I SA/Sz 341/12

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Celnej w Sz. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z dnia [...] r. nr [...], którą zaksięgowano retrospektywnie "E." spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Sz., zwanej dalej "spółką", kwotę długu celnego w wysokości [...] zł stanowiącą różnicę między kwotą prawnie należną określoną tą decyzją ([...] zł), a zaksięgowaną i uiszczoną w dniu [...] r. kwotą należności celnych przywozowych wynikających ze zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej w wysokości [...] zł.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż w dniu [...] r. Agencja Celna D. E. (P.) spółki z o.o. działając jako przedstawiciel pośredni spółki, dokonała zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej do Rejestru towarów objętych procedurą uproszczoną D. prowadzonego na podstawie pozwolenia nr [...] z dnia [...] r. do którego przedstawione zostało zgłoszenie celne uzupełniające - dokument SAD nr [...] z dnia [...] r. Opisanym wyżej zgłoszeniem procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu objęty został towar określony jako "kompletny zestaw sonaru MS 1000 wraz z akcesoriami 1 szt.", dla którego zgłaszający zadeklarował kod Taric 9015809100 obejmujący "pozostałe przyrządy i urządzenia stosowane w geodezji, topografii, miernictwie lub niwelacji, przyrządy hydrograficzne", dla którego przewidziana została stawka celna w wysokości 2,7%.

Do zgłoszenia celnego uzupełniającego zostały załączone następujące dokumenty: faktura nr [...] z [...] r., list przewozowy - Shipment Air Waybill nr [...] z dnia [...] r., oświadczenie przedstawiciela z dnia [...] r. o kosztach transport dla przesyłki AWB [...], deklarację wartości celnej D.W.1.

W wyniku kontroli przedmiotowego zgłoszenia przeprowadzonej na mocy art. 78 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. ze zm. - WKC), stwierdzono przesłanki do weryfikacji klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru w związku z czym postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie ww. zgłoszenia celnego w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej ww. towaru oraz prawnie należnej kwoty długu celnego. Jednocześnie pismem z dnia 8 kwietnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Sz. wyjaśnił, iż przyrządy i urządzenia nawigacyjne klasyfikowane są w pozycji CN 9014, która zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego obejmuje sonary i zwrócił się do strony o nadesłanie informacji na temat przedmiotowego towaru (kart technicznych, zdjęć), które pozwoliłby jednoznacznie ustalić klasyfikację taryfową.

Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w Sz.

w dniu [...] r. wydał decyzję [...], w której orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego w wysokości [...] zł stanowiącej różnicę między prawnie należną kwotą należności celnych określoną zaskarżoną decyzją w wysokości [...] zł a kwotą należności celnych pierwotnie zaksięgowaną na podstawie kwoty długu celnego obliczonego w ww. zgłoszeniu celnym w wysokości [...] zł. Orzeczona różnica wynikała ze zmiany klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru, tzn. organ ustalił, iż zestaw sonaru MS 1000 jest elektronicznym urządzeniem hydrograficznym klasyfikowanym do kodu Taric 9015801900 ze stawką celną w wysokości 3,7%.

W odwołaniu od tej decyzji spółka wniosła o jej uchylenie w całości i nakazanie zwrotu uiszczonej niezasadnie kwoty długu celnego wraz z odsetkami. Skarżonej decyzji zarzuciła:

1. błędną interpretację zakresu kodu CN 90158091 polegającą na przyjęciu, iż opis tego kodu obejmuje urządzenia inne niż elektroniczne i w konsekwencji przyjęcie,

że przedmiotowy sonar winien być objęty kodem CN 90158019 "pozostałe elektroniczne przyrządy i urządzenia, inne niż meteorologiczne, hydrologiczne

i geofizyczne";

2. art. 1 i 2 rozporządzenia Rady (EEC) nr 2658 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej poprzez ich błędne zastosowanie, a w konsekwencji dokonanie niewłaściwej klasyfikacji taryfowej towaru i niezasadne naliczenie kwoty długu celnego, w tym poza błędną interpretacją zakresu kodów CN 90158019 i 90158091, nieuwzględnienie funkcji i przeznaczenia sonaru;

3. art. 122 §1, art. 122 i art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez nieuwzględnienie cech charakterystycznych i przeznaczenia sonaru oraz nierozważenie różnicy w opisie podpozycji na poziomie dwóch kresek w podpozycji HS901580.

W uzasadnieniu powyższych zarzutów odwołująca wskazała, iż pod względem budowy sonar MS 1000 to urządzenie składające się z różnych części, m.in. elektronicznych, mechanicznych (silniki) czy ceramicznych (przetworniki, które są priorytetowe w budowie). Sonar jest przeznaczony do badań hydrograficznych czyli dotyczących dna morskiego, rzecznego tj. określenia jego charakterystyki, czy znajdujących się przeszkód. Urządzenie jest nazywane sonarem ze względu na metodę działania. Natomiast klasyfikacja na podstawie budowy i w oparciu o mało istotne elementy (elektroniczne) jest nieporozumieniem. Wymienione w opisie kodu CN 90158019 przyrządy meteorologiczne bez żadnej wątpliwości są współcześnie także przyrządami "elektronicznymi", a mimo to klasyfikowane odrębnie (nie jako elektroniczne) lecz zgodnie z przeznaczeniem. Zdaniem spółki, szczegółowa analiza zakresu kodów wyszczególnionych w ramach podpozycji 901580 wskazuje, że zamiarem prawodawcy nie było klasyfikowanie urządzeń hydrograficznych jako urządzeń elektronicznych.

Według strony, w sprawie należy mieć na uwadze, że sonar MSI000 jest przede wszystkim urządzeniem hydrograficznym a nie elektronicznym (choć posiada elementy o takim charakterze) ani nawigacyjnym, chociaż w pewnych przypadkach może być użyty w nawigacji. Odwołująca, powołując się na to, że przedmiotem hydrografii jest naukowy opis i wykreślanie cieków wodnych, izobat, poziomów pływów itp., podnosi,

że wymienionych czynności nie da się wykonać za pomocą urządzenia o charakterze nawigacyjnym, czy stricte elektronicznym. Uwagi te strona czyni z tego względu,

że początkowo organ I instancji prowadził postępowanie w kierunku klasyfikacji sonaru MS1000 do pozycji 9014 obejmującej "Kompasy, busole morskie; pozostałe przyrządy i urządzenia nawigacyjne". Sonar przesyła określone dane, które wprowadzone dopiero do urządzenia nawigacyjnego bądź odczytane pozwalają na prawidłową nawigację statkiem. Strona podkreśliła, że organ dopiero po uwzględnieniu powyższych wyjaśnień wykluczył możliwość klasyfikacji sonaru MS1000 jako urządzenia nawigacyjnego

w pozycji CN 9014, jednakże nadal kwestionuje zadeklarowaną w zgłoszeniu klasyfikację na poziomie kodu CN twierdząc, że jest to urządzenie elektroniczne. Strona, wskazując na uwagę dodatkową 1 do działu 90 definiującą zakres wyrażenia "elektroniczne" użytego w opisie kodów CN wyszczególnionych, m.in. w pozycji 9015 podnosi, iż Urząd nie badał tej kwestii lecz przyjął, że jest to tego rodzaju urządzenie.

Odwołująca zarzuciła, iż Naczelnik Urzędu Celnego wydając skarżoną decyzję przyjął nieprawidłowe założenie, że pod pozycja ('N' 9015 80 na poziomie dwóch kresek obejmuje elektroniczne przyrządy i urządzenia, w tym elektroniczne urządzenia hydrograficzne. Zdaniem strony takie stanowisko jest błędne, bowiem w treści podpozycji 901580 w pierwszej podwójnej kresce nie ma w ogóle mowy o jakichkolwiek urządzeniach hydrograficznych, stąd niemożliwe jest klasyfikowanie sonaru do podpozycji 90158011 lub 90158019. Dopiero w drugiej podwójnej kresce w podpozycji 901580 jest mowa o przyrządach hydrograficznych i z tego względu zastosowanie w sprawie znajduje kod CN 90158091.

W ocenie odwołującej, w sprawie nie zaistniały przesłanki do zmiany klasyfikacji taryfowej i wysokości kwoty długu celnego, dlatego niezbędne jest także zakwestionowanie stanowiska w zakresie naliczenia odsetek na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne.

