie kontroli zgodności;
3)
miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres producenta;
4)
nazwę i kategorię produktu;
5)
wielkość produkcji produktu deklarowaną przez producenta w okresie ważności tego świadectwa;
6)
informację o nazwie pochodzenia, oznaczeniu geograficznym lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności.
4.
Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności stwierdzono, że produkt nie spełnia wymagań określonych w specyfikacji produktu, upoważniona jednostka certyfikująca wzywa na piśmie producenta do usunięcia stwierdzonych uchybień w terminie wyznaczonym w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia.
5.
W przypadku nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 4, w wyznaczonym terminie, upoważniona jednostka certyfikująca odmawia na piśmie wydania certyfikatu zgodności, sporządzając uzasadnienie, które zawiera przyczyny odmowy. O odmowie wydania certyfikatu zgodności upoważniona jednostka certyfikująca niezwłocznie informuje Głównego Inspektora oraz inne upoważnione jednostki certyfikujące umieszczone w wykazie, o którym mowa w art. 31 kontrola zgodności ust. 12.
6.
W przypadku gdy po wydaniu certyfikatu zgodności zostanie stwierdzona niezgodność produktu ze specyfikacją produktu, upoważniona jednostka certyfikująca zawiesza albo ogranicza certyfikat zgodności oraz wzywa producenta do usunięcia uchybień w terminie wyznaczonym w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia.
7.
W przypadku nieusunięcia uchybień w wyznaczonym terminie upoważniona jednostka certyfikująca cofa certyfikat zgodności i niezwłocznie informuje o tym na piśmie Głównego Inspektora oraz inne upoważnione jednostki certyfikujące umieszczone w wykazie, o którym mowa w art. 31 kontrola zgodności ust. 12.
8.
Świadectwo jakości traci ważność, gdy decyzja wojewódzkiego inspektora o niespełnianiu wymagań jakości handlowej w zakresie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, stanie się ostateczna.
9.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa jakości potwierdzającego zgodność produkcji produktu ze specyfikacją produktu, uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności, jednolitości i czytelności wystawianych świadectw jakości oraz mając na względzie prawidłowe oznaczanie produktów rolnych, środków spożywczych, win i napojów spirytusowych oraz rodzaj tych produktów.
1.
Upoważniona jednostka certyfikująca prowadzi wykaz producentów wytwarzających produkty z nazwami pochodzenia, oznaczeniami geograficznymi lub produkty będące gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, którym wydała, ograniczyła, zawiesiła lub cofnęła certyfikat zgodności, który zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę producenta;
2)
miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres lub adres do doręczeń producenta;
3)
nazwę produktu;
4)
datę wydania, zawieszenia, ograniczenia lub cofnięcia certyfikatu zgodności;
5)
numer certyfikatu zgodności;
6)
termin ważności certyfikatu zgodności.
2.
Wykaz, o którym mowa w ust. 1, upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje Głównemu Inspektorowi w postaci elektronicznej, podpisując go kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym do 10. dnia każdego miesiąca według stanu za poprzedni miesiąc.
3.
Wykaz, o którym mowa w ust. 1, sporządza się na formularzu opracowanym przez Głównego Inspektora i udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat.
4.
Jeżeli w wyniku kontroli zgodności przeprowadzonej przez upoważnioną jednostkę certyfikującą zostanie stwierdzona konieczność uzupełnienia lub zmiany danych zawartych w wykazie, o którym mowa w ust. 1, upoważniona jednostka certyfikująca niezwłocznie uzupełnia lub zmienia ten wykaz i przekazuje go Głównemu Inspektorowi.
5.
Główny Inspektor na podstawie wykazu, o którym mowa w ust. 1, sporządza wykaz producentów wytwarzających produkty z nazwami pochodzenia, oznaczeniami geograficznymi lub produkty będące gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, posiadających ważny certyfikat zgodności albo ważne świadectwo jakości, który zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę producenta;
2)
miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres lub adres do doręczeń producenta;
3)
nazwę produktu;
4)
numer certyfikatu zgodności lub świadectwa jakości;
5)
datę wydania certyfikatu zgodności lub świadectwa jakości;
6)
termin ważności certyfikatu zgodności lub świadectwa jakości;
7)
informację o organie, który wydał świadectwo jakości, lub o upoważnionej jednostce certyfikującej, która wydała certyfikat zgodności.
6.
Główny Inspektor udostępnia wykaz, o którym mowa w ust. 5, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat.
1.
Upoważniona jednostka certyfikująca sporządza i przekazuje na piśmie Głównemu Inspektorowi do dnia 31 stycznia każdego roku:
1)
sprawozdanie z kontroli zgodności przeprowadzonych w poprzednim roku, które zawiera:
a) liczbę przeprowadzonych kontroli zgodności, z podziałem na poszczególne produkty,
b) liczbę wydanych certyfikatów zgodności,
c) liczbę nieprawidłowości stwierdzonych podczas przeprowadzania kontroli zgodności,
d) opis stwierdzonych nieprawidłowości i nakazanych do wykonania działań naprawczych;
2)
wykaz producentów objętych przez nią kontrolą zgodności do dnia 31 grudnia poprzedniego roku, który zawiera:
a) imię i nazwisko albo nazwę producenta,
b) miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres producenta,
c) rodzaj produktu,
d) wielkość produkcji danego produktu w roku poprzedzającym rok złożenia sprawozdania;
3)
informacje o zastosowanych w ramach postępowania kontrolnego procedurach na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 31 kontrola zgodności ust. 7 pkt 3.
2.
Sprawozdanie, wykaz oraz informacje, o których mowa w ust. 1, sporządza się na formularzach opracowanych przez Głównego Inspektora i udostępnionych na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat i przekazuje się w postaci elektronicznej po podpisaniu kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
3.
Główny Inspektor przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych do dnia 31 marca każdego roku zestawienie zbiorcze sporządzone na podstawie sprawozdań, wykazów oraz informacji, o których mowa w ust. 1, oraz informacji przekazanych przez wojewódzkich inspektorów, które zawiera:
1)
liczbę przeprowadzonych kontroli zgodności z podziałem na poszczególne produkty;
2)
liczbę wydanych świadectw jakości i certyfikatów zgodności;
3)
liczbę nieprawidłowości stwierdzonych podczas przeprowadzania kontroli zgodności;
4)
opis stwierdzonych nieprawidłowości i nakazanych do wykonania działań naprawczych.
4.
Do sprawozdania z kontroli zgodności, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dołącza się kopie wydanych certyfikatów zgodności.
1.
Kontrolę produkcji oraz wprowadzania do obrotu produktów z nazwami pochodzenia, oznaczeniami geograficznymi, produktów będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami lub win z określeniami tradycyjnymi przeprowadza Główny Inspektor.
2.
Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczące postępowania kontrolnego.
3.
Główny Inspektor w ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, może powierzyć wykonanie niektórych czynności kontrolnych wojewódzkiemu inspektorowi.
Kontrola zgodności w odniesieniu do win obejmuje weryfikację, o której mowa w art. 19 rozporządzenia 2019/34.

Rozdział 7 Grupy producentów

1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych prowadzi wykaz grup wytwarzających produkty, których nazwy zostały wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 11 , art. 22 rozporządzenia nr 1151/2012, art. 104 rozporządzenia nr 1308/2013 lub art. 12 rozporządzenia 2019/34, zwany dalej „wykazem”.
2.
Wykaz prowadzi się w postaci elektronicznej.
3.
Wpisu do wykazu dokonuje się na wniosek grupy złożony na piśmie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych do dnia 31 stycznia każdego roku.
4.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się na formularzu opracowanym przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych i udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:
1)
nazwę grupy, jej siedzibę i adres lub adres do doręczeń, a w przypadku osób fizycznych tworzących grupę – imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres tych osób lub adres do doręczeń osoby składającej ten wniosek;
2)
numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile grupa taki numer posiada;
3)
liczbę członków grupy ze wskazaniem liczby członków grupy posiadających certyfikat zgodności albo świadectwo jakości;
4)
nazwę produktu wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 11 , art. 22 rozporządzenia nr 1151/2012 lub art. 104 rozporządzenia nr 1308/2013, lub art. 12 rozporządzenia 2019/34, jako chroniona nazwa pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne albo gwarantowana tradycyjna specjalność.
6.
We wniosku, o którym mowa w ust. 3, grupa może również podać inne dane kontaktowe niż dane wymienione w ust. 5 pkt 1, takie jak adres poczty elektronicznej, adres strony internetowej lub numer telefonu.
1.
Do wykazu wpisuje się dane, o których mowa w art. 40 wykaz grup wytwarzających produkty, których nazwy zostały wpisane do rejestru ust. 5.
2.
Dane, o których mowa w art. 40 wykaz grup wytwarzających produkty, których nazwy zostały wpisane do rejestru ust. 5 pkt 1 i 4, wpisane do wykazu są udostępniane na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych dokonuje z urzędu sprostowania wpisu do wykazu zawierającego oczywiste błędy.
4.
W przypadku zmiany danych wpisanych do wykazu grupa dokonuje aktualizacji zgłoszenia w postaci elektronicznej, w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana tych danych.
5.
Grupę wykreśla się z wykazu w przypadku:
1)
wpisania do:
a) Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej informacji o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej przez wspólników spółki cywilnej, którzy tworzą grupę, albo o ogłoszeniu upadłości i zakończeniu postępowania upadłościowego wobec wspólników spółki cywilnej będącej grupą,
b) Krajowego Rejestru Sądowego informacji o otwarciu likwidacji albo rozwiązaniu grupy będącej spółką bez przeprowadzenia likwidacji, albo o ogłoszeniu upadłości i zakończeniu postępowania upadłościowego wobec grupy będącej spółką;
2)
niezłożenia przez grupę wniosku o wpis do wykazu na dany rok.

Rozdział 8 Opłaty

1.
Za dokonanie oceny:
1)
wniosku o rejestrację, z wyłączeniem wniosku, o którym mowa w art. 15 wydawanie decyzji przez ministra ust. 1 pkt 3,
2)
krajowego sprzeciwu,
3)
sprzeciwu do wniosku o zatwierdzenie zmiany i sprzeciwu do wniosku o cofnięcie rejestracji,
4)
wniosku o zatwierdzenie zmiany,
5)
wniosku o cofnięcie rejestracji
– pobiera się opłatę w wysokości 500 zł, która stanowi dochód budżetu państwa.
2.
Opłatę wnosi się przed dokonaniem oceny, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Rozdział 9 Międzynarodowa ochrona oznaczeń geograficznych

1.
Podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2019/1753, może złożyć na piśmie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych wniosek o rejestrację w rejestrze międzynarodowym oznaczeń geograficznych, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia 2019/1753.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę, miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres lub adres do doręczeń podmiotu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. a rozporządzenia 2019/1753;
2)
wskazanie chronionego oznaczenia geograficznego lub chronionej nazwy pochodzenia zgłaszanych do rejestracji w rejestrze międzynarodowym oznaczeń geograficznych, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia 2019/1753.
3.
Opłaty, które uiszcza się na podstawie art. 7 Aktu genewskiego Porozumienia lizbońskiego w sprawie nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych (Dz. Urz. UE L 271 z 24.10.2019, str. 15), ponosi podmiot, który składa wniosek o rejestrację w rejestrze międzynarodowym oznaczeń geograficznych, o którym mowa w art. 2 rozporządzenia 2019/1753.

Rozdział 10 Regulacja podaży

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach i na warunkach określonych w art. 166a rozporządzenia nr 1308/2013, określić na danym obszarze dopuszczalną wielkość podaży produktów, o których mowa w tym przepisie, mając na względzie wielkość produkcji i jakość produktu objętego nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym, zapotrzebowanie na ten produkt na rynku oraz możliwości wytwórcze producentów tego produktu.
1.
Kontrolę przestrzegania przepisów, o której mowa w art. 166a ust. 6 rozporządzenia nr 1308/2013, przeprowadza Główny Inspektor.
2.
Do kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczące postępowania kontrolnego.

