VII SA/Wa 1473/13

Uzasadnienie

Starostwo Powiatowe w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. na podstawie art. 33, 34 i art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami) po ponownym rozpatrzeniu wniosku "[...]" Spółka Jawna P. L.A.A.J Ł. S.M. o udzielenie pozwolenia na budowę hali magazynowej na działce nr ew. [...],[...] we wsi G., gmina K. - odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu organ podał, że wspólnicy spółki jawnej "[...]" złożyli w dniu [...].03.2012 r. wniosek wraz z projektem budowlanym wnosząc o udzielenie pozwolenie na budowę hali magazynowej na działkach nr ew. [...] we wsi G., gmina K.

Organ architektoniczno - budowlany analizując wniosek wraz z załączonym projektem budowlanym wezwał inwestorów na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do jego uzupełnienia o: decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, określenie położenia działki - gmina S., czy gmina K., oraz nakazał sporządzić projekt zagospodarowania działki na mapie do celów projektowych, a nie na jej kserokopii, dokonać właściwego oznakowania obiektów realizowanych w II etapie, dołączyć projekt konstrukcyjny regałów magazynowych, przedstawić opinię rzeczoznawcy ds. p.poż, bhp, higieniczno - sanitarną.

Inwestor przedłożył pismo, w którym wskazał, że uzupełnił wniosek zgodnie z żądaniem, jednocześnie podniósł, że brak jest podstaw do żądania dołączenia decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej.

Odmawiając udzielenia pozwolenia na budowę hali magazynowej i odnosząc się do kwestii wyłączenia gruntów inwestycyjnych z produkcji leśnej, Starostwo Powiatowe w S. wskazało, że nie kwestionuje ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi G., B. i P. - gdyż według w/w planu działki inwestycyjne leżą w strefie produkcyjno – usługowej, jednak uznaje za konieczne uzupełnienie projektu budowlanego w zakresie lokalizacji obiektu na mapie do celów projektowych na gruntach wyłączonych z produkcji leśnej lub na użytkach nie podlegających ochronie. Ponadto organ wskazał, że projekt branży konstrukcyjnej zawiera rysunek regału - bez obliczeń statycznych.

"[...]" Sp. J. wniosła odwołanie od decyzji Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2013 r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 35 ust. 1 pkt w związku z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuzasadnioną odmowę wydania pozwolenia na budowę, w sytuacji zgodności projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

- art. 64 § 2 k.p.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie;

- art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie;

- art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. przez brak wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie skarżącego decyzja pozbawiona jest podstaw prawnych. Zgodnie z treścią z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu.

Wnioskodawca podnosił, że o przeznaczeniu terenu decyduje plan zagospodarowania przestrzennego, oraz że ustalenia tego planu kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

Podstawowym wymogiem decyzji o pozwoleniu na budowę jest zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Organ nie ma kompetencji do badania słuszności postanowień planu zagospodarowania przestrzennego.

Inwestor wywodził, że do wniosku o pozwolenie na budowę, stosownie do treści art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, należy dołączyć między innymi: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowanie terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego uregulowano procedurę usuwania stwierdzonych nieprawidłowości i braków (w zakresie określonym w ust. 1). W przypadku nieusunięcia wskazanych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, właściwy organ jest zobowiązany wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Uznając, że wniosek nie spełnia wymagań określonych w przepisach, organ musi wydać postanowienie w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, natomiast brak jest podstaw do zastosowania art. 64 § 2 k.p.a., jak uczynił to organ w wezwaniu z dnia [...] marca 2013 r. Zdaniem Inwestora przepis art. 64 § 2 k.p.a., nie mógł być podstawą do zobowiązania go do uzupełniania wniosku o "wyłączenie gruntów z produkcji leśnej".

Fakt obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę, na której ma zostać zlokalizowana inwestycja stanowi o spełnieniu wymogu z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wobec czego - zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 ww. ustawy organ nie miał prawa odmówić pozwolenia na budowę.

