I SA/Gd 293/13

Uzasadnienie

W DNIU 1 SIERPNIA 2012 R. ZOSTAŁ ZŁOŻONY DO MINISTRA FINANSÓW PRZEZ A SP. Z O.O. Z SIEDZIBĄ W G. WNIOSEK A UDZIELENIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW -PRAWA PODATKOWEGO W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE DOTYCZĄCEJ:

- PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG - W ZAKRESIE UZNANIA ZESPOŁU SKŁADNIKÓW MAJĄTKU ZA PRZEDSIĘBIORSTWO, WYŁĄCZENIA Z OPODATKOWANIA CZYNNOŚCI SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA ORAZ PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z TYTUŁU NABYCIA SKŁADNIKÓW MAJĄTKU,

- PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB PRAWNYCH - W ZAKRESIE M. IN. UZNANIA ZESPOŁU SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH ZA PRZEDSIĘBIORSTWO ORAZ UZNANIA WARTOŚCI DODATNIEJ FIRMY POWSTAŁEJ W ZWIĄZKU Z KUPNEM ZORGANIZOWANEJ MASY MAJĄTKOWEJ ZA WARTOŚĆ NIEMATERIALNĄ I PRAWNĄ,

- PODATKU OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH - W ZAKRESIE OPODATKOWANIA SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA.

W PRZEDMIOTOWYM WNIOSKU PRZEDSTAWIONO NASTĘPUJĄCE ZDARZENIE PRZYSZŁE.

W DNIU 14 CZERWCA 2012 R. SKARŻĄCA ZAWARŁA Z OSOBĄ FIZYCZNĄ (DALEJ: SPRZEDAJĄCY) PROWADZĄCĄ JEDNOOSOBOWĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, UMOWĘ PRZEDWSTĘPNĄ SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA (DALEJ: UMOWA PRZEDWSTĘPNA). PRZEDMIOTEM UMOWY PRZEDWSTĘPNEJ JEST ZOBOWIĄZANIE STRON DO ZAWARCIA UMOWY SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA SPRZEDAJĄCEGO. STRONY ZAWRĄ PRZYRZECZONĄ UMOWĘ SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA DOPIERO PO SPEŁNIENIU SIĘ WSZYSTKICH WARUNKÓW ZAWIESZAJĄCYCH, KTÓRE ZOSTAŁY OKREŚLONE W UMOWIE PRZEDWSTĘPNEJ. ZARÓWNO SKARŻĄCA, JAK I SPRZEDAJĄCY, SĄ ZAREJESTROWANI JAKO CZYNNI PODATNICY PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. SPRZEDAŻ PRZEDSIĘBIORSTWA OBEJMOWAĆ BĘDZIE WSZYSTKIE MATERIALNE I NIEMATERIALNE SKŁADNIKI MAJĄTKOWE ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ, W TYM MIĘDZY INNYMI, ALE NIE WYŁĄCZNIE:

- NAZWĘ PRZEDSIĘBIORSTWA,

- ŚRODKI TRWAŁE PRZEDSIĘBIORSTWA: KOMPUTERY WRAZ Z OPROGRAMOWANIEM UŻYTKOWYM, SERWERY, MONITORY, DRUKARKI, WYPOSAŻENIE MEBLOWE, WYPOSAŻENIE KUCHNI ORAZ SAMOCHÓD [...],

- WSZYSTKIE PRAWA I WIERZYTELNOŚCI WYNIKAJĄCE Z UMÓW (NIEZALEŻNIE OD TEGO, CZY UMOWY JAKIE ZOSTAŁY ZAWARTE PISEMNIE CZY USTNIE), ZAWARTYCH PRZEZ SPRZEDAJĄCEGO W RAMACH PRZEDSIĘBIORSTWA, W SZCZEGÓLNOŚCI Z UMÓW O WSPÓŁPRACY Z PODWYKONAWCAMI, UMÓW DOTYCZĄCYCH MEDIÓW (INTERNET, TELEFONY STACJONARNE), UMOWY O USŁUGI KSIĘGOWE, UMOWY O USŁUGI SPRZĄTANIA), W TYM WSZYSTKIE ROSZCZENIA PRZYSŁUGUJĄCE NA PODSTAWIE RĘKOJMI ZA WADY FIZYCZNE I PRAWNE ORAZ GWARANCJI JAKOŚCI DOTYCZĄCYCH TYCH UMÓW,

- WSZYSTKIE MOGĄCE ZOSTAĆ PRZENIESIONE LICENCJE DO OPROGRAMOWANIA KOMPUTEROWEGO DOTYCZĄCE WYŁĄCZNIE PRZEDSIĘBIORSTWA I STANOWIĄCE JEGO CZĘŚĆ,

- PRAWA I WIERZYTELNOŚCI WYNIKAJĄCE Z UMOWY NAJMU ZAWARTEJ W ODNIESIENIU DO LOKALU, W KTÓRYM PROWADZONA JEST DZIAŁALNOŚĆ PRZEDSIĘBIORSTWA,

- WIERZYTELNOŚCI DOTYCZĄCE WSZELKICH SKŁADNIKÓW PRZEDSIĘBIORSTWA Z TYTUŁU RĘKOJMI ZA WADY FIZYCZNE I PRAWNE ORAZ GWARANCJI JAKOŚCI,

- KORZYŚCI Z TYTUŁU WSZELKICH GWARANCJI JAKOŚCI I INNYCH ZABEZPIECZEŃ UDZIELONYCH PRZEZ OSOBY TRZECIE W ZWIĄZKU Z DZIAŁALNOŚCIĄ PRZEDSIĘBIORSTWA (JEŚLI ZOSTAŁY UDZIELONE),

- ZNAK SŁOWNO-GRAFICZNY, A TAKŻE INNE PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ, AUTORSKIE PRAWA MAJĄTKOWE ORAZ PRAWA ZALEŻNE,

- KNOW-HOW TECHNOLOGICZNY DOTYCZĄCY KONSTRUOWANIA WYPOSAŻENIA STATKÓW, DŹWIGÓW MORSKICH I OFF-SHOROWYCH, SPRZĘTU WIERTNICZEGO I PORTOWEGO,

- TAJEMNICE PRZEDSIĘBIORSTWA,

- WSZYSTKIE KSIĘGI, REJESTRY I INNE DOKUMENTY, PLIKI ELEKTRONICZNE I DANE DOTYCZĄCE WYŁĄCZNIE PRZEDSIĘBIORSTWA I STANOWIĄCE JEGO CZĘŚĆ ZA OKRES, PRZEZ JAKI ISTNIEJE OBOWIĄZEK ICH PRZECHOWYWANIA ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI PRAWA, Z WYJĄTKIEM TYCH, KTÓRE SPRZEDAJĄCY MUSI ZATRZYMAĆ NA PODSTAWIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW PRAWA.

PONADTO W UMOWIE PRZEDWSTĘPNEJ STRONY USTALIŁY, ŻE NASTĘPUJĄCE SKŁADNIKI ZOSTANĄ WYKLUCZONE Z TRANSAKCJI SPRZEDAŻY:

- WSZYSTKIE ŚRODKI PIENIĘŻNE ORAZ KWOTY NA RACHUNKACH BANKOWYCH,

- WIERZYTELNOŚCI SPRZEDAJĄCEGO PRZYSŁUGUJĄCE MU NA MOCY JAKICHKOLWIEK HANDLOWYCH, FINANSOWYCH I INNYCH UMÓW ZAWARTYCH PRZEZ SPRZEDAJĄCEGO, POWSTAŁE DO DATY ZAWARCIA PRZYRZECZONEJ UMOWY SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA NIEZALEŻNIE OD DATY, W KTÓREJ TAKIE NALEŻNOŚCI STAŁYBY SIĘ WYMAGALNE,

- WIERZYTELNOŚCI SPRZEDAJĄCEGO WYNIKAJĄCE ZE ZWROTÓW LUB NADPŁACONYCH KWOT Z TYTUŁU PODATKÓW.

