II SA/Rz 851/13

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania K. M. i J. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] zobowiązującej A. i K. M. do wykonania robót budowlanych, polegających na wykonaniu ściany wschodniej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 2231 w D., jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego, w sposób zgodny z przepisami, w terminie do [...] września 2013 r., w celu doprowadzenia ww. obiektu do stanu zgodnego z prawem, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wyznaczonego na wykonanie obowiązku i w tym zakresie wyznaczył nowy termin do dnia [...] listopada 2013 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – zwana dalej "K.p.a.") oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm. – zwana dalej "P.b.").

Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że w związku

z interwencją K. M. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził na działce nr ewid. 2231 w D. kontrolę budowy budynku mieszkalnego, realizowanej przez A. i K. M. w oparciu o decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. (nr [...]), udzielającą pozwolenia na budowę. Czynności kontrolne wykazały, że budynek ten, przy stanie zaawansowania: stan surowy otwarty z drewnianą konstrukcją dachową bez pokrycia, jest realizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Stwierdzono jednakże, że ściana wschodnia budynku, usytuowana w odległości 1,5m od granicy sąsiedniej działki, nie została wykonana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego. Wykonany został także okap dachu o wysięgu 0,50m.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. (znak: [...]) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z realizacją ww. budynku.

W dalszej kolejności decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał A. i K. M. do wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu ściany wschodniej przedmiotowego budynku jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego, zgodnie z projektem budowlanym, stanowiącym załącznik do decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. udzielającej pozwolenia na budowę, w terminie do [...] czerwca 2012 r., w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...], uchylił powyżej opisaną decyzję w całości i jednocześnie zobowiązał A. i K. M. do wykonania przy budynku mieszkalnym realizowanym na działce nr 2231 w D., na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. (nr [...]), robót budowlanych polegających na skróceniu (obcięciu) krokwi dachowych (okapu) do lica ściany wschodniej budynku, w terminie do dnia [...] kwietnia 2012 r., w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami.

Decyzja ta została poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 440/12 uchylił zaskarżoną decyzję WINB z dnia [...] marca 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję PINB z dnia [...] stycznia 2012 r. Sąd wskazał, że organy obu instancji prowadząc postępowanie w sprawie legalności inwestycji nie wyjaśniły i nie zbadały podnoszonej przez stronę skarżącą kwestii odległości budowanego budynku mieszkalnego od granicy działki, jak również nie odniosły się i nie zbadały kolejnego zarzutu skarżących w zakresie pomieszczenia otworów okiennych i drzwiowych na ścianie wschodniej wznoszonego budynku.

Prowadząc ponownie postępowanie PINB w dniu [...] marca

2013 r. przeprowadził na działkach nr 2230 i 2231 w D. kontrolę. W jej trakcie ustalono, że do zakończenia robót budowlanych związanych z realizacją przedmiotowego budynku mieszkalnego pozostało wykonanie robót wykończeniowych wewnątrz obiektu (ułożenie płytek, paneli, malowanie). Natomiast na zewnątrz budynku pozostało wykonanie elewacji (ostatnia warstwa), zamontowanie balustrad na balkonach oraz wykonanie płytki odbojowej wokół budynku. Ustalono również, że w trakcie realizacji budynku doszło do zmian

w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na: wykonaniu trzech otworów okiennych w elewacji wschodniej (2 otwory w garażu na parterze oraz 1 w łazience na poddaszu), w których zamontowano matowe szyby (projekt budowlany przewidywał ścianę wschodnią z czterema luksferami); nadto ściana zewnętrzna wschodnia nie posiada przedłużenia o 30 cm w kierunku północnym

i południowym oraz 30 cm ponad pokrycie dachu. Powyższe zmiany odnotowane zostały w dzienniku budowy. Dokonano również pomiaru odległości pomiędzy ścianą wschodnią budynku a ścianą zachodnią (drewnianą) budynku zlokalizowanego na działce sąsiedniej od strony wschodniej, która wyniosła od 2,29m do 2,34m. Ustalono również, że budynek mieszkalny zlokalizowany jest w odległości 1,68m od granicy działki od strony wschodniej w północno-wschodnim narożniku oraz w odległości 1,57m od granicy od strony wschodniej w narożniku południowo-wschodnim.

Uznając, że dokonane w trakcie realizacji budynku mieszkalnego zmiany naruszają obowiązujące w trakcie realizacji obiektu przepisy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] zobowiązał A. i K. M. do wykonania robót budowlanych, polegających na wykonaniu ściany wschodniej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 2231 w D., jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego, w sposób zgodny z przepisami, w terminie do 30 września 2013 r., w celu doprowadzenia ww. obiektu do stanu zgodnego z prawem.

W uzasadnieniu organ podał, że dokonane w trakcie realizacji obiektu zmiany naruszają w szczególności § 271 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm. – zwane dalej "rozporządzeniem"). Podał, że odległość budynku będącego w trakcie realizacji od istniejącego na sąsiedniej działce budynku wynosi 2,29m, zatem ściana wschodnia budynku winna zostać wykonana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego.

Odwołanie od tej decyzji złożyli K. M. i J. C. wnosząc o jej uchylenie, rzetelne ustalenie stanu faktycznego i wydanie decyzji uwzględniającej stan faktyczny sprawy. Zwrócili uwagę, że już w poprzednich decyzjach (uchylonych przez WSA) nałożono na inwestorów taki sam obowiązek, który nigdy nie został wykonany. Wydanie obecnej decyzji nie rokuje wykonania nałożonego obowiązku. Zarzucili, że w trakcie realizacji budynku nie została zachowana wymagana odległość od granicy wschodniej (wbrew twierdzeniom organu wynosi ona 105 cm, a nie 157 cm i 168 cm). Podali, że rzeczywista odległość ich domu rodzinnego od granicy wschodniej działki Państwa M. wynosi 80 cm. Nadto ściana wschodnia budynku nie jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, znajdują się w niej 3 otwory okienne. Zarzucili inwestorom dokonanie istotnych zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego oraz niezachowanie wymaganej odległości budynku od zachodniej granicy działki.

Po rozpoznaniu powyższego odwołania wskazaną na wstępie decyzją

z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając jednocześnie, że stanowisko organu I instancji jest prawidłowe a zreformowania wymaga sentencja decyzji w części dotyczącej wyznaczonego terminu wykonania obowiązku, ze względu na upływ znacznej części terminu.

Wskazano, że z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że inwestycja obejmowała wykonanie budynku mieszkalnego, usytuowanego w odległości 1,5m od granicy z działką nr 2229 oraz 3,0m od budynku drewnianego usytuowanego na tej działce. W projekcie architektoniczno – budowlanym ściana wschodnia została zaprojektowana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego, wysunięta 0,3m poza lico ściany zewnętrznej budynku i wyprowadzona na wysokość co najmniej 0,3m ponad pokrycie dachu. W ścianie tej zaprojektowano 4 otwory okienne wypełnione luksferami (3 otwory w garażu na parterze i 1 w łazience na poddaszu) o łącznej powierzchni 2,43m2, stanowiącej 9,1% powierzchni ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Organ wskazał, że dokonane przez inwestora zmiany polegają na wykonaniu 3 otworów okiennych w elewacji wschodniej (2 otwory w garażu na parterze i 1 w łazience na poddaszu), w których zamontowano matowe szyby. Nadto ściana zewnętrzna wschodnia nie posiada przedłużenia o 30 cm w kierunku północnym i południowym oraz 30 cm ponad pokrycie dachu. Tym samym nie stanowi ona ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Ustalona odległość ściany wschodniej realizowanego budynku od ściany zachodniej budynku zlokalizowanego na sąsiedniej działce wynosi od 2,29m do 2,34m a odległość budynku od granicy działki od strony wschodniej wynosi 1,68m w półn.-wsch. narożniku i 1,57m w narożniku płd.-wsch, budowa nie została zakończona.

WINB wskazał, że stwierdzenie dokonania istotnych odstępstw od warunków określonych w przepisach zobowiązywało organ nadzoru budowlanego do wdrożenia procedury naprawczej w trybie art. 50 i art. 51 P.b. W okolicznościach sprawy zaistniała sytuacja o jakiej mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. tj. wydanie decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych

w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, z określeniem terminu ich wykonania. Mając na względzie przepisy § 271 - § 273 rozporządzenia ściana wschodnia przedmiotowego budynku mieszkalnego winna spełniać wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Cytując treść tych przepisów organ podał, że zastosowanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego powoduje, że nie są wymagane odległości między budynkami określone w tych przepisach. Nadto zwrócił uwagę, że sposób wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego regulują przepisy ww. rozporządzenia, które dopuszczają stosowanie rozwiązań zamiennych. W przypadku, gdy roboty nie zostały zakończone nie można przesądzić, że inwestor nie skorzysta z zamiennych rozwiązań wskazanych w § 235 ust. 2 i 3 cyt. rozporządzenia.

Zdaniem organu odwoławczego wykonanie ściany oddzielenia pożarowego

w sposób inny niż przewidziany w projekcie budowlanym nie stanowi istotnego odstępstwa w rozumieniu art. 36a ust. 5 P.b. W przypadku zastosowania odmiennego rozwiązania, obowiązkiem inwestora i uczestników procesu budowlanego będzie sporządzenie dodatkowej dokumentacji (rysunki z naniesionymi zmianami). Zwrócono również uwagę, że w ścianie oddzielenie przeciwpożarowego, zgodnie z § 232 § 6 rozporządzenia dopuszcza się wypełnienie otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia wypełnionych otworów nie przekracza 10% powierzchni ściany, klasa odporności ogniowej wypełnień nie powinna być niższa niż podana w tabeli. W okolicznościach sprawy aby ściana wschodnia była ścianą oddzielenia przeciwpożarowego należy zamurować znajdujące się w niej otwory okienne, materiałem ściennym niepalnym powszechnie stosowanym w budownictwie lub pustakami szklanymi typu "luksfer", lub szkłem zbrojonym (bez ramy) o klasie odporności ogniowej nie niższej niż E 30, przy czym powierzchnia wypełnionych otworów nie może przekraczać 10% powierzchni ściany.

Końcowo odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że wykonanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego powoduje, że obiekt nie ogranicza w żaden sposób zabudowy na sąsiedniej działce. Przepisy normujące wymagane odległości, tj. § 271-§ 273 rozporządzenia nie znajdują zastosowania. Zwrócono również uwagę, że inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza określa położenie obiektu na gruncie w odniesieniu do punktów stałych, których współrzędne wyznaczone są w państwowym systemie odniesień przestrzennych. Zgodnie z dołączoną do akt sprawy geodezyjną inwentaryzacja budynku, sporządzoną przez uprawnionego geodetę, legitymującego się stosownymi uprawnieniami, odległość 1,50m od granicy z działką nr 2229 została zachowana. Inwestor uprawniony był do takiego usytuowania budynku na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli K. M. i J. C. wnosząc o jej uchylenie i zobowiązanie organu nadzoru budowlanego do wydania decyzji uwzględniającej naprawnienie wszystkich szkód prawnych i finansowych powstałych w wyniku rażącego naruszania przepisów prawa budowlanego przez inwestorów oraz w wyniku niekonsekwencji działania organów i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazali, że wydana decyzja jest "świadomym przyzwoleniem na łamanie prawa" a inwestorzy rażąco naruszają prawo budowlane. Zdaniem skarżących odległość pomiędzy ścianą budynku będącego w trakcie realizacji od istniejącego na ich działce drewnianego budynku winna wynosić 12m. Tymczasem w okolicznościach sprawy odległość ta wynosi 2,29m, zaś odległość ściany wschodniej budynku od granicy działki wynosi zaledwie 1,05 m.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga nie jest zasadna.

W myśl przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznający skargę na akt administracyjny (tu decyzja) dokonuje jego oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia aktu (wydania decyzji), jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.".

W świetle art. 145 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne badają, czy kwestionowany akt (tu decyzja) nie narusza przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością aktu.

Kierując się tymi przesłankami i oceniając zaskarżoną decyzję w omówionym zakresie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa uzasadniającego wyeliminowanie tej decyzji z obrotu prawnego. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej zwanej "P.b.). Przepisem prawa materialnego, który został zastosowany przy rozstrzyganiu tej sprawy był art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. Stanowi on: "Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określającego termin ich wykonania".

Wymieniony w cytowanym przepisie art. 50 ust. 1 określa w swej treści przesłanki wstrzymania robót budowlanych, co następuje w formie postanowienia, a takie w warunkach rozpoznawanej sprawy – gdy roboty budowlane nie zostały zakończone – prawidłowo zostało wydane (w dniu [...].11.2011 r.). Przy wydawaniu decyzji nakładającej na A. i K. M. obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na wykonanie ściany wschodniej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 2231 poł. w D. jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego, w sposób zgodny z przepisami, w celu doprowadzenia w/w obiektu do stanu zgodnego z prawem, z wyznaczonym jednocześnie terminem wykonania obowiązku, organ II instancji prawidłowo skorzystał z dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 cyt. wyżej i tym samym stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, zasługuje na akceptację.

Trzeba też wskazać, na podstawie lektury akt administracyjnych i uzasadnienia zaskarżonej decyzji, że w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie respektowano ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w wyroku tut. Sądu (II SA/Rz 440/12), pozostającego pod ochroną art. 153 P.p.s.a. W uzasadnieniu wspomnianego wyroku Sąd wskazał na konieczność zbadania odległości budowanego budynku od granicy działki oraz rozmieszczenia otworów okiennych i drzwiowych na ścianie wschodniej tego budynku (czyli odniesienia się do zarzutów skarżących).

Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. ([...]). Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 2231 w D., usytuowanego w odległości 1,50 m od granicy z działką nr 229 oraz 3 m od budynku drewnianego na tej działce. Ściana wschodnia budynku mieszkalnego, wg projektu architektoniczna – budowlanego, zaprojektowana została jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego, wysunięta 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej i wyprowadzona na wysokość co najmniej 0,3 m ponad pokrycie dachu, a w ścianie tej zaprojektowano 4 otwory okienne wypełnione luksferami (3 otwory na parterze w garażu i 1 otwór na poddaszu w łazience) o łącznej powierzchni 2,43 m2 (stanowiącej 9,1% powierzchni ściany oddziaływania przeciwpożarowego).

Niesporne też jest, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, że podczas realizacji budowy inwestorzy dokonali zmiany w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, co zostało opisane w protokole z kontroli w dniu [...] marca 2013 r. (odnotowane również w dzienniku budowy). Zmiany te polegają na wykonaniu 3 otworów okiennych w ścianie wschodniej (2 otwory na parterze w garażu i 1 na poddaszu w łazience), a ściana ta nie posiada przedłużenia o 30 cm w kierunku północnym i południowym oraz 30 cm ponad pokrycie dachu, co trafnie organy sklasyfikowały, iż w rezultacie nie stanowi ściany oddziaływania przeciwpożarowego.