Decyzja, wbrew wymaganiom art. 107 § 3 k.p.a. nie zawiera wyjaśnienia podstawy prawnej, zawiera lakoniczne stwierdzenie dotyczące zamieszczenia rysunku regału bez obliczeń statycznych. Tymczasem regał stanowi część wyposażenia budynku i jego parametry dla oceny projektu budowlanego pozostają bez znaczenia.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2013 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami) po rozpatrzeniu odwołania "[...]" Sp. J. P. L.A.A.J. Ł. S.M., od decyzji Starosty S. z dnia [...].04.2013 r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania Starosta S. pismem z dnia [...].03.2013 r. na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wezwał inwestora m.in. do uzupełnienia wniosku o "wyłączenie gruntów z produkcji leśnej".

Organ poinformował inwestora, iż w przypadku nie usunięcia braków w terminie 7 dni, wniosek pozostanie bez rozparzenia.

Ponadto w piśmie tym zawarto uwagę, iż nie stanowi ono postanowienia w rozumieniu art. 35 ustawy Prawo budowlane jednocześnie wskazując, że inwestor powinien - "sporządzić projekt zagospodarowania działki na mapie do celów projektowych, a nie na jej kserokopii, w przedłożonym projekcie brak jest opinii rzeczoznawcy d/s p.poż, bhp. higieniczno sanitarnych, brak właściwego oznakowania obiektów realizowanych w II etapie, brak projektu konstrukcyjnego regałów magazynowych, brak warunków przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej".

Realizując obowiązek wynikający z powyższego wezwania, "[...]" Sp. J. przedłożyła żądane uzupełnienia jednak bez decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej.

W tym stanie faktycznym, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę należało dołączyć m.in. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi.

W myśl art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalno - prawnym tzn. nie zawiera wszystkich wymaganych załączników np.: decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, organ zobowiązany jest wezwać do jego uzupełnienia w terminie 7 dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

Starosta S. pismem z dnia [...].03.2013 r. na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku. Ponieważ inwestor w określonym, terminie nie dołączył wymaganej decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, to zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie, wniosek powinien być pozostawiony bez rozpatrzenia.

Wadliwe było wydanie przez Starostę S. decyzji, w której jako podstawę prawną powołano m.in. art. 35 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane.

Przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego stosowany jest w przypadku braków formalno-prawnych projektu budowlanego, tzn. naruszenia wymagań określonych w art. 35 ust 1 Prawa budowlanego, dotyczących projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu budowlanego i przewiduje nałożenie obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości.

W przedmiotowej sprawie nie zostało wydane postanowienie w trybie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zatem nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Odnosząc się natomiast do konieczności przedłożenia przez inwestora decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U z 2004 r. Nr 121, poz.1266) przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Jednak czym innym jest przeznaczenie terenu tj. gruntów rolnych czy leśnych na określony w planie zagospodarowania przestrzennego cel np: jak ma to miejsce w przypadku przedmiotowej sprawy, pod strefę produkcyjno - usługową (oznaczoną G.73.PU), czym innym zaś, jest sprawa wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, wyłączenie z produkcji użytków rolnych zaliczonych do odpowiednich klas oraz gruntów leśnych - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalającej na takie wyłączenie. Wydanie takiej decyzji zgodnie z art. 11 ust. 4 powołanej ustawy, następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę.

Zatem wezwanie inwestora do uzupełnienia wniosku o dostarczenie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej było słuszne i zgodne z przytoczonymi przepisami prawa.

Tym niemniej organ drugiej instancji podzielił stanowisko skarżącego, iż wymagania organu pierwszej instancji dotyczące obliczeń statycznych regału, który stanowi wyposażenie magazynu, nie miały uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.

Wojewoda uznał, że decyzja Starosty S. z dnia [...].04.2013 r. nie może pozostać w obrocie prawnym, jako niezgodna z prawem, dlatego ją uchylił. Następnie wobec ustalenia, że postępowanie w sprawie pozwolenia budowlanego stało się bezprzedmiotowe, na podstawie art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego wydał decyzję o umorzeniu postępowania.

P. L., P. A., P. A., P. J., Ł. S., Ł. M. – wspólnicy Spółki jawnej "[...]" wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r.

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. polegające na umorzeniu postępowania, mimo istnienia podstaw do uchylenia decyzji I instancji i orzeczenia co do istoty sprawy;

- art. 64 § 2 k.p.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie;

- art. 35 ust. 1 pkt w związku z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuzasadnioną odmowę wydania pozwolenia na budowę, mimo zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

- art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez błędną interpretację polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu, że uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego nie jest wystarczające do uznania, że może być wydana decyzja na budowę zgodna z określonym w planie przeznaczeniem gruntu, niezależnie od jego oznaczenia w ewidencji gruntów.

Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nieruchomość składająca się z działek oznaczonych nr [...] jest zabudowaną, ogrodzoną trwałym ogrodzeniem działką, pozbawioną jakiegokolwiek drzewostanu, co do której obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje strefę produkcyjno - usługową.

Organ odwoławczy naruszył art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a, przez bezpodstawne umorzenie postępowania, w sytuacji, kiedy możliwe było wydanie decyzji co do istoty sprawy. Nadal istnieje stan faktyczny, podlegający uregulowaniu przez organ administracji i postępowanie nie mogło być uznane za bezprzedmiotowe.

Wnioskodawca spełnił wszystkie wymogi przewidziane przepisami prawa budowlanego. O przeznaczeniu terenu decyduje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia kształtują sposób wykonywania prawa własności.

W świetle przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych, użyte przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 pojęcie użytków, gruntów i gruntów leśnych "przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne" oznacza przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze i nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Podstawą innego niż rolnicze wykorzystania gruntów rolnych lub leśnych określonych w ewidencji gruntów jako użytki rolne lub las może być tylko przeznaczenie ich w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele inne niż rolnicze.

Odmienne rozumienie pojęcia "przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne" byłoby sprzeczne z intencją ustawodawcy, odzwierciedloną w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, którego celem była ochrona gruntów rolnych i leśnych polegająca m.in. na ograniczaniu ich przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne. Z powyższego wynika, że w świetle przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych o przeznaczeniu gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne decydują wyłącznie zapisy planu zagospodarowania przestrzennego (wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 listopada 2012 r., II SA/Łd 598/12 ).

Zdaniem organu II instancji wniosek inwestora należało pozostawić bez rozpoznania z powodu niezłożenia w zakreślonym terminie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Jednak inwestycja odpowiada ustaleniom obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym spełniony został wymóg art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wobec czego - zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 ww. ustawy, organ nie miał prawa odmówić pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.)

Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skarga została uwzględniona.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 pkt 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (ust. 3).

Przepis art. 35 ustawy Prawo budowlane dotyczy przede wszystkim dopuszczalności projektowanej zabudowy, sprawdzenia rozwiązań projektowych i określa zakres obowiązków organu w fazie wyjaśniającej prowadzonego postępowania o udzielenie pozwolenie na budowę. Dokonując kompleksowego sprawdzenia projektu budowlanego, organ architektoniczno-budowlany w szczególności dokonuje oceny zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.

Negatywny wynik ustaleń organu co do tej zgodności, nie pozwala na wydanie pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z kolei wezwanie na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. służy uzupełnieniu braków formalnych wniosku o pozwolenie na budowę oraz innych wymagań co do treści pisma, przez które należy rozumieć braki podania wskazane w art. 63 § 2 i 3 k.p.a.

W przypadku, gdy wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest niekompletny, to w zależności od charakteru braków organ administracji architektoniczno-budowlanej stosuje art. 64 § 2 k.p.a. lub art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalno-prawnym, organ powinien wezwać do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a., natomiast w sytuacji materialno-prawnych braków wniosku powinien być zastosowany art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, przewidujący nałożenie postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w określonym terminie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 616/06, Lex nr 258274).

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organ winien był wezwać inwestora do uzupełnienia braków wniosku w trybie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, albowiem przedłożenie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej stanowi prawny wymóg, do którego wypełnienia jest zobowiązany inwestor ubiegający się o pozwolenie na budowę stosownie do art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, gdzie mowa o innych dokumentach wymaganych przepisami szczególnymi. Jednak to czy w danej sprawie te "inne dokumenty" będą konieczne czy też nie wymaga analizy merytorycznej organu architektoniczno-budowlanego.

Wadliwości przedłożonej do wniosku dokumentacji budowlanej, które mogą być sprawdzone i dostrzeżone jedynie na etapie analiz merytorycznych dokonywanych przez organ wymagają wszczęcia postępowania.

Dlatego w okolicznościach sprawy nie można uznać, iż obowiązek przedłożenia decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, mieścił się w wymaganiach formalnych wniosku o pozwolenie budowlane jako zawierający się w pojęciu "inne dokumenty", gdyż brak jest przepisu, który wprost stanowiłby o konieczności dołączenia do wniosku o pozwoleniu na budowę takiej decyzji.

Uznanie przez organ przedłożonej przez inwestora dokumentacji za nieprawidłową nie pozwalało na uwzględnienie wniosku i powinno skutkować wydaniem decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja taka daje jednak inwestorowi możliwość kwestionowania stanowiska organu w drodze ewentualnych środków zaskarżenia.

Tym samym pozostawienie bez rozpatrzenia przedmiotowego wniosku o pozwolenie na budowę nie mogłoby stanowić o prawidłowym załatwieniu sprawy. Wbrew twierdzeniom organu II instancji brak było podstaw do zastosowania w tym przypadku trybu wezwania z art. 64 § 2 k.p.a. Organ I instancji zobowiązany był podjąć czynności związane z wezwaniem do uzupełnienia dokumentacji planowanej inwestycji w trybie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane.

W dalszej części wskazać należy, że nie było również podstaw do umorzenia postępowania. Niewątpliwie zamiarem skarżącego było uzyskanie od Starosty S. działającego jako organ administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji - pozwolenia na budowę. Kwestia możliwości wydania tego pozwolenia podlegała nadal ocenie organu odwoławczego, który mógł i powinien wydać decyzję merytoryczną.

Odnosząc się natomiast do konieczności przedłożenia przez inwestora decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, stwierdzić trzeba że działanie organów w tym zakresie było prawidłowe. Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych (teks jednolity Dz. U. z 2013, poz. 1205 ) przeznaczenie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, po uzyskaniu zgody, właściwego organu administracji, może być dokonane jedynie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten statuuje ogólną zasadę, iż zmiany przeznaczenia w/w gruntów można dokonać jedynie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast instytucja wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, została uregulowana w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi, iż wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nieleśne może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Wobec tego istniał obowiązek uzyskania owej decyzji, czym innym jest bowiem przeznaczenie terenu tj. gruntów rolnych czy leśnych na określony w planie zagospodarowania przestrzennego cel np: jak ma to miejsce w przypadku przedmiotowej sprawy, pod strefę produkcyjno - usługową (oznaczoną G.73.PU), czym innym zaś, kwestia wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej. Zgodnie z art. 11 ust. 4 tej ustawy wydanie decyzji, o wyłączeniu z produkcji leśnej następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę.

Reasumując organ odwoławczy naruszył art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 k.p.a. przez błędne umorzenie postępowania, mimo istnienia w tej sprawie podstaw do wydania decyzji merytorycznej.

Przystępując do ponownego rozpatrzenia odwołania skarżących wspólników spółki jawnej, Wojewoda [...] zobowiązany będzie uwzględnić zawarte wyżej wskazania.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270.), orzekł jak w pkt I i II sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ww. ustawy.