W PRZYRZECZONEJ UMOWIE SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA ZOSTANIE TAKŻE OKREŚLONA CENA POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW TRWAŁYCH ORAZ POZOSTAŁYCH JEGO SKŁADNIKÓW. SUMA TYCH KWOT ŁĄCZNIE BĘDZIE SKŁADAĆ SIĘ NA CENĘ ZAKUPU PRZEDSIĘBIORSTWA. CENA SPRZEDAŻY BĘDZIE WYŻSZA NIŻ SUMA WARTOŚCI RYNKOWYCH SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH WCHODZĄCYCH W SKŁAD PRZEDSIĘBIORSTWA, ZATEM W WYNIKU SPRZEDAŻY POJAWI SIĘ DODATNIA WARTOŚĆ FIRMY, TZW. GOODWILL, KTÓRĄ SKARŻĄCA OBLICZY DLA CELÓW KSIĘGOWYCH ORAZ DLA CELÓW PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB PRAWNYCH. Z CHWILĄ NABYCIA PRZEDSIĘBIORSTWA SKARŻĄCA MA ZAMIAR PRZECHOWYWAĆ KSIĘGI, REJESTRY I INNE DOKUMENTY DOTYCZĄCE DZIAŁALNOŚCI PRZEDSIĘBIORSTWA I STANOWIĄCE JEGO CZĘŚĆ, INNE NIŻ DOKUMENTY DOTYCZĄCE OSOBISTYCH ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH SPRZEDAJĄCEGO W ZAKRESIE PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH ORAZ OSOBISTYCH ZOBOWIĄZAŃ SPRZEDAJĄCEGO WOBEC ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH. UMOWA PRZEDWSTĘPNA DODATKOWO STANOWI, ŻE SPRZEDAJĄCY ZOBOWIĄZUJE SIĘ WYREJESTROWAĆ PROWADZONĄ PRZEZ NIEGO JEDNOOSOBOWĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, NIEZWŁOCZNIE PO OTRZYMANIU ZAPŁATY CENY, ZGODNIE Z UMOWĄ PRZEDWSTĘPNĄ I PRZYRZECZONĄ UMOWĄ SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA, OTRZYMANIU NALEŻNOŚCI POWSTAŁYCH DO DATY ZAWARCIA UMOWY PRZYRZECZONEJ I WYMAGALNYCH PO JEJ ZAWARCIU ORAZ UREGULOWANIU ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZGODNIE Z PRZEPISAMI PRAWA.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ZADANO M.IN. NASTĘPUJĄCE PYTANIA.

1. CZY PRZEDSIĘBIORSTWO MAJĄCE BYĆ PRZEDMIOTEM SPRZEDAŻY NALEŻY UZNAĆ ZA PRZEDSIĘBIORSTWO DLA CELÓW USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R. O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ORAZ DLA CELÓW USTAWY Z DNIA 15 LUTEGO 1992 R. O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH?

2. CZY SPRZEDAŻ PRZEDSIĘBIORSTWA JEST WYŁĄCZONA Z OPODATKOWANIA PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG I PODLEGA OPODATKOWANIU PODATKIEM OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH?

3. CZY SKARŻĄCA BĘDZIE MIAŁA PRAWO UZNAĆ DODATNIĄ WARTOŚĆ FIRMY (TZW. GOODWILL), POWSTAŁĄ W ZWIĄZKU Z KUPNEM PRZEDSIĘBIORSTWA, ZA WARTOŚĆ NIEMATERIALNĄ I PRAWNĄ PODLEGAJĄCĄ AMORTYZACJI PODATKOWEJ I BĘDZIE MIAŁA PRAWO UZNAĆ ZA SWE KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW PODATKOWE ODPISY AMORTYZACYJNE DOKONYWANE OD WARTOŚCI POCZĄTKOWEJ DODATNIEJ WARTOŚCI FIRMY (TZW. GOODWILL) ODPOWIADAJĄCEJ DODATNIEJ RÓŻNICY POMIĘDZY CENĄ NABYCIA PRZEDSIĘBIORSTWA A WARTOŚCIĄ RYNKOWĄ SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH WCHODZĄCYCH W SKŁAD KUPIONEGO PRZEDSIĘBIORSTWA Z DNIA ZAKUPU?

4. CZY W PRZYPADKU, GDYBY ORGAN NIE POTWIERDZIŁ STANOWISKA SKARŻĄCEJ I UZNAŁ, IŻ BĘDĄCE PRZEDMIOTEM SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWO NIE STANOWI PRZEDSIĘBIORSTWA DLA CELÓW USTAWY O VAT I USTAWY U.P.D.O.P. I W ZWIĄZKU Z TYM JEGO SPRZEDAŻ PODLEGA OPODATKOWANIU PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG I NIE JEST ZWOLNIONA Z OPODATKOWANIA TYM PODATKIEM, SKARŻĄCA BĘDZIE UPRAWNIONA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO W ZWIĄZKU Z NABYCIEM SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH WCHODZĄCYCH W SKŁAD PRZEDSIĘBIORSTWA SPRZEDAJĄCEGO?

ZDANIEM SKARŻĄCEJ, POWOŁUJĄCEJ TREŚĆ ART. 4A PKT 3 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH ORAZ WSKAZUJĄCEJ, IŻ POJĘCIE "PRZEDSIĘBIORSTWO" NIE ZOSTAŁO ZDEFINIOWANE NA GRUNCIE USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW NIEMATERIALNYCH I MATERIALNYCH MAJĄCY BYĆ PRZEDMIOTEM SPRZEDAŻY, NA GRUNCIE PRZEPISÓW WW. USTAW WINIEN BYĆ UZNANY ZA PRZEDSIĘBIORSTWO.

SKARŻĄCA WSKAZAŁA, IŻ W DOKTRYNIE, ORZECZNICTWIE I INTERPRETACJACH WYDAWANYCH PRZEZ ORGANY PODATKOWE, POWSZECHNIE PRZYJMUJE SIĘ, ŻE DO ODCZYTANIA POWYŻSZEGO POJĘCIA NALEŻY ZASTOSOWAĆ DEFINICJĘ ZAWARTĄ W ART. 551 USTAWY Z DNIA 23 KWIETNIA 1964 R. - KODEKS CYWILNY (DALEJ KC). POWOŁAŁA TREŚĆ ART. 551 I ART. 552 KC ORAZ STWIERDZIŁA, ŻE NALEŻY UZNAĆ, IŻ WYŁĄCZONE Z TRANSAKCJI SKŁADNIKI MAJĄTKU NIE MAJĄ ISTOTNEGO ZNACZENIA DLA FUNKCJONOWANIA PRZEDSIĘBIORSTWA JAKO TAKIEGO I W ZWIĄZKU Z TYM "PRZEDSIĘBIORSTWO MAJĄCE BYĆ PRZEDMIOTEM SPRZEDAŻY, WINNO BYĆ UZNANE ZA PRZEDSIĘBIORSTWO". NATOMIAST ŚRODKI, KTÓRE MAJĄ ZOSTAĆ NABYTE PRZEZ SKARŻĄCĄ, BĘDĄ WYSTARCZAJĄCE DLA KONTYNUOWANIA W PRZYSZŁOŚCI DZIAŁALNOŚCI NABYTEGO PRZEDSIĘBIORSTWA. NA POPARCIE SWOJEGO STANOWISKA SKARŻĄCA WSKAZAŁA WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 26 CZERWCA 2008 R. (SYGN. I FSK 688/07).

AD. 2.

ZDANIEM SKARŻĄCEJ, SPRZEDAŻ PRZEDSIĘBIORSTWA PODLEGA OPODATKOWANIU PODATKIEM OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH JAKO SPRZEDAŻ POSZCZEGÓLNYCH RZECZY I PRAW MAJĄTKOWYCH SKŁADAJĄCYCH SIĘ NA PRZEDSIĘBIORSTWO I MAJĄCYCH BYĆ PRZEDMIOTEM PRZYRZECZONEJ UMOWY SPRZEDAŻY. SKARŻĄCA POWOŁAŁA ART. 1 UST. 1 USTAWY Z DNIA 9 WRZEŚNIA 2000 R., O PODATKU OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH.

WSKAZAŁA, IŻ W USTAWIE TEJ PRZEWIDZIANO SYTUACJE, W KTÓRYCH CZYNNOŚĆ JEST WYŁĄCZONA Z OPODATKOWANIA PODATKIEM OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH.

POWOŁAŁA TREŚĆ ART. 2 PKT 4 WW. USTAWY I STWIERDZIŁA, IŻ W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM PODSTAWOWĄ KWESTIĄ DLA WYKAZANIA, ŻE OKREŚLONA W ZDARZENIU PRZYSZŁYM SPRZEDAŻ PRZEDSIĘBIORSTWA PODLEGA OPODATKOWANIU PODATKIEM OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH, BĘDĄ USTALENIA DOKONANE NA GRUNCIE PRZEPISÓW USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. PO POWOŁANIU TREŚCI ART. 6 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, WYRAZIŁA PRZEKONANIE, IŻ OPISANA W ZDARZENIU PRZYSZŁYM TRANSAKCJA BĘDZIE TRANSAKCJĄ ZBYCIA PRZEDSIĘBIORSTWA, O KTÓREJ MOWA W PUNKCIE 1 TEGO ARTYKUŁU. ZAUWAŻYŁA, ŻE JEŚLI ORGAN POTWIERDZA POWYŻSZE, SPRZEDAŻ PRZEDSIĘBIORSTWA BĘDZIE WYŁĄCZONA Z OPODATKOWANIA PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG, A W KONSEKWENCJI BĘDZIE PODLEGAŁA OPODATKOWANIU PODATKIEM OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH. WSKAZAŁA, ŻE JAKO NABYWCA BĘDZIE ZOBOWIĄZANA DO UISZCZENIA TEGO PODATKU W WYSOKOŚCI 2% OD WARTOŚCI RYNKOWEJ NABYTYCH RZECZY ORAZ, 1% OD WARTOŚCI RYNKOWEJ NABYTYCH PRAW, W MOMENCIE ZAWARCIA UMOWY PRZYRZECZONEJ, NA PODSTAWIE KTÓREJ DOJDZIE DO PRZENIESIENIA WŁASNOŚCI PRZEDSIĘBIORSTWA. NIE BĘDZIE ZOBOWIĄZANA DO UISZCZENIA PODATKU OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH OD NABYTYCH WARTOŚCI NIEMATERIALNYCH I PRAWNYCH.

AD. 3.

SKARŻĄCA STWIERDZIŁA, IŻ BĘDZIE MIAŁA PRAWO UZNAĆ DODATNIĄ WARTOŚĆ FIRMY (TZW. GOODWILL), POWSTAŁĄ W ZWIĄZKU Z ZAKUPEM PRZEDSIĘBIORSTWA, ZA WARTOŚĆ NIEMATERIALNĄ I PRAWNĄ PODLEGAJĄCĄ AMORTYZACJI PODATKOWEJ ORAZ BĘDZIE MIAŁA PRAWO UZNAĆ PODATKOWE ODPISY AMORTYZACYJNE DOKONYWANE OD JEJ WARTOŚCI POCZĄTKOWEJ ZA SWE KOSZTY UZYSKANIA PRZYCHODÓW. POWOŁAŁA TREŚĆ ART. 16B UST. 2 PKT 2 LIT. A) USTAWY U.P.D.O.P. WSKAZAŁA, ŻE Z PRZEPISÓW TYCH WYNIKA, ŻE WARTOŚĆ FIRMY POWSTAJE DOPIERO W MOMENCIE ZBYCIA PRZEDSIĘBIORSTWA, KIEDY STRONY TRANSAKCJI OKREŚLAJĄ JEGO WARTOŚĆ. JEŻELI NABYWCA PRZEDSIĘBIORSTWA UISZCZA CENĘ WYŻSZĄ NIŻ WYNOSI WARTOŚĆ RYNKOWA SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH WCHODZĄCYCH W SKŁAD PRZEDSIĘBIORSTWA, WÓWCZAS WYSTĘPUJE DODATNIA WARTOŚĆ FIRMY (TZW. GOODWILL). ZAUWAŻYŁA, ŻE W PRAKTYCE OBROTU GOSPODARCZEGO NABYWCA PRZEDSIĘBIORSTWA JEST GOTOWY ZAPŁACIĆ ZA TO PRZEDSIĘBIORSTWO CENĘ WYŻSZĄ, NIŻ WYNOSI WARTOŚĆ RYNKOWA SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH, JEŻELI PRZEDSIĘBIORSTWO (W SZCZEGÓLNOŚCI):

- CIESZY SIĘ DOBRĄ OPINIĄ WŚRÓD KONTRAHENTÓW, KLIENTÓW I POZOSTAŁYCH KOOPERANTÓW, - POSIADA UGRUNTOWANĄ POZYCJĘ NA RYNKU,

- JEST RENTOWNE (DOCHODOWE),

- ZAWARŁO KORZYSTNE KONTRAKTY HANDLOWE,

- POSIADA DOBRZE ROZWINIĘTE STRUKTURY ORGANIZACYJNE I ZARZĄDCZE,

- WYKAZUJE POTENCJALNE MOŻLIWOŚCI ROZWOJU Z UWAGI NA KORZYSTNE POWIĄZANIA KOOPERACYJNE LUB UZYSKANE KONCESJE LUB POZWOLENIA,

- POSIADA DOBRĄ LOKALIZACJĘ,

- JEST W POSIADANIU KNOW-HOW NIEZBĘDNEGO DLA DALSZEGO ROZWOJU PRZEDSIĘBIORSTWA.

WSKAZAŁA, IŻ WSZYSTKIE POWYŻSZE CZYNNIKI PODWYŻSZAJĄ WARTOŚĆ PRZEDSIĘBIORSTWA, GDYŻ STANOWIĄ NIEMATERIALNE AKTYWA TEGO PRZEDSIĘBIORSTWA, TJ. WARTOŚĆ FIRMY (GOODWILL). STWIERDZIŁA, ŻE ZE WZGLĘDU NA WW. CZYNNIKI, W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE WYSTĄPI SYTUACJA, W KTÓREJ SKARŻĄCA JEST SKŁONNA ZAPŁACIĆ SPRZEDAJĄCEMU WIĘCEJ NIŻ WYNOSI WARTOŚĆ RYNKOWA SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH WCHODZĄCYCH W SKŁAD PRZEDSIĘBIORSTWA. POWOŁAŁA TREŚĆ ART. 16G UST. 2 USTAWY U.P.D.O.P. STWIERDZAJĄC, IŻ ZAWARTA W MM DEFINICJA WARTOŚCI POCZĄTKOWEJ FIRMY, ODNOSI SIĘ WPROST DO CENY NABYCIA PRZEDSIĘBIORSTWA. POWOŁAŁA FRAGMENT WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2004 R. (IIL SA/WA 2251/03).

PONADTO SKARŻĄCA POWOŁAŁA TREŚĆ ART. 16G UST. 3 USTAWY U.P.D.O.P. I ZAUWAŻYŁA, ŻE DEFINICJA "CENY NABYCIA" WSKAZUJE NA TO, ŻE OPRÓCZ KWOTY NALEŻNEJ ZBYWCY, CENA NABYCIA PRZYJĘTA DLA POTRZEB PODATKOWYCH MOŻE ZOSTAĆ POWIĘKSZONA O TZW. KOSZTY TECHNICZNO - ORGANIZACYJNE, KTÓRE NABYWCA PONIÓSŁ OD DNIA ZAKUPU DO DNIA PRZEKAZANIA NABYTEGO SKŁADNIKA MAJĄTKOWEGO DO UŻYWANIA. NAWIĄZUJĄC DO ART. 551 KC PODKREŚLIŁA, IŻ PRZEPIS TEN ZAWIERA JEDYNIE PRZYKŁADOWE WYLICZENIE SKŁADNIKÓW PRZEDSIĘBIORSTWA, NA CO WSKAZUJE OKREŚLENIE "W SZCZEGÓLNOŚCI". W ZWIĄZKU Z TYM, OPRÓCZ SKŁADNIKÓW WYMIENIONYCH EXPRESSIS VERBIS W SKŁAD PRZEDSIĘBIORSTWA WCHODZĄ TAKŻE INNE (NIE WYMIENIONE W USTAWIE) DOBRA NIEMAJĄTKOWE I MAJĄTKOWE, TWORZĄCE GOODWILL. ZACYTOWAŁA FRAGMENT WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI Z DNIA 4 LISTOPADA 2009 R. (I SA/ŁD 759/09).

AD. 4.

SKARŻĄCA WSKAZAŁA, IŻ W PRZYPADKU GDYBY ORGAN NIE ZAKWALIFIKOWAŁ OPISANEJ W ZDARZENIU PRZYSZŁYM SPRZEDAŻY, JAKO SPRZEDAŻY PRZEDSIĘBIORSTWA W ROZUMIENIU ART. 6 PKT 1 USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, WÓWCZAS NABYCIE SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH STANOWIĄCYCH PRZEDMIOT PRZYRZECZONEJ UMOWY SPRZEDAŻY PODLEGAĆ BĘDZIE OPODATKOWANIU PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG I NIE BĘDZIE KORZYSTAĆ ZE ZWOLNIENIA. W TAKIEJ SYTUACJI, NA PODSTAWIE ART. 86 UST. 1 TEJ USTAWY, BĘDZIE MIAŁA PRAWO ODLICZYĆ PODATEK NALICZONY W ZWIĄZKU Z NABYCIEM SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH, W ZAKRESIE W JAKIM BĘDĄ WYKORZYSTYWANE PRZEZ SKARŻĄCĄ DO CZYNNOŚCI OPODATKOWANYCH PODATKIEM OD TOWARÓW I USŁUG. NA POTWIERDZENIE TEGO STANOWISKA WSKAZAŁA INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ Z DNIA 8 LUTEGO 2012 R. (...).

UZNAJĄC, IŻ ZŁOŻONY WNIOSEK NIE SPEŁNIAŁ WYMOGÓW FORMALNYCH, PISMEM Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2012 R. ORGAN WEZWAŁ SKARŻĄCĄ O JEGO UZUPEŁNIENIE POPRZEZ JEDNOZNACZNE WSKAZANIE, CZY ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MAJĄTKU MAJĄCY BYĆ PRZEDMIOTEM NABYCIA PRZEZ SKARŻĄCĄ, BĘDZIE STANOWIŁ PRZEDSIĘBIORSTWO W ROZUMIENIU ART. 551 USTAWY Z DNIA 23 KWIETNIA 1964 R. KODEKS CYWILNY (DZ. U. NR 16, POZ. 93 ZE ZM.).

Wezwanie skutecznie doręczono, zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, w dniu 23 października 2012 r.

W DNIU 5 LISTOPADA 2012 R. WPŁYNĄŁ DO ORGANU FORMULARZ ORD-IN, W KTÓRYM W CZĘŚCI A. 2., WSKAZANO JAKO CEL JEGO ZŁOŻENIA - UZUPEŁNIENIE WNIOSKU. W TREŚCI UZUPEŁNIENIA SKARŻĄCA WYPEŁNIŁA POZ. 70 "STANOWISKO WNIOSKODAWCY", W KTÓREJ POWTÓRZYŁA JEDYNIE STANOWISKO WYRAŻONE UPRZEDNIO WE WNIOSKU.

