II SA/Wa 1168/12
Postanowienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
2012-11-28Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Eugeniusz Wasilewski /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowne powołanie na stanowisko prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
B. S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia jej wniosku o ponowne powołanie na stanowisko prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] z powodu braku podstaw prawnych do ponownego rozpatrzenia sprawy w trybie art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz poprzedzający je akt z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] o przywróceniu z dniem [...] kwietnia 2009 r. na uprzednio zajmowane stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...].
W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie z powodu braku kognicji sądów administracyjnych w niniejszej sprawie, ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga B. S. jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], które B. S. uczyniła przedmiotem skargi, nie ma charakteru decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie jest innym, niż określone w pkt 1 – 3 cytowanego wyżej przepisu, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ma ono bowiem jedynie charakter informacyjny.
Niezależnie jednak od powyższego oraz biorąc pod uwagę fakt, że skarżąca kwestionuje również wydany przez Prokuratora Generalnego akt z dnia [...] marca 2009 r., poprzedzający zaskarżone pismo, należy wskazać, iż stosownie do treści art. 5 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi, a do takich spraw niewątpliwie należy zaliczyć sprawę ze skargi B. S., która kwestionuje przywrócenie na wcześniej zajmowane stanowisko prokuratora w trybie przewidzianym w art. 47 ust. 4a z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t. j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.). Podkreślenia wymaga, iż wydany w tym przedmiocie akt, bez względu na formę, w jakiej przeniesienie to nastąpiło, ma charakter sprawy wynikającej z podległości służbowej między przełożonym i podwładnym, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2010 r. o sygn. akt I OSK 1725/09 oraz w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2010 r. o sygn. akt I OSK 1759/09, publ. https://cbois.nsa.gov.pl). Skoro zatem w tego rodzaju sprawach wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych, skarga B. S. – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu. W związku z treścią rozstrzygnięcia nie ma również potrzeby odnoszenia się do zarzutów dotyczących naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Eugeniusz Wasilewski /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowne powołanie na stanowisko prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
B. S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia jej wniosku o ponowne powołanie na stanowisko prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] z powodu braku podstaw prawnych do ponownego rozpatrzenia sprawy w trybie art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz poprzedzający je akt z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] o przywróceniu z dniem [...] kwietnia 2009 r. na uprzednio zajmowane stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...].
W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie z powodu braku kognicji sądów administracyjnych w niniejszej sprawie, ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga B. S. jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], które B. S. uczyniła przedmiotem skargi, nie ma charakteru decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie jest innym, niż określone w pkt 1 – 3 cytowanego wyżej przepisu, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ma ono bowiem jedynie charakter informacyjny.
Niezależnie jednak od powyższego oraz biorąc pod uwagę fakt, że skarżąca kwestionuje również wydany przez Prokuratora Generalnego akt z dnia [...] marca 2009 r., poprzedzający zaskarżone pismo, należy wskazać, iż stosownie do treści art. 5 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi, a do takich spraw niewątpliwie należy zaliczyć sprawę ze skargi B. S., która kwestionuje przywrócenie na wcześniej zajmowane stanowisko prokuratora w trybie przewidzianym w art. 47 ust. 4a z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t. j.: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.). Podkreślenia wymaga, iż wydany w tym przedmiocie akt, bez względu na formę, w jakiej przeniesienie to nastąpiło, ma charakter sprawy wynikającej z podległości służbowej między przełożonym i podwładnym, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2010 r. o sygn. akt I OSK 1725/09 oraz w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2010 r. o sygn. akt I OSK 1759/09, publ. https://cbois.nsa.gov.pl). Skoro zatem w tego rodzaju sprawach wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych, skarga B. S. – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu. W związku z treścią rozstrzygnięcia nie ma również potrzeby odnoszenia się do zarzutów dotyczących naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
