II SAB/Rz 13/13
Wyrok
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
2013-04-24Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Maria Piórkowska /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Magdalena Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości I. zobowiązać Burmistrza Miasta [...] do wydania aktu w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku z aktami; II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta [...] nie miała cech rażącego naruszenia prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta [...] na rzecz skarżącego J. C. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Sygn. II SAB/Rz 13/13
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. (data wpływu do Urzędu Miasta [...] – 8 stycznia 2013 r.) J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przed Burmistrzem Miasta [...] toczy się (pod nr [...]) postępowanie o rozgraniczenie pomiędzy działkami Gminy Miejskiej [...] o nr 1979 a działkami 2075 i 2077, obr. [...].
Na skutek złożonego przez J. C., w trybie art. 37 § 1 k.p.a., zażalenia z dnia 3 października 2012 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] uznało zażalenie za uzasadnione (pkt 1); wyznaczyło Burmistrzowi Miasta [...] dodatkowy 14 - termin do załatwienia sprawy liczony od dnia otrzymania postanowienia (pkt 2) oraz zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie (pkt 3).
Następnie w dniu 23 listopada 2012 r. (data wpływu do Urzędu Miasta [...]) J. C. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (za pośrednictwem Burmistrza [...]) pismo zatytułowane "skarga" na bezczynność, bezprawne działanie Burmistrza oraz niewykonanie postanowienia SKO z dnia [...] listopada 2012 r. Zarzucił, że organ I instancji przez ponad 11 miesięcy nie wykonał żadnych czynności w prowadzonym przez niego postępowaniu lub powtórzył te które już raz były wykonane. Wbrew zobowiązaniu zawartym w postanowieniu SKO z dnia [...] listopada 2012 r. organ I instancji wskazanych w nim zaleceń nie wykonuje.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, z przyczyn formalnoprawnych, uznało ww. zażalenie za nieuzasadnione. Kolegium podało, że przewlekłość postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (podnoszona przez stronę skarżącą) była już przedmiotem jego kontroli (postanowienie z dnia [...] listopada 2012r.), zatem ponownie nie może uznać bezczynności Burmistrza Miasta [...]. SKO wskazało, że stanowisko organu wyższego stopnia, wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, ani możliwość kilkukrotnego wnoszenia tego środka zaskarżenia w tej samej sprawie. Kolegium pouczyło składającego zażalenie, że obecnie jedynym skutecznym sposobem wykazania organowi I instancji przewlekłości jest złożenie stosownej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
W dniu 7 lutego 2013 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Burmistrza Miasta [...], wpłynęła skarga (pismo z dnia 8 stycznia 2013 r.) J. C. na “bezprawne działanie, niewykonywanie postanowień organów nadrzędnych i naruszenie ustawowych terminów zawartych w k.p.a. przez Burmistrza Miasta [...] w sprawie o nr [...] prowadzonej o rozgraniczenie".
W uzasadnieniu skargi J. C. wniósł o:
- stwierdzenie, że Burmistrz Miasta [...] przy prowadzeniu postępowania dopuścił się wielokrotnego naruszania ustawowych terminów, wielokrotnej bezczynności, czym rażąco naruszył prawo;
- stwierdzenie, że Burmistrz działa bezprawnie, bowiem ponownie wykonuje te same czynności, które juz raz w tej sprawie zostały przeprowadzone (ogłoszenie przetargu na wykonanie rozgraniczenia przez geodetę, ustalenie wysokości zaliczki, zobowiązanie tylko jednej strony do zapłaty całej zaliczki na biegłego itp.);
- stwierdzenie, że Burmistrz nie wykonał postanowienia SKO z dnia [...] listopada
2012 r. (nr [...]) i w sprzeczności z przepisami k.p.a wyznaczył termin blisko 4,5 miesięczny na dokończenie postępowania administracyjnego.
