II SA/Rz 728/12
Wyrok
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
2012-11-23Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Joanna Zdrzałka /przewodniczący sprawozdawca/
Robert Sawuła
Zbigniew CzarnikSentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego W. I. kwotę 457 zł /słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Rz 728/12
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi W. I. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Nr [...], z dnia [...] czerwca 2012 r., uchylająca decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] o odmowie zwrotu W. I. zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...], wydanego przez Starostę [...] w dniu 03.07.2006 r. ważnego bezterminowo.
W podstawie prawnej organ odwoławczy powołał art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.) oraz art. 97 ust. 1 i ust. 4, art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.)
Z uzasadnienia tej decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem Prokuratora Rejonowego [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. W. I. zostało zatrzymane prawo jazdy za kierowanie samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości. Następnie Sąd Rejonowy [...], wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt [...] orzekł wobec W. I. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. W dalszej kolejności Komendant Powiatowy Policji [...], działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym skierował W. I. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, który orzeczeniem lekarskim z dnia 11.02.2010 r., nr [...] stwierdził brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami i wyznaczył datę ponownego badania na dzień 30.01.2013 r.
W dniu 23.01.2012 r., po uprzednim zdaniu egzaminu państwowego, W. I. złożył wniosek o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, przedkładając równocześnie zaświadczenie lekarskie z dnia 13.01.2012 wydane przez lekarza z przychodni " [...]", stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi bezterminowo.
Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...] Starosta Powiatu [...] odmówił W. I. zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...]. Na skutek odwołania W. I. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na konieczność wyjaśnienia przedmiotu rzeczywistego żądania wnioskodawcy.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] ponownie odmówił W. I. zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...].
Organ I instancji wskazał, że jest związany orzeczeniem Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w R., które mogło być zmienione w wyniku wniesienia odwołania, jednak w niniejszej sprawie wnioskodawca z tej możliwości nie skorzystał. Zatem z uwagi na fakt, że W. I. został zobowiązany do ponownego badania lekarskiego, stosownie do treści art. 92 ust. 2 pkt 8 nie może otrzymać prawa jazdy kat. B ważnego bezterminowo a jedynie do 30.01.2013 r.
Starosta poinformował jednocześnie jakie dokumenty należy złożyć w celu otrzymania wtórnika prawa jazdy ze zmianą danych.
W odwołaniu od tej decyzji W. I. podkreślił, że przedmiotem jego roszczenia jest wydanie zatrzymanego prawa jazdy. Orzeczenie lekarskie, które stanowiło podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało wypełnione nieprawidłowo, ponieważ jeśli nie ma przeciwwskazań ani innych ograniczeń, nie istnieje też podstawa do badania kontrolnego, nie zawierało też prawidłowego pouczenia o możliwości jego zaskarżenia. Odwołujący wskazał, że organy obu instancji błędnie przyjęły, że następne badane lekarskie ma być przeprowadzone w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w razie wykupienia nowego prawa jazdy badanie lekarskie należy przeprowadzić po upływie jednego roku w miejscu zamieszkania. Błędne jest tym samym zakwestionowanie przez organy przedłożonego zaświadczenia lekarskiego, które zostało wydane przez lekarza posiadającego uprawnienia do orzekania w sprawach zdrowotnych przy wydawaniu uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych i ma walor dokumentu urzędowego. Odwołujący wskazał ponadto, że stwierdzenie, iż należy zwrócić się z wnioskiem o wydanie wtórnika w związku ze zmianą danych nie znajduje podstaw gdyż w niniejszej sprawie nie nastąpiła zmiana danych.
Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu organ podniósł, że orzeczenie lekarskie z dnia 11.01.2010 r. nie stwierdzało przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi jednak wskazano w nim, że termin ponownego badania lekarskiego przypada na dzień 30.01.2013 r. Wbrew twierdzeniu odwołującego orzeczenie to zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni od jego otrzymania, które wnosi się za pośrednictwem lekarza, który je wydał. Ustalenie, że orzeczenie lekarskie nie zostało wydane bezterminowo uniemożliwia zwrot bezterminowego prawa jazdy. W takiej sytuacji możliwe jest wydanie prawa jazdy z określonym terminem ważności, wynikającym z orzeczenia lekarskiego. Zwrot takiego prawa jazdy wiąże się z wydaniem prawa jazdy na innym blankiecie, uwzględniającym określony termin ważności, co powoduje konieczność uzupełnienia przedmiotowego wniosku o dokumenty wynikające z § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. W związku z powyższym organ I instancji winien był zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych podania, wynikających z § 5 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków w terminie spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania. Organ odwoławczy podniósł, że w poprzedniej decyzji kasacyjnej decyzji Kolegium z dnia [...] marca 2012 r., zawarto zalecenie dotyczące konieczności usunięcia braków formalnych podania zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. W ocenie organu odwoławczego, opisane wyżej uchybienia powodują, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Dopiero całokształt zebranego materiału dowodowego może być podstawą formalnego załatwienia sprawy, poprzez pozostawienie podania bez rozpatrzenia bądź podjęcie czynności materialno-technicznej i wydanie prawa jazdy lub wtórnika lub też wydanie decyzji administracyjnej. W związku z powyższym stwierdzono, że na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu ponieważ sprawa wymaga przeprowadzenia czynności, które mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.
W. I. zaskarżył tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podniósł, że organy obu instancji w wydanych rozstrzygnięciach oparły się na ustaleniach zawartych w orzeczeniu lekarskim z dnia 11.01.2010 r., nr [...], które jest wadliwe, gdyż zostało wypełnione niezgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz. U. z 2004 r. Nr 2, poz. 15). Skarżący wskazał, że jeśli nie ma przeciwwskazań ani ograniczeń nie istnieje też powód badania kontrolnego. Lekarz wypełniający sporne orzeczenie nie wskazał kodów lub subkodów ograniczeń w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami ze względu na stan zdrowia a jednocześnie uznał, że brak jest przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. W ocenie skarżącego nie było więc podstaw do wskazania daty ponownego badania lekarskiego.
W dalszej kolejności skarżący podniósł, że w orzeczeniu lekarskim zawarto błędne pouczenie o możliwości jego zaskarżenia. W. I. wskazał, że w aktach sprawy nie ma także dokumentu, z którego wynikałyby ewentualne przeciwwskazania lub ograniczenia w kierowaniu pojazdami. Kolegium wydając zaskarżoną decyzję nie odniosło się do treści orzeczenia lekarskiego z dnia 13.01.2012, przedstawionego przez skarżącego, które zostało wydane bezterminowo a w którym nie stwierdzono ograniczeń bądź przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do zwrotu zatrzymanego prawa jazdy, wydanego bezterminowo brak jest natomiast okoliczności uzasadniających wydanie wtórnika z ograniczeniem czasowym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badanie legalności obejmuje kontrolę prawidłowości zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego i ich wykładni, jak również przeprowadzonego postępowania administracyjnego.
Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja narusza prawo.
Decyzja ta została wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. Przepis ten, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18, ze zm.) stanowi, że "organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres spraw ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy".
Istotą postępowania odwoławczego, zgodnie z wprowadzoną w art. 15 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, jest ponowne rozpoznanie i rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie ogranicza się więc do badania zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu i kontroli rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, ale ma obowiązek ocenić we własnym zakresie stan faktyczny i rozstrzygnąć sprawę.
Stosując art. 138 § 2 k.p.a. organ nie rozstrzyga merytorycznie sprawy co do jej istoty, a jedynie przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ten rodzaj decyzji organu odwoławczego nazywany jest decyzją kasacyjną i dopuszczalny jest wyjątkowo, stanowi bowiem odstępstwo od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy.
Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art. 138 § 2 k.p.a. (por. m. in. wyrok NSA z 25 maja 1983 r. II SA 403/83 - ONSA 1983, Nr 1, poz. 38 wyrok NSA z 29 kwietnia 1998 r. I SA/Łd 166/97 - niepubl.).
Przedmiotem żądania skarżącego, które stało się podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego, był "zwrot prawa jazdy zatrzymanego w dniu 13.12.2009 r. na czas 24 miesięcy".
