V SA/Wa 631/13

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) grudnia 2012r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w Warszawie z dnia (...)lutego 2012 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki T. H. w wysokości 13.695.00 zł.

Decyzja wydana została w następującym stanie sprawy:

P.L. Sp. z o.o., zwana dalej "Podatnikiem", w dniu 25 marca 2008 r., kupiła w państwie członkowskim (Niemcy) pojazd marki T. H. (...), o pojemności silnika 2.982 cm3 , rok produkcji 2007, za kwotę 28.542,85 euro.

Zgodnie z niemieckimi dokumentami rejestracyjnymi, ww. pojazd został po raz pierwszy dopuszczony do ruchu drogowego (zarejestrowany) w dniu 28 grudnia 2007 r. i dla potrzeb przepisów o ruchu drogowym został oznaczony jako samochód ciężarowy z otwartą skrzynią ładunkową ("otwarty furgon").

Dnia 9 kwietnia 2008r. samochód przeszedł na terytorium Polski badania techniczne zakończone wydaniem zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, w którym to dokumencie uprawniony diagnosta oznaczył pojazd dla potrzeb ruchu drogowego jako "samochód ciężarowy".

W dniu 16 kwietnia 2008 r. Podatnik dokonał pierwszej rejestracji ww. samochodu marki T. H. (...) na terytorium kraju jako samochodu ciężarowego w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Pismem z dnia 17 lutego 2011r. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w Warszawie wezwał Podatnika do złożenia deklaracji uproszczonej z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz zapłacenia należnego podatku akcyzowego w związku z dokonanym przemieszczeniem na terytorium kraju samochodu osobowego marki T. H. (...). Wobec niezłożenia odpowiedzi na wezwanie i nieuiszczenia podatku akcyzowego, Naczelnik Urzędu Celnego (...) w Warszawie, postanowieniem z dnia 20 lipca 2011 r. wszczął wobec Podatnika postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspółnotowego samochodu osobowego marki T. H. (...).

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego (...) w Warszawie decyzją z dnia (...)lutego 2012 r. określił Podatnikowi zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 13.695,00 zł. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki T. H. (...).

Uzasadniając decyzję organ I instancji stwierdził, że w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy zasadnym było uznanie pojazdu nabytego przez Podatnika za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym i określenie zobowiązania podatkowego w akcyzie z tytułu dokonania przemieszczenia tego pojazdu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (nabycia wewnątrzwspółnotowego).

Od decyzji organu I instancji Podatnik wniósł odwołanie.

Wymienioną na wstępie decyzją z dnia (...)grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wyjaśniając w jej uzasadnieniu, że istotą sporu pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi jest ustalenie czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd T. H. (...) jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, tj. samochodem osobowym.

Według Podatnika nabyty przez niego wewnątrzwspólnotowo pojazd ze względu na przeznaczenie i budowę nie jest samochodem osobowym i nie jest objęty pozycją HS 8703, nie podlega więc opodatkowaniu akcyzą. Na potwierdzenie tego stanowiska Podatnik powołał się na dokonanie rejestracji na terytorium państwa członkowskiego, a następnie na terytorium kraju jako samochodu ciężarowego, na podstawie zaświadczenie wystawionego przez uprawnionego diagnostę. Na przeznaczenie pojazdu do przewozu towarów wskazują również, w ocenie Podatnika, takie cechy jak dopuszczalna ładowność oraz długość przestrzeni ładunkowej.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej sporny samochód jest wyrobem akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej na wstępie wyjaśnił, że zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U.Nr 29, poz.257 ze zm., dalej: ustawa o podatku akcyzowym), ponieważ zgodnie z art.154 ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.jed. Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy, powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. ustawę z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Stosownie do art.169 ustawy o podatku akcyzowym z 2008 r., weszła ona w życie z dniem 1 marca 2009 r. Tak więc do stanu faktycznego powodującego opodatkowanie ww. pojazdu mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku akcyzowym z 2004 r. oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie tej ustawy.

Dalej organ II instancji wyjaśnił, że w myśl art.4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe, tj. przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 pkt 13 ustawy ).