Skarżący zawnioskował również o ustalenie czy faktycznie Kolegium, jako organ nadrzędny, tylko jeden raz może rozpatrywać w danej sprawie skargę na przewlekłość i bezczynność, a składanie ponownego zażalenia na przewlekłość
i bezczynność do tego samego organu nadrzędnego jest prawnie niedopuszczalna.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niespełnienie warunku okresłonego w art. 52 § 3 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. braku uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Odnosząc się natomiast do zarzutu bezczynności organ wyjaśnił, że zawiadomieniem z dnia 12 listopada 2012 r. Burmistrz Miasta [...] wyznaczył termin zakończenia postępowania rozgraniczeniowego do dnia 29 marca 2013 r. (z uwagi na konieczność powołania biegłego w celu dokonania czynności ustalenia granic). Organ dodał również, że jedyna oferta wykonania ww. czynności, złożona w dniu 10 lipca 2011 r., została wycofana, a biegły zrezygnował z pełnienia tej funkcji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje;
Skarga w części jest uzasadniona.
Stosownie do treści art 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sady administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/, kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawanych przez nią decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje sprawę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania orzeczenia, a kryterium jest ocena zasadności skargi na bezczynność organu poprzez ustalenie zaistnienia przesłanek określonych art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis bowiem stanowi, że sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu skarga jest dopuszczalna, gdyż skarżący wyczerpał środki zaskarżenia składając do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Burmistrza pismo w dniu 23 listopada 2012 r. na bezczynność tego ostatniego organu w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że złożenie zażalenia w tym trybie stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, gdyż jest to niewątpliwie środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 przywołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /tak wyrok NSA z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116/- Uwzględniając skargę na bezczynność przede wszystkim podnieść należy, że skarżący wnioskiem z dnia 14 lipca 2010 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego działek 2075 i 2077 z działką 1979/1 stanowiącą własność Gminy Miejskiej [...]. Postępowanie do chwili obecnej nie zostało zakończone pomimo, że znacznie przekroczony został termin załatwienia sprawy, określony art. 35 k.p.a, Przepis ten bowiem w § 1 stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki zaś, w świetle § 3 tego przepisu, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jednocześnie organ - Burmistrz Miasta [...] prowadząc to postępowanie, jednostkowo skorzystał z sygnalizacji, o której mowa w art. 36 k.p.a. Przepis ten stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy /§ 1/, a ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu /§ 2/. W toku prowadzonego postępowania w sprawie organ sygnalizację, o której mowa w art. 36 k.p.a. zastosował jednokrotnie, zawiadamiając pismem z dnia 12 listopada 2012 r. strony postępowania, o przewidywanym zakończeniu rozgraniczenia do dnia 29 marca 2013 r. Jednocześnie w piśmie tym, Burmistrz Miasta [...] wskazał, że przyczyną zakończenia postępowania we wskazanym terminie jest konieczność aktualizacji ofert na wykonanie czynności ustalenia przebiegu granic. Mając na uwadze naprowadzone wyżej okoliczności, w ocenie Sądu, uzasadniony jest bezsprzecznie zarzut skarżącego w przedmiocie bezczynności organu, gdyż nie ulega wątpliwości, że termin dla przeprowadzenia postępowania został znacznie przekroczony. Ta konstatacja daje zatem podstawę do wydania zobowiązania w oparciu o uregulowanie zawarte w art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W ocenie Sądu rozpoznającego skargę, brak jest jednak podstaw do stwierdzenia bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa. Należy bowiem zauważyć, że bezpośrednio po wszczęciu postępowania organ zwrócił się do uprawnionych geodetów M. K., M. N., F. G., B. S., A. S., A. S. oraz P. C. z propozycją złożenia oferty cenowej na wykonanie czynności biegłego. W związku z przedstawieniem ofert Burmistrz Miasta [...] wydał w dniu [...] sierpnia 2010 r. postanowienie w przedmiocie zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego solidarnie od współwłaścicieli nieruchomości, którzy jej nie uiścili. W trakcie postępowania w sprawie o rozgraniczenie toczyły się liczne postępowania incydentalne a to: w przedmiocie wyłączenia Burmistrza Miasta [...] od prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucającego skargę, w przedmiocie zawieszenia postępowania zakończone postanowieniem organu II Instancji, w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia ustalającego zaliczkę na poczet opinii biegłego. Wobec modyfikacji pierwotnego żądania i umorzenia w części postępowania rozgraniczeniowego, Burmistrz Miasta [...] ponownie wydał postanowienie w przedmiocie zaliczki na poczet opinii, do wpłacenia której zobowiązał uczestników postępowania solidarnie, ale i w tym przypadku zaliczka nie została uiszczona. Następnie w sprawie został złożony kolejny wniosek o wyłączenie Burmistrza Miasta [...] zakończony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 maja 2012 r. odrzucającym skargę. W tym stanie sprawy, w ocenie Sądu nie można przyjąć, że bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mnogość postępowań incydentalnych w toku sprawy o rozgraniczenie, niewpłacenie zaliczki na poczet opinii biegłego, rezygnacja biegłych z wydania opinii nie wskazuje na rażące naruszenie prawa przez prowadzący postępowanie organ, mając na uwadze również to że w jego toku organ udzielał odpowiedzi na każdy złożony wniosek, jak też informował o podejmowanych czynnościach oraz wyjaśniał podjęte działania.
W świetle przytoczonych wyżej okoliczności, w ocenie Sądu nie można zarzucić organowi, że niewątpliwa w sprawie bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych też powodów, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ zobowiązał organ — Burmistrza Miasta [...] do wydania decyzji w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Sąd nie uwzględnił zarzutu skarżącego w zakresie stwierdzenia w/w bezczynności z rażącym naruszeniem prawa i w tym przedmiocie, z przyczyn wyżej naprowadzonych - oddalił skargę. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Maria Piórkowska /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Magdalena Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości I. zobowiązać Burmistrza Miasta [...] do wydania aktu w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku z aktami; II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta [...] nie miała cech rażącego naruszenia prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta [...] na rzecz skarżącego J. C. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Sygn. II SAB/Rz 13/13
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. (data wpływu do Urzędu Miasta [...] – 8 stycznia 2013 r.) J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przed Burmistrzem Miasta [...] toczy się (pod nr [...]) postępowanie o rozgraniczenie pomiędzy działkami Gminy Miejskiej [...] o nr 1979 a działkami 2075 i 2077, obr. [...].
Na skutek złożonego przez J. C., w trybie art. 37 § 1 k.p.a., zażalenia z dnia 3 października 2012 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] uznało zażalenie za uzasadnione (pkt 1); wyznaczyło Burmistrzowi Miasta [...] dodatkowy 14 - termin do załatwienia sprawy liczony od dnia otrzymania postanowienia (pkt 2) oraz zarządziło wyjaśnienie przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie (pkt 3).
Następnie w dniu 23 listopada 2012 r. (data wpływu do Urzędu Miasta [...]) J. C. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (za pośrednictwem Burmistrza [...]) pismo zatytułowane "skarga" na bezczynność, bezprawne działanie Burmistrza oraz niewykonanie postanowienia SKO z dnia [...] listopada 2012 r. Zarzucił, że organ I instancji przez ponad 11 miesięcy nie wykonał żadnych czynności w prowadzonym przez niego postępowaniu lub powtórzył te które już raz były wykonane. Wbrew zobowiązaniu zawartym w postanowieniu SKO z dnia [...] listopada 2012 r. organ I instancji wskazanych w nim zaleceń nie wykonuje.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, z przyczyn formalnoprawnych, uznało ww. zażalenie za nieuzasadnione. Kolegium podało, że przewlekłość postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (podnoszona przez stronę skarżącą) była już przedmiotem jego kontroli (postanowienie z dnia [...] listopada 2012r.), zatem ponownie nie może uznać bezczynności Burmistrza Miasta [...]. SKO wskazało, że stanowisko organu wyższego stopnia, wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, ani możliwość kilkukrotnego wnoszenia tego środka zaskarżenia w tej samej sprawie. Kolegium pouczyło składającego zażalenie, że obecnie jedynym skutecznym sposobem wykazania organowi I instancji przewlekłości jest złożenie stosownej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
W dniu 7 lutego 2013 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Burmistrza Miasta [...], wpłynęła skarga (pismo z dnia 8 stycznia 2013 r.) J. C. na “bezprawne działanie, niewykonywanie postanowień organów nadrzędnych i naruszenie ustawowych terminów zawartych w k.p.a. przez Burmistrza Miasta [...] w sprawie o nr [...] prowadzonej o rozgraniczenie".
W uzasadnieniu skargi J. C. wniósł o:
- stwierdzenie, że Burmistrz Miasta [...] przy prowadzeniu postępowania dopuścił się wielokrotnego naruszania ustawowych terminów, wielokrotnej bezczynności, czym rażąco naruszył prawo;
- stwierdzenie, że Burmistrz działa bezprawnie, bowiem ponownie wykonuje te same czynności, które juz raz w tej sprawie zostały przeprowadzone (ogłoszenie przetargu na wykonanie rozgraniczenia przez geodetę, ustalenie wysokości zaliczki, zobowiązanie tylko jednej strony do zapłaty całej zaliczki na biegłego itp.);
- stwierdzenie, że Burmistrz nie wykonał postanowienia SKO z dnia [...] listopada
2012 r. (nr [...]) i w sprzeczności z przepisami k.p.a wyznaczył termin blisko 4,5 miesięczny na dokończenie postępowania administracyjnego.
Skarżący zawnioskował również o ustalenie czy faktycznie Kolegium, jako organ nadrzędny, tylko jeden raz może rozpatrywać w danej sprawie skargę na przewlekłość i bezczynność, a składanie ponownego zażalenia na przewlekłość
i bezczynność do tego samego organu nadrzędnego jest prawnie niedopuszczalna.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niespełnienie warunku okresłonego w art. 52 § 3 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. braku uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Odnosząc się natomiast do zarzutu bezczynności organ wyjaśnił, że zawiadomieniem z dnia 12 listopada 2012 r. Burmistrz Miasta [...] wyznaczył termin zakończenia postępowania rozgraniczeniowego do dnia 29 marca 2013 r. (z uwagi na konieczność powołania biegłego w celu dokonania czynności ustalenia granic). Organ dodał również, że jedyna oferta wykonania ww. czynności, złożona w dniu 10 lipca 2011 r., została wycofana, a biegły zrezygnował z pełnienia tej funkcji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje;
Skarga w części jest uzasadniona.