Rozdział 11 Lista produktów tradycyjnych

1.
Produkty rolne i środki spożywcze przeznaczone do spożycia przez ludzi, o których mowa w załączniku I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i w załączniku I do rozporządzenia nr 1151/2012, oraz napoje spirytusowe, których jakość lub wyjątkowe cechy i właściwości wynikają ze stosowania tradycyjnych metod produkcji, stanowią element dziedzictwa kulturowego regionu, w którym są wytwarzane, oraz są elementem tożsamości społeczności lokalnej mogą być wpisane na listę produktów tradycyjnych, zwaną dalej „listą produktów tradycyjnych”.
2.
Za tradycyjne metody produkcji, o których mowa w ust. 1, uważa się metody wykorzystywane co najmniej od 25 lat.
3.
Listę produktów tradycyjnych prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.
Wniosek o wpis produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na listę produktów tradycyjnych, zwany dalej „wnioskiem o wpis na listę produktów tradycyjnych”, mogą złożyć osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej produkujące dany produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy.
1.
Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych zawiera:
1)
imię i nazwisko albo nazwę, miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres lub adres do doręczeń wnioskodawcy;
2)
opis produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego, który zawiera:
a) nazwę produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,
b) rodzaj produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,
c) charakterystykę produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,
d) surowce wykorzystywane do produkcji produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,
e) informacje dotyczące tradycji, pochodzenia oraz historii produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego potwierdzające spełnianie wymagań określonych w art. 46 lista produktów tradycyjnych ust. 1 i 2,
f) metodę produkcji produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,
g) streszczenie informacji, o których mowa w lit. a–f, w wersji edytowalnej składające się z nie więcej niż 3000 znaków drukarskich łącznie ze spacjami.
2.
We wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych można również podać inne dane kontaktowe niż dane wymienione w ust. 1 pkt 1, takie jak adres poczty elektronicznej, adres strony internetowej lub numer telefonu.
3.
Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych składa się do właściwego ze względu na siedzibę wnioskodawcy marszałka województwa, zwanego dalej „właściwym marszałkiem województwa”, na formularzu opracowanym przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych i udostępnionym na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra.
4.
W przypadku gdy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych jest składany w postaci papierowej, dołącza się go również na informatycznym nośniku danych.
5.
Lista produktów tradycyjnych zawiera informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a–f, i jest udostępniana na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
1.
Właściwy marszałek województwa sprawdza, czy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych spełnia wymagania formalne, oraz dokonuje oceny, czy produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy, którego dotyczy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych, spełnia wymagania określone w art. 46 lista produktów tradycyjnych ust. 1 i 2.
2.
Właściwy marszałek województwa przed dokonaniem oceny, o której mowa w ust. 1, zwraca się na piśmie do izby gospodarczej zrzeszającej podmioty produkujące produkty tradycyjne o wyrażenie w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma opinii, czy produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy, którego dotyczy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych, spełnia wymagania określone w art. 46 lista produktów tradycyjnych ust. 1 i 2. Jeżeli opinia nie zostanie wydana w terminie 30 dni, wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.