W takiej sytuacji prawidłowym było wszczęcie postępowania naprawczego, tj. postępowania prowadzonego w trybie art. 50 i art. 51 P.b., w którym w pierwszej kolejności organ nadzoru budowlanego powinien wyczerpać możliwości zmierzające do legalizacji wykonanych robót budowlanych. Zdaniem Sądu, podjęcie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. najpełniej odpowiada celom postępowania naprawczego i znajduje uzasadnienie w zaistniałym stanie faktycznym sprawy niniejszej. Motywacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (w tym więc i argumenty prawne) mająca przemawiać za podjęciem takiej właśnie decyzji, nie nasuwa wątpliwości.

Z geodezyjnej inwentaryzacji budynku mieszkalnego realizowanego na działce nr 2231, sporządzonej przez uprawnionego geodetę i znajdującej się w aktach sprawy wynika, że odległość jego ściany wschodniej od granicy działki (od strony wschodniej) z sąsiednią działką nr 2229 wynosi w północno – wschodnim narożniku 1,68 m, a w południowo – zachodnim 1,57 m. Stąd też zarzut skargi, jakoby ta odległość wynosiła zaledwie 1,05 m, bez żadnego wsparcia dowodowego (skarżący nie przedłożyli np. odmiennej opinii – dowodu odmiennego od znajdujących się w aktach sprawy), nie zasługiwał na uwzględnienie.

Sąd podziela w pełni obszernie wyjaśnioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji kwestię usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe, poddaną regulacji § 271 – 273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 670 ze zm.) . Nie może więc budzić wątpliwości, że ściana wschodnia realizowanego budynku mieszkalnego od strony działki nr 2229 winna spełniać wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego (co w projekcie architektoniczna – budowlanym przewidziano), nadto prawidłowo w samych wywodach organ odwoławczy uwzględnił fakt, iż przekrycie budynku na działce nr 2229 jest rozprzestrzeniające ogień (wówczas odległość między ścianami budynków, zgodnie z § 271 ust. 2 w zw. z ust. 1 winna wynosić – zwiększona o 50% - 12 m). Trafnie też wyakcentowano, że ściana oddzielenia przeciwpożarowego rozdziela strefy pożarowe, zatem jej zastosowanie powoduje, iż przewidziane w w/w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2002 r. odległości między budynkami nie są wymagane (wymóg ich zachowania nie jest wymagany).

W przepisach wspomnianego rozporządzenia uregulowano również sposób wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego (§ 235), a ponadto dopuszczono możliwość wypełnienia otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia wypełnionych otworów nie przekracza 10% powierzchni ściany, przy czym klasa odporności ogniowej wypełnienia nie powinna być niższa niż podana w tabeli (§ 232 ust. 6). Wyprowadzony zatem przez organ odwoławczy wniosek, w oparciu o regulacje prawne w/w przepisów rozporządzenia, iż by ściana wschodnia przedmiotowego budynku mieszkalnego była ścianą oddzielenia przeciwpożarowego należy zamurować znajdujące się w niej otwory okienne materiałem ściennym niepalnym powszechnie stosowanym w budownictwie lub pustakami szklanymi typu "luksfer", lub szkłem zbrojonym (bez ramy) o klasie odporności ogniowej nie niższej niż E 30, przy czym powierzchnia wypełnionych otworów nie może przekraczać 10% powierzchni ściany, jest prawidłowy i odpowiada prawu.

Zatem usprawiedliwione okolicznościami sprawy jest zaakceptowanie przez Sąd stanowiska organów nadzoru budowlanego o zaistnieniu przesłanek do zastosowania trybu naprawczego w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W konsekwencji Sąd nie znajduje powodów do usunięcia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Zawarte w petitum skargi żądanie dotyczące zobowiązania organu nadzoru budowlanego do wydania decyzji uwzględniającej naprawienie wszystkich szkód prawnych i finansowych powstałych w wyniku rażącego naruszania przepisów prawa budowlanego przez inwestorów oraz w wyniku niekonsekwencji działania organów, w świetle wyjaśnionego na wstępie zakresu kompetencji sądów administracyjnych, jest oczywiście chybiona.

Dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.