DO UZUPEŁNIENIA DOŁĄCZYŁA PISMO "ODPOWIEDŹ NA WEZWANIE", W KTÓRYM STWIERDZIŁA, IŻ - WBREW POGLĄDOWI ZAWARTEMU W WEZWANIU DO UZUPEŁNIENIA BRAKÓW FORMALNYCH WNIOSKU - ORGAN MA PEŁNE UMOCOWANIE PRAWNE DO UDZIELENIA ODPOWIEDZI NA WW. PYTANIE, SZEROKO UZASADNIAJĄC TO STWIERDZENIE. JEDNOCZEŚNIE WSKAZAŁA, ŻE W JEJ OCENIE, WSKAZANY WE WNIOSKU ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MAJĄTKU, KTÓRY MA BYĆ PRZEZ NIĄ NABYTY, STANOWI PRZEDSIĘBIORSTWO W ROZUMIENIU ART. 551 USTAWY Z DNIA 23 KWIETNIA 1964 R. KODEKS CYWILNY.

MAJĄC NA UWADZE TREŚĆ PISMA STRONY, MINISTER FINANSÓW STWIERDZIŁ, ŻE ORGAN NIE MÓGŁ UZNAĆ, IŻ WNIOSEK ZOSTAŁ SKUTECZNIE UZUPEŁNIONY, TYM SAMYM NIE MÓGŁ WYDAĆ INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W ŻĄDANYM PRZEZ SKARŻĄCĄ ZAKRESIE. NA PODSTAWIE PRZEDSTAWIONYCH W OPISIE ZDARZENIA PRZYSZŁEGO OKOLICZNOŚCI - BEZ DOKONANIA ŻĄDANEGO PRZEZ ORGAN UZUPEŁNIENIA - NIEMOŻLIWE BYŁO BOWIEM USTALENIE, W SPOSÓB NIEBUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI, ZDARZENIA PRZYSZŁEGO MAJĄCEGO BYĆ PODSTAWĄ ŻĄDANEJ INTERPRETACJI.

Z UWAGI NA POWYŻSZE, POSTANOWIENIEM Z DNIA 13 LISTOPADA 2012 R. ORGAN POZOSTAWIŁ WNIOSEK BEZ ROZPATRZENIA.

NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z TREŚCIĄ POWYŻSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA, W DNIU 27 LISTOPADA 2012 R., SKARŻĄCA ZŁOŻYŁA ZAŻALENIE, W KTÓRYM WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA ORAZ ORZECZENIE CO DO ISTOTY W SPRAWIE WNIOSKU Z DNIA 31 LIPCA 2012 R. POPRZEZ WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W ZAKRESIE PYTAŃ 1-4 ZAWARTYCH WE WNIOSKU, ZARZUCAJĄC NARUSZENIE NIŻEJ WYMIENIONYCH PRZEPISÓW:

- ART. 169 § 1 USTAWY Z 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (TJ. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 749 ZE ZM.), POPRZEZ NIEPRECYZYJNE WSKAZANIE W WEZWANIU Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2012 R. BRAKÓW WNIOSKU,

- ART. 14B § 3 W ZWIĄZKU Z ART. 14G § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE NIE PRZEDSTAWIŁA W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ZDARZENIA PRZYSZŁEGO W ZŁOŻONYM WNIOSKU,

- ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ TEGO PRZEPISU I PRZYJĘCIE, ŻE MINISTER FINANSÓW NIE JEST UPRAWNIONY DO OCENY STANOWISKA, CZY TRANSAKCJA OPISANA WE WNIOSKU STANOWIĆ BĘDZIE ZBYCIE PRZEDSIĘBIORSTWA W ŚWIETLE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO,

- ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ NARUSZENIE ZASADY ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH.

PONADTO W DNIU 30 LISTOPADA 1012 R. SKARŻĄCA WNIOSŁA WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA, DO KTÓREGO - JEJ ZDANIEM - DOSZŁO POPRZEZ WYDANIE POSTANOWIENIA O POZOSTAWIENIU WNIOSKU BEZ ROZPATRZENIA. WSKAZAŁA, IŻ WEZWANIE WNOSI Z OSTROŻNOŚCI PROCESOWEJ, W ZWIĄZKU Z POGLĄDAMI WYRAŻONYMI W DOKTRYNIE PODATKOWEJ ORAZ MAJĄC NA UWADZE TREŚĆ ART. 53 § 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (TJ. DZ. U. Z 2012 R. POZ. 270 ZE ZM.).

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, DZIAŁAJĄC W IMIENIU MINISTRA FINANSÓW, W ODPOWIEDZI NA ZŁOŻONE ZAŻALENIE WYDAŁ W DNIU 21 GRUDNIA 2012 R. POSTANOWIENIE UTRZYMUJĄCE W MOCY POSTANOWIENIE PIERWSZEJ INSTANCJI, NATOMIAST W ZWIĄZKU Z WEZWANIEM DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA - W TYM SAMYM DNIU WYSTOSOWAŁ PISMO, W KTÓRYM STWIERDZIŁ, IŻ Z UWAGI NA NIEWYDANIE PRZEZ ORGAN INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ, ZŁOŻONE WEZWANIE DO USUNIĘCIA NARUSZENIA PRAWA NIE MOŻE WYWRZEĆ SKUTKÓW PRAWNYCH, A TYM SAMYM ORGAN NIE MA PODSTAW DO JEGO MERYTORYCZNEGO ROZPATRZENIA.

W ZŁOŻONEJ ZA POŚREDNICTWEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, SKARŻĄCA WNIOSŁA O:

- UCHYLENIE W CAŁOŚCI SKARŻONEGO POSTANOWIENIA ORAZ UTRZYMANEGO PRZEZ NIE W MOCY POSTANOWIENIA Z DNIA 13 LISTOPADA 2012 R. O POZOSTAWIENIU BEZ ROZPATRZENIA WNIOSKU O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ,

- ZOBOWIĄZANIE MINISTRA FINANSÓW (DZIAŁAJĄCEGO POPRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ) DO WYDANIA INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W ZAKRESIE WSKAZANYM WE WNIOSKU,

- ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WRAZ Z KOSZTAMI ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH.

ZASKARŻONEMU POSTANOWIENIU SKARŻĄCA ZARZUCIŁA NARUSZENIE:

- ART. 169 § 1 ORAZ ART. 121 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 14H USTAWY Z 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (TJ. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 749 ZE ZM.), POPRZEZ NIEPRECYZYJNE WSKAZANIE W WEZWANIU Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2012 R. BRAKÓW WNIOSKU,

- ART. 14A ORAZ ART. 121 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NARUSZENIE ZASADY ZAUFANIA DO ORGANÓW PODATKOWYCH, W WYNIKU WYDANIA POSTANOWIENIA,

- ART. 14B § 3 W ZWIĄZKU Z ART. 14G § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE NIE PRZEDSTAWIŁA W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ZDARZENIA PRZYSZŁEGO W ZŁOŻONYM WNIOSKU,

- ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ TEGO PRZEPISU I PRZYJĘCIE, ŻE MINISTER FINANSÓW NIE JEST UPRAWNIONY DO OCENY STANOWISKA, CZY TRANSAKCJA OPISANA WE WNIOSKU STANOWIĆ BĘDZIE ZBYCIE PRZEDSIĘBIORSTWA W ŚWIETLE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO.

SKARŻĄCA STWIERDZIŁA, ŻE UCZYNIŁA ZADOŚĆ WEZWANIU DO UZUPEŁNIENIA WNIOSKU Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2012 R. WSKAZAŁA, IŻ ORGAN W WEZWANIU ŻĄDAŁ JEDYNIE JEDNOZNACZNEGO WSKAZANIA, CZY ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MAJĄTKU MAJĄCY BYĆ PRZEDMIOTEM NABYCIA, BĘDZIE STANOWIŁ PRZEDSIĘBIORSTWO W ROZUMIENIU ART. 551 KODEKSU CYWILNEGO, NATOMIAST NIE SPRECYZOWAŁ W ŻADEN SPOSÓB, W JAKIEJ CZĘŚCI FORMULARZA WINNA ZAWRZEĆ UZUPEŁNIENIE W TYM ZAKRESIE. W JEJ OCENIE, STWIERDZENIE TAKIE STANOWI WŁASNE STANOWISKO WNIOSKODAWCY, ZATEM UZUPEŁNIŁA WNIOSEK W RUBRYCE ZATYTUŁOWANEJ "OCENA WŁASNEGO STANOWISKA WNIOSKODAWCY". WSKAZAŁA RÓWNIEŻ, IŻ OBSZERNE UZASADNIENIE SWOJEGO STANOWISKA PRZEDSTAWIONEGO W UZUPEŁNIENIU WNIOSKU ZAWARŁA W PIŚMIE PRZEWODNIM. ZARZUCIŁA, ŻE ORGAN NIE USTOSUNKOWAŁ SIĘ W SPOSÓB MERYTORYCZNY DO WSKAZANYCH PRZEZ NIĄ ARGUMENTÓW.

PODNIOSŁA, ŻE WYJAŚNIŁA, IŻ W JEJ OCENIE ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MAJĄTKU STANOWI PRZEDSIĘBIORSTWO W ROZUMIENIU ART. 551 KODEKSU CYWILNEGO.

ZAZNACZYŁA, ŻE W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH WIELOKROTNIE PODKREŚLANO, IŻ W SPRAWACH INTERPRETACJI PODATKOWYCH DZIAŁANIA ORGANÓW WINNY BYĆ PROWADZONE W SPOSÓB RZETELNY, BEZSTRONNY I NIE CECHUJĄCY SIĘ DOWOLNOŚCIĄ, PRZYPADKOWOŚCIĄ ALBO ARBITRALNOŚCIĄ.

WEDŁUG SKARŻĄCEJ, ORGAN NIE SPROSTAŁ TYM WYMOGOM Z UWAGI NA WSKAZANE WYŻEJ UCHYBIENIA.

PODNIOSŁA, IŻ W PRAKTYCE MINISTER FINANSÓW DZIAŁAJĄCY POPRZEZ CZTERY IZBY SKARBOWE NIEJEDNOKROTNIE WYDAWAŁ INDYWIDUALNE INTERPRETACJE, W KTÓRYCH DOKONYWAŁ OCENY, CZY ZORGANIZOWANY ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MATERIALNYCH I NIEMATERIALNYCH STANOWI PRZEDSIĘBIORSTWO W ROZUMIENIU USTAW PODATKOWYCH.

UZASADNIAJĄC ZARZUT NARUSZENIA ART. 14B § 3 W ZWIĄZKU Z ART. 14G § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ SKARŻĄCA WYRAZIŁA OPINIĘ, ŻE NAWET GDYBY ORGAN WSKAZAŁ W WEZWANIU, W KTÓREJ CZĘŚCI FORMULARZA NALEŻY UZUPEŁNIĆ WNIOSEK, TO I TAK ŻĄDANIE TO BYŁOBY BEZZASADNE ORAZ NIE MIAŁOBY PODSTAWY W OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISACH PRAWA, W DOKTRYNIE ORAZ UGRUNTOWANYM ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH.

ZDANIEM SKARŻĄCEJ, W OPISIE ZDARZENIA PRZYSZŁEGO WINNY BYĆ PODANE ELEMENTY PEWNEGO STANU FAKTYCZNEGO MAJĄCEGO WYSTĄPIĆ W PRZYSZŁOŚCI. STAN FAKTYCZNY SĄ TO PEWNEGO RODZAJU OKOLICZNOŚCI ORAZ ZDARZENIA MAJĄCE MIEJSCE W RZECZYWISTOŚCI (MAJĄCE WYSTĄPIĆ W PRZYSZŁOŚCI) I DAJĄCE SIĘ ZBADAĆ EMPIRYCZNIE. W OCENIE SKARŻĄCEJ, NIE MOŻNA TWIERDZIĆ - JAK UCZYNIŁ TO ORGAN W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA, - ŻE WSKAZANIE, CZY ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH, KTÓRY MA BYĆ NABYTY STANOWI PRZEDSIĘBIORSTWO, JEST ELEMENTEM STANU FAKTYCZNEGO/ZDARZENIA PRZYSZŁEGO, GDYŻ W ISTOCIE NIE JEST TO ELEMENT STANU FAKTYCZNEGO/ZDARZENIA PRZYSZŁEGO, LECZ JEGO OCENA, KTÓRA WINNA BYĆ PRZEDSTAWIONA W CZĘŚCI "WŁASNE STANOWISKO W SPRAWIE OCENY PRAWNEJ ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZENIA PRZYSZŁEGO".

PODNIOSŁA, IŻ WYCZERPUJĄCO I W SPOSÓB NIEBUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI WYMIENIŁA WE WNIOSKU ELEMENTY ZDARZENIA PRZYSZŁEGO, TJ. SZCZEGÓŁOWĄ LISTĘ SKŁADNIKÓW MATERIALNYCH ORAZ NIEMATERIALNYCH TWORZĄCYCH ZORGANIZOWANY ZESPÓŁ PRZEZNACZONY DO PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. NATOMIAST STWIERDZENIE, CZY TAKI ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH ZAWIERA SIĘ W POJĘCIU PRAWNYM DEFINICJI PRZEDSIĘBIORSTWA JEST DOKONANIEM SUBSUMPCJI, CZYLI PROCESEM, KTÓRY POWINIEN DOKONAĆ ORGAN W TOKU POSTĘPOWANIA O WYDANIE INTERPRETACJI.

MINISTER FINANSÓW W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM.

Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2012 R. POZ. 270 ZE ZM.) - DALEJ JAKO "P.P.S.A.", STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE.

W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.).

Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ.

WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY.

SPÓR W NINIEJSZEJ SPRAWIE SPROWADZA SIĘ DO ROZSTRZYGNIĘCIA, CZY DZIAŁAJĄCY Z UPOWAŻNIENIA MINISTRA FINANSÓW DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZGODNIE Z PRAWEM POSTANOWIŁ POZOSTAWIĆ BEZ ROZPATRZENIA WNIOSEK O UDZIELNIE PISEMNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO.

W OCENIE WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU ZA UZASADNIONY NALEŻAŁO UZNAĆ ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW ART. 14G W ZW. Z ART. 169 § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2012 R. POZ. 749 ZE ZM.).

ZGODNIE Z ART. 14B § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (TJ. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 749 ZE ZM.), MINISTER WŁAŚCIWY DO SPRAW FINANSÓW PUBLICZNYCH, NA PISEMNY WNIOSEK ZAINTERESOWANEGO, WYDAJE W JEGO INDYWIDUALNEJ SPRAWIE, PISEMNĄ INTERPRETACJĘ PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO (INTERPRETACJĘ INDYWIDUALNĄ).

STOSOWNIE DO REGULACJI ZAWARTEJ W ART. 14B § 3 WW. USTAWY, SKŁADAJĄCY WNIOSEK O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ OBOWIĄZANY JEST DO WYCZERPUJĄCEGO PRZEDSTAWIENIA ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO ALBO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO ORAZ DO PRZEDSTAWIENIA WŁASNEGO STANOWISKA W SPRAWIE OCENY PRAWNEJ TEGO STANU FAKTYCZNEGO ALBO ZDARZENIA PRZYSZŁEGO.

ISTOTĄ WYDAWANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH JEST DOKONYWANIE WYKŁADNI KONKRETNYCH PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W ODNIESIENIU DO DOKŁADNIE OKREŚLONEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZENIA PRZYSZŁEGO POPRZEZ OCENĘ PRZEDSTAWIONEGO WE WNIOSKU STANOWISKA WNIOSKODAWCY. Z TREŚCI POWOŁANEGO PRZEPISU ART. 14B § 3 WW. USTAWY WYNIKA BOWIEM, ŻE PODMIOT SKŁADAJĄCY WNIOSEK O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ OBOWIĄZANY JEST Z MOCY PRAWA M. IN. DO WYCZERPUJĄCEGO PRZEDSTAWIENIA ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO (ZDARZENIA PRZYSZŁEGO), A WIĘC DO PRZEDSTAWIENIA WSZYSTKICH TYCH JEGO ELEMENTÓW, KTÓRE DECYDUJĄ O JEGO KWALIFIKACJI PRAWNEJ. PRZEDSTAWIONY STAN FAKTYCZNY (ZDARZENIE PRZYSZŁE) POWINIEN BYĆ PRECYZYJNY, GDYŻ ORGAN DOKONUJĄC INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH ME MA ODPOWIEDNICH ŚRODKÓW ORAZ STOSOWNEGO UMOCOWANIA W PRZEPISACH DO SAMODZIELNEGO BADANIA STANU FAKTYCZNEGO (ZDARZENIA PRZYSZŁEGO) I DOKONYWANIA SAMOISTNEJ OCENY ZAWARTYCH WE WNIOSKU INFORMACJI W ASPEKCIE ZAPYTANIA WNIOSKODAWCY. ORGAN WYDAJE INTERPRETACJE INDYWIDUALNE WYŁĄCZNIE W OPARCIU O DANE WYNIKAJĄCE ZE STANU FAKTYCZNEGO (ZDARZENIA PRZYSZŁEGO) PRZEDSTAWIONEGO WE WNIOSKU, A W PRZYPADKU NIEJASNOŚCI LUB NIEPRECYZYJNYCH INFORMACJI, WZYWA WNIOSKODAWCĘ DO UZUPEŁNIENIA BRAKÓW. INTERPRETACJE STANOWIĄ FORMĘ WYRAŻENIA STANOWISKA, W JAKI SPOSÓB NALEŻY INTERPRETOWAĆ ORAZ STOSOWAĆ PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE W ODNIESIENIU DO ZAISTNIAŁEGO STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZENIA PRZYSZŁEGO. ZATEM W TREŚCI INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ ORGAN PODATKOWY, DZIAŁAJĄCY W IMIENIU MINISTRA FINANSÓW, DOKONUJĄC WYKŁADNI ODPOWIEDNICH PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ DOKONANEJ KWALIFIKACJI, POTWIERDZA ISTNIENIE LUB NIEISTNIENIE OKREŚLONYCH UPRAWNIEŃ LUB OBOWIĄZKÓW ZE SFERY PRAWA PODATKOWEGO.