3.
Właściwy marszałek województwa może wystąpić na piśmie do wnioskodawcy o uzupełnienie lub wyjaśnienie informacji zawartych we wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych w wyznaczonym terminie wraz z pouczeniem, że nieotrzymanie uzupełnienia lub wyjaśnienia w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych bez rozpoznania.
1.
Właściwy marszałek województwa:
1)
przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopię wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych wraz z kopią opinii, o której mowa w art. 49 ocena czy produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy, którego dotyczy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych, spełnia wymagania ust. 2 – w przypadku gdy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych spełnia wymagania określone w art. 46 lista produktów tradycyjnych ust. 1 i 2;
2)
wydaje decyzję stwierdzającą niespełnianie przez wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych wymagań określonych w art. 46 lista produktów tradycyjnych ust. 1 i 2.
2.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, właściwy marszałek województwa nie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych dokumentów, o których mowa w pkt 1.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych po otrzymaniu dokumentów, o których mowa w art. 50 przekazanie kopii wniosku ust. 1 pkt 1, dokonuje wpisu na listę produktów tradycyjnych.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może wystąpić do właściwego marszałka województwa o uzupełnienie wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych lub wyjaśnienie informacji zawartych w tym wniosku w wyznaczonym terminie.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu na listę produktów tradycyjnych, w przypadku gdy produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy nie spełnia wymagań określonych w art. 46 lista produktów tradycyjnych ust. 1 i 2.
1.
Podmiot, o którym mowa w art. 47 wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych, może wystąpić z wnioskiem o zmianę opisu produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego wpisanego na listę produktów tradycyjnych.
2.
Do wniosku o zmianę opisu produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego wpisanego na listę produktów tradycyjnych stosuje się odpowiednio przepisy art 46–51.
1.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych skreśla, w drodze decyzji, produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy z listy produktów tradycyjnych, w przypadku gdy nie jest możliwe wyprodukowanie produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego o jakości, cechach i właściwościach, które były podstawą do umieszczenia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na liście produktów tradycyjnych.
2.
Wniosek o skreślenie produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego z listy produktów tradycyjnych wraz z uzasadnieniem może złożyć podmiot, o którym mowa w art. 47 wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych.
3.
Wniosek o skreślenie produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego z listy produktów tradycyjnych składa się na piśmie do właściwego marszałka województwa.
4.
Właściwy marszałek województwa po dokonaniu analizy wniosku, o którym mowa w ust. 2, przekazuje go wraz z opinią dotyczącą zasadności skreślenia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego z listy produktów tradycyjnych do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
5.
Właściwy marszałek województwa może wystąpić z urzędu do ministra właściwego do spraw rynków rolnych z wnioskiem o skreślenie produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego z listy produktów tradycyjnych. Wniosek taki zawiera uzasadnienie.

