II SAB/Po 37/12

Uzasadnienie

Pismem wniesionym w dniu [...] maja 2012 r. za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu V. F. złożyła skargę na przewlekłość Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

Uzasadniając przedmiotową skargę profesjonalny pełnomocnik skarżącej podniósł, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się już od ponad roku i w jego toku wnioskodawczyni była wielokrotnie wzywana o dołączenie różnych dokumentów, przy czym kilka razy prowadzący postępowanie prosił o te same dokumenty. Podniesiono, że opieszałe działanie organu spowodowało, iż skarżąca złożyła do Urzędu do Spraw Cudzoziemców w Warszawie zażalenie na bezczynność organu. Zażalenie uznane zostało za skuteczne i organ wyższego stopnia postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. wyznaczył Wojewodzie Wielkopolskiemu dodatkowy termin do załatwienia sprawy. W zakreślonym terminie Wojewoda postępowania nie zakończył, jak również nie podejmował ku temu koniecznych czynności. Wskazano, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. poinformowano skarżącą, iż jej wniosek nie zostanie rozpatrzony w terminie z uwagi na trwające postępowanie wyjaśniające. Podano, że organ oczekuje na wynik kontroli legalności zatrudnienia. Zdaniem skarżącej takie uzasadnienie braku zakończenia sprawy jest niezasadne, bowiem Wojewoda sam może dokonać oceny legalności zatrudnienia, zaś przedłużanie postępowania stanowi działanie na jej szkodę. Podano, że wobec upływu terminu ważności karty czasowego pobytu w Polsce skarżąca ma problemy ze znalezieniem pracy, jak również nie może odwiedzać rodziny za granicą, czy wyjechać na urlop. Podniesiono, że wszystkie wymagane dokumenty skarżąca przedłożyła wraz z wnioskiem. Argumentowano dalej, że w tym przypadku w sposób oczywisty zachodzi przewlekłość postępowania – w prawnie określonym terminie organ nie tylko nie podejmuje czynności w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie. Wojewoda przytoczył przebieg postępowania, zainicjowanego złożonym w dniu [...] 2011 r. wnioskiem skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich oraz wskazał, iż w związku z niedostarczeniem przez skarżącą zezwolenia na wykonywanie pracy na terytorium RP organ w dniu [...] 2011 r. zwrócił się do [...] Oddziału Straży Granicznej w K. z prośbą o przeprowadzenie postępowania w sprawie legalności jej zatrudnienia. Wyniki powyższej kontroli – potwierdzające fakt nielegalnego wykonywania pracy, zostały przesłane do organu dopiero w dniu [...] maja 2012 r. wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o wydaleniu skarżącej z terytorium RP. Tym samym uznać należało, że nie wydanie przedmiotowej decyzji nie wynikało z winy organu. Wyjaśniono również, że pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. organ wezwał skarżącą do przedłożenia dokumentów potwierdzających zaistnienie przesłanek uzasadniających wydanie decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia ewentualnej przewlekłości działań Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącej o udzielenie jej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Rozpoznając sprawę Sąd uwzględnił obowiązującą od dnia 12 czerwca 2012 r. zmianę ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którą użyty w rozdziale 5 ustawy wyraz "WE" zastąpiono wyrazem "UE".

Zgodnie z art. 7 ustawy o cudzoziemcach do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przepis art. 71c ust. 1 ustawy stanowi, że załatwienie sprawy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE powinno zakończyć się nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a w postępowaniu odwoławczym - w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu w razie niezałatwienia sprawy w terminach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 36-38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa). Na mocy art. 36 § 1 kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin jej załatwienia. W omawianym przypadku organ w oparciu o przepis art. 36 kpa przedłużał terminy załatwienia sprawy, jednakże do dnia wydania wyroku w sprawie, co miało miejsce w dniu 22 sierpnia 2012 r., nie rozpoznał wniosku skarżącej o udzielenie jej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, który wniosła w dniu 29 czerwca 2011 r. Jak podaje się w orzecznictwie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000, Nr 6, poz. 87).

Środkami mającymi przeciwdziałać bezczynności organów administracji są wskazane w art. 37 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a po wyczerpaniu trybu zażaleniowego, skarga na bezczynność oraz na przewlekłość postępowania, w myśl art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanym przypadku skarżąca opisanego trybu dochowała, bowiem przed wniesieniem przedmiotowej skargi pismem z dnia [...] listopada 2011 r. wystąpiła do Urzędu do Spraw Cudzoziemców z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie to zostało przez organ wyższego stopnia uwzględnione – Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. wyznaczył Wojewodzie Wielkopolskiemu dodatkowy termin załatwienia sprawy – do dnia [...] kwietnia 2012 r. Z akt sprawy przedłożonych Sądowi oraz oświadczenia skarżącej złożonego na rozprawie wynika, iż do dnia rozpatrzenia sprawy przez Sąd Wojewoda Wielkopolski nie zakończył przedmiotowego postępowania. W tych okolicznościach skarga podlega merytorycznemu rozpatrzeniu przez Sąd.

W rozpatrywanym przypadku skarga zarzuca Wojewodzie Wielkopolskiemu przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2012 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich. Tak sformułowany zarzut określa zakres kontroli sądu administracyjnego.

W tym miejscu wskazać należy iż przepisy prawa nie definiują wprost na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania" o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 37 § 1 kpa, niewątpliwie jednak pojęcie to ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu". W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając równocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 kpa, ustanawiającego zasady szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Inaczej rzecz ujmując, przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy organowi administracji będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie sposób przypisywać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania w sytuacji, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego. W doktrynie podejmującej rozważany problem przyjmuje się, że wskazówek przydatnych dla zrekonstruowania znaczenia ustawowego wyrażenia "przewlekłość postępowania" można dopatrzyć się w uzasadnieniu projektu zmian wskazujących jej charakterystyczne cechy, mianowicie "wykonywanie szeregu czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornie". Chodziłoby zatem o sytuacje, w której organy działając opieszale lub tylko pozorują działanie (formalnie nie są bezczynne), które ustawodawca odróżnił od stanu bezczynności charakteryzującego się brakiem jakichkolwiek działań (tak: Z. Kmieciak - Przewlekłość postępowania administracyjnego Państwo i Prawo 2011 Nr 6 str. 30-43).

W ocenie Sądu rozpatrującego przedmiotową sprawę podejmowane przez organ w ramach prowadzonego z wniosku skarżącej czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 kpa, co przełożyło się na długość trwania postępowania. Zważyć należy, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W rozumieniu art. 104 § 1 kpa "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. W rozpoznawanej sprawie, wniosek o wydanie decyzji – zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, wraz z wymienionymi na str. 6 wniosku dokumentami, złożony został przez skarżącą w dniu [...] czerwca 2011 r., co w świetle art. 61 § 3 kpa, oznacza wszczęcie stosownego postępowania administracyjnego w tym dniu. Wojewoda Wielkopolski – działający z jego upoważnienia Kierownik Oddziału do Spraw Cudzoziemców Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu, pismem z dnia [...] lipca 2011 r. poinformował skarżącą, że w trybie art. 71b ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (DZ.U. z 2006 r. Nr 234 poz. 1694) wniosek został przesłany do właściwych organów w celu sprawdzenia, czy wjazd i pobyt wnioskodawczyni na terytorium RP stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego. Jednocześnie poinformowano skarżącą, w trybie art. 10 § 1 kpa, o prawie zapoznania się przed wydaniem decyzji z zebranymi w sprawie materiałami oraz o trybie i terminie wydania karty pobytu. W ocenie Sądu treść powyższego pisma oraz przystąpienie do kolejnych czynności sprawdzających pozwala stwierdzić, iż na tym etapie sprawy organ uznał wniosek skarżącej za kompletny. Pomimo takiego pouczenia, pismem z dnia [...] lipca 2011 r. skarżącą wezwano do przedłożenia kolejnych dokumentów: potwierdzających wysokość kosztów zamieszkania ([...]), zaświadczeń z urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w latach 2006-2010, zaświadczeń z urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego przez spółkę A w latach 2006-2010, zaświadczenia z ZUS określającego ilość osób, wymiar wysokość, i okres ich zatrudnienia oraz wywiązywanie się ze zobowiązań wobec ZUS tejże Spółki, zaświadczenia o niekaralności na terytorium RP, wyciągu bankowego z konta za okres ostatnich 6 m-cy, zaświadczeń ZUS RMUA za miesiące [...] 2011 r., dowodów wpłaty zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od stycznia 2010 r. do chwili obecnej, życiorysu. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu [...] lipca 2011 r., wraz z informacją, że nieprzedłożenie żądanych dokumentów spowoduje podjęcie decyzji w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał. Tak więc również na tym etapie organ nie kwestionował kompletności dokumentacji załączonej do wniosku, i co więcej, uznawał możliwość zakończenia postępowania także w przypadku nie otrzymania żądanych dokumentów. W dniach [...] lipca oraz [...] sierpnia 2011 r. do organu wpłynęły żądane informacje właściwych służb, z których wynika, że wjazd i pobyt skarżącej na terytorium RP nie stanowi zagrożenia dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Skarżąca w dniu [...] lipca 2011 r. złożyła żądane przez organ dokumenty: życiorys, zaświadczenia ZUS RCA odprowadzonych przez pracodawcę B od wynagrodzeń zatrudnionej w tej firmie skarżącej za okres [...] 2011 r.-[...]2011r., zaświadczenie o niekaralności, wydruki z rachunku bankowego skarżącej w banku X za okres [...] 2010r. - [...] 2011 r., zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego o figurowaniu w ewidencji podatników i płatników od dnia [...] 2006 r. Spółki, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego za okres od 2006 r., oświadczenie skarżącej o niezatrudnianiu pracowników w wymienionej Spółce, wskazanie adresu do korespondencji.

Pismem z dnia [...] września 2011 r., doręczonym w dniu [...] września 2011 r., organ wezwał skarżącą do przedłożenia zezwolenia na wykonywanie pracy w firmie B Jednocześnie postanowieniem z tego samego dnia wyznaczono dodatkowy termin rozpatrzenia wniosku – [...]11.2011 r.

Ustanowiony w dniu [...] 10.2011 r. pełnomocnik skarżącej pismem wniesionym w dniu [...]10.2011 r. zgłosił swój udział w postępowaniu oraz poinformował, że wobec przedłużającego się postępowania wnioskodawczyni zmuszona była zakończyć pracę w firmie B oraz, że wznowiła działalność gospodarczą. Do pisma załączono świadectwo pracy za okres od dnia [...] 2011 r. do [...] 2011 r. oraz postanowienie SR [...] Wydział [...] z dnia[...] .2011 r. o sygn. [...] - informację do Krajowego Rejestru Sądowego o wznowieniu działalności gospodarczej.

Kolejnym pismem z dnia [...]10.2011 r. zobowiązano skarżącą do przedłożenia tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego w którym przebywa lub zamierza przebywać, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Podano, iż w świetle informacji o rozwiązaniu umowy o pracę Aneks do tej umowy o pracę zawartej z pracodawcą B zapewniający stronie miejsce zamieszkania stracił ważność. Pouczono o treści art. 71 ust. 6 ustawy o cudzoziemcach.

Przy piśmie z dnia [...]11.2011 r. pełnomocnik skarżącej przedłożyła w organie umowę najmu lokalu mieszkalnego stanowiącą tytuł prawny do jego zajmowania. Jako strona umowy wskazana została firma C, ze strony której umowę podpisała [...] T. B. A więc ta sama osoba, która podpisała przedłożoną przez skarżącą wraz z wnioskiem o wydanie przedmiotowego zezwolenia umowę najmu nieruchomości firmie B (pracodawcy skarżącej). Znamiennym jest, iż dopiero na tym etapie sprawy organ zakwestionował ważność tak podpisanych umów. Opierając się na zapisach z księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości przy ul. [...] uznano, że skoro przedłożona umowa najmu nie została podpisana przez obu [...] – jako właścicieli nieruchomości, to skarżąca nie wykazała się tytułem prawnym do zajmowanego lokalu. W tych okolicznościach na mocy art. 64 § 2 kpa wniosek z dnia [...] czerwca 2011 r. postanowieniem z dnia [...]11.2011 r. pozostawiono bez rozpoznania.

W dalszej kolejności pismem z dnia [...]11.2011 r. organ zwrócił się do [...] Straży Granicznej z prośbą o zbadanie legalności zatrudnienia skarżącej w firmie B oraz o zbadanie legalności działań podejmowanych przez spółkę D.

Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] listopada 2011 r. [..] wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na niezasadne zastosowanie art. 64 § 2 kpa. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców na podstawie art. 37 § 1 i § 2 kpa uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy – do dnia [...] kwietnia 2012 r. Organ wyższego stopnia uznał, iż przed wydaniem postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia stronę należało wezwać do przedłożenia nowego tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego. W dniu [...] stycznia 2012 r. akta sprawy wpłynęły do Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego.

Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. organ w trybie art. 50 § 1 kpa wezwał stronę do przedłożenia dokumentów potwierdzających wysokość kosztów zamieszkania: opłat licznikowych za[...], PIT 36 za rok 2011 wraz z PIT-em [...] oraz potwierdzeniem nadania do Urzędu Skarbowego, księgowego zestawienia przychodów i kosztów za miesiąc styczeń 2012 r. Spółki. W dniu [...] lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącej złożyła do akt sprawy dokumenty potwierdzające wysokość kosztów utrzymania, w tym umowę najmu lokalu mieszkalnego w nieruchomości przy ul. [...] w [...] z dnia [...] 2011 r., faktury VAT oraz księgowe zestawienie przychodów i rozchodów Spółki – [...].

Pismem z dnia [...] marca 2012 r. pełnomocnika skarżącej poinformowano w trybie art. 10 § 1 kpa o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji. Tymczasem w dniu [...] marca 2012 r. do organu wpłynęło pismo [...] Straży Granicznej w P. o wynikach kontroli przeprowadzonej w firmie E [...], w wyniku której ustalono, że V. F. w dniach [...] 2011 r. przeprowadziła szkolenie na rzecz tej firmy bez wymaganego zezwolenia lub oświadczenia o zamiarze powierzenia pracy, co naruszało art. [...] ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 2008 r. Nr 69 poz. 415 ze zm.) i spowodowało wszczęcie postępowania w sprawie o wykroczenie i skierowanie wniosku o ukaranie do właściwego Sądu Rejonowego.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wojewoda Wielkopolski wyznaczył dodatkowy termin rozpatrzenia wniosku, nie określając jednakże żadnej daty, lecz podając w uzasadnieniu, że oczekuje na wynik kontroli legalności zatrudnienia strony w firmie B.

W dniu [...] maja 2012 r. do Wojewody Wielkopolskiego wpłynął wniosek Komendanta [...] Straży Granicznej w P. o wydalenie skarżącej z terytorium RP. Jako podstawę wniosku powołano art. 88 ust. 1 i 2 oraz art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Do wniosku załączono Protokoły kontroli przedsiębiorców na rzecz których skarżąca wykonywała pracę, protokół przesłuchania skarżącej oraz wyrok nakazowy z dnia [...] 2012 r. sygn. akt [...] SR [...] w P. Wydział, którym skarżącą uznano winną popełnienia wykroczenia z art. [...] ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i na mocy art. [...] kpw wymierzono grzywnę w wysokości [...] zł. Tym samym wyrokiem uznano za winnego popełnienia wykroczenia z art. [...] wymienionej ustawy P. P. z tyt. powierzenia skarżącej nielegalnie wykonywanej pracy. W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. (Fax) podano, że wyrok uprawomocnił się w dniu [...] maja 2011 r. Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] czerwca 2012 r., a więc już po wniesieniu przedmiotowej skargi, Wojewoda Wielkopolski wezwał skarżącą do przedłożenia kolejnych dokumentów, dotyczących sytuacji skarżącej od [...] lutego 2012 r. do maja 2012 r.

W ocenie Sądu przedstawione powyżej kolejne czynności organu, aczkolwiek mające na celu pozyskanie pełnej informacji o osobie skarżącej, nie mają w pełni uzasadnienia w postępowaniu wszczętym wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. Zważyć należy, że skarżąca przebywa na terytorium RP od 2006 roku i pobyt ten, jak wynika z załączonych do akt dokumentów, miał charakter legalny. Z akt sprawy wynika, że skarżąca każdorazowo legitymowała się kartą pobytu lub wizą, a więc musiała przed legalizacją kolejnych pobytów Polsce przechodzić weryfikację przewidzianą przepisami ustawy o cudzoziemcach, w rozdziale 4 – "Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony". Ostatnia karta pobytu obejmowała okres od [...] stycznia 2011 r. do [...] sierpnia 2011 r. Dwa miesiące przed upływem ważności okresu na jaki wydana została ostatnia karta pobytu, skarżąca złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, a więc ze stosownym wyprzedzeniem, przewidzianym przepisami ustawy. Do wniosku załączyła dokumenty, które wymagały weryfikacji w świetle wymogów określonych przepisami ustawy o cudzoziemcach. W ocenie Sądu już na tym etapie wstępnym działanie organu może budzić zastrzeżenia, bowiem kolejność podejmowanych następnie czynności wskazuje, że weryfikacja ta była niepełna. Organ zobowiązany był już wówczas ocenić całą dokumentację, w tym przedłożony wówczas tytuł prawny do zajmowanego lokalu. Organ tego nie uczynił, zażądano natomiast od strony przedłożenia szeregu dokumentów, zaświadczeń i wyciągów z rachunków bankowych za cały okres pobytu skarżącej w Polsce, tj. od 2006 r. Tymczasem za okres od 2006 – 2010 r. sytuacja materialna skarżącej musiała być już wcześniej wyjaśniana, przy uzyskiwaniu wcześniejszych zezwoleń na zamieszkanie w Polsce. Opisane działanie w ocenie Sądu nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach ustawy, jest również nie do zaakceptowania w aspekcie zasad ogólnych kpa. W konsekwencji takiego działania, rozpatrzenie wniosku skarżącej przeciągnęło się w czasie, co zdaniem organu wymagało aktualizacji informacji w tym zakresie, po dniu [...] 2011 r., kiedy to upłynął okres, na jaki wydana została skarżącej karta pobytu na terytorium RP. Kolejne wezwania kierowane do pełnomocnika skarżącej były wynikiem przedłużającego się postępowania. Organ żądał bowiem takich samych dokumentów, lecz obejmujących kolejne miesiące pobytu skarżącej na terytorium RP, a konieczność żądania takich dokumentów wynikała z faktu, że żaden z wyznaczanych kolejno terminów zakończenia sprawy nie został dotrzymany. Jednocześnie, pomimo, iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, że organ konsekwentnie zajmuje odmienne stanowisko odnośnie ważności przedłożonego przez skarżącą tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, to mimo takiej odmiennej oceny nie wydał decyzji merytorycznej na tej podstawie, lecz prowadził dalej postępowanie wyjaśniające - na okoliczność legalności zatrudnienia skarżącej na terytorium RP. Potwierdza to uzasadnienie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r., gdzie jako przyczynę zwłoki w wydaniu decyzji wskazano na konieczność uzyskania wyników kontroli legalności zatrudnienia skarżącej, za okres od stycznia 2011 r. Jednocześnie w kierowanej na ostatnim etapie do skarżącej korespondencji nie określono przewidywanego terminu zakończenia sprawy. Nie rozważano również możliwości i celowości zawieszenia postępowania do czasu uzyskania wyników wskazanych kontroli, co z jednej strony być może pozwoliłoby usankcjonować stan bezczynności organu na tym etapie sprawy, z drugiej zaś dałoby stronie dodatkowy instrument prawny w postaci prawa do zaskarżenia postanowienia o zawieszeniu postepowania. W opinii Sądu opisane powyżej działania organu nakazują uznać za słuszny zarzut przewlekłości postępowania.

Zważywszy na brak określenia przez organ ostatecznego terminu zakończenia sprawy oraz upływ czasu od dnia przedłożenia przez skarżącą dokumentów żądanych przez organ w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r., co miało miejsce w dniu [...] lutego 2012 r., jak również na fakt, że na ostatnim etapie sprawy Wojewoda podejmował działania zmierzające do wyjaśnienia kwestii w opinii Sądu nie mających znaczenia dla rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2011 r., Sąd uznał za zasadne stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce w tym przypadku z rażącym naruszeniem prawa. Sąd zważył, że rozpatrzenie wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. miało i ma dla skarżącej podstawowe znaczenie z uwagi na jej wieloletni pobyt w Polsce i skoncentrowanie tutaj centrum jej spraw życiowych, plany osobiste na przyszłość, konieczność uzyskania środków finansowych na bieżące utrzymanie, jak również ograniczoną możliwość utrzymywania kontaktów z rodziną [...]. Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o cudzoziemcach daje organowi instrumenty prawne umożliwiające chociażby cofnięcie udzielonego zezwolenia, w sytuacji gdyby okazało się, że pobyt skarżącej na terytorium RP były niepożądany, co oznacza, że powstrzymywanie się od wydania decyzji merytorycznej w przedmiotowej sprawie nie miało jak dotąd prawnego i racjonalnego uzasadnienia. Uzasadnienia tego w ocenie Sądu nie daje również wzajemna relacja dwóch odrębnych postępowań prowadzonych przez Wojewodę Wielkopolskiego, tj. o udzielenie przedmiotowego zezwolenia oraz o wydalenie z terytorium RP. Kwestia wykonywania przez skarżącą zatrudnienia w warunkach naruszenia ustawy o promocji zatrudnienia i instrumentach rynku pracy i w konsekwencji wszczęcie postępowania w sprawie wydalenia wystąpiła w czasie prowadzenia przedmiotowego postępowania.

Jednocześnie w opinii Sądu nie zachodzą w granicach przedmiotowej sprawy okoliczności uzasadniające wymierzenie organowi grzywny, co w świetle art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny może orzec z urzędu.

W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 149 § 1 wyżej wymienionej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał Wojewodę Wielkopolskiego do załatwienia wniosku skarżącej w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. orzekając, jak w pkt I sentencji. W oparciu o ten sam przepis wymienionej ustawy w pkt II sentencji wyroku Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącej orzeczono w pkt III sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi