1.
W celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadza się następujące klasy dróg oraz ich hierarchię, zaczynając od drogi o najwyższych parametrach:
1)
autostrady, oznaczone dalej symbolem „A”,
2)
ekspresowe, oznaczone dalej symbolem „S”,
3)
główne ruchu przyspieszonego, oznaczone dalej symbolem „GP”,
4)
główne, oznaczone dalej symbolem „G”,
5)
zbiorcze, oznaczone dalej symbolem „Z”,
6)
lokalne, oznaczone dalej symbolem „L”,
7)
dojazdowe, oznaczone dalej symbolem „D”.
2.
Droga zaliczona do jednej z kategorii w rozumieniu ustawy o drogach publicznych powinna spełniać wymagania techniczne i użytkowe określone dla następujących klas:
1)
krajowa – klasy A, S lub GP,
2)
wojewódzka – klasy GP lub G,
3)
powiatowa – klasy GP, G lub Z,
4)
gminna – klasy GP, G, Z, L lub D.
3.
Przy przebudowie dróg, o których mowa w ust. 2 pkt 1–3, dopuszcza się przyjęcie klasy o jeden poziom niższej.