Rozdział 12 Przepisy o karach pieniężnych

1.
Upoważniona jednostka certyfikująca, która:
1)
przeprowadza kontrolę urzędową mimo niespełniania warunków określonych w art. 29 lit. b rozporządzenia 2017/625,
2)
działa niezgodnie z zakresem decyzji, o której mowa w art. 31 kontrola zgodności ust. 2,
3)
wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 31 kontrola zgodności ust. 9, nie informuje o zmianach określonych w tym przepisie,
4)
wydaje certyfikat zgodności na produkt niezgodny ze specyfikacją produktu,
5)
wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 6, nie udziela informacji lub pomocy, lub nie udostępnia dokumentacji,
6)
nie wykonuje działań naprawczych, o których mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 7 pkt 1,
7)
przyjmuje wnioski o przeprowadzenie kontroli zgodności i wydaje certyfikaty zgodności mimo zakazu, o którym mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 7 pkt 2,
8)
wydaje, ogranicza, zawiesza i cofa certyfikaty zgodności lub wykonuje inne czynności urzędowe, mimo że przestała spełniać warunki określone w art. 29 lit. b rozporządzenia 2017/625,
9)
działa jako upoważniona jednostka certyfikująca mimo doręczenia decyzji o wycofaniu zadań, o którym mowa w art. 33 lit. b rozporządzenia 2017/625,
10)
nie informuje Głównego Inspektora lub innych upoważnionych jednostek certyfikujących o:
a) odmowie wydania certyfikatu zgodności, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 35 zawartość świadectwa jakości ust. 5, albo
b) cofnięciu certyfikatu zgodności, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 35 zawartość świadectwa jakości ust. 7,
11)
wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 36 wykaz producentów wytwarzających produkty z nazwami pochodzenia, oznaczeniami geograficznymi lub produkty będące gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, którym upoważniona jednostka certyfikująca wydała, ograniczyła, zawiesiła lub cofnęła certyfikat ust. 1, nie prowadzi wykazu, o którym mowa w tym przepisie,
12)
wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 36 wykaz producentów wytwarzających produkty z nazwami pochodzenia, oznaczeniami geograficznymi lub produkty będące gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, którym upoważniona jednostka certyfikująca wydała, ograniczyła, zawiesiła lub cofnęła certyfikat ust. 2, nie przekazuje Głównemu Inspektorowi wykazu, o którym mowa w art. 36 wykaz producentów wytwarzających produkty z nazwami pochodzenia, oznaczeniami geograficznymi lub produkty będące gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, którym upoważniona jednostka certyfikująca wydała, ograniczyła, zawiesiła lub cofnęła certyfikat ust. 1, lub nie przekazuje tego wykazu w terminie określonym w art. 36 wykaz producentów wytwarzających produkty z nazwami pochodzenia, oznaczeniami geograficznymi lub produkty będące gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, którym upoważniona jednostka certyfikująca wydała, ograniczyła, zawiesiła lub cofnęła certyfikat ust. 2, lub przekazuje go niezgodnie z formą lub sposobem określonymi w tym przepisie, lub przekazuje ten wykaz zawierający nieprawdziwe lub niekompletne dane lub informacje,
13)
wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 37 sprawozdanie z kontroli zgodności przeprowadzonych w poprzednim roku ust. 1, nie przekazuje Głównemu Inspektorowi sprawozdania, wykazu lub informacji, o których mowa w tym przepisie, lub nie przekazuje tych dokumentów w terminie określonym w tym przepisie, lub przekazuje te dokumenty niezgodnie z formą lub sposobem określonymi w tym przepisie, lub przekazuje te dokumenty zawierające nieprawdziwe lub niekompletne dane lub informacje
– podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary.
2.
Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, nie może być wyższa niż 10% przychodu upoważnionej jednostki certyfikującej osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia tej kary.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli upoważniona jednostka certyfikująca nie osiągnęła przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary pieniężnej.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która:
1)
działa jako upoważniona jednostka certyfikująca bez upoważnienia, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary;
2)
uniemożliwia organowi Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych prowadzenie czynności kontrolnych w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary;
3)
utrudnia organowi Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych prowadzenie czynności kontrolnych w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary;
4)
nie udostępnia dokumentów lub nie udziela informacji i pomocy, o której mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 6, w zakresie niezbędnym do sprawdzenia prawidłowości przeprowadzania przez upoważnioną jednostkę certyfikującą kontroli urzędowej, w przypadkach, o których mowa w art. 32 nadzór nad działalnością upoważnionych jednostek certyfikujących i nad wytwarzaniem produktu z nazwą pochodzenia, oznaczeniem geograficznym lub produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalności ust. 3 pkt 7, podlega karze pieniężnej do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary.
1.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która używa nazwy zarejestrowanej jako nazwa pochodzenia, oznaczenie geograficzne lub gwarantowana tradycyjna specjalność albo określeń tradycyjnych niezgodnie ze specyfikacją produktu lub narusza zakres ochrony tej nazwy określony w:
1)
art. 13 ust. 1 lub art. 24 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku produktów rolnych i środków spożywczych,
2)
art. 103 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku win,
3)
art. 113 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku określeń tradycyjnych,
4)
art. 21 ust. 2 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku napojów spirytusowych
– podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary.
2.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która ponownie używa nazwy zarejestrowanej jako nazwa pochodzenia, oznaczenie geograficzne lub gwarantowana tradycyjna specjalność albo określeń tradycyjnych niezgodnie ze specyfikacją produktu lub narusza zakres ochrony tej nazwy określony w:
1)
art. 13 ust. 1 lub art. 24 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia nr 1151/2012 – w przypadku produktów rolnych i środków spożywczych,
2)
art. 103 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku win,
3)
art. 113 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013 – w przypadku określeń tradycyjnych,
4)
art. 21 ust. 2 rozporządzenia 2019/787 – w przypadku napojów spirytusowych
– podlega karze pieniężnej w wysokości do pięćdziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary, nie niższej od wysokości kary pieniężnej nałożonej poprzednio za takie naruszenie.
3.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która używa oznaczenia, skrótu lub symbolu z naruszeniem przepisów, o których mowa w:
1)
art. 44 ust. 1 lit. a lub b rozporządzenia nr 1151/2012,
2)
art. 120 ust. 1 lit. e rozporządzenia nr 1308/2013 lub
3)
art. 16 rozporządzenia 2019/787
– podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary.
4.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która ponownie używa oznaczenia, skrótu lub symbolu z naruszeniem przepisów, o których mowa w:
1)
art. 44 ust. 1 lit. a lub b rozporządzenia nr 1151/2012,
2)
art. 120 ust. 1 lit. e rozporządzenia nr 1308/2013 lub
3)
art. 16 rozporządzenia 2019/787
– podlega karze pieniężnej w wysokości do pięćdziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary.
5.
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która używa określenia tradycyjnego wpisanego do rejestru chronionych określeń tradycyjnych w sektorze wina, o którym mowa w art. 25 rozporządzenia 2019/34, z naruszeniem zakresu jego ochrony określonego w art. 113 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary.
1.
Główny Inspektor nakłada, w drodze decyzji, kary pieniężne, o których mowa w art. 54 kary pieniężne, którym podlega upoważniona jednostka certyfikująca ust. 1 oraz art. 55 kary pieniężne, którym podlega osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej pkt 1 i 4.
2.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 55 kary pieniężne, którym podlega osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej pkt 2 i 3 oraz art. 56 kary za używanie nazwy niezgodnie ze specyfikacją produktu lub naruszanie zakresu ochrony tej nazwy, nakłada, w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzonej kontroli wojewódzki inspektor.
3.
Kary pieniężne, o których mowa w art 54–56, wymierza się z uwzględnieniem stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia i wielkości korzyści majątkowej, którą podmiot ten uzyskał lub którą mógłby uzyskać w związku z naruszeniem, w przypadku gdy korzyść majątkowa ma zastosowanie.
4.
W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia i braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia można odstąpić, w drodze decyzji, od nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art 54–56.
5.
Termin zapłaty kar pieniężnych, o których mowa w art 54–56, wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.
6.
Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa w art 54–56, są wnoszone na rachunek bieżący dochodów państwowej jednostki budżetowej obsługującej odpowiednio Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, który wydał decyzję o nałożeniu kary.
W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, albo uwzględnienia skargi na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej przez organ, który wydał decyzję, albo przez sąd administracyjny uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia, w którym wydana decyzja lub wydane orzeczenie o zwrocie tej kary stały się ostateczne.
W zakresie nieuregulowanym w tym rozdziale oraz w Kpa do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180, 326, 511 i 556), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu Inspektorowi albo wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli.