Rozpoznając ten wniosek organ dysponował orzeczeniem lekarskim z dnia 11.01.2010 r. wydanym w wyniku badania przeprowadzonego na podstawie 122 ust. 1 pkt 3 b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Badanie to przeprowadziła uprawniony lekarz w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w R., zgodnie z dyspozycją § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15, ze zm.), stwierdzając brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii "B". Uprawniony lekarz nie stwierdziła ograniczeń w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami ze względu na stan zdrowia, wskazała jednakże datę ponownego badania lekarskiego na dzień 30.01.2013 r.
Organ I instancji pierwotnie odmówił wydania zatrzymanego prawa jazdy, ponieważ było ono wydane bezterminowo i stwierdził, że na podstawie orzeczenia lekarskiego WOMO w R. może być wydane tylko prawo jazdy terminowe – do 30.01.2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które rozpoznawało wówczas odwołanie skarżącego, decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na konieczność wyjaśnienia czy przedmiotem rzeczywistego żądania wnioskodawcy jest zwrot zatrzymanego, czy też wydanie "tymczasowego" lub terminowego prawa jazdy.
W toku ponownego postępowania W. I. w odpowiedzi na pismo organu I wyraźnie i jednoznacznie stwierdził, że przedmiotem jego żądania jest zwrot prawa jazdy zatrzymanego 13.12.2009 r.
Uchylając po raz kolejny decyzję Starosty Powiatu [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji naruszyło art. 138 § 2 k.p.a. W sytuacji jasno sformułowanego żądania wnioskodawcy i wyjaśnienia stanu sprawy w sferze faktów mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a taki był podstawą decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, jest bezpodstawny.
W ocenie Sądu dokonane ustalenia stanu faktycznego pozwalały organowi odwoławczemu ponownie rozpoznać i rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji, a to oznacza, że zaskarżona decyzja, będąca orzeczeniem kasacyjnym zapadła z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a.
Sąd nie zgadza się również z zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji twierdzeniem, że skoro orzeczenie lekarskie nie zostało wydane bezterminowo, bo wskazuje termin ponownego badania na 30.01.2013 r., to uniemożliwia to zwrot bezterminowego prawa jazdy, czyli tego, które zostało zatrzymane, daje natomiast możliwość "wydania uprawnień z określonym terminem ważności wynikającym z orzeczenia lekarskiego". Pogląd organu stoi w sprzeczności z treścią art. 140 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten nakazuje przywrócenie kierowcy uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, z wyjątkiem wypadku, gdy nastąpiło ono z powodu przekroczenia w okresie 1 roku o dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W rozpoznawanej sprawie wydana w dniu [...] marca 2010 r. decyzja Starosty Powiatu [...] o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami wynikających z prawa jazdy kat. B w okresie 13.12.2009 – 13.12.2011, była konsekwencją wyroku Sądu Rejonowego [...] Wydział II Karny z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt [...], którym Sąd skazał W. I. za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości i m. in orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, zaliczając mu na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 13 grudnia 2009 r.
Wykonując ten wyrok Starosta Powiatu [...] zastosował 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.), stanowiący, że organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że przepis art. 182 Kodeksu karnego wykonawczego może stanowić podstawę do wydania decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami (por. wyroki WSA w Białymstoku z dnia 14.06.2012 r. , II SA/Bk 192/12, System LEX nr 1214158, WSA w Bydgoszczy z dnia 6.03.2012 r., II SA/Bd 1233/11, LEX nr 1138312, WSA we Wrocławiu z dnia 30.11.2010 r., III SA/Wr 645/10, LEX nr 758049, WSA w Lublinie z dnia 20.02.2009 r., III SA/Lu 377/08, LEX nr 519805, WSA w Lublinie z dnia 28.02.2006 r., III SA/Lu 584/05, ONSAiWSA 2006/6/170, wyrok NSA z dnia 26.02.2006 r., I OSK 361/05, LEX nr 196288). W wyroku z dnia 5.11.2009 r., III SA/Gd 348/09, LEX nr 531574, WSA w Gdańsku stwierdził ponadto, że organy wykonujące wyrok sądu karnego są związane jego treścią, a więc mogą cofnąć uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi na ściśle wskazany w wyroku okres.
