II SA/Sz 687/12
Wyrok
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
2012-10-03Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Barbara Gebel /sprawozdawca/
Elżbieta Makowska
Stefan Kłosowski /przewodniczący/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Po rozpoznaniu wniosku K.R., Wójt Gminy decyzją Nr [...], z dnia [...], odmówił ustalenia na rzecz wnioskodawcy warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...]. W toku postępowania organ pierwszej instancji ustalił właścicieli i użytkowników nieruchomości sąsiednich oraz wystąpił do właściwych organów i instytucji w celu dokonania wymaganych, przepisem art. 53 ust 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej " ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym", uzgodnień ( w aktach administracyjnych sprawy k.85-86 znajduje się dowód doręczenia K.R. stosownych wystąpień organu I instancji ).
Postanowieniem z dnia [...] Marszałek Województwa odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem inwestora. W uzasadnieniu postanowienia Marszałek Województwa wskazał, że będąca przedmiotem projektu decyzji działka nr [...] znajduje się częściowo w liniach rozgraniczających trasy głównej oraz częściowo w bezpośredniej strefie oddziaływania wariantu preferowanego zachodniego obejścia drogowego miasta [...] (projektowany węzeł [...]).
Pismem z dnia [...] organ pierwszej instancji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałami zebranymi w postępowaniu - zgodnie z art. 10 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej "K.p.a.", a następnie wydał decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy z uwagi na odmowę uzgodnienia projektu decyzji.
Od decyzji tej odwołanie wniósł K.R. wskazując, że wariant preferowany zachodniego obejścia miasta [...] nie jest wskazaniem lokalizacyjnym i nie stanowi podstawy do odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla jego inwestycji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], numer [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, Kolegium stwierdziło, że stanowiąca przedmiot odwołania decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a tym samym odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 58 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 ustawy, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ww. ustawy i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.
Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie wszystkie czynności, określone przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzedzające wydanie decyzji o warunkach zabudowy, zostały spełnione. Projekt decyzji został sporządzony przez projektanta legitymującego się uprawnieniami urbanistycznymi. Następnie projekt ten poddany został obowiązkowym uzgodnieniom z organami i instytucjami właściwymi ze względu na położenie terenu inwestycji oraz jej charakter. Projekt ten nie uzyskał jednak uzgodnienia Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego, który postanowieniem z dnia 6.07.2011 r. odmówił jego uzgodnienia. Wobec brzmienia art. 53 ust 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ pierwszej instancji nie jest władny dokonywać ustaleń, wynikających z przepisów szczególnych i wymagających opinii innych organów i instytucji we własnym zakresie. Zobowiązany jest on do wystąpienia z wnioskiem o uzgodnienie do stosownego organu wskazanego w art. 53 ust 4 ustawy. Sformułowanie zawarte w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się "po uzgodnieniu", zdaniem organu odwoławczego oznacza, że uzgodnienie negatywne jest przeszkodą do wydania decyzji głównej (tak m.in. wyrok WSA w Kielcach z dnia 22.12.2010 r. sygn. akt II SA/Ke 725/10). Pogląd taki ugruntowany jest w orzecznictwie sądowo - administracyjnym, co oznaczać musi, że brak zgody na pozytywne dla strony załatwienie sprawy musi oznaczać konieczność wydania decyzji negatywnej.
W tej sytuacji, w ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji prawidłowo rozstrzygnął w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, odmawiając wydania decyzji, zgodnej z wnioskiem inwestora, w związku z negatywną opinią organu uzgadniającego.
Na marginesie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że do oceny istnienia przesłanek pozytywnego uzgodnienia nie jest uprawniony organ odwoławczy w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy jest samodzielnym orzeczeniem administracyjnym i jako takie podlega zaskarżeniu zażaleniem. Wpływ na treść decyzji o warunkach zabudowy może mieć więc dopiero ostateczne postanowienie w przedmiocie uzgodnienia. Nie może ono podlegać badaniu i weryfikacji w postępowaniu instancyjnym dotyczącym innego aktu administracyjnego.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez K.R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzucił błędne przyjęcie za jej podstawę nieistniejącego z mocy prawa postanowienia Marszałka Województwa z dnia [...] odmawiającego uzgodnienia projektu decyzji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Podał, że podstawą do ewentualnej odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy powinno być postanowienie w przedmiocie nieuzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, a takiego nie otrzymał. Postępowanie w jego sprawie, tak zresztą, jak i w sprawie jego brata R.R. dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy, nacechowane było od początku negatywnym nastawieniem organu uprawnionego do wydania decyzji. Popełniono bardzo dużą ilość błędów, stąd praktycznie każda decyzja, czy postanowienie było uchylane lub zmieniane. Obecnie K.R. stawia zarzut naruszenia prawa, co powinno skutkować uchyleniem decyzji SKO.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270).
Kwestią podstawową wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu sądowym jest odpowiedź na pytanie czy w przypadku gdy Marszałek Województwa odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem inwestora, organy wydające decyzję ustalającą warunki zabudowy mogą pominąć ten brak zgody z uwagi na fakt niedoręczenia postanowienia w tym przedmiocie stronie postępowania.
Zgodzić należy się z poglądem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że postępowanie uzgodnieniowe jest postępowaniem odrębnym od postępowania głównego, tj. dotyczącego decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. To na organie prowadzącym postępowanie uzgodnieniowe ciąży obowiązek zapewnienia stronom tego postępowania czynnego w nim udziału. Organ administracji prowadzący postępowanie główne nie sprawuje nadzoru nad organami prowadzącymi postępowanie uzgodnieniowe i nie ma żadnych instrumentów prawnych, które pozwalałyby mu kontrolować prawidłowość prowadzenia tego postępowania. Organ administracji prowadzący postępowanie główne nie posiada też żadnych możliwości wzruszenia ostatecznych rozstrzygnięć wydanych w postępowaniach uzgodnieniowych.
Organ administracji, który prowadzi postępowanie główne, ma jedynie obowiązek wynikający z art. 106 § 2 K.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę. Nawet jednak brak takiego zawiadomienia nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zważywszy na fakt, że na organie uzgodnieniowym ciąży obowiązek ustalenia stron postępowania i zapewnienia im czynnego udziału w sprawie ( patrz: wyrok NSA sygn.akt II OSK 1016/08, wyroki WSA - II SA/Bk 638/10 i IV SA/Wa 842/08 IV SA/Po 318/11 dostępne w internecie CBOSA). Dodać jednak należy, że w niniejszej sprawie skarżący został zawiadomiony o wystąpieniu przez organ I instancji do Marszałka Województwa z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla jego inwestycji.
Pozbawienie strony postępowania głównego możliwości czynnego udziału w postępowaniu uzgodnieniowym może stanowić podstawę do złożenia przez tę stronę wniosku o wznowienie postępowania uzgodnieniowego. Złożenie takiego wniosku uzależnione jest od woli strony, której uniemożliwiono udział w postępowaniu. Konieczne jest też zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wynikającego z art. 148 § 2 K.p.a. w zw. z art. 126 K.p.a. Zauważyć też należy, że nawet wznowienie postępowania nie musi prowadzić do uchylenia rozstrzygnięcia organu administracji, bowiem nie uchyla się postanowienia w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłoby zapaść wyłącznie postanowienie odpowiadające w swej istocie postanowieniu dotychczasowemu. Strona, która w wydanym postanowieniu stwierdzi również rażące naruszenie przepisów prawnych może wystąpić także z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wydanego postanowienia.
W świetle powyższego, organy obu instancji zasadnie przyjęły, że warunkiem wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy jest uzyskanie wymaganych prawem uzgodnień, w tym uzgodnienia Marszałka Województwa. Uzgodnienia są formą wiążącego wpływu jednego organu na drugi, poprzez uzależnienie możliwości wydania aktu od akceptacji jego treści przez organ uzgadniający. Wynikający z art.53 ust.4 w związku z art.60 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymóg, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się "po uzgodnieniu" z określonymi organami, oznacza, że nawet odmowa uzgodnienia przez jeden organ współdziałający, stanowi przeszkodę do wydania pozytywnej decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy ( w postępowaniu głównym).
