II SA/Kr 1778/11

Uzasadnienie

Starosta L. decyzją z [...] kwietnia 2011 r. , na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, póz. 1118 ze zm.) na wniosek C.S. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego, budynek o danych technicznych: pow. zabudowy - 379,30m2, pow. całkowita -2014.21 m2, pow. użytkowa - 1241,38 m2, kubatura - 4316,05m3 (kategoria obiektu budowlanego XVII), parkingu podziemnego, wewnętrznej instalacji wodnokanalizacyjnej, wewnętrznej instalacji c.o. i wentylacji mechanicznej, przyłącza wodociągowego z sieci wodociągowej, przyłącza kanalizacji sanitarnej do szczelnego, bezodpływowego, okresowo wybieralnego zbiornika na ścieki sanitarne, wewnętrznej instalacji elektrycznej wraz z przyłączem, wewnętrznej instalacji gazowej wraz z przyłączem, zjazdu - na terenie obejmującym działki ew. nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] położone w miejscowości R. gmina M. , powiat [...], woj. [...]. .

Organ w uzasadnieniu organ podał, że 11.01,2010 r. C.S. złożył wniosek w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Wniosek ten został uzupełniony pismem inwestora z 8.09.2010 r. W dniu 30.09.2010 roku inwestor przedłożył dokumentację projektową jako uzupełnioną - stosownie do postanowienia o brakach z 10. 09. 2010 r. Organ wskazał, że teren przewidziany pod projektowaną inwestycję w planie miejscowym oznaczony został jako teren usług publicznych - 2.5 UP (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy M. - wieś R. , zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy w M. j nr [...] ze zm.). Teren ten przeznaczony jest na realizację usług kultury, nauki i oświaty oraz innych usług publicznych i związanych z nimi usług komercyjnych. Ustalenia planu na terenie tym dopuszczają realizację usług towarzyszących i części mieszkalnej. Takie ustalenia planu nie dają możliwości precyzyjnego ustalenia wskaźników w zakresie proporcji między powierzchniami poszczególnych funkcji. W ocenie Wojewody, który decyzją z 30. 07. 2010 r. uchylił poprzednią decyzję wydana przez organ l instancji, za sprzeczne z planem uznane zostanie takie rozwiązanie projektowe, w którym powierzchnia przeznaczona na funkcję dopuszczalną będzie większa niż powierzchnia przeznaczona na funkcję podstawową. W części opisowej do projektu architektoniczno-budowlanego, zamieszczono zestawienie powierzchni projektowanego budynku, z którego wynikało, że 47,44% (588,99 m2) powierzchni użytkowej projektowanego budynku (100% = 1241,38 m2) stanowi powierzchnia przeznaczenia podstawowego tj. usługi, natomiast 46,85 % ( 581,67 m2) pow. użytkowej, stanowi pow. przeznaczenia dopuszczalnego - mieszkania. Kondygnacja piwnic projektowanego budynku zaliczona została (z wyjątkiem kotłowni i klatki schodowej) do pow. przeznaczenia podstawowego. Tymczasem z rysunku rzutu poziomego kondygnacji piwnic wynikało, że parking podziemny połączony jest z klatką schodową obsługującą funkcję mieszkalną, zatem kondygnacja piwnic nie powinna w całości zostać przypisana do funkcji projektowanych usług. Ponadto zestawienia i bilanse powierzchni znajdujące się w poszczególnych częściach projektu budowlanego różniły się między sobą (bilans przedstawiony na rysunku projektu zagospodarowania terenu, bilans zamieszczony w części opisowej do projektu zagospodarowania, zestawienia w częściach opisowych do poszczególnych projektów branżowych i w informacjach bioz). W odpowiedzi na wezwanie w powyższym zakresie inwestor wskazał, iż. w ocenie projektanta projektowane pomieszczenia spełniają wymogi planu, a tym samym nie zostały zmienione. Projektant wyjaśnił również, iż nie jest wymagane uzgodnienie z Państwową Inspekcją Sanitarną. Odnosząc się do wątpliwości czy możliwe jest zasilanie projektowanego budynku z istniejącego wodociągu, w sytuacji gdy do budynku projektuje się przyłącz wody o średnicy większej niż ten wodociąg - w piśmie wyjaśniającym wykazano że zapewniono dostawę wody, natomiast konieczność przebudowy lub rozbudowy sieci wodociągowej będzie przedmiotem odrębnego opracowania. W związku z faktem, iż zaprojektowano zbiornik na nieczystości ciekłe do projektu budowlanego, na wezwanie organu, załączono zapewnienie o odbiorze ścieków. Obowiązek umożliwienia dostępu osobom niepełnosprawnym do został spełniony poprzez zastosowane schodołazy, i projektowaną pochylnię.

Dodatkowo postanowieniem z 21.02.2011 roku nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji projektowej w terminie do 11.03.2011 r. poprzez dostosowanie rozwiązania projektowego w zakresie odprowadzenia ścieków z projektowanego budynku wymagań wynikających z oświadczenia o zapewnieniu odbioru ścieków (tj. pisma Spółki z o.o. "[...]" z 29.09.2010 roku znak : [...]), dostosowanie projektu budowlanego do wymogów zawartych § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 03.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, określenia czy projekt budowlany wymaga uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw sanitarnohigienicznych na podstawie Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 29.12.2002 roku w sprawie rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych (Dz. U. z 2002 roku, Nr 210, póz. 1792) czy z Państwową Inspekcją Sanitarną na podstawie art. 3 pkt 2a oraz art. 1 pkt 7 ustawy z 14.03.1985 roku - o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 roku, Nr 122, póz. 851 z późn. zm.). W dniu 11.03.2011 r. inwestor uzupełnił dokumentację projektową.

Do projektowanej inwestycji L.N. wniosła uwagi i zastrzeżenia, wskazując na sprzeczność inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. Organ wyjaśnił, iż uzupełnienie istniejącej funkcji nie jest jednoznaczne z koniecznością jej rozbudowy. Ponadto zgodnie z opisem zawartym na stronie 49 projektu budowlanego "w usługach nie będą udzielane świadczenia zdrowotne.". Odnośnie zastrzeżeń projektowanych miejsc postojowych, wskazano, że projekt budowlany zawiera projekty branżowe, miedzy innymi branżę drogową opracowaną przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane obejmującą zjazd z drogi gminnej z odcinkiem drogi dojazdowej, wjazd do garażu, stanowiska postojowe i ciągi piesze. Ponadto zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zalecane są minimalne wskaźniki miejsc postojowych, co nie jest równoznaczne z koniecznością stosowania tych wskaźników przy projektowaniu.

Organ ustalił, że lokalizacja projektowanych obiektów spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 roku, w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690) i jest zgodna także z ustaleniami planu miejscowego gminy M. . Projekt budowlany spełnia wymagania art. 33 i 34 ustawy Prawo budowlane.

Od decyzji odwołali się L..N. i W.N. podtrzymując podtrzymują zastrzeżenia zgłoszone na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Projektowany budynek ocenili jako niezgodny z planem miejscowym Gm. M. - wieś R. , zarzucili, że nie określono rodzaju projektowanych usług (komercyjne czy publiczne), zakwestionowali zbyt małą ilość zaprojektowanych miejsc postojowych, sposób zaopatrzenia projektowanego budynku w wodę oraz parametry projektowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, który ich zdaniem jest zbyt mały.

Wojewoda decyzją z [...] września 2011 r., znak: [...] , na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż postanowieniem z 21.02.2011 r. Starosta nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości. W odpowiedzi na postanowienie Starosty inwestor w piśmie z 10.03.2011 r. wyjaśnił, że jakość ścieków odprowadzanych z projektowanej inwestycji odpowiada wymogom rozporządzenia Ministra Budownictwa ż 14.07.2006 r. w sprawie sposobu realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzenia ścieków do urządzeń kanalizacyjnych (Dz. U. nr 136, póz. 964). Pomieszczenia usługowe zlokalizowane w budynku nie będą wytwarzały ścieków wymagających podczyszczenia, w związku z tym nie wymagają one dodatkowych urządzeń. Urządzenia, które można zastosować dodatkowo w instalacji kanalizacyjnej lokali usługowych, to osadniki tłuszczu przeznaczone do użytkowania w lokalach usługowych. Karty projektowe osadników zostały załączone do projektu budowlanego (s. [...]). Inwestor wyjaśnił również, że egzemplarze projektu budowlanego zostały trwale spięte, bilanse zamieszczone na rysunku projektu zagospodarowania i w opisach zostały poprawione i są spójne. Co do funkcji lokali usługowych wyjaśnił, że projektuje się sklep medyczny oraz gabinet odnowy biologicznej i w lokalach tych nie będą udzielane świadczenia zdrowotne, w zw. z czym lokale te nie wymagają uzgodnienia z Państwową Inspekcją Sanitarną, lecz z rzeczoznawcą do spraw higieniczno-sanitarnych.

Organ odwoławczy podał, że na terenie inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy M. . Zgodnie z planem działki ewid. nr [...] ,[...] , oraz [...] znajdują się w terenie oznaczonym jako teren usług publicznych (oznaczenie symbolem: 2.5. UP). Teren ten zgodnie z ustaleniami planu przeznacza się dla realizacji usług kultury, nauki i oświaty oraz innych usług publicznych i związanych z nimi usług komercyjnych. Utrzymuje się istniejące obiekty usług publicznych typu szkoły, przedszkola i inne usługi wraz z obiektami pomocniczymi i zielenią towarzysząca. Dopuszcza się ich modernizacje, rozbudowę i realizacje nowych obiektów dla usług publicznych. Dopuszcza się realizacje usług towarzyszących i części mieszkalnej, realizacje sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, realizacje boisk przyszkolnych. Obowiązuje zabezpieczenie niezbędnej powierzchni parkingowej i realizacja zieleni drzewiasto-krzewiastej. Obowiązuje wyposażenie w systemy utylizacji ścieków i usuwanie odpadów w sposób zorganizowany. Ustalenia planu skutkują tym, że przy projektowaniu budynku wielofunkcyjnego brak jest możliwości precyzyjnego ustalenia wskaźników w zakresie proporcji między powierzchniami poszczególnych funkcji, jednak za sprzeczne z planem uznać należy takie rozwiązanie projektowe, w którym powierzchnia przeznaczona na funkcję dopuszczalną będzie większa niż powierzchnia funkcji podstawowej. W zatwierdzonym projekcie budowlanym, zamieszczono zestawienie powierzchni projektowanego budynku, z którego wynika, że 47,44% ( 588,99 m2) pow. użytkowej projektowanego budynku (100% - 1241,38 m2) stanowi pow. przeznaczenia podstawowego - usługi, natomiast 46,85% (581,67 m2) pow. użytkowej stanowi pow. przeznaczenia dopuszczalnego -mieszkania. Teren przewidziany pod lokalizację projektowanego budynku usługowo-mieszkałnego przeznaczono w planie miejscowym na realizację usług publicznych i związanych z nimi usług komercyjnych. W ww. planie w słowniku pojęć nie zdefiniowano pojęcia usług publicznych i komercyjnych. W ocenie organu odwoławczego usługi publiczne to takie, w ramach których realizowane są cele publiczne. Ochrona zdrowia jest celem publicznym (ustawa z 21.08.1997 r. - o gospodarce nieruchomościami określa jakie inwestycje i przedsięwzięcia zalicza, się do celów publicznych), a projektowany gabinet odnowy biologicznej i sklep medyczny należy zakwalifikować jako usługi komercyjne związane z usługą publiczną jaką jest ochrona zdrowia, za zatem planowana inwestycja pod względem projektowanej funkcji jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ odwoławczy podał, iż z projektu budowlanego wynika, że parametry i cechy planowanej inwestycji odpowiadają warunkom określonym w ww. planie co do wysokości obiektów usługowych (rzędna kalenicy budynku wynosi: +13,60m, a rzędna terenu w obrysie budynku wynosi: - 0.02=452.00); co do rodzaju dachu (zaprojektowano dachy strome, o kącie nachylenia głównych połaci dachowych 45° - plan dopuszcza kąt nachylenia: 35° - 45°), jak również co do zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych w granicach działki wg wskaźników podanych w § 11 planu (na projektowane 2 lokale usługowe o pow. 300 m2 wymagane jest 10 miejsc postojowych, na 10 mieszkań wymagane jest 10 miejsc postojowych - zaprojektowano 4 miejsca w garażu pod budynkiem i 4 przed budynkiem, a ponadto do projektu budowlanego załączono akt notarialny z 28.09.2006 r. dotyczący umowy oddania w wieczyste użytkowanie działki ewid. nr [...] w którym Wójt Gminy M. wyraził zgodę na korzystanie z miejsc parkingowych, przewidzianych do realizacji na działkach nr [...] ,[...] w R. przez użytkownika wieczystego i osoby korzystające z budynku, który zostanie wzniesiony na gruncie oddanym w wieczyste użytkowanie t.j. na działce ewid. [...] w R. Z projektu architektonicznego (s. [...]) wynika, że jest pozostałe 14 miejsc postojowych zapewniono.

Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska. Projektowana inwestycja stosownie do przepisu art. 71 ustawy z 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U z dn. 07.11.2008 r., Nr 199, póz. 1227 z późn. zm.), nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Organ odwoławczy stwierdził, iż lokalizacja projektowanych obiektów budowlanych nie narusza warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. Projektowany budynek usytuowany jest na działce w taki sposób, że spełnia wymogi określone w § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia odnośnie wymaganych odległości w stosunku do działek sąsiednich.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego zacieniania sąsiedniej działki ewid. nr [...] organ odwoławczy wyjaśnił, że istnieje znaczna różnica wysokości (około 3,00m) między poziomem parteru projektowanego budynku, a najniższą rzędną na terenie działki ewid. nr [...] (p.p. parteru proj. budynku wynosi: ±0.00=452.20, a najniższa rzędna terenu działki ewid. [...] wynosi: 455.00). Ponadto projektowany budynek zlokalizowano w odległości 7,23 m od granicy działki nr [...], zatem nie nastąpi przesłanianie tej działki, które mogłoby skutkować przesłanianiem zabudowy lokalizowanej w przyszłości na tej działce.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego parametrów technicznych (objętości) projektowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, jak również sposobu zaopatrzenia budynku w wodę organ odwoławczy poinformował, że organ udzielający pozwolenia na budowę nie posiada uprawnień do tego, by kwestionować rozwiązania przyjęte przez projektanta, jeśli nie naruszają one przepisów prawa. Brak jest wymogów określających wymagane parametry techniczne zbiornika na nieczystości ciekłe. W art. 27 ust. 5 ustawy z 07.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006 r., Nr 123, póz. 858 z późn.zm.) określono wyłącznie, że w razie braku urządzeń pomiarowych ilość odprowadzanych ścieków, ustala się jako równą ilości wody pobranej. Natomiast sposób zaopatrzenia projektowanej inwestycji w wodę zaprojektowano na podstawie warunków określonych przez Wójta Gminy M. - pisemna zgoda na pobór wody w ilości 6m3/dobę z wodociągu zasilającego ośrodek zdrowia. Projektant załączył do projektu budowlanego oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 12 ust. 6 ustawy Prawo budowlane osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, w tym również projektant, są odpowiedzialne za wykonanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość.