Zgodnie z art. 80 ust. 1 ww. ustawy, akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Stosownie do postanowień art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym podatnikami akcyzy od samochodów są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspółnotowego. Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów, stosownie do art.80 ust.3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Następnie organ II instancji wskazał, że z postanowień poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym wynika, że wyrobami akcyzowymi są samochody osobowe zaklasyfikowane do grupowania "PKWiU" 34.10.2 na potrzeby transakcji krajowych, zaś w przypadku importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodami osobowymi są pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją HS 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi zaklasyfikowane do pozycji CN 8703. Organ wyjaśnił, że przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy jest do celów poboru akcyzy traktowany jako samochód osobowy i w konsekwencji należy do niego stosować ustawę o podatku akcyzowym, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji taryfowej. Stosownie bowiem do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwsopólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Cytowany przepis wprowadza obowiązek stosowania klasyfikacji wyrobów w nabyciu wewnątrzwspólnotowym na podstawie nomenklatury towarowej ustanowionej na podstawie art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 r., z późn. zm.), zatem w niniejszej sprawie zgodnie z; postanowieniami art. 3 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, wg. stanu ustanowionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 281 z 30.10.2003 r.). Za samochody podlegające opodatkowaniu akcyzą należy uznać tylko tego rodzaju pojazdy, które zgodnie z klasyfikacją w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) powinny być zaklasyfikowane do pozycji HS 8703.

Dalej organ II instancji wyjaśnił, że stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklatorze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w dokumentach związanych z jego rejestracją nie jest wiążący dla organów podatkowych w zakresie obowiązku podatkowego w akcyzie.

Dalej organ wyjaśnił, że klasyfikacji taryfowej towarów w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się na podstawie ściśle określonych zasad (Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej podane są w ww. rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1789/2003. Zgodnie z regułą pierwszą tytuły sekcji działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie informacyjne; dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag zgodnie z pozostałymi regułami.

Zatem w celu określenia, czy dany produkt (pojazd) stanowi wyrób akcyzowy niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN) stanowią Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Nomenklatura Scalona jest oparta na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). System HS powstał na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62), w wyniku czego Nomenklatura CN jest do 6 cyfr (podpozycje) w pełni zgodna z systemem HS, który jest przyjęty na świecie przez większość państw uprzemysłowionych. Posługując się zatem Nomenklaturą Scaloną zasadnym jest uwzględnianie wyjaśnień i wskazówek dotyczących klasyfikacji taryfowej Światowej Organizacji Ceł do nomenklatury HS.

Wyjaśnienia do nomenklatury HS nie są objęte umową międzynarodową o Zharmonizowanym Systemie, w związku z czym nie są one wiążące zarówno dla podmiotów jak i organów celnych (organów podatkowych), niemniej w praktyce stanowią istotną wskazówkę, co do prawidłowej klasyfikacji towarów. W efekcie, w procesie klasyfikacji danego towaru bardzo istotna jest weryfikacja przyporządkowania danego towaru do podpozycji HS z wyjaśnieniami do Nomenklatury HS. Organ podkreślił, że na istotną wagę i rangę tych wyjaśnień, pomimo braku mocy wiążącej, zwracają uwagę zarówno polskie sądy administracyjne, jak i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. wyrok TSUE z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C- 486/06).

Noty wyjaśniające opracowane w odniesieniu do CN przez Komisję, a w odniesieniu do HS przez WCO, w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące. Ponadto, nawet jeżeli opinie WCO dotyczące klasyfikacji towaru w ramach HS nie mają mocy wiążącej, to stanowią dla klasyfikacji tego towaru w CN wskazówki, które przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji CN.

W kraju wyjaśnienia do HS publikowane są w Monitorze Polskim w formie obwieszczenia Ministra Finansów - obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880).

Na mocy art.9 ust.1 lit.1 akapit drugi i art.10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87

Komisja przyjęła Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej, opublikowane między innymi w Dz.Urz. UE C 50 z 28.02.2006 r., z późn. zm.; Dz. Urz. UE C 133 z 30.05.2008 r. z późn. zm.; Dz. Urz. UE C 137 z 06.05.2011 r., z późn. zm.).

Mimo że Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane jako uzupełniające i używane w połączeniu z nimi.

Zgodnie z brzmieniem pozycji HS 8703. tj. "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób", główne przeznaczenie tych pojazdów jest decydujące dla klasyfikacji tych pojazdów. Z użytego wyrazu "przeznaczony", jak wskazał TSUE w sprawie C-486/06, główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe.

Konstatując organ stwierdził, że do celów przyporządkowania pojazdu samochodowego do pozycji HS 8703 (kodu CN) konieczne jest ustalenie jego zasadniczego przeznaczenia, tj. zasadniczo do przewozu osób czy do przewozu towarów.