Rozpoznając sprawę, w świetle powołanego na wstępie kryterium legalności, sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżoną decyzję organ prawa nie naruszył.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Barbara Gebel /sprawozdawca/Elżbieta Makowska
Stefan Kłosowski /przewodniczący/
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Po rozpoznaniu wniosku K.R., Wójt Gminy decyzją Nr [...], z dnia [...], odmówił ustalenia na rzecz wnioskodawcy warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym [...]. W toku postępowania organ pierwszej instancji ustalił właścicieli i użytkowników nieruchomości sąsiednich oraz wystąpił do właściwych organów i instytucji w celu dokonania wymaganych, przepisem art. 53 ust 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej " ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym", uzgodnień ( w aktach administracyjnych sprawy k.85-86 znajduje się dowód doręczenia K.R. stosownych wystąpień organu I instancji ).
Postanowieniem z dnia [...] Marszałek Województwa odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem inwestora. W uzasadnieniu postanowienia Marszałek Województwa wskazał, że będąca przedmiotem projektu decyzji działka nr [...] znajduje się częściowo w liniach rozgraniczających trasy głównej oraz częściowo w bezpośredniej strefie oddziaływania wariantu preferowanego zachodniego obejścia drogowego miasta [...] (projektowany węzeł [...]).
Pismem z dnia [...] organ pierwszej instancji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałami zebranymi w postępowaniu - zgodnie z art. 10 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej "K.p.a.", a następnie wydał decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy z uwagi na odmowę uzgodnienia projektu decyzji.
Od decyzji tej odwołanie wniósł K.R. wskazując, że wariant preferowany zachodniego obejścia miasta [...] nie jest wskazaniem lokalizacyjnym i nie stanowi podstawy do odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla jego inwestycji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], numer [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, Kolegium stwierdziło, że stanowiąca przedmiot odwołania decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a tym samym odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 58 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 ustawy, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ww. ustawy i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.
Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie wszystkie czynności, określone przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzedzające wydanie decyzji o warunkach zabudowy, zostały spełnione. Projekt decyzji został sporządzony przez projektanta legitymującego się uprawnieniami urbanistycznymi. Następnie projekt ten poddany został obowiązkowym uzgodnieniom z organami i instytucjami właściwymi ze względu na położenie terenu inwestycji oraz jej charakter. Projekt ten nie uzyskał jednak uzgodnienia Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego, który postanowieniem z dnia 6.07.2011 r. odmówił jego uzgodnienia. Wobec brzmienia art. 53 ust 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ pierwszej instancji nie jest władny dokonywać ustaleń, wynikających z przepisów szczególnych i wymagających opinii innych organów i instytucji we własnym zakresie. Zobowiązany jest on do wystąpienia z wnioskiem o uzgodnienie do stosownego organu wskazanego w art. 53 ust 4 ustawy. Sformułowanie zawarte w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się "po uzgodnieniu", zdaniem organu odwoławczego oznacza, że uzgodnienie negatywne jest przeszkodą do wydania decyzji głównej (tak m.in. wyrok WSA w Kielcach z dnia 22.12.2010 r. sygn. akt II SA/Ke 725/10). Pogląd taki ugruntowany jest w orzecznictwie sądowo - administracyjnym, co oznaczać musi, że brak zgody na pozytywne dla strony załatwienie sprawy musi oznaczać konieczność wydania decyzji negatywnej.
W tej sytuacji, w ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji prawidłowo rozstrzygnął w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, odmawiając wydania decyzji, zgodnej z wnioskiem inwestora, w związku z negatywną opinią organu uzgadniającego.
Na marginesie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że do oceny istnienia przesłanek pozytywnego uzgodnienia nie jest uprawniony organ odwoławczy w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy jest samodzielnym orzeczeniem administracyjnym i jako takie podlega zaskarżeniu zażaleniem. Wpływ na treść decyzji o warunkach zabudowy może mieć więc dopiero ostateczne postanowienie w przedmiocie uzgodnienia. Nie może ono podlegać badaniu i weryfikacji w postępowaniu instancyjnym dotyczącym innego aktu administracyjnego.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez K.R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzucił błędne przyjęcie za jej podstawę nieistniejącego z mocy prawa postanowienia Marszałka Województwa z dnia [...] odmawiającego uzgodnienia projektu decyzji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Podał, że podstawą do ewentualnej odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy powinno być postanowienie w przedmiocie nieuzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, a takiego nie otrzymał. Postępowanie w jego sprawie, tak zresztą, jak i w sprawie jego brata R.R. dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy, nacechowane było od początku negatywnym nastawieniem organu uprawnionego do wydania decyzji. Popełniono bardzo dużą ilość błędów, stąd praktycznie każda decyzja, czy postanowienie było uchylane lub zmieniane. Obecnie K.R. stawia zarzut naruszenia prawa, co powinno skutkować uchyleniem decyzji SKO.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270).
Kwestią podstawową wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu sądowym jest odpowiedź na pytanie czy w przypadku gdy Marszałek Województwa odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem inwestora, organy wydające decyzję ustalającą warunki zabudowy mogą pominąć ten brak zgody z uwagi na fakt niedoręczenia postanowienia w tym przedmiocie stronie postępowania.
Zgodzić należy się z poglądem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że postępowanie uzgodnieniowe jest postępowaniem odrębnym od postępowania głównego, tj. dotyczącego decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. To na organie prowadzącym postępowanie uzgodnieniowe ciąży obowiązek zapewnienia stronom tego postępowania czynnego w nim udziału. Organ administracji prowadzący postępowanie główne nie sprawuje nadzoru nad organami prowadzącymi postępowanie uzgodnieniowe i nie ma żadnych instrumentów prawnych, które pozwalałyby mu kontrolować prawidłowość prowadzenia tego postępowania. Organ administracji prowadzący postępowanie główne nie posiada też żadnych możliwości wzruszenia ostatecznych rozstrzygnięć wydanych w postępowaniach uzgodnieniowych.
Organ administracji, który prowadzi postępowanie główne, ma jedynie obowiązek wynikający z art. 106 § 2 K.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę. Nawet jednak brak takiego zawiadomienia nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zważywszy na fakt, że na organie uzgodnieniowym ciąży obowiązek ustalenia stron postępowania i zapewnienia im czynnego udziału w sprawie ( patrz: wyrok NSA sygn.akt II OSK 1016/08, wyroki WSA - II SA/Bk 638/10 i IV SA/Wa 842/08 IV SA/Po 318/11 dostępne w internecie CBOSA). Dodać jednak należy, że w niniejszej sprawie skarżący został zawiadomiony o wystąpieniu przez organ I instancji do Marszałka Województwa z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla jego inwestycji.
Pozbawienie strony postępowania głównego możliwości czynnego udziału w postępowaniu uzgodnieniowym może stanowić podstawę do złożenia przez tę stronę wniosku o wznowienie postępowania uzgodnieniowego. Złożenie takiego wniosku uzależnione jest od woli strony, której uniemożliwiono udział w postępowaniu. Konieczne jest też zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wynikającego z art. 148 § 2 K.p.a. w zw. z art. 126 K.p.a. Zauważyć też należy, że nawet wznowienie postępowania nie musi prowadzić do uchylenia rozstrzygnięcia organu administracji, bowiem nie uchyla się postanowienia w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłoby zapaść wyłącznie postanowienie odpowiadające w swej istocie postanowieniu dotychczasowemu. Strona, która w wydanym postanowieniu stwierdzi również rażące naruszenie przepisów prawnych może wystąpić także z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wydanego postanowienia.
W świetle powyższego, organy obu instancji zasadnie przyjęły, że warunkiem wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy jest uzyskanie wymaganych prawem uzgodnień, w tym uzgodnienia Marszałka Województwa. Uzgodnienia są formą wiążącego wpływu jednego organu na drugi, poprzez uzależnienie możliwości wydania aktu od akceptacji jego treści przez organ uzgadniający. Wynikający z art.53 ust.4 w związku z art.60 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymóg, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się "po uzgodnieniu" z określonymi organami, oznacza, że nawet odmowa uzgodnienia przez jeden organ współdziałający, stanowi przeszkodę do wydania pozytywnej decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy ( w postępowaniu głównym).
Rozpoznając sprawę, w świetle powołanego na wstępie kryterium legalności, sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżoną decyzję organ prawa nie naruszył.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.