Rozdział 13 Zmiany w przepisach

W ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324 oraz z 2022 r. poz. 2185): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1688, 2185 i 2254 oraz z 2023 r. poz. 177 i 412): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2022 r. poz. 2101 oraz z 2023 r. poz. 412 i 533): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2629 i 2727 oraz z 2023 r. poz. 412): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2022 r. poz. 2132): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1419 oraz z 2022 r. poz. 2015): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2157 i 2727 oraz z 2023 r. poz. 412): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 430): (zmiany pominięte).
W ustawie z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. poz. 1370 oraz z 2023 r. poz. 412): (zmiany pominięte).

Rozdział 14 Przepisy dostosowujące, przejściowe i końcowe

1.
Tworzy się Radę.
2.
Rada do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków Spożywczych, o której mowa w art. 5 Rada do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków Spożywczych ust. 1 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1, działa na zasadach dotychczasowych do dnia powołania członków Rady, jednak nie dłużej niż 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Do postępowań w sprawach wniosku o rejestrację, zastrzeżeń do wniosku o rejestrację, sprzeciwu, o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu oraz do postępowań kontrolnych prowadzonych przez Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, wszczętych na podstawie przepisów ustawy:
1)
uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1,
2)
zmienianej w art. 65 zmiana ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych,
3)
uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 2
– i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy regulujące te kwestie, z tym że opinie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w trybie i na zasadach określonych w wymienionych ustawach zachowują ważność.
2.
Do postępowań w sprawach upoważniania jednostek certyfikujących wszczętych na podstawie przepisów ustaw uchylanych w art. 81 utrata mocy ustaw i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy regulujące sprawy dotyczące upoważniania jednostek certyfikujących.
Do uchylenia i zmiany decyzji oraz wznowienia postępowania w sprawach rozstrzygniętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów ustawy:
1)
uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1,
2)
zmienianej w art. 65 zmiana ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych,
3)
uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 2
– stosuje się przepisy niniejszej ustawy regulujące sprawy rozstrzygane w tych decyzjach.
Do postępowań w sprawach dotyczących opłat, o których mowa w:
1)
art. 45 opłaty za dokonanie ocen ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1,
2)
art. 34 ustawy zmienianej w art. 65 zmiana ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych,
3)
art. 79 opłaty za oceny wniosków i zastrzeżeń do wniosków ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 2
– wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do czynów, o których mowa w:
1)
art. 58a kary pieniężne nakładane na jednostkę certyfikującą i art. 58b kary pieniężne za naruszenie przepisów rozporządzenia ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1,
2)
art. 41 ustawy zmienianej w art. 65 zmiana ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych,
3)
art. 83 przepis karny ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 2
– popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym.
Nazwy produktów wpisane na listę, o której mowa w:
1)
art. 35 tymczasowa ochrona krajowa ust. 2 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1,
2)
art. 69 tymczasowa ochrona krajowa ust. 2 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 2
– podlegają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tymczasowej ochronie zgodnie z przepisami niniejszej ustawy dotyczącymi tymczasowej ochrony krajowej.
Postępowania w sprawach wpisu napoju spirytusowego na krajową listę chronionych oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, o której mowa w art. 13 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 65 zmiana ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wszczęte na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 65 zmiana ustawy o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się.
Jeżeli Rada do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków Spożywczych, o której mowa w art. 5 Rada do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków Spożywczych ust. 1 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1, nie wyda opinii do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Rada do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków Spożywczych, o której mowa w art. 5 Rada do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków Spożywczych ust. 1 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przekazuje dokumentację dotyczącą prowadzonych spraw Radzie.
1.
Decyzje wydane przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych w sprawie upoważnienia jednostek certyfikujących do przeprowadzania kontroli zgodności, wydawania i cofania certyfikatów zgodności ze specyfikacją:
1)
produktów rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub produktów będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami, wydane na podstawie art. 41 upoważnienie do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności ust. 3 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1,
2)
win posiadających chronioną nazwę pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne ze specyfikacją, wydane na podstawie art. 75 upoważnienie do przeprowadzania kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności ust. 3 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 2
– pozostają w mocy.
2.
Świadectwa jakości wydane przez wojewódzkich inspektorów oraz certyfikaty zgodności wydane przez upoważnione jednostki certyfikujące na podstawie przepisów ustaw uchylanych w art. 81 utrata mocy ustaw zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.
1.
Lista produktów tradycyjnych, o której mowa w art. 47 lista produktów tradycyjnych ust. 1 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1, staje się listą produktów tradycyjnych w rozumieniu niniejszej ustawy.
2.
Do postępowań w sprawach dotyczących wpisu produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na listę produktów tradycyjnych, o której mowa w art. 47 lista produktów tradycyjnych ust. 1 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1, wszczętych na podstawie przepisów tej ustawy i niezakończonych do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 42 kontrola zgodności procesu produkcji produktów rolnych i środków spożywczych podlegających ochronie ust. 5 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 1,
2)
art. 76 roczna kontrola zgodności procesu wyrabiania wyrobów winiarskich ze specyfikacją ust. 7 ustawy uchylanej w art. 81 utrata mocy ustaw pkt 2
– zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 35 zawartość świadectwa jakości ust. 9, jednak nie dłużej niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Traci moc:
1)
ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2268);
2)
ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o oznaczeniach geograficznych win oraz aromatyzowanych produktów sektora wina (Dz. U. z 2023 r. poz. 346).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


----------
[Ustawa została ogłoszona 28.03.2023 r. - Dz. U. z 2023 r. poz. 588]
Szukaj: Filtry
Ładowanie ...