Sąd podziela ten pogląd, wywodząc z niego ponadto, a także z treści art. 140 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, że po upływie okresu wskazanego w wyroku sądu karnego organ jest zobligowany do przywrócenia kierowcy uprawnień w takim zakresie, jaki wynikał z zatrzymanego prawa jazdy, przy spełnieniu oczywiście wymagań wynikających z art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b) , art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. a) i art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. a). Z przepisów tych wynika konieczność poddania się badaniu lekarskiemu oraz badaniu psychologicznemu we wszystkich tych przypadkach, gdy kierujący pojazdem kierował nim w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu, a także sprawdzenia kwalifikacji – w przypadku osoby ubiegającej się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji.
W rozpoznawanej sprawie skarżący przedłożył orzeczenie lekarskie z 11.01.2010 r. i orzeczenie psychologiczne stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest prawo jazdy kategorii B, a także zawiadomienie Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 16.01.2012 r. informujące o tym, że W. I. został poddany kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym z wynikiem pozytywnym w zakresie kategorii "B".
W ocenie Sądu dokumenty te dawały podstawę do przywrócenia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym i zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...]. Kwestią natomiast odrębną, mogąca być przedmiotem odrębnego postępowania, jest skierowanie skarżącego na badania lekarskie w związku z wyznaczeniem przez lekarza terminu ponownego badania. Ewentualną konsekwencją takiej decyzji o skierowaniu na badania lekarskie mogłoby być cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami w sytuacji stwierdzenia w orzeczeniu lekarskim istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (art. 140 ust. 1 pkt 1) lub niepoddania się takim badaniom (art. 140 ust. 1 pkt 4 lit.b) ustawy Prawo o ruchu drogowym).
Z wszystkich tych przyczyn, uznając, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania – art. 138 § 2 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. uchylił tę decyzję.
Z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji, która nie nadaje żadnych praw i nie nakłada obowiązków, Sąd odstąpił od stosowania art. 152 P.p.s.a. i określania czy decyzja ta podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 2 w zw. z art. 209 P.p.s.a, uwzględniając w tym zakresie wniosek zawarty w skardze.
Ponownie rozpatrując odwołanie W. I. oraz ponownie rozstrzygając sprawę w jej całokształcie organ odwoławczy dokona oceny materiału dowodowego z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazówek zawartych w niniejszym uzasadnieniu.
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Joanna Zdrzałka /przewodniczący sprawozdawca/Robert Sawuła
Zbigniew Czarnik
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego W. I. kwotę 457 zł /słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Rz 728/12
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi W. I. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Nr [...], z dnia [...] czerwca 2012 r., uchylająca decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] o odmowie zwrotu W. I. zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...], wydanego przez Starostę [...] w dniu 03.07.2006 r. ważnego bezterminowo.
W podstawie prawnej organ odwoławczy powołał art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.) oraz art. 97 ust. 1 i ust. 4, art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.)
Z uzasadnienia tej decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem Prokuratora Rejonowego [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. W. I. zostało zatrzymane prawo jazdy za kierowanie samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości. Następnie Sąd Rejonowy [...], wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt [...] orzekł wobec W. I. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. W dalszej kolejności Komendant Powiatowy Policji [...], działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym skierował W. I. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, który orzeczeniem lekarskim z dnia 11.02.2010 r., nr [...] stwierdził brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami i wyznaczył datę ponownego badania na dzień 30.01.2013 r.
W dniu 23.01.2012 r., po uprzednim zdaniu egzaminu państwowego, W. I. złożył wniosek o zwrot zatrzymanego prawa jazdy, przedkładając równocześnie zaświadczenie lekarskie z dnia 13.01.2012 wydane przez lekarza z przychodni " [...]", stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi bezterminowo.
Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...] Starosta Powiatu [...] odmówił W. I. zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...]. Na skutek odwołania W. I. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na konieczność wyjaśnienia przedmiotu rzeczywistego żądania wnioskodawcy.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] ponownie odmówił W. I. zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...].
Organ I instancji wskazał, że jest związany orzeczeniem Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w R., które mogło być zmienione w wyniku wniesienia odwołania, jednak w niniejszej sprawie wnioskodawca z tej możliwości nie skorzystał. Zatem z uwagi na fakt, że W. I. został zobowiązany do ponownego badania lekarskiego, stosownie do treści art. 92 ust. 2 pkt 8 nie może otrzymać prawa jazdy kat. B ważnego bezterminowo a jedynie do 30.01.2013 r.