Powołując się na szereg wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych, wskazujących na różne cechy pojazdów jako istotne dla klasyfikacji, organ stwierdził, że wskazanie zasadniczego przeznaczenia pojazdu, tj. do przewozu osób lub do przewozu towarów powinno opierać się na maksymalnie dużej ilości wskazówek wynikających z ogólnego wyglądu pojazdu i ogółu cech wynikających miedzy innymi z Not wyjaśniających do HS i CN, przy czym organ podatkowy w trakcie prowadzonego postępowania powinien ważyć czy dana wskazówka decyduje o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu i klasyfikacji do pozycji HS 8703 czy też nie.

Powołując się na wyrok TSUE w sprawie C-486/06 stwierdził, że Noty wyjaśniające do HS i CN nie zawierają wyczerpującego katalogu wskazówek do określenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. W tym zakresie należy kierować się również doświadczeniem życiowym, np. zasadami ekonomiki w transporcie towarowym.

W świetle powyższego, dla poprawności klasyfikacji taryfowej pojazdu, takiego jak nabyty wewnątrzwspólnotowo przez podatnika, a następnie oceny czy podlega opodatkowaniu w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, istotne jest jego obiektywne przeznaczenie, wynikające z jego ogólnego wyglądu oraz ogółu cech, w tym projektowych. Dopiero na podstawie zasadniczego przeznaczenia pojazdu, w oparciu o Noty wyjaśniające należy dokonać właściwej klasyfikacji taryfowej do odpowiedniej pozycji HS i kategoryzacji do samochodów osobowych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Dalej organ wskazał, że dla potrzeb pozycji HS 8703 wyrażenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy o maksymalnej, liczbie miejsc siedzących dla dziewięciu osób (włącznie z kierowcą), których wnętrze bez zmian konstrukcyjnych może być używane zarówno do przewozu osób, jak i towarów.

Następujące właściwości wskazują na cechy konstrukcyjne stosowane na ogół w pojazdach objętych tą pozycją:

obecność siedzeń typu ławki bez wyposażenia bezpieczeństwa (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub udogodnień dla pasażerów w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów. Siedzenia takie są zwykle składane lub składające się, aby pozwolić na pełne wykorzystanie tylnej podłogi (pojazdy typu van) lub oddzielnej platformy (pojazdy typa pickup) do transportu towarów;

obecność oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielnej, otwartej platformy z bocznymi burtami i opuszczaną tylną klapą (pojazdy typu pickup);

brak tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), bez okien na bocznych ścianach lub z tyłu, do załadunku i rozładunku towarów (pojazdy typu van):

obecność stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów a przestrzenią tylną;

brak elementów komfortowych oraz wykończenia wnętrza i wyposażenia w przestrzeni ładunkowej pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki).

Organ podkreślił, że katalog przesłanek decydujących o klasyfikacji pojazdów do pozycji HS 8703 lub pozycji HS 8704 nie jest wyczerpujący, na co wskazał TSUE w sprawie C-486/06.

Zgodnie z Notami wyjaśniającym do CN, pozycja HS 8703 obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary. Są to pojazdy typu pickup oraz van.

Pojazdy typu pickup posiadają zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji HS 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.

Oceny zasadniczego przeznaczenia pojazdu dokonać należy na dzień powstania obowiązku podatkowego.

Wskazanie zasadniczego przeznaczenia pojazdu winno zatem opierać się na maksymalnie dużej ilości wskazówek, wynikających z jego ogólnego wyglądu i ogółu cech, wynikających m.in. z Not wyjaśniających do HS. Przy czym organ podatkowy w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego winien rozstrzygnąć, czy dana wskazówka decyduje o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu i klasyfikacji do pozycji HS 8703, czy też nie. Jednakże o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu nie może decydować jedna, nawet najbardziej obiektywna przesłanka, skoro inne wskazują na odmienność stanu faktycznego.

Zatem dla poprawności klasyfikacji taryfowej pojazdu, takiego jak nabyty wewnątrzwspólnotowo przez Podatnika, a następnie oceny czy podlega opodatkowaniu w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, istotne jest jego obiektywne przeznaczenie, wynikające z jego ogólnego wyglądu oraz ogółu cech, w tym projektowych. Dopiero na podstawie zasadniczego przeznaczenia pojazdu w oparciu o Noty wyjaśniające należy dokonać właściwej klasyfikacji taryfowej do odpowiedniej pozycji HS.

Ustalając obiektywne przeznaczenie samochodu marki T. H. (...) na dzień 25 marca 2008 r. należało, w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, dokonać zestawienia ogólnego wyglądu ogółu cech pojazdu nadanych na etapie procesu produkcyjnego, wobec ewentualnych zmian wyposażenia (zmian technicznych) dokonanych w państwie członkowskim, skutkujących wyglądem i cechami samochodu w dniu jego nabycia wewnątrzwspółnotowego oraz ustaleniami z dokumentów i przeprowadzonych na terytorium kraju oględzin.

Niewątpliwie w dniu zakończenia procesu produkcji ww. pojazd był pojazdem typu pickup, z zamkniętą czterodrzwiową, pięciomiejscową kabiną oraz otwartą platformą towarową.

W rozumieniu przepisów o ruchu drogowym został skategoryzowany jako samochód ciężarowy skrzyniowy.

Jak wynika z pisma producenta i oceny technicznej rozstaw osi i długość przestrzeni ładunkowej wynosiły odpowiednio: 3.085 mm i 1.547 mm; dopuszczalna masa całkowita, masa własna i dopuszczalna ładowność (ocena techniczna) wynosiły odpowiednio: 2.740 kg, 1.920 kg, 820 kg.

W dniu 9 kwietnia 2008 r. samochód marki T. H. (...) przeszedł na terytorium kraju badanie techniczne dla potrzeb ruchu drogowego, zakończone wydaniem zaświadczenia nr 2063/2008. Jak wynika z tego dokumentu, uprawniony diagnosta wskazał, że ww. pojazd posiada pięć miejsc siedzących oraz jest samochodem ciężarowym o nadwoziu skrzyniowym. Dopuszczalna masa całkowita, masa własna i dopuszczalna ładowność wynosiły: 2.740 kg, 1.920 kg, 820 kg.

W dniu 16 kwietnia 2008 r. Podatnik dokonał pierwszej rejestracji ww. samochodu na terytorium kraju.

W dniu 8 września 2011 r. oraz w dniu 22 sierpnia 2012 r. zostały przeprowadzone oględziny samochodu marki T. H. (...). Jak wynika z przeprowadzonych czynności dowodowych, wskazany pojazd posiadał w dniu przeprowadzenia oględzin wyposażenie kabiny pasażerskiej zasadniczo tożsame z tym, nadanym na etapie produkcji. Dodatkowo posiadał regulowane i podgrzewane siedzenia w pierwszym rzędzie; jednopunktowe oświetlenie kabiny; urządzenie audio z CD oraz wielofunkcyjny wyświetlacz (również nawigacji); cztery głośniki umieszczone w każdych drzwiach; klimatyzację manualną jednostrefową; chromowane lusterka zewnętrzne; alarm; immobilizer; zamek centralny sterowany pilotem: skrzynię automatyczną z blokadą mechanizmu różnicowego; tempomat; termometr. Kabina została wy kończona "solidną" i estetyczną tapicerką na podłodze i suficie (drzwi i deska rozdzielcza z dodatkowymi ozdobnymi wykończeniami. Na podłodze oprócz tapicerki stwierdzono dywaniki. Tapicerka wszystkich foteli skórzana (lub z materiału imitującego skórę). Co wynika z dokumentacji fotograficznej kabinę wykończono w jasnej kolorystyce.

Jak wynika z protokołu oględzin z dnia 8 września 2011 r. rozstaw osi i długość przestrzeni towarowej wynosiły: 3.100 mm i 1.450 mm.

Przestrzeń towarową stanowił oddzielny, posadowiony na ramie element z tylną opuszczaną klapą. Była nakryta przeszklonym panelem (z tworzywa sztucznego) z relingami dachowymi. W przestrzeni towarowej, co wynika z dokumentacji fotograficznej, brak było (na podłodze) uchwytów do mocowania przewożonego ładunku.

Przesłuchany świadek wskazał, że od chwili zawarcia umowy leasingu (z dnia 18 marca 2008 r.), nie dokonywał w pojeździe żadnych zmian poza montażem nadbudowy i osłony przestrzeni ładunkowej, montażem orurowania i radia CB.

Odnosząc dokonane ustalenia do obowiązku wskazania zasadniczego przeznaczenia pojazdu na dzień jego przemieszczenia na terytorium kraju Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że w jego ocenie ogólny wygląd i ogół cech samochodu wskazują, że jest to pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a nie do przewozu towarów.

Świadczą o tym obiektywne cechy i właściwości tego pojazdu, takie jak: pięć miejsc siedzących, umieszczonych w dwóch rzędach , z których każde jest zaopatrzone w pasy bezpieczeństwa, umiejscowienie miejsc siedzących w kabinie z oknami dookoła, wyposażenie i wykończenie wnętrza jak dla typowych pojazdów przeznaczonych do przewozu osób (wręcz luksusowe i komfortowe). Pojazd ten należało zatem zaliczyć do pozycji HS 8703.

Jednocześnie organ stwierdził, że do podjęcia powyższego stanowiska nie stały na przeszkodzie dane techniczne od producenta, czy wynikające z oceny technicznej z dnia 10 maja 2012 r.; pomiary dokonane w trakcie oględzin, w ocenie Dyrektora Izby Celnej należało uznać za niewiarygodne.

Dalej organ II instancji stwierdził, że pojazdy typu pickup mogą być klasyfikowane zarówno do pozycji HS 8703 jak i pozycji HS 8704, na co wskazują Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego i Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej. Cechy projektowe istotne z punktu widzenia klasyfikacji zostały wymienione w lit. a) – e) Not wyjaśniających do HS dotyczących pozycji HS 8703 i HS 8704. Natomiast stosunek długości przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi jest cechą klasyfikacyjną wynikającą z Not wyjaśniających do CN, które nie zastępują Not do HS, ale stanowią ich uzupełnienie.

Dalej organ wskazał, że z Kompendium opinii klasyfikacyjnych WCO , stanowiących część składową Not wyjaśniających do HS wynika, że pojazdy pickup, których masa przewożonego ładunku przewyższa masę przewożonych osób (przyjmując masę osoby na poziomie 70 kg) powinny być klasyfikowane do pozycji HS 8704, z zastrzeżeniem jednak, że nie posiadają wyposażenia kojarzonego z przewozem osób. Dla klasyfikacji pojazdu T. H. (...) przesłanki powyższe nie są decydujące ponieważ wykończenie wnętrza, brak wyposażenia służącego do przytwierdzania towarów, alufelgi, automatyczna skrzynia biegów, przemawiają za klasyfikacją do pozycji HS 8703.

Następnie Dyrektor IC wskazał przepisy prawa na podstawie których dokonał wyliczenia wysokości podatku akcyzowego.

Skargą z dnia 15 stycznia 2013 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, P.L. sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia (...)grudnia 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i o zasadzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:

1.naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 80 ust. 1 w zw. z art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym poprzez określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w stosunku do pojazdu niebędącego samochodem osobowym;

2.naruszenie przepisów postępowania podatkowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności następujących przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, póz. 60 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa): art. 121 ust. 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 - poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i nieprawidłową ocenę zgromadzonego materiału dowodowego.

Rozwijając zarzuty w motywach skargi, skarżąca podniosła, że nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu marki T. H. nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, przedmiotowy samochód jest bowiem samochodem ciężarowym i podlega klasyfikacji do pozycji 8704 CN "Pojazdy samochodowe do transportu towarowego". Zaklasyfikowanie do wskazanej pozycji na gruncie CN zostało dokonane na podstawie właściwości i cech wyrobu, a istotnym kryterium klasyfikacyjnym nierozerwalnie związanym z towarem jest zasadnicze przeznaczenie pojazdu, który w przedmiotowym wypadku służy przede wszystkim do transportu towarów. Do tych właśnie celów jest on wyposażony w otwartą, oddzielną kabinę znacznych rozmiarów (tj. tzw. skrzynię ładunkową, cechę charakterystyczną dla wszystkich pojazdów typu pick-up). Skrzynia ta tworzy przestrzeń ładunkową pojazdu potwierdzającą, iż jest on przeznaczony w szczególności do przewozu towarów, a nie transportu pasażerów (jest samochodem ciężarowym). Przeznaczenie pojazdu potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności jego dane techniczne takie jak stosunek długości przestrzeni towarowej do rozstawu osi oraz masy przypadającej na przewożony towar i przewożone osoby, wskazujące na transportowe przeznaczenie pojazdu, potwierdzone w ocenie technicznej z 10 maja 2012 r. nr FC-87/05/12, wyciągu ze świadectwa homologacji oraz informacjach uzyskanych od przedstawiciela producenta samochodu z dnia 16 kwietnia 2012 r., kwalifikującego przedmiotowy pojazd jako samochód ciężarowy.

Wskazała, że maksymalna dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosi 2.740 kg, maksymalna ładowność 820 kg, masa własna wynosi jedynie 1920 kg. Oznacza to, że część dopuszczalnej ładowności przypadająca na kierowcę i pasażerów (5 x 70 kg = 350 kg) jest mniejsza od części dopuszczalnej ładowności przypadającej na towary (wynoszącej 470 kg).W związku z powyższym pojazd przeznaczony jest zasadniczo do przewozu towarów.

Ponadto skarżąca zarzuciła, że jeżeli Dyrektor IC odwołuje się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do przedmiotowych Not do klasyfikacji CN, to konsekwentnie winien uwzględnić np. wynikającą z nich zasadę proporcji wewnętrznej długości podłogi części do transportu towarów do długości rozstawu osi pojazdu. Zgodnie z tą zasadą pojazd należy klasyfikować do kodu CN 8703, jeżeli długość części podłogi przeznaczonej do przewozu towarów jest mniejsza niż 50% długości rozstawu osi pojazdu. Podstawę do ustalenia wskazanej proporcji winny stanowić dane podane przez producenta przedmiotowego pojazdu, wskazujące, że rozstaw osi i długość przestrzeni ładunkowej wynosiły odpowiednio: 3.085 mm i 1547 mm, a więc długość części podłogi przeznaczonej do przewozu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu, co dodatkowo uzasadnia jego zaklasyfikowanie do kodu CN 8704.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa,v.art.145§1 p.p.s.a.). Zgodnie z art.134§1 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami skargi.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji, w granicach kompetencji przysługujących na podstawie ww. ustaw sądowi administracyjnemu, Sąd stwierdził, że nie można zarzucić organom naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Bezsporne jest, że skarżąca Spółka dokonała dnia 25 marca 2008 r. w Niemczech zakupu samochodu T. H. (...) typu pickup, pojazd został przemieszczony z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, doszło więc do jego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia czy nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą ww. pojazd marki T. H. (...) jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, tj. samochodem osobowym, czy też niepodlegającym akcyzie samochodem do transportu towarów.

Zdaniem strony skarżącej samochód ten jest samochodem ciężarowym i podlega klasyfikacji do pozycji 8704 CN "Pojazdy samochodowe do transportu towarowego". Uzasadniając swoje stanowisko strona powołuje się na zasadnicze przeznaczenie pojazdu, który służy przede wszystkim do transportu towarów. Do tego celu pojazd został wyposażony w otwartą oddzielną kabinę znacznych rozmiarów, tzw. skrzynię ładunkową, która tworzy przestrzeń ładunkową, potwierdzającą, że pojazd jest przeznaczony w szczególności do przewozu towarów, a nie transportu pasażerów, jest więc samochodem ciężarowym. Strona powołała się również na dane techniczne samochodu wskazujące, że część dopuszczalnej ładowności przypadająca na kierowcę i pasażerów (5 x 70 kg = 350 kg) jest mniejsza od części dopuszczalnej ładowności przypadającej na towary (wynoszącej 470 kg) oraz że rozstaw osi i długość przestrzeni ładunkowej wynosiły odpowiednio: 3.085 mm i 1547 mm, a więc długość części podłogi przeznaczonej do przewozu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu, co dodatkowo uzasadnia jego zaklasyfikowanie do kodu CN 8704. Uzasadniając powyższe stanowisko skarżąca powołała się na wydane przez uprawnionego diagnostę "Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu", zgodnie z którym pojazd ten został zaklasyfikowany do pojazdów ciężarowych, ocenę techniczną z 10 maja 2012 r., wyciąg ze świadectwa homologacji, informacje uzyskane od przedstawiciela producenta samochodu z dnia 16 kwietnia 2012 r.

Zdaniem organów orzekających w sprawie sporny samochód jest pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób, a nie do przewozu towarów i powinien być zaliczony do pozycji HS 8703.

W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organów orzekających.

Jak prawidłowo ustaliły organy orzekające, a czego skarżący nie kwestionuje, zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.).

Stosownie do art.2 pkt 1 tej ustawy wyroby akcyzowe, to wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Natomiast w myśl art.4 ust.1 pkt 5 ustawy opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe. Nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju ( art.2 pkt 11).

Należy również wskazać, że zgodnie z art.3 ust.2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Zmiany w klasyfikacjach statystycznych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie powodują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie.

Art.80 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, wymieniając w ust.2 jako podatników podatku akcyzowego od samochodów, między innymi podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego.

W ww. załączniku nr 1 do ustawy, pod pozycją 59 wskazano, ze wyrobami akcyzowymi są samochody osobowe zaliczone do kodu CN 8703, tj. pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób ( inne niż objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Przy ustalaniu, czy pojazd samochodowy jest dla celów ustalenia obowiązku akcyzowego traktowany jak samochód osobowy konieczne jest, w świetle przywołanych wyżej przepisów, dokonanie jego poprawnej klasyfikacji taryfowej.

Stosownie d o art.1 ust.3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 tego rozporządzenia. Stosownie do art.12 rozporządzenia Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1 jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję, które po opublikowaniu stosuje się od dnia 1 stycznia roku następnego.

Zastosowanie w rozpoznanej sprawie ma załącznik nr 1 nadany rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. (Dz.Urz.UE L 281 z 30.10.2003 r.).

Nomenklatura Scalona stanowi jedną z dwóch części Wspólnej Taryfy Celnej. Nomenklatura Scalona (CN) oparta jest na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), który powstał na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62). Nomenklatura CN jest do 6 cyfr (podpozycje) w pełni zgodna z systemem HS. Posługując się Nomenklaturą Scaloną zasadnym jest uwzględnianie wyjaśnień i wskazówek dotyczących klasyfikacji taryfowej Światowej Organizacji Ceł do nomenklatury HS. Należy jednak pamiętać, że wyjaśnienia te nie są objęte umową o Zharmonizowanym Systemie, w związku z czym nie są wiążące, ale stanowią istotną wskazówkę co do prawidłowej klasyfikacji towarów.

Pomocnicze znaczenie mają też wyjaśnienia do Taryfy Celnej, zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (M.P. Nr 86, poz. 880), które posługują się oznaczeniem kodu CN i w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN.

Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu, którym ma być przewóz osób. Świadczyć o nim mają cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i jego ogólny wygląd.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy Celnej cechy, które wskazują, że pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu to:

obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych;

obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów;

wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Natomiast pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego, objęte pozycją CN 8704 to, w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.); ciężarówki i furgon dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki - chłodnie i izotermiczne; ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp.

Ponadto jako cechy właściwe pojazdom tej kategorii wymieniono:

a. siedzenia - ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów;

b. oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);

c. brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);

d. zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną;

e. brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Należy wskazać, że z ustalonego w postępowaniu podatkowym stanu faktycznego wynika, iż sprowadzony wewnątrzwspólnotowo samochód T. H. D - (...) posiadał nadwozie typu pickup z zamkniętą 4-drzwiową kabiną (po 2 drzwi na każdym boku) oraz oddzielną przestrzeń ładunkową-platformę. Posiadał 5 miejsc siedzących z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa oraz ABS i 2 poduszki powietrzne. W drzwiach przednich i tylnych znajdowały się sterowane elektrycznie szyby. Posiadał klimatyzację, lusterka boczne regulowane elektrycznie, aluminiowe felgi, światła przeciwmgielne i barwione szyby. Silnik o poj.2 982m3 i moc 171 KM. Dodatkowo posiadał regulowane i podgrzewane siedzenia w pierwszym rzędzie, jednopunktowe oświetlenie kabiny, urządzenie audio, wielofunkcyjny wyświetlacz (również nawigacji), cztery głośniki, chromowane lusterka zewnętrzne, zamek centralny sterowany pilotem, skrzynię automatyczna z blokadą mechanizmu różnicowego, tempomat, termometr. Kabina została wykończona "solidną" i estetyczną tapicerką na podłodze i suficie (drzwi i deska rozdzielcza z dodatkowymi ozdobnymi wykończeniami. Na podłodze oprócz tapicerki stwierdzono dywaniki. Tapicerka wszystkich foteli skórzana (lub z materiału imitującego skórę).

Rozstaw osi i długość przestrzeni towarowej wynosiły: 3.085 mm i 1.547 mm; część dopuszczalnej ładowności przypadająca na kierowcę i pasażerów (5 x 70 kg = 350 kg) jest mniejsza od części dopuszczalnej ładowności przypadającej na towary (wynoszącej 470 kg).

Dokonując klasyfikacji spornego samochodu w świetle przedstawionych wyżej przepisów i zasad, Sąd stwierdził, że ustalone cechy konstrukcyjne, wygląd oraz wyposażenie pojazdu wskazują na to, że jego zasadniczym przeznaczeniem decydującym o klasyfikacji jest przewóz osób. Na takie przeznaczenie pojazdu w szczególności wskazuje 5 miejsc siedzących umieszczonych w dwóch rzędach, z których każde zaopatrzone jest w pasy bezpieczeństwa, regulowane i podgrzewane siedzenia w pierwszym rzędzie, klimatyzacja, wykończenie kabiny "solidną" i estetyczną tapicerką na podłodze i suficie, drzwi i deska rozdzielcza z dodatkowymi ozdobnymi wykończeniami, na podłodze dywaniki, tapicerka wszystkich foteli skórzana (lub z materiału imitującego skórę), elektryczne szyby i lusterka.

Sąd podziela również stanowisko organu orzekającego, iż na przeszkodzie zaklasyfikowani pojazdu do kodu HC 8703 nie stoją dane techniczne pojazdu: stosunek długości przestrzeni towarowej do rozstawu osi ( długość przestrzeni towarowej jest większa niż 50% rozstawu osi) oraz stosunek dopuszczalnej ładowności przypadająca na kierowcę i pasażerów (5 x 70 kg = 350 kg) do dopuszczalnej ładowności przypadającej na towary (wynoszącej 470 kg).

Dokonując klasyfikacji pojazdu do odpowiedniej pozycji CN 8703 czy 8704 nie można było nie rozważyć wymienionej w Nocie wyjaśniającej do CN, uwagi wskazującej, że pojazdy typu pickup mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie, a także faktu, iż dopuszczalna ładowność przypadająca na kierowcę i pasażerów jest mniejsza niż ładowność przypadająca na towary.

W tym miejscu Sąd odwołuje się do przywołanego również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. (C—846/06).

W wyroku tym Trybunał stwierdził, miedzy innymi, że zgodnie z brzmieniem pozycji 8703, tj. "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" główne przeznaczenie tych pojazdów jest decydujące dla klasyfikacji. Z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd spornych w postępowaniu przed sądem krajowym pojazdów i ogół cech tych pojazdów, nadający im ich zasadnicze przeznaczenie. Ponadto Trybunał wskazał, że zgodnie z wyraźnym brzmieniem not wyjaśniających użyte w nich kryteria klasyfikacji nie są wyczerpujące. Tak więc należy zbadać, czy kryteria klasyfikacji użyte w notach wyjaśniających do HS są istotne i znaczące w odniesieniu do klasyfikacji danego typu samochodu. Ponadto wyliczenia cech pojazdów w notach wyjaśniających do HS dotyczących pozycji 8703 i 8704 nie należy rozszerzać w taki sposób, że zwykłe dodanie cech odpowiadających danym pojazdom byłoby samo w sobie decydujące dla ich klasyfikacji.

Trybunał odniósł się wprost do kwestii, iż pickup mający przedział przeznaczony do przewozu towarów, którego długość podłogi jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu należy klasyfikować w pozycji CN 8704. Stwierdził że, cecha ta nie może stanowić decydującego kryterium klasyfikacji takiego pojazdu. Takiej interpretacji sprzeciwia się fakt, że noty wyjaśniające do CN nie zastępują not do HS, lecz należy je traktować jako ich uzupełnienie, jak stanowi przedmowa do wydania not wyjaśniających do CN. Ponadto noty wyjaśniające do CN 2006 dotyczące podpozycji 8703 21 10-8703 24 90 wyraźnie zawierają odwołanie do noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji 8703, tak że zgodnie z tymi notami podnoszonego przez Komisję kryterium nie można uznać za jedyne kryterium klasyfikacji.

Wskazał również, że obecność siedzeń z pasami bezpieczeństwa o trzech punktach mocowania, znajdujących się za siedzeniem lub kanapą kierowcy jest cechą typową dla pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób.

W świetle stanowiska Trybunału, Sąd uznał, iż Dyrektor Izby Celnej postąpił prawidłowo ustalając, iż na przeszkodzie do zaklasyfikowania pojazdu do kodu HS 8703 nie stały dane techniczne : stosunek długości przestrzeni towarowej do rozstawu osi oraz dopuszczalne masy dla przewożenia towarów i pasażerów, ponieważ przesłanki te miały znaczenie pomniejsze i niedecydujące znaczenie, wobec ustalenia w oparciu o inne cechy, że pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób.

Dla powyższych ustaleń bez znaczenia pozostaje dokumentacja związana z rejestracją pojazdu. Jak szczegółowo wyjaśnił organ, z czym Sąd w zupełności się zgadza, dokumenty, na które powoływał się skarżący, a z których wynikało, że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne niż podatkowe przepisy, które dla wymiaru podatku akcyzowego pozostają bez znaczenia. Powyższe dokumenty w niniejszej sprawie stanowią dowód jedynie tego, że pojazd wcześniej nie był zarejestrowany na terytorium kraju i tylko w tym zakresie wiążą organ podatkowy. Natomiast dla klasyfikacji taryfowej mogą mieć jedynie charakter posiłkowy.

Reasumując zdaniem Sądu organ prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, którego wyniki stały się podstawą do zakwalifikowania samochodu nabytego przez skarżącego do kodu CN 8703, czego konsekwencją było określenie zobowiązania w podatku akcyzowym. W związku z tym nieuzasadnione są zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., oddalił skargę.