Stosownie do treści art 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sady administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/, kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawanych przez nią decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje sprawę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania orzeczenia, a kryterium jest ocena zasadności skargi na bezczynność organu poprzez ustalenie zaistnienia przesłanek określonych art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis bowiem stanowi, że sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu skarga jest dopuszczalna, gdyż skarżący wyczerpał środki zaskarżenia składając do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Burmistrza pismo w dniu 23 listopada 2012 r. na bezczynność tego ostatniego organu w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że złożenie zażalenia w tym trybie stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, gdyż jest to niewątpliwie środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 przywołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /tak wyrok NSA z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116/- Uwzględniając skargę na bezczynność przede wszystkim podnieść należy, że skarżący wnioskiem z dnia 14 lipca 2010 r. zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego działek 2075 i 2077 z działką 1979/1 stanowiącą własność Gminy Miejskiej [...]. Postępowanie do chwili obecnej nie zostało zakończone pomimo, że znacznie przekroczony został termin załatwienia sprawy, określony art. 35 k.p.a, Przepis ten bowiem w § 1 stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki zaś, w świetle § 3 tego przepisu, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jednocześnie organ - Burmistrz Miasta [...] prowadząc to postępowanie, jednostkowo skorzystał z sygnalizacji, o której mowa w art. 36 k.p.a. Przepis ten stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy /§ 1/, a ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu /§ 2/. W toku prowadzonego postępowania w sprawie organ sygnalizację, o której mowa w art. 36 k.p.a. zastosował jednokrotnie, zawiadamiając pismem z dnia 12 listopada 2012 r. strony postępowania, o przewidywanym zakończeniu rozgraniczenia do dnia 29 marca 2013 r. Jednocześnie w piśmie tym, Burmistrz Miasta [...] wskazał, że przyczyną zakończenia postępowania we wskazanym terminie jest konieczność aktualizacji ofert na wykonanie czynności ustalenia przebiegu granic. Mając na uwadze naprowadzone wyżej okoliczności, w ocenie Sądu, uzasadniony jest bezsprzecznie zarzut skarżącego w przedmiocie bezczynności organu, gdyż nie ulega wątpliwości, że termin dla przeprowadzenia postępowania został znacznie przekroczony. Ta konstatacja daje zatem podstawę do wydania zobowiązania w oparciu o uregulowanie zawarte w art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W ocenie Sądu rozpoznającego skargę, brak jest jednak podstaw do stwierdzenia bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa. Należy bowiem zauważyć, że bezpośrednio po wszczęciu postępowania organ zwrócił się do uprawnionych geodetów M. K., M. N., F. G., B. S., A. S., A. S. oraz P. C. z propozycją złożenia oferty cenowej na wykonanie czynności biegłego. W związku z przedstawieniem ofert Burmistrz Miasta [...] wydał w dniu [...] sierpnia 2010 r. postanowienie w przedmiocie zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego solidarnie od współwłaścicieli nieruchomości, którzy jej nie uiścili. W trakcie postępowania w sprawie o rozgraniczenie toczyły się liczne postępowania incydentalne a to: w przedmiocie wyłączenia Burmistrza Miasta [...] od prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucającego skargę, w przedmiocie zawieszenia postępowania zakończone postanowieniem organu II Instancji, w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia ustalającego zaliczkę na poczet opinii biegłego. Wobec modyfikacji pierwotnego żądania i umorzenia w części postępowania rozgraniczeniowego, Burmistrz Miasta [...] ponownie wydał postanowienie w przedmiocie zaliczki na poczet opinii, do wpłacenia której zobowiązał uczestników postępowania solidarnie, ale i w tym przypadku zaliczka nie została uiszczona. Następnie w sprawie został złożony kolejny wniosek o wyłączenie Burmistrza Miasta [...] zakończony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 maja 2012 r. odrzucającym skargę. W tym stanie sprawy, w ocenie Sądu nie można przyjąć, że bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mnogość postępowań incydentalnych w toku sprawy o rozgraniczenie, niewpłacenie zaliczki na poczet opinii biegłego, rezygnacja biegłych z wydania opinii nie wskazuje na rażące naruszenie prawa przez prowadzący postępowanie organ, mając na uwadze również to że w jego toku organ udzielał odpowiedzi na każdy złożony wniosek, jak też informował o podejmowanych czynnościach oraz wyjaśniał podjęte działania.
W świetle przytoczonych wyżej okoliczności, w ocenie Sądu nie można zarzucić organowi, że niewątpliwa w sprawie bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych też powodów, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ zobowiązał organ — Burmistrza Miasta [...] do wydania decyzji w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Sąd nie uwzględnił zarzutu skarżącego w zakresie stwierdzenia w/w bezczynności z rażącym naruszeniem prawa i w tym przedmiocie, z przyczyn wyżej naprowadzonych - oddalił skargę. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
