II SA/Wa 1465/12

Uzasadnienie

Komendant [...] Policji postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r., wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 oraz art. 123 i art. 268 a k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku P. O. o zawieszenie postępowania administracyjnego, odmówił zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją Komendanta [...] Policji z dnia [...] listopada 1993 r. skarżący uzyskał pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej do celów łowieckich.

Następnie, w związku z faktem skazania ww. przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Karny wyrokiem z dnia [...] lutego 2011 r., sygn. akt [...] za przestępstwo z art. 216 § 1 k.k. - organ Policji, właściwy w sprawach pozwoleń na broń, w dniu [...] września 2011 r. wszczął z urzędu, postępowanie administracyjne, w sprawie cofnięcia P. O. pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej.

Organ Policji właściwy w sprawie pozwoleń na broń - odnosząc się do wniosku skarżącego, dotyczącego zawieszenia przedmiotowego postępowania - uznał, że w prowadzonej sprawie brak jest podstaw prawnych do zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., bowiem organ administracji może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.

Organ podniósł, że postępowanie w sprawie cofnięcia stronie pozwolenia na broń palną myśliwską toczy się z urzędu - zostało wszczęte przez organ Policji, a nie na wniosek strony. Nie jest zatem spełniony jeden z warunków, wymienionych w art. 98 k.p.a., co powoduje, że nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie wniosku strony.

Ponadto wskazano, że w sprawie brak jest zagadnienia wstępnego, od którego uzależnione byłoby rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej. Jest bowiem faktem, że strona została skazana prawomocnym wyrokiem sądu karnego za popełnienie przestępstwa umyślnego. Natomiast złożenie wniosku do Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności art. 15 ust. 1 pkt 6a ustawy o broni i amunicji z Konstytucją RP oraz wystąpienie do Sądu Apelacyjnego o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem skazującym, a nawet podjęcie działań przez RPO, nie pozbawiają powyższego wyroku statusu orzeczenia prawomocnego.

Organ podkreślił, że osoba prawomocnie skazana nie powinna posiadać pozwolenia na broń.

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 97 § 1 i art. 98 § 1 oraz art. 268a k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia zainteresowanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W ocenie organu w sprawie zainteresowanego brak jest zagadnienia wstępnego, od którego uzależnione byłoby rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej. Wskazał, że również oczekiwanie na uzyskanie stanowiska RPO w związku z wnioskiem strony, jak też oczekiwanie na utrwalenie linii orzeczniczej sądów administracyjnych w sprawach o cofnięcie pozwolenia na broń na podstawie znowelizowanego przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji nie stanowi zagadnienia wstępnego. Organ podniósł, że wystąpienie do Sądu Apelacyjnego o wznowienie postępowania karnego zostało oddalone postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., a działania podjęte przez RPO nie pozbawią wyroku statusu prawomocnego orzeczenia.

Organ odwoławczy stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka określona w art. 97 § 1 pkt 1-4 k.p.a.

P. O. na powyższe postanowienie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucił naruszenie art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 107 § 3 k.p.a., art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez błędną wykładnię i uznanie, iż nie zachodzą okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń, a także naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 pkt 6 w zw. z art.18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r., utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta [...]Policji z dnia [...] marca 2012 r., którym odmówiono zawieszenia postępowania w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń.

Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem tego postępowania była kwestia wpadkowa, dotycząca biegu postępowania, a nie jego rozstrzygnięcia merytorycznego. W związku z tym zasadność wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń oraz słuszność i celowość działania organu I instancji, organ odwoławczy może oceniać dopiero po zakończeniu tego postępowania decyzją co do istoty w sprawie głównej. Tymczasem decyzja taka nie zapadła, a zaskarżonym postanowieniem Komendant Główny Policji odniósł się do istnienia lub braku podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo orzekł, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego, tak z urzędu, jak i na wniosek strony. Należy bowiem zauważyć, iż zgodnie z art. 97 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w następujących przypadkach:

1. w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105),

2. w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

3. w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

4. gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Przesłanki określone w pkt 1 – 3 tego przepisu w niniejszej sprawie nie występują, dlatego też należało skupić się na dyspozycji pkt 4 § 1 art. 97 k.p.a. Zdaniem Sądu zastosowanie tego przepisu jest możliwe jedynie wtedy, gdy na przeszkodzie w rozpatrzeniu sprawy administracyjnej co do jej istoty pojawi się problem prawny (zagadnienie wstępne), od którego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd zależne jest wydanie decyzji w sprawie administracyjnej. Zagadnienie wstępne to problem prawny o charakterze materialnym, bez rozstrzygnięcia którego nie jest możliwe zastosowanie norm prawa materialnego - w niniejszej sprawie jest to ustawa o broni i amunicji - a tym samym wydanie decyzji. Należy podkreślić, że waloru zagadnienia wstępnego nie ma kwestia rozpoznania wniosku złożonego przez skarżącego do Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności art. 15 ust. 1 pkt 6a ustawy o broni i amunicji z Konstytucją RP oraz wystąpienie do Sądu Apelacyjnego o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem skazującym, a nawet podjęcie działań przez RPO. Działania te bowiem nie pozbawiają wydanego wyroku statusu orzeczenia prawomocnego.

Brak było zatem podstaw do zastosowania dyspozycji art. 97 § 1 k.p.a., tj. zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia stronie pozwolenia z przyczyn wskazanych w pkt 1-4 tego przepisu prawa. Żadna z nich bowiem nie miała miejsca.

Nie było możliwe również zawieszenie postępowania w myśl art. 98 § 1 k.p.a., ponieważ postępowanie administracyjne toczy się z urzędu, a nie na wniosek strony. Nie został więc spełniony jeden z warunków tego przepisu, dla którego zastosowania ustawodawca wymaga łącznego wystąpienia ich wszystkich. Przepis stanowi bowiem, że organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.

Odnosząc się do zarzutów skargi, należy wskazać, że Konstytucja RP z 1997 r. dopuszcza - w art. 31 ust. 3 - co do zasady ustanawianie ograniczeń w zakresie korzystania z konstytucyjnych praw i wolności wymagając, by były ustanawiane tylko w ustawie i tylko dla ochrony wartości wskazanych w powołanym przepisie, a mianowicie: bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego, ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób (L. Garlicki, Polskie prawo konstytucyjne. Zarys wykładu, Liber, wyd. 5, Warszawa 2001, str. 102 i n.).

Przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji uległ w okresie obowiązywania ustawy znaczącemu przekształceniu. Obecnie stanowi, że pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:

a. skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,

b. skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:

– przeciwko życiu i zdrowiu

- przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.

W sprawach postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń, w tym również broń myśliwską, organy Policji działają w ramach tzw. uznania związanego, a powołane wyżej przepisy ustawy o broni i amunicji nakazują im - w przypadku powzięcia wiadomości o skazaniu prawomocnym wyrokiem - obligatoryjne cofnięcie pozwolenia na broń.

Należy przy tym zauważyć, że w postępowaniu administracyjnym w tych sprawach nie jest w ogóle badana kwestia winy osoby skazanej za popełnienie wyżej wymienionych przestępstw. W przypadku skazania strony prawomocnym wyrokiem sądu karnego, organy Policji są związane tym wyrokiem.

Ponadto oceniając zaskarżone postanowienie Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, również tych których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł, jak w sentencji.