ORDYNACJA PODATKOWA NIE ZAWIERA LEGALNEJ DEFINICJI INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO, NATOMIAST ART. 3 UST. 2 TEJ USTAWY STANOWI, ŻE ILEKROĆ W ORDYNACJI PODATKOWEJ JEST MOWA O PRZEPISACH PRAWA PODATKOWEGO - ROZUMIE SIĘ PRZEZ TO PRZEPISY USTAW PODATKOWYCH, POSTANOWIENIA RATYFIKOWANYCH PRZEZ RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ UMÓW O UNIKANIU PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA ORAZ RATYFIKOWANYCH PRZEZ RZECZYPOSPOLITĄ POLSKĄ INNYCH UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH DOTYCZĄCYCH PROBLEMATYKI PODATKOWEJ, A TAKŻE PRZEPISY AKTÓW WYKONAWCZYCH WYDANYCH NA PODSTAWIE USTAW PODATKOWYCH. W UST. 1 ART. 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ USTAWODAWCA WYJAŚNIA NATOMIAST POJĘCIE USTAW PODATKOWYCH, KTÓRE OBEJMUJE USTAWY DOTYCZĄCE PODATKÓW, OPŁAT ORAZ NIEPODATKOWYCH NALEŻNOŚCI BUDŻETOWYCH OKREŚLAJĄCE PODMIOT, PRZEDMIOT OPODATKOWANIA, POWSTANIE OBOWIĄZKU PODATKOWEGO, PODSTAWĘ OPODATKOWANIA, STAWKI PODATKOWE ORAZ REGULUJĄCE PRAWA I OBOWIĄZKI ORGANÓW PODATKOWYCH, PODATNIKÓW, PŁATNIKÓW I INKASENTÓW, A TAKŻE ICH NASTĘPCÓW PRAWNYCH ORAZ OSÓB TRZECICH.

OCENIAJĄC ZAKRES STOSOWANIA ART. 14B § 1 ORDYNACJI, PODZIELIĆ NALEŻY W PEŁNI POGLĄD ZAWARTY W WYROKU WSA W WARSZAWIE Z DNIA 21 LISTOPADA 2007 R. (SYGN. AKT III SA/WA 1737/07, PUBL. M.PODATKOWY 2008/3/45, LEX NR 340479), W KTÓRYM STWIERDZONO, ŻE "NIE MOŻNA OBOWIĄZKU UDZIELANIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY PISEMNEJ INTERPRETACJI CO DO ZAKRESU I SPOSOBU ZASTOSOWANIA PRAWA PODATKOWEGO ZAWĘŻAĆ WYŁĄCZNIE DO USTAW ZAWIERAJĄCYCH W TYTULE POJĘCIE PRAWA PODATKOWEGO, PONIEWAŻ NIE TYLKO W TYCH USTAWACH UREGULOWANO ELEMENTY, OD KTÓRYCH ZALEŻY OPODATKOWANIE I JEGO WYSOKOŚĆ".

ZAAPROBOWAĆ TAKŻE TRZEBA PRZEDSTAWIONE W TYM ORZECZENIU ROZUMIENIE PRAWA PODATKOWEGO W KONTEKŚCIE WYMOGÓW DOTYCZĄCYCH WYDAWANIA JEGO INDYWIDUALNYCH INTERPRETACJI, KTÓRE OKREŚLONO JAKO "OGÓŁ PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH ZASADY POWSTAWANIA, USTALANIA ORAZ WYGASANIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ORAZ OBOWIĄZKI PODATNIKÓW, PŁATNIKÓW I INKASENTÓW POSZCZEGÓLNYCH PODATKÓW" PRZEDSTAWIONY POGLĄD JEDNOLICIE UTRWALIŁ SIĘ W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, CZEGO DOWODEM SĄ PRZYKŁADOWO WYROKI WSA W BYDGOSZCZY Z DNIA 26 MAJA 2009 R. SYGN. AKT L SA/BD 197/09, WSA W GLIWICACH Z DNIA 10 LUTEGO 2009 R. SYGN. AKT L SA/GI 1044/08 CZY WYROK NSA Z DNIA 4 LISTOPADA 2011 R. SYGN. AKT II FSK 1019/09.

TYMCZASEM W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ORGAN POPRZESTAŁ NA DOŚĆ UPROSZCZONEJ DEFINICJI POJĘCIA "PRAWO PODATKOWE" PRZYJMUJĄC, ŻE INTERPRETACJA PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO MOŻE ODNOSIĆ SIĘ WYŁĄCZNIE DO ZDEFINIOWANYCH W ART. 3 PKT 1 USTAW PODATKOWYCH ORAZ WYDANYCH NA ICH PODSTAWIE PRZEPISÓW AKTÓW WYKONAWCZYCH A W KAŻDYM PRZYPADKU, GDY OCENIE - NA GRUNCIE PRZEDSTAWIONEGO STANU FAKTYCZNEGO - PODLEGAĆ MUSZĄ PRZEPISY INNYCH USTAW; TJ. KODEKSU CYWILNEGO, WYDANIE INTERPRETACJI NIE JEST DOPUSZCZALNE.

WBREW JEDNAK STANOWISKU ORGANÓW ZAWARTYM W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, SAMO ZESTAWIENIE TREŚCI ART. 14B § 1 ORAZ ART. 3 PKT 1 I PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE DAJE JEDNOZNACZNEJ ODPOWIEDZI NA PYTANIE CZY ORGAN JEST ZOBOWIĄZANY W KONKRETNEJ SPRAWIE UDZIELIĆ INTERPRETACJI NA WNIOSEK SKARŻĄCEGO.

JAKKOLWIEK W ŚWIETLE TYTUŁU JAKIM USTAWODAWCA OPATRZYŁ ROZDZIAŁ 1A DZIAŁU II ORDYNACJI PODATKOWEJ JAK I BRZMIENIA PRZEPISU ART. 14B § 1 TEJ USTAWY WYDAWAĆ BY SIĘ MOGŁO, ŻE ZAKRES KOMPETENCJI ORGANU PODATKOWEGO SPROWADZA SIĘ DO WYKŁADNI LI TYLKO PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO - TO JEDNAK WYNIKI ANALIZY USTAWOWYCH TERMINÓW PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO (ART. 3 PKT 2) ORAZ USTAW PODATKOWYCH (ART. 3 PKT 1) W POWIĄZANIU Z FUNKCJAMI I CHARAKTEREM PRAWNYM INSTYTUCJI INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI PROWADZĄ DO WNIOSKU, ŻE DEFINICJE TE NIE MOGĄ MIEĆ PEŁNEGO ZASTOSOWANIA NA GRUNCIE PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH TEN TYP ROZSTRZYGNIĘCIA ADMINISTRACYJNEGO.

JAK SŁUSZNIE PODKREŚLONO W WYROKU WSA W GLIWICACH Z DNIA 10 SIERPNIA 2011 R. SYGN. AKT L SA/GI 272/11, PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO JAKKOLWIEK STANOWIĄ AUTONOMICZNĄ DZIEDZINĘ PRAWA, TO JEDNAK NIE SĄ CAŁKOWICIE ODRĘBNE, NIEZALEŻNE I NIEPOWIĄZANE Z INNYMI DZIEDZINAMI SYSTEMU PRAWNEGO, A WRĘCZ PRZECIWNIE, WRAZ Z PRZEPISAMI INNYCH GAŁĘZI PRAWA STANOWIĄ CZĘŚĆ JEDNEGO PORZĄDKU PRAWNEGO OBOWIĄZUJĄCEGO NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

ZASADĄ, OD KTÓREJ NALEŻY WYJŚĆ WYKŁADAJĄC POJĘCIE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO W KONTEKŚCIE PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH WYDAWANIE INDYWIDUALNYCH INTERPRETACJI JEST STWIERDZENIE, ŻE W PRZEWAŻAJĄCEJ MIERZE (O ILE NIE WYŁĄCZNIE) PRZEDMIOT ODNIESIENIA REGULACJI PRAWA PODATKOWEGO STANOWIĄ STOSUNKI SPOŁECZNE ZWIĄZANE ZE SFERĄ OBROTU PRAWNEGO REGULOWANEGO NAJSZERZEJ POJMOWANYM PRAWEM CYWILNYM. NAŁOŻENIE PODATKU JEST NIEMOŻLIWE BEZ UPRZEDNIEGO USTALENIA STRONY PRZEDMIOTOWEJ PODATKU - ZDARZENIA, KTÓRE SPOWODOWAŁOBY POWSTANIE OBOWIĄZKU PODATKOWEGO (POR. WYROK WSA W BIAŁYMSTOKU Z DNIA 27 CZERWCA 2006 R., L SA/BK 164/06).