Wreszcie organ II instancji stwierdził, iż projekt budowlany jest kompletny, trwale spięty, oprawiony w dwa tomy. Inwestor złożył, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami objętymi wnioskiem o pozwolenie na budowę, na cele budowlane. Ponadto uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia i pozwolenia stosownych organów.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wnieśli L.N. i W.N. . Wskazując , że "Urząd Gminy" nie powinien był prowadzić postępowania, albowiem jest właścicielem nieruchomości, na którym planowana jest inwestycja. Zarzucili, że projektowana inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżących nie można uznać, jak chce tego projektant, że usługi w postaci sklepu medycznego i gabinetu odnowy biologicznej są związane z funkcją Ośrodka Zdrowia. Zaskarżona decyzja jest wewnętrznie sprzeczna skoro organ stwierdza, że sklep medyczny i gabinet odnowy biologicznej to usługi komercyjne związane z usługą publiczną jaką jest ochrona zdrowia. Dalej argumentowali, że nie jest zapewniona odpowiednia liczba miejsc parkingowych. W projekcie zagospodarowania nie ma narysowanych 14 miejsc postojowych przed Ośrodkiem Zdrowia. Poza tym przewidziane miejsca parkingowe zajęte będą przez pracowników ośrodka. Zarzucili również, iż pozwolenie na przyłącz wody zostało wydane bezprawnie. Podkreślili, że ujęcie wody jest z potoku i zaopatruje w wodę okolicznych mieszkańców. Stąd - z uwagi na rozmiary inwestycji - wszyscy użytkownicy winni wyrazić zgodę na przyłącz planowanej inwestycji, czego nikt nie zrobił. Ponadto w wodociągu znajduje się osad kamienny, który zmniejsza przepływ wody. Zaprojektowany do budynku przyłącz wody o średnicy 6,3 X 5,8 mm jest niemożliwy do wykonania. Jako właściciele działek przez które biegnie sieć nie wyrazili na przebudowę sieci wodociągowej. Wskazali, że zwiększenie średnicy rur nie zwiększy ilości wody znajdującej w się w źródle. Na koniec wskazali, że zbiornik na nieczystości ciekłe jest zbyt mały w stosunku do wielkości inwestycji, ponadto brak odpowiedniej drogi dojazdowej wyklucza jego wypróżnianie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł, że przedłożony projekt budowlany został sporządzony przez uprawnionego projektanta, który zgodnie z art. 20 ustawy Prawo budowlane ponosi pełną odpowiedzialność za sporządzenie projektu zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Skarżący nie przedstawili żadnych kontrdowodów. Organ podtrzymał swoje stanowisko, że sklep medyczny i gabinet odnowy biologicznej to usługa komercyjna związana z usługą publiczną jaką jest ochrona zdrowia. Poza kompetencjami organu pozostają oceny decyzji wydanych przez innego organy w tym wydanie przez wójta pozwolenia na przyłącz wody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji z art. 134 §1 kpa.

Skarga jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji nie odpowiadają prawu.

W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej weryfikacji poddana została decyzja Wojewody z [...] września 2011 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty L. z 19 kwietnia 2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia C.S. na budowę budynku usługowo-mieszkalnego o danych technicznych: pow. zabudowy - 379,30m2, pow. całkowita -2014.21 m2, pow. użytkowa - 1241,38 m2, kubatura - 4316,05m3 (kategoria obiektu budowlanego XVII), * parkingu podziemnego, wewnętrznej instalacji wodnokanalizacyjnej, wewnętrznej instalacji c.o.' i wentylacji mechanicznej, przyłącza wodociągowego z sieci wodociągowej, przyłącza kanalizacji sanitarnej do szczelnego, bezodpływowego, okresowo wybieralnego zbiornika na ścieki sanitarne, wewnętrznej instalacji elektrycznej wraz z przyłączem, wewnętrznej instalacji gazowej wraz z przyłączem, zjazdu - na terenie obejmującym działki ew. nr [...] ,[...] ,[...] [...] ,[...] [...] [...],[...] ,[...] ,[...] ,[...] położonych w miejscowości R. , gmina M. , powiat l[...].

Podstawą materialno-prawną ww. decyzji stanowią m. in. niżej cytowane przepisy ustawy z 7. 07. 1994 - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, póz. 1118zezm.).

Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zgodnie z art. 34 ust 1 i 3 cyt. ustawy projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt budowlany powinien zawierać:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;

3) stosownie do potrzeb: oświadczenia jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz. warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych;

Oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych;

4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.

Zgodnie z art. 34 ust. 4 projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27.04. 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

4» -

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ l instancji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia inwestorowi C.S. na przedmiotową budowę ww. inwestycji na terenie obejmującym działki ew. nr [...] ,[...] [...] ,[...] [...] itd... położonych w m. R. , gmina M. nie wykonał prawidłowo obowiązków nałożonych na niego ww. przepisami.

