II SA/Gl 714/13
Postanowienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
2013-05-28Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Piotr Broda /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w T. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Prokuratora Rejonowego w T. była decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do J. K. Decyzja ta została doręczona stronie, którą był J. K. w dniu 26 kwietnia 2012r.
Skargę na decyzję Prezydenta Miasta wniósł Prokurator Rejonowy w dniu 27 lutego 2013r. (data złożenia w kancelarii Urzędu Miasta P.) adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Prezydenta Miasta P. (wpływ do Sądu w dniu 2 kwietnia 2013r.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenia z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności Sąd musi rozważyć, czy spełnione zostały wymogi formalne związane z wniesieniem skargi sądowoadministracyjnej. Jedna z przesłanek pozytywnych warunkujących dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego aktu administracyjnego to wniesienie skargi w terminie. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 53 § 3 p.p.s.a. Prokurator może wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejście w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienia skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Taka treść przepisu wprost wskazuje, że dla Prokuratora nie biorącego udziału w sprawie administracyjnej w charakterze strony, a tak jest w omawianej sprawie, termin do wniesienia skargi wynosi 6 miesięcy od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej. Jednakże w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Prokuratora po upływie tego terminu.
W tym miejscu warto zaznaczyć, że określony w art. 53 § 3 p.p.s.a. sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi przez Prokuratora nie będącego stroną w postępowaniu administracyjnym rozpoczyna swój bieg z chwilą doręczenia danej decyzji stronie, a jeżeli stron jest więcej – z chwilą, w której najpóźniej chronologicznie licząc od daty jej wydania doręczono decyzję stronie. Przepis ten nie określa, czy chodzi tylko o jedną stronę, czy też o każdą stronę.
Jak wynika z dołączonych do sprawy akt administracyjnych zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie – J. K. w dniu 26 kwietnia 2012 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Tym samym dla Prokuratora termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 października 2012 r.
Skarga została złożona w kancelarii Urzędu Miasta P. w dniu 27 lutego 2013r. i wpłynęła do Sądu w dniu 2 kwietnia 2013r., czyli cztery miesiące po ustawowym terminie. W konsekwencji należy ją uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej złożenia.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Piotr Broda /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w T. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Prokuratora Rejonowego w T. była decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do J. K. Decyzja ta została doręczona stronie, którą był J. K. w dniu 26 kwietnia 2012r.
Skargę na decyzję Prezydenta Miasta wniósł Prokurator Rejonowy w dniu 27 lutego 2013r. (data złożenia w kancelarii Urzędu Miasta P.) adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Prezydenta Miasta P. (wpływ do Sądu w dniu 2 kwietnia 2013r.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenia z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności Sąd musi rozważyć, czy spełnione zostały wymogi formalne związane z wniesieniem skargi sądowoadministracyjnej. Jedna z przesłanek pozytywnych warunkujących dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego aktu administracyjnego to wniesienie skargi w terminie. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 53 § 3 p.p.s.a. Prokurator może wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejście w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienia skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Taka treść przepisu wprost wskazuje, że dla Prokuratora nie biorącego udziału w sprawie administracyjnej w charakterze strony, a tak jest w omawianej sprawie, termin do wniesienia skargi wynosi 6 miesięcy od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej. Jednakże w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Prokuratora po upływie tego terminu.
W tym miejscu warto zaznaczyć, że określony w art. 53 § 3 p.p.s.a. sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi przez Prokuratora nie będącego stroną w postępowaniu administracyjnym rozpoczyna swój bieg z chwilą doręczenia danej decyzji stronie, a jeżeli stron jest więcej – z chwilą, w której najpóźniej chronologicznie licząc od daty jej wydania doręczono decyzję stronie. Przepis ten nie określa, czy chodzi tylko o jedną stronę, czy też o każdą stronę.
Jak wynika z dołączonych do sprawy akt administracyjnych zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie – J. K. w dniu 26 kwietnia 2012 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Tym samym dla Prokuratora termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 października 2012 r.
Skarga została złożona w kancelarii Urzędu Miasta P. w dniu 27 lutego 2013r. i wpłynęła do Sądu w dniu 2 kwietnia 2013r., czyli cztery miesiące po ustawowym terminie. W konsekwencji należy ją uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej złożenia.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.