Starosta poinformował jednocześnie jakie dokumenty należy złożyć w celu otrzymania wtórnika prawa jazdy ze zmianą danych.
W odwołaniu od tej decyzji W. I. podkreślił, że przedmiotem jego roszczenia jest wydanie zatrzymanego prawa jazdy. Orzeczenie lekarskie, które stanowiło podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało wypełnione nieprawidłowo, ponieważ jeśli nie ma przeciwwskazań ani innych ograniczeń, nie istnieje też podstawa do badania kontrolnego, nie zawierało też prawidłowego pouczenia o możliwości jego zaskarżenia. Odwołujący wskazał, że organy obu instancji błędnie przyjęły, że następne badane lekarskie ma być przeprowadzone w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w razie wykupienia nowego prawa jazdy badanie lekarskie należy przeprowadzić po upływie jednego roku w miejscu zamieszkania. Błędne jest tym samym zakwestionowanie przez organy przedłożonego zaświadczenia lekarskiego, które zostało wydane przez lekarza posiadającego uprawnienia do orzekania w sprawach zdrowotnych przy wydawaniu uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych i ma walor dokumentu urzędowego. Odwołujący wskazał ponadto, że stwierdzenie, iż należy zwrócić się z wnioskiem o wydanie wtórnika w związku ze zmianą danych nie znajduje podstaw gdyż w niniejszej sprawie nie nastąpiła zmiana danych.
Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu organ podniósł, że orzeczenie lekarskie z dnia 11.01.2010 r. nie stwierdzało przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi jednak wskazano w nim, że termin ponownego badania lekarskiego przypada na dzień 30.01.2013 r. Wbrew twierdzeniu odwołującego orzeczenie to zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni od jego otrzymania, które wnosi się za pośrednictwem lekarza, który je wydał. Ustalenie, że orzeczenie lekarskie nie zostało wydane bezterminowo uniemożliwia zwrot bezterminowego prawa jazdy. W takiej sytuacji możliwe jest wydanie prawa jazdy z określonym terminem ważności, wynikającym z orzeczenia lekarskiego. Zwrot takiego prawa jazdy wiąże się z wydaniem prawa jazdy na innym blankiecie, uwzględniającym określony termin ważności, co powoduje konieczność uzupełnienia przedmiotowego wniosku o dokumenty wynikające z § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami. W związku z powyższym organ I instancji winien był zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych podania, wynikających z § 5 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków w terminie spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania. Organ odwoławczy podniósł, że w poprzedniej decyzji kasacyjnej decyzji Kolegium z dnia [...] marca 2012 r., zawarto zalecenie dotyczące konieczności usunięcia braków formalnych podania zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. W ocenie organu odwoławczego, opisane wyżej uchybienia powodują, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Dopiero całokształt zebranego materiału dowodowego może być podstawą formalnego załatwienia sprawy, poprzez pozostawienie podania bez rozpatrzenia bądź podjęcie czynności materialno-technicznej i wydanie prawa jazdy lub wtórnika lub też wydanie decyzji administracyjnej. W związku z powyższym stwierdzono, że na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu ponieważ sprawa wymaga przeprowadzenia czynności, które mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.
W. I. zaskarżył tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podniósł, że organy obu instancji w wydanych rozstrzygnięciach oparły się na ustaleniach zawartych w orzeczeniu lekarskim z dnia 11.01.2010 r., nr [...], które jest wadliwe, gdyż zostało wypełnione niezgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz. U. z 2004 r. Nr 2, poz. 15). Skarżący wskazał, że jeśli nie ma przeciwwskazań ani ograniczeń nie istnieje też powód badania kontrolnego. Lekarz wypełniający sporne orzeczenie nie wskazał kodów lub subkodów ograniczeń w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami ze względu na stan zdrowia a jednocześnie uznał, że brak jest przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. W ocenie skarżącego nie było więc podstaw do wskazania daty ponownego badania lekarskiego.
W dalszej kolejności skarżący podniósł, że w orzeczeniu lekarskim zawarto błędne pouczenie o możliwości jego zaskarżenia. W. I. wskazał, że w aktach sprawy nie ma także dokumentu, z którego wynikałyby ewentualne przeciwwskazania lub ograniczenia w kierowaniu pojazdami. Kolegium wydając zaskarżoną decyzję nie odniosło się do treści orzeczenia lekarskiego z dnia 13.01.2012, przedstawionego przez skarżącego, które zostało wydane bezterminowo a w którym nie stwierdzono ograniczeń bądź przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do zwrotu zatrzymanego prawa jazdy, wydanego bezterminowo brak jest natomiast okoliczności uzasadniających wydanie wtórnika z ograniczeniem czasowym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badanie legalności obejmuje kontrolę prawidłowości zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego i ich wykładni, jak również przeprowadzonego postępowania administracyjnego.
Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja narusza prawo.
Decyzja ta została wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. Przepis ten, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18, ze zm.) stanowi, że "organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres spraw ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy".
Istotą postępowania odwoławczego, zgodnie z wprowadzoną w art. 15 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, jest ponowne rozpoznanie i rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie ogranicza się więc do badania zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu i kontroli rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, ale ma obowiązek ocenić we własnym zakresie stan faktyczny i rozstrzygnąć sprawę.
Stosując art. 138 § 2 k.p.a. organ nie rozstrzyga merytorycznie sprawy co do jej istoty, a jedynie przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ten rodzaj decyzji organu odwoławczego nazywany jest decyzją kasacyjną i dopuszczalny jest wyjątkowo, stanowi bowiem odstępstwo od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy.
Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art. 138 § 2 k.p.a. (por. m. in. wyrok NSA z 25 maja 1983 r. II SA 403/83 - ONSA 1983, Nr 1, poz. 38 wyrok NSA z 29 kwietnia 1998 r. I SA/Łd 166/97 - niepubl.).
Przedmiotem żądania skarżącego, które stało się podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego, był "zwrot prawa jazdy zatrzymanego w dniu 13.12.2009 r. na czas 24 miesięcy".
Rozpoznając ten wniosek organ dysponował orzeczeniem lekarskim z dnia 11.01.2010 r. wydanym w wyniku badania przeprowadzonego na podstawie 122 ust. 1 pkt 3 b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Badanie to przeprowadziła uprawniony lekarz w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w R., zgodnie z dyspozycją § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15, ze zm.), stwierdzając brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii "B". Uprawniony lekarz nie stwierdziła ograniczeń w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami ze względu na stan zdrowia, wskazała jednakże datę ponownego badania lekarskiego na dzień 30.01.2013 r.
Organ I instancji pierwotnie odmówił wydania zatrzymanego prawa jazdy, ponieważ było ono wydane bezterminowo i stwierdził, że na podstawie orzeczenia lekarskiego WOMO w R. może być wydane tylko prawo jazdy terminowe – do 30.01.2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które rozpoznawało wówczas odwołanie skarżącego, decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na konieczność wyjaśnienia czy przedmiotem rzeczywistego żądania wnioskodawcy jest zwrot zatrzymanego, czy też wydanie "tymczasowego" lub terminowego prawa jazdy.
W toku ponownego postępowania W. I. w odpowiedzi na pismo organu I wyraźnie i jednoznacznie stwierdził, że przedmiotem jego żądania jest zwrot prawa jazdy zatrzymanego 13.12.2009 r.
Uchylając po raz kolejny decyzję Starosty Powiatu [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji naruszyło art. 138 § 2 k.p.a. W sytuacji jasno sformułowanego żądania wnioskodawcy i wyjaśnienia stanu sprawy w sferze faktów mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a taki był podstawą decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, jest bezpodstawny.
W ocenie Sądu dokonane ustalenia stanu faktycznego pozwalały organowi odwoławczemu ponownie rozpoznać i rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji, a to oznacza, że zaskarżona decyzja, będąca orzeczeniem kasacyjnym zapadła z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a.
Sąd nie zgadza się również z zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji twierdzeniem, że skoro orzeczenie lekarskie nie zostało wydane bezterminowo, bo wskazuje termin ponownego badania na 30.01.2013 r., to uniemożliwia to zwrot bezterminowego prawa jazdy, czyli tego, które zostało zatrzymane, daje natomiast możliwość "wydania uprawnień z określonym terminem ważności wynikającym z orzeczenia lekarskiego". Pogląd organu stoi w sprzeczności z treścią art. 140 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten nakazuje przywrócenie kierowcy uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, z wyjątkiem wypadku, gdy nastąpiło ono z powodu przekroczenia w okresie 1 roku o dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W rozpoznawanej sprawie wydana w dniu [...] marca 2010 r. decyzja Starosty Powiatu [...] o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami wynikających z prawa jazdy kat. B w okresie 13.12.2009 – 13.12.2011, była konsekwencją wyroku Sądu Rejonowego [...] Wydział II Karny z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt [...], którym Sąd skazał W. I. za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości i m. in orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, zaliczając mu na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 13 grudnia 2009 r.
Wykonując ten wyrok Starosta Powiatu [...] zastosował 182 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.), stanowiący, że organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że przepis art. 182 Kodeksu karnego wykonawczego może stanowić podstawę do wydania decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami (por. wyroki WSA w Białymstoku z dnia 14.06.2012 r. , II SA/Bk 192/12, System LEX nr 1214158, WSA w Bydgoszczy z dnia 6.03.2012 r., II SA/Bd 1233/11, LEX nr 1138312, WSA we Wrocławiu z dnia 30.11.2010 r., III SA/Wr 645/10, LEX nr 758049, WSA w Lublinie z dnia 20.02.2009 r., III SA/Lu 377/08, LEX nr 519805, WSA w Lublinie z dnia 28.02.2006 r., III SA/Lu 584/05, ONSAiWSA 2006/6/170, wyrok NSA z dnia 26.02.2006 r., I OSK 361/05, LEX nr 196288). W wyroku z dnia 5.11.2009 r., III SA/Gd 348/09, LEX nr 531574, WSA w Gdańsku stwierdził ponadto, że organy wykonujące wyrok sądu karnego są związane jego treścią, a więc mogą cofnąć uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi na ściśle wskazany w wyroku okres.
Sąd podziela ten pogląd, wywodząc z niego ponadto, a także z treści art. 140 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, że po upływie okresu wskazanego w wyroku sądu karnego organ jest zobligowany do przywrócenia kierowcy uprawnień w takim zakresie, jaki wynikał z zatrzymanego prawa jazdy, przy spełnieniu oczywiście wymagań wynikających z art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b) , art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. a) i art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. a). Z przepisów tych wynika konieczność poddania się badaniu lekarskiemu oraz badaniu psychologicznemu we wszystkich tych przypadkach, gdy kierujący pojazdem kierował nim w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu, a także sprawdzenia kwalifikacji – w przypadku osoby ubiegającej się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji.
W rozpoznawanej sprawie skarżący przedłożył orzeczenie lekarskie z 11.01.2010 r. i orzeczenie psychologiczne stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest prawo jazdy kategorii B, a także zawiadomienie Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 16.01.2012 r. informujące o tym, że W. I. został poddany kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym z wynikiem pozytywnym w zakresie kategorii "B".
W ocenie Sądu dokumenty te dawały podstawę do przywrócenia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym i zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. B nr [...]. Kwestią natomiast odrębną, mogąca być przedmiotem odrębnego postępowania, jest skierowanie skarżącego na badania lekarskie w związku z wyznaczeniem przez lekarza terminu ponownego badania. Ewentualną konsekwencją takiej decyzji o skierowaniu na badania lekarskie mogłoby być cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami w sytuacji stwierdzenia w orzeczeniu lekarskim istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (art. 140 ust. 1 pkt 1) lub niepoddania się takim badaniom (art. 140 ust. 1 pkt 4 lit.b) ustawy Prawo o ruchu drogowym).
Z wszystkich tych przyczyn, uznając, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania – art. 138 § 2 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. uchylił tę decyzję.
Z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji, która nie nadaje żadnych praw i nie nakłada obowiązków, Sąd odstąpił od stosowania art. 152 P.p.s.a. i określania czy decyzja ta podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 2 w zw. z art. 209 P.p.s.a, uwzględniając w tym zakresie wniosek zawarty w skardze.
Ponownie rozpatrując odwołanie W. I. oraz ponownie rozstrzygając sprawę w jej całokształcie organ odwoławczy dokona oceny materiału dowodowego z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazówek zawartych w niniejszym uzasadnieniu.