Już na wstępie należy wskazać, że w ocenie Sądu przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany nie jest zgodny z obowiązującym miejscowy planem zagospodarowania przestrzennego Gminy M. - wieś R. , wprowadzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy w M. z 21.10.2004 r. (Dz. Urz. Woj. [...] ). Zgodnie bowiem z ustaleniami § 14 pkt 9 ww. planu miejscowego teren przewidziany pod projektowaną inwestycję stanowi: " Tereny sług publicznych -przeznaczone dla realizacji usług kultury, nauki i oświaty oraz innych usług publicznych i związanych z nimi usług komercyjnych. Utrzymuje się istniejące obiekty usług publicznych typu szkoły, przedszkola i inne usługi wraz z obiektami pomocniczymi i zielenią towarzyszącą. Dopuszcza się ich modernizacje, rozbudowę i realizacje nowych obiektów dla usług publicznych na warunkach podanych w § 8. Dopuszcza się realizację usług towarzyszących i części mieszkalnej, realizacje sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, realizacje boisk przyszkolnych. Obowiązuje zabezpieczenie niezbędnej powierzchni parkingowej i realizacja zieleni drzewiasto-krzewiastej. Obowiązuje wyposażenie w systemy utylizacji ścieków i usuwanie odpadów w sposób zorganizowany".

Zgodnie z § 8 pkt. 6 planu miejscowego dla obiektów o funkcji mieszkalno -usługowej, usługowej i obiektów użyteczności publicznej obowiązuje zapewnienie odpowiedniej ilości miejsc parkingowych w granicach działki wg wskaźników podanych w § 11 oraz realizacja izolacyjnej zieleni drzewiasto-trawiastej.

Zgodnie z § 11 pkt 9 dla zabezpieczenia niezbędnych pow. parkingowych przy realizacji nowych obiektów zaleca się następujące wskaźniki miejsc postojowych: dla zabudowy jedno i wielorodzinnej - 1-2 miejsca/mieszkanie (a), dla usług handlu - 1 miejsce /30 m2 pow. sprzedaży (e).

Jak natomiast wynika z przedłożonego projektu budowlanego zatwierdzonego

decyzją organu l instancji, następnie utrzymaną w mocy zaskarżona decyzją nie

zawiera on wymaganej ilości miejsc parkingowych / postojowych , co jest niezgodne z ww. wymaganiami planu miejscowego. Zatwierdzony projekt budowlany przewiduje bowiem 4 miejsca postojowe w piwnicy projektowanego budynku ( opis techniczny projektu s. 48 i 49) oraz 4 miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych zaznaczone na projekcie zagospodarowania działki (s. 34A). Brak natomiast pozostałych 12 miejsc postojowych, co stanowiłoby minimalną ilość wymaganych miejsc parkingowych /postojowych, przy czym w części opisowej projektu (s. [...]) inwestor wskazał, że "do dyspozycji - zgodnie z zapisami "aktu notarialnego" brakujące miejsca postojowe dla projektowanego budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowane są przed budynkiem ośrodka zdrowia (wskazano 14 . miejsc). Wymagana ilość miejsc: na projektowane 300 m lokali usługowych - 10 miejsc postojowych i tyle samo dla 10 mieszkań". Co prawda organy l i II instancji wskazują w uzasadnieniach swoich decyzji, że wymagania dotyczące miejsc parkingowych są spełnione, ponieważ jak wynika z części opisowej przedmiotowego projektu architektonicznego: "akt notarialny daje możliwość korzystania z parkingu przy ośrodku zdrowia (14 brakujących miejsce parkingowych), co zapewnia wymagane 20 miejsc postojowych (s. [...] projektu) - to jednak w ocenie Sądu wskazuje to na zasadniczą niespójność projektu i nie może być uznane za wystarczające. Należy bowiem zauważyć, że jeśli w ww. notarialnej umowie oddania w użytkowanie wieczyste inwestorowi działki nr [...] z 28. 09. 2006 r. ( Rep. A [...]) gmina M. wyraziła w § 13 ww. umowy zgodę na: " korzystanie przez użytkownika wieczystego oraz osoby korzystające z budynku, który zostanie wzniesiony na gruncie oddanym w wieczyste użytkowanie (dz. nr [...]) z miejsc parkingowych przewidzianych do realizacji na działkach ewid. nr [...] i [...] " i w sytuacji gdy działki nr [...] i [...] zostały objęte przedmiotowym wnioskiem inwestora to z przedłożonego projektu budowlanego nie wiadomo czy owe 14 miejsc parkingowych zostało wybudowanych

Nie wiadomo też czy ww. miejsca parkingowe są już wybudowane oraz czy komuś innemu nie przysługuje uprawnienie do korzystania z nich. Należy podkreślić, że brakujące miejsca parkingowe i oznaczenie parkingów na działkach nr [...] i [...] nie zostało wyrysowane w projekcie zagospodarowania działki/ terenu przedmiotowej inwestycji. W tej sytuacji nie można zatem uznać, że zatwierdzony projekt budowlany i decyzja o pozwoleniu na budowę są zgodne z wymaganiami

planu miejscowego w zakresie uregulowania (dotyczącego miejsc parkingowych.

Organy nie wyjaśniły również dlaczego uznały, że przedmiotowy projekt spełnia wymagania planu miejscowego w zakresie ustaleń planu dotyczących wielkości bezodpływowego okresowo, wybieralnego zbiornika na ścieki sanitarne w szczególności w sytuacji, gdy pojemność tego zbiornika została zaplanowana na 8,8 m3, jakkolwiek zbiornik ten jest przeznaczony dla budynku z 10 mieszkaniami ( o łącznej pow. użytkowej 515,67 m 2) oraz z dwoma lokalami usługowymi, w tym lokalem odnowy biologicznej (łączna pow. ok. 300 m2). W ocenie Sądu organy l i II instancji mimo zarzutów kwestionujących za małe rozmiary zbiornika nie wykazały dlaczego uznały, że przedmiotowy zbiornik odpowiada ustaleniom planu miejscowego zgodnie, z którym w terenie o symbolu 2.5 P "obowiązuje wyposażenie w systemy utylizacji ścieków i usuwanie odpadów w sposób zorganizowany". Wyjaśnienia takie należy uznać za konieczne tym bardziej, że zgodnie z pismem Spółki z o.o. "[...]" eksploatującej sieci kanalizacyjne i oczyszczalnię ścieków z 20. 09. 2009 r. skierowanym do inwestora: "zbiornik budowany dla budynku usługowo-mieszkalnego na działce nr [...] w m. R. wymaga właściwych urządzeń przeczyszczających". W tej sytuacji samo wskazanie, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że: "projektant udzielił wyjaśnień, że zbiornik na nieczystości stałe został zaprojektowany w taki sposób, aby mógł obsłużyć projektowana zabudowę" trzeba uznać za niewystarczające, ponieważ nie wyjaśnia wątpliwości i zastrzeżeń skarżących. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ l instancji powinien powyższe kwestie wyjaśnić zgodnie z wymogami art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa, nakładającymi na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 i 77 § 1 ) oraz prawidłowego (faktycznego i prawnego) uzasadnienia decyzji (art. 107 § 3). Analogicznie brak w zaskarżonej decyzji odniesienia do zarzutów odwołania kwestionujących przewidzianą w zatwierdzonym projekcie wielkość przyłącza wody w związku z obawą mieszkańców działek sąsiednich, że ilość wody ze źródła, z którego będzie pobierana woda także dla potrzeb planowego budynku nie wystarczy dla zaspokojenia potrzeb zarówno planowanej inwestycji jak i osób trzecich już korzystających z przedmiotowej źródła.

W związku z powyższym organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględni treść

art. 5 pkt 9 ab initio Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organ l instancji , który nakazuje poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że organy nie wyjaśniły w sposób prawidłowy kluczowej kwestii związanej z realizacją przedmiotowej inwestycji. Zgodnie bowiem z treścią cyt. § 14 pkt 9 planu miejscowego teren przewidziany pod projektowaną inwestycję jest terenem usług publicznych i związanych z nimi usług komercyjnych, natomiast jako funkcję uzupełniającą dopuszcza realizację usług towarzyszących i części mieszkalnej. Pomijając wątpliwości jakie wiążą się z interpretacją § 14 pkt 9 w zakresie możliwości realizacji nowej inwestycji, która na terenie nowej zabudowy kubaturowej ma realizować wyłącznie usługi komercyjne i nie obejmując realizacji usług publicznych (niekomercyjnych) - a zgodnie z wykładnią przepisu ww. paragrafu planu miejscowego organy orzekające w sprawie uznały, że § 14 pkt 9 planu dopuszcza na terenie przewidzianym dla nowej inwestycji realizacje funkcji usług komercyjnych jeśli jest ona związana z funkcją publiczną realizowaną na terenie innej działki w obszarze oznaczonym symbolem 2.5 U P - to zasadnicze wątpliwości budzi uznanie, że projektowana inwestycja kubaturowa stanowiąca budynek usługowo-mieszkaniowy spełnia wymagania §14 pkt 9. Organy uznały bowiem, że realizacja budynku, który w przybliżeniu w równej mierze realizuje funkcję usługową (usługi komercyjne) jak funkcję mieszkaniową spełnia wyżej wskazane wymogi planu. Samo wskazanie w projekcie budowlanym oraz w decyzji i i II instancji , że inwestycja kubaturowa to budynek usługowo-mieszkalny niczego nie zmienia w sytuacji gdy jak wskazują organy w uzasadnieniach swoich decyzji całkowita powierzchnia użytkowa projektowanego budynku usługowo-mieszkalnego wynosi 1241, 38 m2, przy czym powierzchnia przeznaczenia podstawowego (tj. usług) ) wynosi 588,99 m2 (co stanowi 47,44% całkowitej pow. użytkowej) natomiast powierzchnia użytkowa przeznaczenia dopuszczalnego (tj. mieszkania) wynosi 581,67 m2 (tj. 46,85%). A zatem różnica w przedmiotowym budynku pomiędzy przeznaczeniem podstawowym - tym które powinno być realizowane przede pszystkim, a przeznaczeniem dopuszczalnym wynosi tylko 0.3 % co stanowi 7, 32 m. W ocenie Sądu z powyższego wynika, te obie funkcje inwestycji kubaturowej przedmiotowego budynku - są realizowane w sposób zrównoważony, a takie przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem 2.5 UP nie wynika z cyt. ustaleń planu miejscowego. Dodatkowe wątpliwości dotyczące zgodności zatwierdzonego projektu budowlanego z planem miejscowym w zakresie funkcji jakie mają być realizowane na terenie inwestycji pojawiają się w związku z faktem, iż dane liczbowe przyjęte przez organy obu instancji jako istotne dla uznania, iż funkcja podstawowa jest realizowana w większym zakresie niż uzupełniająca - nie uwzględniły 70, 72 m2 pow. użytkowej.

W niniejszej sprawie organy nie wywiązały się nie tylko z obowiązku nałożonego przepisem art. 35 ust. 1, ale także uchybiły wymaganiom przepisu art. 34 ust 1cyt. ustawy Prawo budowlane, gdyż przedłożony w zatwierdzonym projekcie budowlanym projekt zagospodarowania działki został sporządzony na kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej, co jest niezgodne z wymaganiami § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3. 07. 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji (Dz. U nr 120, póz. 1132), stosownie do którego projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego. Z przedmiotowego projektu zagospodarowania działki nie można ustalić granic działek obejmujących teren inwestycji poza działką nr [...] oraz działek sąsiednich. Linie rozgraniczające nie obejmują wszystkich działek wchodzących w skład terenu inwestycji. Brak wyraźnie zaznaczonych granic pomiędzy działkami nie pozwala na zweryfikowanie projektu ze względu na wymagania techniczne dotyczące sytuowania poszczególnych elementów inwestycji. Nadto - co już zostało zasygnalizowane wcześniej brak oznaczenia miejsc parkingowych, które organy uwzględniły w swoich decyzjach przyjmując , że przedmiotowa inwestycja ma zapewnioną wymaganą ich ilość.

Nie można natomiast podzielić stanowiska skarżących wskazujących na naruszenia przepisów o właściwości przez organ l instancji. Trzeba wskazać, iż organem właściwym do wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest w sprawie Starosta L. A zatem nie zasługuje również uwzględnienie zarzut wydania decyzji l instancji w sprawie własnej ponieważ Gmina jest właścicielem' działki przeznaczonej pod zabudowę kubaturową (dz. nr [...] ), a inwestorowi przysługuje prawo jej wieczystego użytkowania.

Mając na uwadze wszystkie przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji.