II SA/Po 683/12
Postanowienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
2012-10-03Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Elwira Brychcy /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy
Uzasadnienie
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. po rozpoznaniu zażalenia W. M. z [...] maja 2012 r. na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień w przedmiocie wydania decyzji przyznającej skarżącemu kategorię zdrowia A nie uwzględnił zażalenia. Skarżący W. M. reprezentowany przez swojego pełnomocnika radcę prawnego D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] czerwca 2012 r.
Skarżący zarzucił bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania oraz nieuwzględnienie jego zażalenia w sprawie, w której domagał się ustalenia, że stan zdrowia skarżącego pozwala na stwierdzenie, że jest on zdolny do służby wojskowej i może otrzymać kategorię A.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga do sądu przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym – jak w tej sprawie - na podstawie przepisów Kpa jest zamknięty.
W niniejszej sprawie skarżący wyraźnie wskazał, że prócz skargi na bezczynności i przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień wnosi skargę na postanowienie z [...] czerwca 2012 r. nieuwzględniające jego zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego skarga na to postanowienie została zarejestrowana w repertorium SA, natomiast skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania zostały wydzielone jako odrębne sprawy i wpisane do repertorium SAB.
Przepis art. 37 Kpa przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Rozpoznanie zażalenia w trybie art. 37 kpa nie rozstrzyga jednak indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej. Jest to postanowienie wydawane w toku postępowania administracyjnego, dotyczące kwestii bezczynności organu, wynikającej w toku postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie.
Wniesienie zażalenia uzasadnionego powoduje skutki wynikające wprost z treści art. 37 § 2 kpa. Organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa nie następuje ani w formie decyzji administracyjnej, ani w formie postanowienia, ale w drodze czynności nadzorczej, która nawet gdyby została ujęta w formie postanowienia nie mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego (post. NSA z 12.01.2001 r. IV SAB 177/00). Wskazać należy, iż postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na postawie art. 37 kpa nie ma cech samodzielnego postępowania, tylko charakter incydentalny (por. Komentarz B. Adamiak, J. Borkowski, Warszawa 2004, s. 285-286).
Wobec powyższego postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie nie mieści się w katalogu postanowień wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Sąd jeszcze raz podkreśla, iż skarga w przedmiocie bezczynności i przewlekłości będzie rozpoznana w odrębnym postępowaniu, pod inną sygnaturą.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że skarga na zaskarżone postanowienie jest niedopuszczalna skargę należało odrzucić. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Elwira Brychcy /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy
Uzasadnienie
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. po rozpoznaniu zażalenia W. M. z [...] maja 2012 r. na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień w przedmiocie wydania decyzji przyznającej skarżącemu kategorię zdrowia A nie uwzględnił zażalenia. Skarżący W. M. reprezentowany przez swojego pełnomocnika radcę prawnego D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] czerwca 2012 r.
Skarżący zarzucił bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania oraz nieuwzględnienie jego zażalenia w sprawie, w której domagał się ustalenia, że stan zdrowia skarżącego pozwala na stwierdzenie, że jest on zdolny do służby wojskowej i może otrzymać kategorię A.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga do sądu przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym – jak w tej sprawie - na podstawie przepisów Kpa jest zamknięty.
W niniejszej sprawie skarżący wyraźnie wskazał, że prócz skargi na bezczynności i przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień wnosi skargę na postanowienie z [...] czerwca 2012 r. nieuwzględniające jego zażalenia. Zarządzeniem Przewodniczącego skarga na to postanowienie została zarejestrowana w repertorium SA, natomiast skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania zostały wydzielone jako odrębne sprawy i wpisane do repertorium SAB.
Przepis art. 37 Kpa przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Rozpoznanie zażalenia w trybie art. 37 kpa nie rozstrzyga jednak indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej. Jest to postanowienie wydawane w toku postępowania administracyjnego, dotyczące kwestii bezczynności organu, wynikającej w toku postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie.
Wniesienie zażalenia uzasadnionego powoduje skutki wynikające wprost z treści art. 37 § 2 kpa. Organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa nie następuje ani w formie decyzji administracyjnej, ani w formie postanowienia, ale w drodze czynności nadzorczej, która nawet gdyby została ujęta w formie postanowienia nie mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego (post. NSA z 12.01.2001 r. IV SAB 177/00). Wskazać należy, iż postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na postawie art. 37 kpa nie ma cech samodzielnego postępowania, tylko charakter incydentalny (por. Komentarz B. Adamiak, J. Borkowski, Warszawa 2004, s. 285-286).
Wobec powyższego postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie nie mieści się w katalogu postanowień wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Sąd jeszcze raz podkreśla, iż skarga w przedmiocie bezczynności i przewlekłości będzie rozpoznana w odrębnym postępowaniu, pod inną sygnaturą.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że skarga na zaskarżone postanowienie jest niedopuszczalna skargę należało odrzucić. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy
