III SA/Gd 360/13

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 7 stycznia 2013 r. znak [...] Dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego orzekł o skreśleniu J. A. S. – M. z listy studentów I roku (kierunek lekarski).

W podstawie prawnej wydanej decyzji organ pierwszej instancji przywołał art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz § 24 pkt 3, § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego (tekst jednolity: załącznik do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu Medycznego z dnia 26 marca 2012 r.) w zw. z § 40 ust. 1 pkt 13 Statutu Uniwersytetu Medycznego (tekst jednolity: załącznik nr 1 do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu Medycznego z dnia 30 stycznia 2012 r.).

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że decyzją Dziekana Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia 18 października 2012 r. ww. nie otrzymał zgody na odpłatny wpis warunkowy na II rok studiów w roku akademickim 2012/2013. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Rektora Uniwersytetu Medycznego z dnia 27 listopada 2012 r.

Z kolei decyzją z dnia 29 października 2012 r. Dziekan Wydziału Lekarskiego odmówił ww. udzielenia zezwolenia na odpłatne powtarzanie I roku studiów w roku akademickim 2012/2013. Przedmiotowa decyzja została następnie utrzymana w mocy decyzją Rektora Uniwersytetu Medycznego wydaną w dniu 28 grudnia 2012 r.

Organ odwołując się do treści art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 24 pkt 3 i § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego podniósł, że w związku z ponownym nieuzyskaniem zaliczenia roku studiów, nieuzyskaniem warunkowego wpisu na następny rok oraz nieuzyskaniem zezwolenia na powtarzanie roku należało skreślić ww. studenta z listy studentów. Organ zauważył, że student po raz kolejny (to jest w następstwie wcześniejszej zgody Dziekana na powtarzanie roku) nie zaliczył przedmiotu Gross Anatomy, będącego przedmiotem wiodącym na jego roku. Ta okoliczność stanowiła zaś podstawę odmowy wyrażenia zgody na warunkowe zezwolenie na podjęcie studiów na II roku. Zdaniem organu (który w tej materii odwołał się do treści ww. decyzji Rektora) okoliczności wskazane we wniosku studenta (tj. nieuzyskanie zgody na egzamin komisyjny z przedmiotu Gross Anatomy; problemy z interpretacją i tłumaczeniem pytań dotyczące egzaminu z przedmiotu Gross Anatomy; okoliczności związane z toczącym się względem studenta postępowaniem dyscyplinarnym; wychowanie dziecka) nie mogły być uznane za "sytuację zdrowotną lub socjalną" i nie uzasadniały udzielenia warunku. W ocenie Dziekana Wydziału Lekarskiego wszelkie przywoływane przez studenta powody jak i próby podważania przebiegu egzaminu stanowią jedynie próbę usprawiedliwienia do niezaliczenia roku studiów.

W odwołaniu od ww. decyzji J. A. S. – M. wniósł o uchylenie wydanej decyzji i umorzenie postępowania w całości lub zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez orzeczenie o braku podstaw do skreślenia z listy studentów. W odwołaniu zawarto również ewentualne żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji zarzucono:

- naruszenie art. 10 § 1 i art. 61 § 4 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak zawiadomienia strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów;

- naruszenie art. 10 § 1 i art. 81 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak umożliwienia odwołującemu się zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i ustosunkowaniem się do niego przed wydaniem zaskarżonej decyzji;

- naruszenie § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego poprzez niezasadne przyjęcie, że wystąpiły przesłanki umożliwiające skreślenie odwołującego z listy studentów;

- naruszenie art. 107 § 1 i § 3 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnienia dokonanej przez organ pierwszej instancji oceny prawnej stanu faktycznego sprawy oraz brak wyjaśnienia przyczyn skorzystania z możliwości skreślenia strony z listy studentów;

a w konsekwencji:

- naruszenie art. 190 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego poprzez skreślenie strony z listy studentów uczelni.

Ponadto ww. decyzji zarzucono przedwczesność jej wydania jak i naruszenie art. 109 § 1 w zw. z art. 40 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez doręczenie pełnomocnikowi studenta odpisu zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia 27 lutego 2013 r. nr [...] Rektor Uniwersytetu Medycznego utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji orzekającą o skreśleniu ww. z listy studentów.

W podstawie prawnej wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał art. 104 § 1 i art. 138 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, art. 190 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, § 30 ust. 1 pkt 28 Statutu Uniwersytetu Medycznego oraz § 24 pkt 3 i § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego.

W uzasadnieniu własnego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołując dotychczasowy przebieg postępowania oraz wydane wobec studenta rozstrzygnięcia organów uczelni wskazał m.in., że student wstępując w szeregi studentów uczelni i składając ślubowanie zobowiązał się do poddania reżimowi studiów wynikającemu z obowiązującego w uczelni regulaminu.

Musiał ponadto liczyć się z tym, że jego wnioski w sprawach objętych tokiem studiów - w tym wnioski o wpis warunkowy oraz o zezwolenie na powtarzanie roku - będą podlegały ocenie Dziekana. Student winien był również liczyć się z tym, że negatywne rozpatrzenie przedmiotowych wniosków skutkować będzie decyzją o skreśleniu z listy studentów. Ponadto z uwagi na "odpowiednie" stosowanie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego w postępowaniu przed organami uczelni wydawanie odrębnego postanowienia o wszczęciu postępowania jak i zapoznawanie z materiałami zgromadzonymi w sprawie byłoby całkowicie bezcelowe i prowadziło jedynie do przedłużania sprawy.

Co równie ważne, negatywne decyzje wydane w przedmiocie wpisu warunkowego jak i w przedmiocie zgody na powtarzanie roku są rozstrzygnięciami ostatecznymi i w obecnie prowadzonym postępowaniu nie ma podstaw do badania przesłanek ich wydania.

Jak wskazał ponadto organ odwoławczy, organ pierwszej instancji odniósł się do powodów stanowiących uzasadnienie dla wniosków studenta. Ta ocena – to jest uznanie zachowań i w konsekwencji ww. wniosków studenta za próbę usprawiedliwienia niezaliczenia roku studiów stanowiła dla Dziekana dodatkową przyczynę (obok faktu ponownego nieuzyskania zgody na powtarzanie roku oraz ponownego niezaliczenia roku studiów) skorzystania z możliwości skreślenia z listy studentów.

W skardze na ww. decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. J. A. S. – M. wniósł o uchylenie wydanych w jego sprawie rozstrzygnięć, względnie o uchylenie decyzji organu odwoławczego. W skardze podniesiono zarzuty:

- naruszenia art. 10 § 1 i art. 61 § 4 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak zawiadomienia strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów;

- naruszenia art. 10 § 1 i art. 81 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nieumożlienie skarżącemu zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i ustosunkowaniem się do niego przed wydaniem zaskarżonej decyzji, czym skarżący został pozbawiony prawa czynnego udziału w postępowaniu, a co spowodowało niemożność orzekania na podstawie zgromadzonych dowodów;

- rażące naruszenie art. 207 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez uznanie, że wykładnia przepisu o odpowiednim stosowaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniach prowadzonych przez organa uczelni wyższej pozwala tym organom na wyłączanie w takim postępowaniu podstawowych gwarancji procesowych strony, to jest studenta;

- naruszenia przepisów o postępowaniu, to jest art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez możliwy brak postępowania dowodowego w sprawie, a co najmniej poprzez brak zgromadzenia w wystarczającym zakresie i rozważenia materiału dowodowego w sprawie;

- naruszenia art. 107 § 1 i § 3 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z przepisami prawa materialnego, to jest § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego i art. 190 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez brak zawarcia w uzasadnieniach wydanych rozstrzygnięć wszechstronnego i wyczerpującego przedstawienia sposobu zebrania i zbadania przez organy materiału dowodowego oraz wyczerpującego wyjaśnienia oceny prawnej stanu faktycznego sprawy, przekonywającego dla strony;

- naruszenie § 27 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego w zw. z art. 190 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez niezasadne przyjęcie, że wystąpiły przesłanki umożliwiające skreślenie odwołującego z listy studentów; wadliwą ocenę, iż przesłanki pozytywne wskazane w ww. przepisach obligują organ do wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów bez konieczności rozważenia pozostałych elementów stanu faktycznego sprawy, które mogą stanowić ewentualne przesłanki negatywne; wydanie decyzji bez rozważenia okoliczności stanowiących lub mogących stanowić przesłanki negatywne do ich wydania;

- naruszenia art. 8, art. 9 i art. 11 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak koniecznego wyjaśnienia w sposób przekonujący dokonanego ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz przeprowadzonej oceny prawnej.

Ponadto wydanym decyzjom zarzucono naruszenie art. 109 § 1 w zw. z art. 40 § 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez doręczenie pełnomocnikowi studenta ich odpisów.

W odpowiedzi na wniesioną skargę Rektor Uniwersytetu Medycznego wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie jakkolwiek nie wszystkie podniesione w nie zarzuty są trafne.

Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Rektora Uniwersytetu Medycznego z dnia 27 lutego 2013 r., która utrzymała w mocy decyzję Dziekana Wydziału Lekarskiego z dnia 7 stycznia 2013 r. skreślającą skarżącego J. A. S. M. z listy studentów I roku, kierunku lekarskiego.

Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), w brzmieniu na dzień orzekania przez organ odwoławczy - od decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, dalej zwanego k.p.a. oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Z kolei w myśl art.190 ust.2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku: nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie.

Nie ulega wątpliwości, że w prowadzonych przez organy uczelni postępowaniach przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej w skrócie "k.p.a.") stosuje się odpowiednio.

Za całkowicie nietrafny w okolicznościach przedmiotowej sprawy uznać należy zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 10 § 1 i art. 61 § 4 k.p.a.

Wskazać bowiem należy, że brak zawiadomienia strony o wszczęciu przez Dziekana Wydziału Lekarskiego postępowania o skreśleniu jej z listy studentów nie pozbawił skarżącego gwarancji jakie przysługiwały mu w prowadzonym postępowaniu. Skarżący wiedział, że takie postępowanie z urzędu jest prowadzone choćby z wcześniej prowadzonego postępowania, które na skutek przeszkód formalnych nie zakończyło się merytorycznym rozstrzygnięciem. Nadto dokładnie wiedział, że jego wnioski złożone w roku akademickim 2011/2012: o wpis warunkowy na II rok studiów oraz wyrażenie zgody na odpłatne ponowne powtarzanie I roku studiów zostały załatwione negatywnie. Tym samym powinien mieć świadomość, na podstawie Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego (dalej w skrócie "GUMED"), do znajomości którego jako student jest zobowiązany, że wskutek nie uzyskania zaliczenia roku studiów i nie uzyskania warunkowego wpisu na następny rok studiów oraz zezwolenia na powtarzanie roku, może być skreślony z listy studentów. Tak więc mógł podnosić argumenty, które w jego ocenie były istotne z uwagi na wynik postępowania.

Podobnie ocenić należy zarzut naruszenia art.109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 40 § 1 tej ustawy poprzez doręczenie pełnomocnikowi strony jedynie odpisu decyzji organu I instancji, skoro nie miało to żadnego wpływu na wynik sprawy albowiem przysługujące skarżącemu środki zaskarżenia zostały przez niego w pełni wykorzystane. Powyższe rozważania nie pozwalają również uznać za trafne stanowiska skarżącego, iż doręczone w odpisach decyzje wewnątrzzakładowe są aktami nieistniejącymi. Podkreślić należy, że z decyzjami tymi skarżący nie tylko się zapoznał ale podjął próbę zakwestionowania ich również przed sądem administracyjnym (patrz: postanowienie NSA z 18.09.2012r., sygn. akt I OSK 1583/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu jako zasadne uznać należy natomiast podniesione w skardze zarzuty naruszenia przez organy art. 107 § 3, art. 9, art. 10, art. 80 art. 7 i art. 77 k.p.a. Stosownie do treści art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Decyzje wydawane w ramach uznania administracyjnego, a taką jest decyzja, o skreśleniu z listy studentów na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, jest poddana szczególnym rygorom w zakresie uzasadnienia, które powinno zawierać wszechstronną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko organu. Z uzasadnienia decyzji uznaniowej powinno wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Niedopuszczalne jest uchylanie się od oceny zarzutów podnoszonych przez stronę, natomiast organ w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony powinien wykazać, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne lub faktyczne. W przeciwnym wypadku organ naraża się na skuteczny zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.) oraz wadliwie sporządzonego uzasadnienia (art. 107 § 3 k.p.a.), a więc dowolności (arbitralności) rozstrzygnięcia.

W utrwalonym orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie przyjmuje się, że w przypadku, gdy prawo materialne pozostawia rozstrzygnięcie organu uznaniu administracyjnemu, czyli umożliwia organowi wybór rodzaju rozstrzygnięcia, obowiązkiem organu jest załatwić sprawę po dokładnym wyważeniu interesu społecznego i słusznego interesu strony (por.: wyrok SN z dnia 18 listopada 1993r., sygn. akt III ARN 49/93, publ. OSNC 1994/0/181). Rozstrzygnięcia wydane w tego typu sprawach powinny być zatem starannie uzasadnione, z odniesieniem się do okoliczności danej sprawy.

W ocenie Sądu skarżący zasadnie podniósł, że w tej sprawie decyzje organów obu instancji powyższym wymogom nie odpowiadają.

Uzasadnienie decyzji Dziekana Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego z dnia 7 stycznia 2013 r. jest lakoniczne. Można z niego wywieść, że organ brał pod uwagę treść wniosków składanych przez skarżącego w postępowaniach wewnątrzzakładowych dotyczących zgody na powtarzanie roku lub warunkowy wpis na kolejny rok studiów. Organ odwoławczy powtórzył zasadniczą część uzasadnienia organu I instancji, wskazując w sposób niejasny i niezrozumiały w kontekście całego uzasadnienia, co dodatkowo (oprócz negatywnych decyzji wewnątrzzakładowych) było przyczyną podjęcia zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że Rektor Uniwersytetu Medycznego skupił się na podaniu okoliczności, z powodu których nastąpiło skreślenie, lecz nie rozważył, czy w sprawie istniały okoliczności przemawiające za odstąpieniem od takiego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zawarto też marginalnie poczynioną uwagę odnośnie zachowań skarżącego, "podejmującego próby podważenia przebiegu egzaminu z przedmiotu wiodącego", co w ocenie tego organu stanowiło dodatkową przyczynę skreślenia. Tymczasem organ zupełnie nie rozważył czy istnieją przesłanki przemawiające przeciw skreśleniu skarżącego z listy studentów na podstawie kierowanych przez niego pism.

Już choćby podnoszona przez skarżącego w toku postępowania wewnątrzzakładowego o zezwolenie na ponowne odpłatne powtarzanie I roku studiów okoliczność, iż wychowuje dziecko nakazywała organowi w decyzji o skreśleniu z listy studentów szczegółowe ustosunkowanie się do niej. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika jedynie, że skarżący nie zamieszkuje z dzieckiem w domu akademickim.

Wskazać wreszcie trzeba, że skoro przesłanką prawa materialnego do skreślenia z listy studentów są w myśl § 27 ust.2 pkt 2 Regulaminu Studiów GUMED:

- nie uzyskanie zaliczenia roku studiów i

- nie uzyskanie warunkowego wpisu na następny rok studiów albo

- zezwolenia na powtarzanie roku,

to nie oznacza, że argumenty podnoszone przez skarżącego w toku postępowań wewnątrzzakładowych a dotyczących wniosków o warunkowy wpis i zezwolenia na powtarzanie roku, mimo niezaskarżalności do sądu administracyjnego decyzji organów uczelnianych stanowiących ich rozstrzygnięcie, pozostają całkowicie poza kontrolą sądu administracyjnego w postępowaniu o skreślenie z listy studentów. Jednakże, co z całą mocą należy podkreślić, następuje to przy pełnym poszanowaniu przyznanej szkołom wyższym autonomii, a nakaz odpowiedniego stosowania k.p.a. ma na celu w tym wypadku zapewnienie jedynie gwarancji proceduralnych. Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy stwierdzić trzeba, że skoro w toku postępowania o zezwolenie na ponowne odpłatne powtarzanie I roku studiów skarżący wskazywał jako uzasadnienie wniosku m.in. na nieuzyskanie zgody na egzamin komisyjny z anatomii, problemy z interpretacją i tłumaczeniem pytań dotyczących tego egzaminu, okoliczności związane z postępowaniem dyscyplinarnym, to rzeczą organów było rozważenie zasadności tych zarzutów w kontekście zapewnienia gwarancji proceduralnych.

W świetle orzecznictwa (zob. orzeczenie NSA wydane sprawie o sygn. I OSK 877/07) nie budzi wątpliwości, że wyrażenie zgody na egzamin komisyjny jest decyzją wewnątrzzakładową, która nie podlega ocenie w toku kontroli sądowej. Również do zdarzeń nie podlegających reżimowi k.p.a. orzecznictwo zalicza ocenę egzaminatora, jako będącą jego wyłącznym atrybutem natomiast zarzuty co do zapewnienia wszystkim zdającym jednakowych warunków "technicznych" przeprowadzenia egzaminu, zdaniem Sądu mogą już tej kontroli podlegać. Podobnie potraktować należy problemy z interpretacją i tłumaczeniem pytań egzaminacyjnych. Rzeczą organu było wskazanie czy w istocie w tym wypadku problem taki wystąpił - zwłaszcza, że wszyscy zdający byli cudzoziemcami - czy też był to jednostkowy problem skarżącego. Brak jakiegokolwiek odniesienia się do tego zarzutu uniemożliwia dokonanie na obecnym etapie postępowania oceny przez Sąd, czy są to zarzuty niejako "formalne", które mogą być podnoszone w toku kontroli sądowej albowiem co do zasady ocena zarzutów w zakresie tłumaczenia pytań egzaminacyjnych jak i merytorycznych odpowiedzi na nie, sądowej kontroli nie podlegają.

Nadto zwrócić uwagę należy, że skarżący kwestionował ogłoszenie przedmiotu Gross Anatomy jako przedmiotu wiodącego. Z § 26 ust.5 zd.2 Regulaminu studiów GUMED wynika, że listę przedmiotów wiodących dla danego roku podaje Dziekan. W uzasadnieniach organów obu instancji brak wskazania, czy i kiedy w wewnętrznej sieci internetowej uczelni extranet taka lista dla I roku wydziału lekarskiego była podana.

Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że decyzje organów obu instancji nie zawierają uzasadnienia wskazującego na podjęcie decyzji w ramach uznania administracyjnego. Podkreślić należy, iż brak prawidłowego uzasadnienia decyzji w przypadku jej zaskarżenia uniemożliwia ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu prawem działania w ramach uznania administracyjnego oraz czy podjęte rozstrzygnięcie nie wykracza poza te granice i nie jest rozstrzygnięciem dowolnym.

Z tych względów uznać należy, że organy naruszyły w/w przepisy postępowania w stopniu mającym istotny na wynik sprawy.

W konsekwencji uznać należy, iż skoro w sprawie nie zostały rozważone kwestie o znaczeniu podstawowym dla sprawy ocena przez Sąd zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego - art. 190 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym na tym etapie postępowania, byłaby przedwczesna.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku.

W punkcie drugim wyroku orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W punkcie trzecim wyroku Sąd orzekł stosownie do treści art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, że wykonanie wadliwej i uchylonej decyzji, nie ma aksjologicznego uzasadnienia i naraża stronę na szkodę.