1.
Podjęcie decyzji o przygotowaniu projektu ustawy poprzedza się w szczególności:
1)
wyznaczeniem i opisaniem stanu stosunków społecznych w dziedzinie wymagającej interwencji organów władzy publicznej oraz wskazaniem pożądanych kierunków ich zmiany;
2)
analizą aktualnego stanu prawnego, z uwzględnieniem prawa Unii Europejskiej, umów międzynarodowych, którymi Rzeczpospolita Polska jest związana, w tym umów z zakresu ochrony praw człowieka, oraz prawodawstwa organizacji i organów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem;
3)
ustaleniem możliwości podjęcia środków interwencji organów władzy publicznej, alternatywnych w stosunku do uchwalenia ustawy;
4)
określeniem przewidywanych skutków społecznych, gospodarczych, organizacyjnych, prawnych i finansowych każdego z rozważanych rozwiązań;
5)
zasięgnięciem opinii podmiotów objętych zakresem interwencji organów władzy publicznej.
2.
W przypadku podjęcia decyzji o przygotowaniu projektu ustawy, jeżeli projekt ten nie jest opracowywany na podstawie założeń, należy w szczególności:
1)
ustalić skutki dotychczasowych uregulowań prawnych obowiązujących w danej dziedzinie;
2)
określić cele, jakie zamierza się osiągnąć przez uchwalenie ustawy;
3)
ustalić rozwiązania prawne alternatywne, które mogą skutecznie służyć osiągnięciu założonych celów;
4)
sformułować prognozy podstawowych i ubocznych skutków zamierzonych rozwiązań prawnych alternatywnych, w tym wpływu tych rozwiązań na system prawa;
5)
określić skutki finansowe poszczególnych rozwiązań prawnych alternatywnych oraz ustalić źródła ich pokrycia;
6)
dokonać wyboru optymalnego w danych warunkach rozwiązania prawnego;
7)
dokonać podziału projektowanych treści normatywnych między ustawę a akty wykonawcze.