ZASADNICZO WIĘC TO ZDARZENIA CYWILNOPRAWNE SĄ PODSTAWĄ DO STWIERDZENIA POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO. W TYCH WARUNKACH URZECZYWISTNIANIE PRZEPISÓW PRAWA CYWILNEGO STANOWI W ZASADNICZEJ MIERZE O ZAISTNIENIU JAK TO SIĘ OKREŚLA W DOKTRYNIE PRAWA PODATKOWEGO TZW. PODATKOWEGO STANU FAKTYCZNEGO. PRZEDMIOT OPODATKOWANIA, A CZĘŚCIOWO TAKŻE PODMIOT OPODATKOWANIA USTALANY JEST ZATEM POŚREDNIO PRZEZ PRYZMAT REGULACJI DOTYCZĄCEJ NP. STOSUNKÓW CYWILNOPRAWNYCH, CZY DEFINICJI Z TEGO PRAWA WYNIKAJĄCYCH.

OKREŚLAJĄC ZATEM PRZEDMIOT OPODATKOWANIA OGÓLNIE JAKO SYTUACJĘ FAKTYCZNĄ LUB PRAWNĄ, Z KTÓREJ ZAISTNIENIEM PRZEPISY PRAWA WIĄŻĄ OBOWIĄZEK ZAPŁATY PODATKU DOCHODZIMY DO PRZEKONANIA, ŻE JAKKOLWIEK OWA SYTUACJA OPISYWANA JEST PRZEZ USTAWY PODATKOWE, TO JEDNAK ICH WYKŁADNIA BYŁABY NIEMOŻLIWA BEZ ODWOŁANIA SIĘ DO USTAW REGULUJĄCYCH NATURĘ PRAWNĄ TYCH ZDARZEŃ.

W ZWIĄZKU Z TYM, ŻE PRAWO PODATKOWE WIĄŻE POWSTANIE OBOWIĄZKU PODATKOWEGO Z ZAISTNIENIEM ZDARZEŃ PRAWNYCH, KTÓRE POWODUJĄ POWSTANIE OKREŚLONYCH STOSUNKÓW NA GRUNCIE PRAWA CYWILNEGO, A TE WYWOŁUJĄ Z KOLEI SKUTKI PRAWNOPODATKOWE, W CELU USTALENIA, CZY POWSTAŁ OBOWIĄZEK PODATKOWY KONIECZNE JEST UPRZEDNIE ZBADANIE, CZY W OGÓLE ZAISTNIAŁ OKREŚLONY STOSUNEK CYWILNOPRAWNY (TAK, PODZIELANE PRZEZ SĄD ORZEKAJĄCY TEZY WYROKU WSA W GLIWICACH Z DNIA 25 WRZEŚNIA 2009 R., III SA/GI 632/09).

WYKŁADNIA PRZEPISU ABY MIAŁA SENS, NIE MOŻE SIĘ OGRANICZAĆ JEDYNIE DO ODTWORZENIA NORMY PRAWNEJ W OPARCIU O CZĘŚĆ PRZEPISÓW NP. Z ZAKRESU PRAWA PODATKOWEGO. JAKAKOLWIEK KLASYFIKACJA ZDARZEŃ NA GRUNCIE PRAWA PODATKOWEGO NIE MOŻE MIEĆ MIEJSCA, JEŻELI WCZEŚNIEJ NIE USTALIMY JEDNOZNACZNIE STATUSU ZACHOWANIA PODATNIKA NA GRUNCIE PRAWA PRYWATNEGO ORAZ SKUTKÓW, JAKIE TO ZACHOWANIE WYWOŁAŁO. USTALENIE BOWIEM STANU FAKTYCZNEGO (CZY TEŻ MOŻE ŚCIŚLEJ - JUŻ JEGO WYKŁADNIA) ISTOTNEGO DLA WYMIARU PODATKU WYMAGA UPRZEDNIEGO POZNANIA TREŚCI CZYNNOŚCI PRAWNEJ, Z KTÓRĄ ÓW STAN SIĘ WIĄŻE.

ZDANIEM SĄDU, OCENA CZY DANE PRZEPISY PODLEGAĆ BĘDĄ ZAKRESOWI PRZEDMIOTOWEMU INTERPRETACJI UDZIELANYCH PRZEZ MINISTRA FINANSÓW AKTUALIZUJE SIĘ NA GRUNCIE KONKRETNEGO STANU FAKTYCZNEGO ROZUMIANEGO JAKO WNIOSEK W INDYWIDUALNEJ SPRAWIE. ZARÓWNO BOWIEM INTERPRETACJA ORGANÓW PODATKOWYCH, JAK I OCENA INTERPRETACJI PRZEZ SĄD, JEST DOKONYWANA NA PODSTAWIE STANU FAKTYCZNEGO LUB ZDARZENIA PRZYSZŁEGO PRZEDSTAWIONEGO PRZEZ PODATNIKA. PRZYTOCZONE PRZEZ WNIOSKODAWCĘ OKOLICZNOŚCI WYZNACZAJĄ ZAKRES I PRZEDMIOT PISEMNEJ INTERPRETACJI, A WIĘC TAKŻE I PRZEDMIOT ORAZ ZAKRES SPRAWY ADMINISTRACYJNEJ O JEJ UDZIELENIE.

TREŚĆ ART. 14B § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ NALEŻY ZATEM ROZUMIEĆ W TEN SPOSÓB, ŻE WNIOSKODAWCA MA UPRAWNIENIE DO UZYSKANIA OD ORGANU PODATKOWEGO INTERPRETACJI PRAWA PODATKOWEGO W KAŻDEJ INDYWIDUALNEJ SPRAWIE, KTÓRA MOŻE KSZTAŁTOWAĆ JEGO PRAWA I OBOWIĄZKI NA GRUNCIE OKREŚLONEJ REGULACJI PODATKOWEJ. MOŻLIWOŚĆ UZYSKANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ PRAWA PODATKOWEGO ODNOSI SIĘ WIĘC DO STANÓW FAKTYCZNYCH PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ WNIOSKODAWCĘ, CO DO KTÓRYCH WYKŁADNIA ZNAJDUJĄCYCH W NICH ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW PODATKOWYCH MOŻE RZUTOWAĆ NA PRAWIDŁOWE ROZLICZENIE WNIOSKODAWCY W RAMACH DANEGO PODATKU. W EFEKCIE WNIOSKODAWCA MA UZYSKAĆ RZETELNĄ INFORMACJĘ, JAK W OKREŚLONYM STANIE FAKTYCZNYM ORGAN PODATKOWY INTERPRETUJE PRZEPISY PODATKOWE ZNAJDUJĄCE W NIM ZASTOSOWANIE, CO MOŻE MIEĆ WPŁYW NA PRAWIDŁOWOŚĆ DOKONANIA PRZEZ NIEGO ROZLICZENIA TEGOŻ PODATKU (PODOBNIE; WYROK NSA Z 9 PAŹDZIERNIKA 2008 R., SYGN. AKT L FSK 1239/07, NIEPUBL.).

NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE PRZEPISY USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (TJ. DZ. U. Z 2011 R., NR 177, POZ. 1054), USTAWY Z DNIA 15 LUTEGO 1992 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH (TJ. DZ. U. Z 2011 R., NR 74, POZ. 397 ZE ZM.), A TAKŻE USTAWY Z DNIA 9 WRZEŚNIA 2000 R., O PODATKU OD CZYNNOŚCI CYWILNOPRAWNYCH (TJ. DZ. U. Z 2010 R., NR 101, POZ. 649 ZE ZM.), ANI AKTY WYKONAWCZE DO TYCH USTAW, NIE ZAWIERAJĄ DEFINICJI LEGALNEJ POJĘCIA "PRZEDSIĘBIORSTWO". W PRZEPISACH USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH ZNAJDUJE SIĘ JEDYNIE ODESŁANIE DO PRZEPISÓW KODEKSU CYWILNEGO, NATOMIAST W PRZEPISACH USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG POJAWIA SIĘ TO POJĘCIE, ALE WYŁĄCZNIE W KONTEKŚCIE TRANSAKCJI SPRZEDAŻY/ZBYCIA PRZEDSIĘBIORSTWA. TYM SAMYM NIE MOŻNA SIĘ ZGODZIĆ Z MINISTREM FINANSÓW, ŻE NIE MÓGŁ ROZSTRZYGNĄĆ KWESTII, CZY WSKAZANY ZESPÓŁ SKŁADNIKÓW MAJĄTKU TWORZY PRZEDSIĘBIORSTWO, SKORO USTAWY PODATKOWE W TYM ZAKRESIE ODWOŁUJĄ SIĘ DO PRAWA CYWILNEGO.

DODATKOWO NALEŻY PAMIĘTAĆ, ŻE SKARŻĄCA TAK WE WNIOSKU O INTERPRETACJĘ, JAK I W PIŚMIE UZUPEŁNIAJĄCYM WSKAZAŁA, ŻE W JEJ OCENIE MAMY DO CZYNIENIA Z PRZEDSIĘBIORSTWEM.

NALEŻY ZGODZIĆ SIĘ ZE SKARŻĄCĄ, ŻE ORGAN ZOBOWIĄZANY JEST PRZYJĄĆ ŚCIŚLE OKREŚLONY WE WNIOSKU STAN FAKTYCZNY/ZDARZENIE PRZYSZŁE. TO ZOBOWIĄZANIE ORGANU ŚCIŚLE WIĄŻE SIĘ Z OBOWIĄZKAMI SKŁADAJĄCEGO WNIOSEK. JAK BOWIEM WYNIKA Z POWOŁANEJ WYŻEJ REGULACJI ART. 14B § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, WNIOSKODAWCA WINIEN WYCZERPUJĄCO PRZEDSTAWIĆ ZAISTNIAŁY STAN FAKTYCZNY ALBO ZDARZENIE PRZYSZŁE. POWYŻSZE JEDNOZNACZNIE WSKAZUJE, IŻ PRZEDSTAWIONY STAN FAKTYCZNY (ZDARZENIE PRZYSZŁE) POWINIEN BYĆ PRECYZYJNY, A ZATEM WINIEN ZAWIERAĆ WSZYSTKIE ELEMENTY, KTÓRE DECYDUJĄ O KWALIFIKACJI PRAWNEJ PRZEDMIOTU INTERPRETACJI.

NIE MOŻNA ZGODZIĆ SIĘ, ŻE W ZŁOŻONYM PRZEZ SKARŻĄCĄ WNIOSKU, ZDARZENIE PRZYSZŁE NIE ZOSTAŁO PRZEDSTAWIONE W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, GDYŻ NIE ZAWIERAŁO JEDNOZNACZNEJ INFORMACJI O PRZEDMIOCIE TRANSAKCJI.

JAK BOWIEM, ZASADNIE ZRESZTĄ WSKAZANO W SKARDZE, STANOWISKO STRONY BYŁO ZGODNE Z WYMOGAMI ART. 14B § 3 O.P., UZASADNIONE I POTWIERDZONE W ODPOWIEDZI NA WEZWANIE ORGANU.

PODATNIK WYRAŹNIE SFORMUŁOWAŁ PYTANIA, Z KTÓRYCH KAŻDE ODNOSIŁO SIĘ DO KONKRETNYCH PROBLEMÓW INTERPRETACYJNYCH PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO. WĄTPLIWOŚCI ORGANU NIE WZBUDZIŁA JEDNAK TREŚĆ POSTAWIONYCH PYTAŃ LECZ KONSTATACJA, IŻ ODPOWIADAJĄC NA NIE MUSIAŁBY PRZESĄDZIĆ NA GRUNCIE PRAWA CYWILNEGO DEFINICJĘ SKŁADNIKÓW MAJĄTKOWYCH OPISANYCH PRZEZ PODATNIKA W STANIE FAKTYCZNYM A RACZEJ W PRZEDSTAWIONYM ZDARZENIU PRZYSZŁYM. ORGAN OBAWIAŁ SIĘ WIĘC, PRZESĄDZENIA TEJ KWESTII PRZEZ PODMIOT NIEUPRAWNIONY, BO UMOCOWANY JEDYNIE DO INTERPRETACJI PRZEPISÓW PODATKOWYCH. W OCENIE SĄDU, OBAWY TE NIE BYŁY UZASADNIONE, ZWŁASZCZA JEŻELI UWZGLĘDNI SIĘ POCZYNIONE WYŻEJ UWAGI CO DO ZAKRESU PRZEPISÓW PODLEGAJĄCYCH INTERPRETACJI ORAZ SPECYFIKĘ POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA INTERPRETACJI SPROWADZAJĄCEGO SIĘ W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE DO OCENY PEWNEGO HIPOTETYCZNEGO STANU FAKTYCZNEGO (ZDARZENIA PRZYSZŁEGO), WYKREOWANEGO PRZEZ PODATNIKA NA UŻYTEK TEGO POSTĘPOWANIA, NIE PODLEGAJĄCEGO WERYFIKACJI I W PRZEDSTAWIONEJ PRZEZ WNIOSKODAWCĘ POSTACI, STANOWIĄCEGO BAZĘ DLA OCENY DOKONYWANEJ W INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ.

PRZEDSTAWIONE PRZEZ WNIOSKODAWCĘ PLANOWANE ZDARZENIE PRZYSZŁE, RODZĄCE PYTANIA Z ZAKRESU ZASTOSOWANIA PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO WSKAZYWAŁO NA MOŻLIWOŚĆ DOKONANIA CZYNNOŚCI, KTÓREJ PRAWNA SKUTECZNOŚĆ WINNA ZOSTAĆ OCENIONA W OPARCIU O DEFINICJE KODEKSU CYWILNEGO. BIORĄC POD UWAGĘ PRZEDSTAWIONE WYŻEJ KONSTATACJE SPROWADZAJĄCE SIĘ DO SZEROKIEGO ROZUMIENIA POJĘCIA "PRZEPISY PRAWA PODATKOWEGO" I POSTRZEGANIA PRZEDSTAWIANYCH W POSTĘPOWANIU INTERPRETACYJNYM STANÓW FAKTYCZNYCH POPRZEZ PRYZMAT ZDARZEŃ DOKONYWANYCH NA GRUNCIE PRZEPISÓW PRAWA CYWILNEGO - W OCENIE SĄDU - ORGAN NIE MIAŁ PODSTAW DO PRZYJĘCIA, IŻ PO PIERWSZE - NIEZBĘDNE JEST UZUPEŁNIENIE WNIOSKU O INTERPRETACJĘ, A PO DRUGIE - UZUPEŁNIENIE TO NIE ODPOWIADA WYMAGANIOM ORGANU. A PO TRZECIE, - ŻE CAŁA SYTUACJA UPRAWNIA DO WYDANIA ROZSTRZYGNIĘCIA W OPARCIU O ART. 14G O.P.

ZAUWAŻYĆ BOWIEM NALEŻY, IŻ Z NATURY RZECZY WYOBRAŻENIA WNIOSKODAWCY CO DO SKUTKÓW CYWILNOPRAWNYCH CZYNNOŚCI CZY DEFINICJE MOGĄ ROZMIJAĆ SIĘ Z ZAPATRYWANIEM ORGANU I TO CHOĆBY Z UWAGI NA OCZYWISTY FAKT, ŻE RÓWNIEŻ PRAWU CYWILNEMU ZNANE SĄ ROZBIEŻNOŚCI INTERPRETACYJNE ZNAJDUJĄCE SWE ODZWIERCIEDLENIE W ZRÓŻNICOWANYM ORZECZNICTWIE SĄDOWYM I WYPOWIEDZIACH DOKTRYNY. W SYTUACJI, GDYBY PODZIELIĆ STANOWISKO ORGANU - PODATNIK BYŁBY POZBAWIONY PRAWA ZAINICJOWANIA POSTĘPOWANIA INTERPRETACYJNEGO KAŻDORAZOWO PRZY PRZEDSTAWIENIU POD JEGO OSĄD STANU FAKTYCZNEGO ZAWIERAJĄCEGO JAKIEKOLWIEK ZAGADNIENIA SPORNE NA PŁASZCZYŹNIE CYWILNOPRAWNEJ, CO DOTYCZY ZWŁASZCZA PRZYPADKU ZDARZENIA PRZYSZŁEGO, KTÓRE NIE MOŻE BYĆ PRZECIEŻ ZASADNICZO ZWERYFIKOWANE IN ABSTRACTO PRZEZ INNY ORGAN PAŃSTWOWY, W SZCZEGÓLNOŚCI SĄD POWSZECHNY. PODATNIK BYŁBY TU POZBAWIONY POTENCJALNEJ OCHRONY KREOWANEJ PRZEZ MOC WIĄŻĄCĄ INDYWIDUALNEJ INTERPRETACJI, A W KONSEKWENCJI UPRAWNIENIA REKONSTRUOWANE W OPARCIU O PRZEDMIOTOWE NARZĘDZIE PROCEDURY PODATKOWEJ STAWAŁYBY SIĘ ZATEM W DUŻEJ CZĘŚCI CZYSTO ILUZORYCZNE.

MAJĄC TO NA UWADZE SĄD UZNAŁ, ŻE WYDANE W SPRAWIE POSTANOWIENIA NIE WSKAZUJĄ PRZEKONUJĄCYCH PRZYCZYN DLA UZASADNIENIA ROZSTRZYGNIĘCIA O POZOSTAWIENIU WNIOSKU O WYDANIE INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ BEZ ROZPATRZENIA TAK W ART. 14B § 3 O.P., JAK I W ART. 14G O.P., ORAZ ART. 169 § 1 O.P.

POWYŻSZE OZNACZA KONIECZNOŚĆ ICH UCHYLENIA NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1C P.P.S.A. W WYROKU ZAWARTO TEŻ ROZSTRZYGNIĘCIE OKREŚLONE W ART. 152 P.P.S.A., ORAZ O KOSZTACH POSTĘPOWANIA (ART. 200 P.P.S.A.).

DSZ