II SA/Wa 837/13

Uzasadnienie

Komisja Dyscyplinarna przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej (dalej: “Komisja I instancji") postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. sygn. akt [...], działając na podstawie art. 632 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555), dalej: “K.p.k." oraz § 14 ust. 2 pkt 2 i pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: "rozporządzenie" w zw. z art. 124 g ust. 1 i 1 a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.), dalej: "U.p.s.p.": (1) przyznała [...] M. P. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu w I instancji, (2) przyznała ww. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym, (3) w pozostałym zakresie oddaliła wniosek obrońcy obwinionego w przedmiocie zwrotu kosztów wyłożonych tytułem wynagrodzenia obrońcy z wyboru, (4) kosztami funkcjonowania Komisji Dyscyplinarnej w niniejszym postępowaniu obciążyła Skarb Państwa.

W uzasadnieniu wskazano, iż prawomocnym orzeczeniem z dnia [...] lipca 2012 r. Komisja Dyscyplinarna I instancji umorzyła postępowanie dyscyplinarne w sprawie [...] M. P.

W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Komisji Dyscyplinarnej I instancji wpłynął wniosek obrońcy obwinionego - adw. K. Z. o zwrot wyłożonych kosztów wynagrodzenia obrońcy w sprawie dyscyplinarnej zakończonej ww. orzeczeniem z dnia [...] lipca 2012 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że na żądaną kwotę składa się wynagrodzenie adwokata, jakie poniósł obwiniony w związku z przedmiotową sprawą. Podkreślono, że sprawa była dwukrotnie rozpoznawana przez Komisję Dyscyplinarną I instancji (orzeczenia z dnia [...] marca 2011 r. oraz z dnia [...] lipca 2012 r. oraz przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną (orzeczenie z dnia [...] lipca 2011 r.).

Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., sygn. akt [...] Komisja Dyscyplinarna I instancji nie uwzględniła wniosku obrońcy wskazując w uzasadnieniu, iż do wniosku nie zostały załączone żadne dowody na udokumentowanie wydatków z tytułu obrony, brak jest umowy cywilno-prawnej zawartej między obrońcą a klientem i należycie udokumentowanej (fakturą VAT, zwykłą umową pisemną, spisem kosztów).

Na skutek zażalenia adw. K. Z., postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. sygn. akt [...] Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej (dalej: “Komisja Dyscyplinarna II instancji") uchyliła zaskarżone postanowienie w całości. W uzasadnieniu wskazała, iż Komisja Dyscyplinarna I instancji błędnie przyjęła, że obwioniony nie poniósł żadnych kosztów obrony, pomijając kopię umowy zlecenia, którą załączono do złożonego zażalenia. Nadto wskazała, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy Komisja I instancji weźmie pod uwagę treść umowy zlecenia zwłaszcza w kontekście stawek określonych w § 14 ust. 2 pkt 2 i 4 rozporządzenia.

Uzasadniając powołane na wstępie postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. Komisja Dyscyplinarna I instancji podała, iż podstawę prawną do ustalenia wysokości wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem obrońcy, wchodzących w skład kosztów procesu, które Skarb Państwa ponosi na podstawie art. 632 pkt 2 K.p.k. w razie uniewinnienia obwinionego lub umorzenia przeciwko niemu postępowania, stanowią przepisy aktualnie obowiązującego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Zdaniem Komisji, biorąc pod uwagę treść umowy zlecenia z dnia [...] listopada 2010 r. w kontekście stawek określonych w § 14 ust. 2 pkt 2 i 4 rozporządzenia, M. P. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego należy się: w postępowaniu I instancji – [...] zł, zaś w postępowaniu odwoławczym – [...] zł. Brak jest podstaw prawnych żądania przez obrońcę zwrotu kosztów [...] zł, jest to bowiem kwota niemieszcząca się w żadnych widełkach przewidzianych w rozporządzeniu.

Komisja zaznaczyła, iż zgodnie z ww. umową zlecenia obwiniony zobowiązał się opłacić honorarium według stawki określonej w rozporządzeniu. W przepisie § 14 rozporządzenia określono stawki inne, aniżeli żąda obrońca i kwota [...] zł nie mieści się w zamkniętym katalogu stawek zastępstwa procesowego, nawet przy zastosowaniu przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, złożonym w dniu [...] grudnia 2012 r., obrońca obwinionego zarzuciła:

1) obrazę przepisów prawa materialnego, tj.:

a) art. 632 pkt 2 K.p.k. w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia, poprzez ingerowanie i weryfikowanie wynagrodzenia rzeczywiście poniesionego przez obwinionego, a tym samym przyznanie wynagrodzenia w kwocie niższej niż wnioskowana - nieodpowiadającej rzeczywistemu nakładowi pracy obrońcy,

b) § 2 ust. 2 i § 16 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie w przedmiotowej sprawie,

2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że:

a) podjęte przez obrońcę czynności, jak też stan sprawy, nie uzasadniają żądania wynagrodzenia w stawkach określonych przez rozporządzenie, podczas gdy Komisja Dyscyplinarna I instancji nie wzięła pod uwagę pracy i czasu, jaki obrońca spędził nad przedmiotową sprawą także poza salą sądową,

b) przedmiotowa sprawa nie wymagała podjęcia szczególnie dużych i szeroko zakrojonych czynności związanych z zabezpieczeniem prawa do obrony, podczas gdy de facto działania obrony uwidoczniły braki wniesionego wniosku o ukaranie obwinionego.

Obrońca obwinionego wniosła o uwzględnienie zażalenia i zasądzenie kwoty [...] zł tytułem zwrotu wyłożonych kosztów wynagrodzenia obrońcy.

W motywach zażalenia wskazała, iż wobec przyjęcia przez Komisję I i II instancji, jako podstawy ustalenia wynagrodzenia § 14 ust. 2 pkt 2 (postępowanie w sprawach o wykroczenia), obrona zweryfikowała wysokość żądanej kwoty do następujących wysokości:

- wynagrodzenie za obronę przez Komisją Dyscyplinarną I instancji w postępowaniu zwyczajnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia) - orzeczenie z dnia [...] marca 2011 r. - w kwocie [...] zł (6 x [...] zł),

- wynagrodzenie związane z udziałem w dwóch dodatkowych terminach rozprawy przed Komisją Dyscyplinarną I instancji – [...] stycznia 2011 r., [...] lutego 2011 r. (§ 16 w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia) w kwocie [...] zł (2 x [...] zł),

- wynagrodzenie za obronę przed Komisją Dyscyplinarną II instancji w postępowaniu zwyczajnym - orzeczenie z dnia [...] lipca 2011 r. (§ 14 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia) w kwocie [...] zł (6 x [...] zł),

- wynagrodzenie za obronę przed Komisją Dyscyplinarną I instancji - ponowne rozpoznanie sprawy (§ 14 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia) - orzeczenie z dnia [...] lipca 2012 r. - w kwocie [...] zł (6 x [...] zł).

Obrońca zaznaczyła, że uiszczone wynagrodzenie przez M. P. jest wyższe niż maksymalne stawki określone w rozporządzeniu, tym samym uznała za słuszne obniżenie żądanej pierwotnie kwoty do [...] zł. Podkreśliła, że praca obrońcy nad konkretną sprawą to także praca merytoryczna nad zebranym materiałem dowodowym, która niejednokrotnie nie jest możliwa do wykazania, czy też obliczenia. Kwestie te pominęła Komisja Dyscyplinarna I instancji, a nadto, zasądzając koszty wyłożonego wynagrodzenia obrońcy w kwocie niższej niż wykazana umową, dokonała ingerencji w umowę cywilnoprawną zawartą pomiędzy obwinionym a obrońcą. Zgodnie zaś z orzecznictwem sądowym, pełnomocnika działającego z wyboru łączy z klientem umowa określająca jego wynagrodzenie w granicach dopuszczalnej autonomii i Sąd nie powinien ingerować w sferę uprawnień stron takiej umowy.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., sygn. akt [...] Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 437 § 1 K.p.k. postanowiła: (1) zmienić zaskarżone postanowienie w pkt 1 w ten sposób, że przyznać M. P. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu I instancji, (2) zmienić zaskarżone postanowienie w pkt 2 w ten sposób, że przyznać ww. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym, (3) utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie w pozostałej części, (4) kosztami funkcjonowania Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej obciążyć Skarb Państwa.

W uzasadnieniu Komisja wskazała, iż nietrafny jest zarzut obrazy przepisów postępowania, tj. art. 124 g U.p.s.p. w zw. z art. 632 pkt 2 K.p.k., gdyż powołane przepisy określają, że koszty postępowania w razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania ponosi Skarb Państwa, jednak nie w całości - jak twierdzi obrońca. Organ orzekający o kosztach może je miarkować według zasad określonych w rozporządzeniu.

Zgodnie z § 16 rozporządzenia, w sprawach w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, stawka minimalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20%. W związku z tym, że w I instancji rozprawa trwała 4 dni, zgodnie z rozporządzeniem koszty wynoszą [...] zł + 23% podatku VAT, co daje kwotę [...] zł. Koszty Komisji Dyscyplinarnej II instancji, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 4, wynoszą [...] zł + 23% podatku VAT, tj. [...] zł.

W ocenie składu orzekającego, Komisja I instancji właściwie określiła wniesiony przez obrońcę obwinionego niezbędny nakład pracy, a także właściwie określiła wkład pracy adwokata w wyjaśnienie sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie, pełnomocnik M. P. zarzuciła naruszenie:

I. art. 7, art. 8, art. 80 K.p.a., poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, iż:

- podjęte przez obrońcę czynności, jak też stan sprawy, nie uzasadniają żądania wynagrodzenia w stawkach określonych przez rozporządzenie, podczas gdy Komisja Dyscyplinarna II instancji nie wzięła pod uwagę pracy i czasu obrońcy, jaki spędził nad przedmiotową sprawą także poza salą sądową,

- przedmiotowa sprawa nie wymagała podjęcia szczególnie dużych i szeroko zakrojonych czynności związanych z zabezpieczeniem prawa do obrony, podczas gdy de facto działania obrony uwidoczniły braki wniesionego wniosku o ukaranie obwinionego,

II. obrazę przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 632 pkt 2 K.p.k. w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia poprzez ingerowanie i weryfikowanie wynagrodzenia rzeczywiście poniesionego przez obwinionego, a tym samym przyznanie wynagrodzenia w kwocie niższej niż wnioskowana - nieodpowiadającej rzeczywistemu nakładowi pracy obrońcy,

- § 2 ust. 2 i § 16 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie w sprawie.

W związku z powyższymi zarzutami pełnomocnik wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zmianę poprzez przyznanie kwoty [...] tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W motywach skargi pełnomocnik podniosła w szczególności, iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem Komisji, że brak jest podstaw do zasądzenia kwot wyższych niż stawki podstawowe. Komisja wydaje się nie zauważać przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi, iż stawki podstawowe ulegają podwyższeniu, co stwarza możliwość regulowania wynagrodzenia obrońcy. Stosowne podstawy prawne żądanej kwoty zostały wskazane zarówno w samym wniosku, jak i w zażaleniu. Komisja nie ustosunkowała się do wniosku i argumentacji pełnomocnika skarżącego w kwestii nakładu pracy, który jest kwestią doniosłą, istotnie wpływającą na rozstrzygnięcie. Nakład pracy pełnomocnika nie byłby tak duży, gdyby w toku postępowania dyscyplinarnego, już na pierwszym posiedzeniu, uwzględniono argumentację sygnalizowaną przez obrońcę obwinionego, iż postępowanie dyscyplinarne należy umorzyć ze względu na fakt, iż obwiniony nie jest już funkcjonariuszem PSP i wydane orzeczenie stanie się bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej wniosła o oddalenie skargi w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "P.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie zaskarżonego orzeczenia następuje w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Stosownie do art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Badając legalność zaskarżonego aktu w oparciu o powołane wyżej przepisy Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są trafne.

Podkreślenia wymaga, iż w przypadku uwzględnienia skargi, zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka wyłącznie kasacyjnie, co oznacza, że nie jest możliwe uwzględnienie wniosku skarżącego w zakresie wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy stanowiącej przedmiot zaskarżonego postanowienia.

Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej przy Komendancie Głównym Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2013 r. w sprawie zwrotu na rzecz M. P. kosztów zastępstwa prawnego w sprawie dyscyplinarnej zakończonej orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej przy [...] Komendancie Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2012 r. o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego.

Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej oraz postępowanie w tych sprawach regulują przepisy rozdziału 11 powołanej wyżej ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.), dalej: "U.p.s.p.". W sprawach zaś nieuregulowanych w niniejszym rozdziale, w zakresie postępowania dyscyplinarnego, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego (art. 124n U.p.s.p.). Przepisy K.p.k. mają zatem zastosowanie w postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej wyłącznie w zakresie nieuregulowanym odrębnie w U.p.s.p.

Zagadnienie kosztów postępowania dyscyplinarnego zostało uregulowane w art. 124 g ust. 1 U.p.s.p., którego ust. 1 stanowi, że koszty funkcjonowania komisji dyscyplinarnej ponosi Skarb Państwa. O kosztach postępowania dyscyplinarnego orzeka komisja dyscyplinarna. Natomiast koszty obrońcy z wyboru ponosi obwiniony. Jednakże, w razie uniewinnienia albo umorzenia postępowania, o kosztach obrony rozstrzyga komisja dyscyplinarna (ust. 1a). Do ustalania kosztów postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w sprawach karnych (ust. 2).

W sprawie niniejszej, wobec wydania ww. postanowienia z dnia [...] lipca 2012 r. o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wobec M. P., komisja dyscyplinarna zobowiązana była rozstrzygnąć o kosztach obrońcy z wyboru, zaś ustalenia tychże kosztów winna dokonać stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), które określa m.in. opłaty za czynności adwokackie przed organami wymiaru sprawiedliwości oraz stawki minimalne tychże opłat (§ 1 pkt 1 i 2).

Stawki minimalne w sprawach karnych i w sprawach o wykroczenia wymienione zostały w rozdziale 4 rozporządzenia. Zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie przepisem § 14 ust. 2 rozporządzenia, stawki minimalne za obronę wynoszą: przed sądem rejonowym w postępowaniu w sprawach o wykroczenia - 180 zł (pkt 2), przed sądem okręgowym jako drugą instancją lub przed wojskowym sądem okręgowym jako drugą instancją - 420 zł (pkt 4), przy czym w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż 1 dzień, stawka minimalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20% (§ 16 rozporządzenia).

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zwiększenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (ust. 2). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata stanowiły w sprawie niniejszej stawki minimalne za obronę obwinionego odpowiednio przed Komisją Dyscyplinarną I i II instancji (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Stosując stawkę minimalną Komisje obu instancji zaniechały jednak wyjaśnienia, czy i jakim zakresie wzięły pod uwagę przesłanki, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, tj. niezbędny nakład pracy adwokata w sprawie zakończonej orzeczeniem z dnia [...] lipca 2012 r., charakter tej sprawy oraz wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy i rozstrzygnięcia. W postanowieniu I instancji Komisja wskazała jedynie, że wzięła pod uwagę treść umowy zlecenia z dnia [...] listopada 2010 r. zawartej pomiędzy obwinionym a adwokatem w kontekście stawek określonych w § 14 ust. 2 pkt 2 i 4 rozporządzenia wskazując, iż wynikająca z umowy kwota [...] zł nie mieści się w zamkniętym katalogu stawek zastępstwa procesowego, nawet przy zastosowaniu § 2 ust. 2 rozporządzenia. To w istocie lakoniczne uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia nie wyjaśnia w żaden sposób toku rozumowania Komisji I instancji. W szczególności nie wskazuje, aby Komisja w ogóle rozważała ewentualną możliwość przyznania opłaty wyższej niż stawka minimalna, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 2 i 4 rozporządzenia w świetle przesłanek wymienionych w § 2 ust. 1, pomimo podnoszonej w toku postępowania argumentacji pełnomocnika. Powyższego uchybienia nie dostrzegła Komisja II instancji wskazując, iż Komisja I instancji właściwie określiła wniesiony przez obrońcę obwinionego niezbędny nakład pracy, a także właściwie określiła wkład pracy adwokata w wyjaśnienie sprawy. Powyższe stwierdzenie nie znajduje jednak żadnego uzasadnienia w sytuacji, gdy Komisja I instancji w ogóle nie wypowiedziała się w kwestii nakładu pracy pełnomocnika i wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy i jej rozstrzygnięcia.

Nie ulega wątpliwości, że podstawę przyznania opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne. Nie zwalnia to jednak Komisji dyscyplinarnej od rozważenia w świetle § 2 ust. 1 rozporządzenia, czy czynności procesowe pełnomocnika można uznać za inne niż typowe - zwykłe działania wykonywane przez pełnomocników reprezentujących stronę przed Komisją dyscyplinarną, a także czy stopień przyczynienia się pełnomocnika do wyjaśnienia sprawy przekraczał (czy też nie) zwykłą staranność przy rozpatrywaniu sprawy. W tym celu Komisja winna wziąć pod uwagę argumentację pełnomocnika odnośnie rzeczywistego nakładu jego pracy, składane w toku postępowania dyscyplinarnego wnioski dowodowe, a także wniosek o umorzenie postępowania dyscyplinarnego jako bezprzedmiotowego złożony już na pierwszej rozprawie dyscyplinarnej (v. Protokół rozprawy z dnia [...] stycznia 2011 r.). Zaniechanie dopełnienia ww. obowiązków czyni orzeczenia Komisji obu instancji wadliwymi, zaś argumentację skargi w tym zakresie uzasadnioną.

W ocenie Sądu nie można jednak zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącego, iż ocena zasadności przyznania opłaty za czynności adwokackie w kwocie wyższej niż stawka minimalna, prowadzi do nieuprawnionej weryfikacji wynagrodzenia rzeczywiście poniesionego przez obwinionego. Jak już wyżej wskazano, obowiązkiem komisji dyscyplinarnej jest rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w oparciu o przepisy ww. rozporządzenia (art. 124g ust. 1a i 2 U.p.s.p.), co nie może oznaczać niejako "automatycznego" przyznania opłaty w maksymalnej dopuszczalnej wysokości (sześciokrotnej stawki minimalnej), o której mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia. Komisja orzekająca o kosztach może je miarkować według zasad określonych w rozporządzeniu, czego jednak nie uczyniła w niniejszej sprawie.

Z akt sprawy dyscyplinarnej wynika, że postępowanie przed Komisją dyscyplinarną toczyło się dwukrotnie. Pierwszy raz, po przeprowadzeniu trzech rozpraw dyscyplinarnych (w dniu [...] stycznia 2011 r., [...] lutego 2011 r. oraz [...] marca 2011 r.), zakończone zostało wydaniem orzeczenia z dnia [...] marca 2011 r. Drugi raz natomiast, w następstwie orzeczenia kasacyjnego Komisji II instancji z dnia [...] lipca 2011 r., po przeprowadzeniu jednej rozprawy w dniu [...] lipca 2012 r., zakończone zostało wydaniem - w tej samej dacie - orzeczenia o umorzeniu postępowania. Przyznając koszty zastępstwa prawnego w I instancji Komisja I instancji pominęła całkowicie dyspozycję § 16 rozporządzenia, zaś Komisja II instancji błędnie uznała, iż "pierwsza rozprawa trwała 4 dni" pomijając fakt, iż sprawa była dwukrotnie rozpatrywana przez Komisję I instancji (odpowiednio 3 i 1 dzień), nie zaś tylko raz przez okres 4 dni. Podkreślenia wymaga, że w razie uchylenia orzeczenia końcowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania adwokatowi należą się za obronę z urzędu minimalne stawki wynagrodzenia za każdą instancję z osobna, a nie 20% stawki jak za kolejny dzień rozprawy głównej (§ 16 rozporządzenia). Pomimo tożsamości procesu wydanie orzeczenia jest cezurą, od której należy obliczać wysokość wynagrodzenia jako określoną stawkę minimalną z ewentualnym dodatkiem według § 16 rozporządzenia. W ponownym rozpoznaniu orzeczenia koszty te należy liczyć od nowa (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II AKzw 774/09, publ.: LEX nr 570558). Powyższe oznacza, że koszty zastępstwa prawnego w I instancji powinny być obliczone odrębnie dla postępowania zakończonego orzeczeniem z dnia [...] marca 2011 r. oraz z dnia [...] lipca 2012 r.

Końcowo Sąd zauważa, że nie są uzasadnione zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy z tego mianowicie powodu, że przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) nie mają w ogóle zastosowania w niniejszej sprawie. Jak już wyżej wskazano, zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej oraz postępowanie w tych sprawach regulują przepisy U.p.s.p. W sprawach zaś nieuregulowanych w ustawie, w myśl art. 124n U.p.s.p., stosuje się odpowiednio przepisy K.p.k., nie zaś K.p.a.

Konkludując Sąd stwierdza, że wydane w sprawie postanowienia obu instancji są wadliwe w stopniu obligującym Sąd do ich uchylenia.

Rozpoznając sprawę ponownie Komisja Dyscyplinarna I instancji ponownie rozstrzygnie wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2012 r. o zwrot wyłożonych kosztów wynagrodzenia obrońcy mając na względzie dokonaną powyżej ocenę prawną.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 134 § 1 oraz art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł, na podstawie art. 152 P.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji wyroku.