1.
Przy stosowaniu podejścia porównawczego w celu określenia wartości nieruchomości rolnej uwzględnia się w szczególności:
1)
dla nieruchomości niezabudowanej i nieprzeznaczonej pod zabudowę budynkami lub budowlami rolniczymi – rodzaj użytku gruntowego oraz jego klasę bonitacyjną, lokalizację, dogodność dojazdu, ukształtowanie przestrzenne, kulturę rolną, trudność uprawy, wielkość zanieczyszczeń środowiska, występowanie urządzeń melioracyjnych oraz infrastruktury utrudniającej agrotechnikę;
2)
dla nieruchomości zabudowanej lub przeznaczonej pod zabudowę budynkami i budowlami rolniczymi – lokalizację, różnorodność istniejącej zabudowy, stan tej zabudowy, występowanie gruntów o różnej przydatności do zabudowy oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej.
2.
Przy stosowaniu podejścia porównawczego w celu określenia wartości nieruchomości leśnej uwzględnia się w szczególności:
1)
cechy taksacyjne drzewostanu;
2)
typ siedliskowy lasu;
3)
stan zagospodarowania i stopień degradacji siedliska leśnego;
4)
położenie nieruchomości w strefie szkodliwego oddziaływania przemysłu na drzewostany;
5)
położenie nieruchomości w strefie zagrożenia występowaniem szkodników;
6)
położenie w odniesieniu do dróg głównych;
7)
wyposażenie w budynki, budowle i urządzenia służące gospodarce leśnej oraz stan tej zabudowy;
8)
wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej.
3.
Przy określaniu wartości nieruchomości rolnej wykorzystuje się w szczególności:
1)
dane zawarte w dokumentacji powstałej w wyniku przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
2)
mapy glebowo-rolnicze;
3)
mapy zasobności gleb;
4)
dokumenty gospodarcze;
5)
publikacje specjalistyczne.
4.
Przy określaniu wartości nieruchomości leśnej wykorzystuje się w szczególności:
1)
plan urządzenia lasu, w tym opis taksacyjny lasu;
2)
inne dostępne opracowania specjalistyczne.