Dyrektor Izby Celnej po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy

i przeprowadzeniu dodatkowego postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie jakie części elektroniczne z pozycji CN 8540, 8541 lub 8542 posiada kompletny zestaw sonaru MS 1000 wymienioną na wstępie decyzją utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję I instancji.

Uzasadniając swoje stanowisko organ II instancji wskazał, że w niniejszej sprawie organ celny I instancji zakwestionował klasyfikację celną towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD z dnia [...] r. Z zebranych w spawie materiałów wynikało, iż przedmiotem ww. zgłoszenia do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu był kompletny zestaw sonaru MS 10000 wraz z akcesoriami, który zgodnie

z opisem na fakturze z dnia [...] r. był rozmontowany na czas transportu i składał się z: głowicy sonaru wysokiej rozdzielczości MS 1000, zasilacza z interfejsem do telemetrii, oprogramowania sonaru MS 1000, kabla w powłoce kewlarowej, zestawu złącza kablowego, trójnogu do sonaru, ręcznej windy kablowej i dwóch kontenerów do przenoszenia.

Organ odwoławczy wskazał, że istota przedmiotowego odwołania dotyczy klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "kompletnego zestawu sonaru MS 1000", dla którego w zgłoszeniu zadeklarowany został kod Taric 9015809100 "Pozostałe przyrządy i urządzenie stosowane w geodezji, topografii, miernictwie lub niwelacji; przyrządy hydrograficzne" natomiast w skarżonej decyzji organ I instancji stwierdził,

iż ww. sonar MS 1000 jako całość, na mocy reguł 1 i 6 ORINS winien być klasyfikowany do kodu Taric 9015801900 jako pozostałe elektroniczne przyrządy, tj. inne niż wymienione w podpozycjach od 901510 do 901540 oraz kodzie CN 90158011.

W związku z tym – jak podkreślił organ II instancji - problem w sprawie koncentrował się na ustaleniu właściwego kodu CN w ramach pozycji 9015 i dalej podpozycji 901580. Następnie organ odwoławczy przywołał regulacje prawne dotyczące klasyfikacji taryfowej obowiązującej w dacie przyjęcia zgłoszenia, tj. 29 listopada 2010 r.

Jak podniósł organ odwoławczy, Nomenklatura Scalona przewiduje, że niektóre maszyny/urządzenia mogą stanowić zespół elementów (włącznie z kombinacją maszyn) połączonych bądź nie, przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji, objętej jedną z pozycji działu 84 i 85 i wówczas w myśl uwagi 4 do Sekcji XVI Nomenklatury Scalonej całość elementów należy klasyfikować do pozycji właściwej dla tej funkcji. Zgodnie z uwagą 3 do Działu 90 postanowienia ww. uwagi 4 do Sekcji XVI mają odpowiednie zastosowanie do działu 90. Zatem całość wyżej wymienionych elementów składających się na kompletny zestaw sonaru MS 1000 należy klasyfikować do pozycji określającej funkcję, do której pełnienia został przeznaczony zestaw sonaru MS 1000.

Organ odwoławczy wskazał następnie, iż w zgłoszeniu celnym dla całości

ww. elementów składających na system sonarowy MS1000 zadeklarowany został kod Taric 9015809100 obejmujący, m.in. pozostałe przyrządy hydrograficzne. Natomiast, jak wskazano dalej w uzasadnieniu decyzji, organ I instancji przeprowadzając kontrolę przedmiotowego zgłoszenia doszedł do wniosku, iż opisu towaru "kompletny zestaw sonaru MS 1000 wraz z akcesoriami" - pole 31 zgłoszenia w zestawieniu

z komentarzem zawartym w Notach wyjaśniających HS do pozycji 9014 (część II lit (B) pkt (7)) stwarza uzasadnione podstawy do zweryfikowania poprawności zadeklarowanego w zgłoszeniu kodu Taric 9015809100. Zgodnie z Notami wśród przykładów specjalnych przyrządów do nawigacji morskiej lub rzecznej wymienione zostały sondy lub detektory ultradźwiękowe, w tym m.in. sonary służące do normalnego sondowania, sporządzania map dna morskiego, do wykrywania łodzi podwodnych, wraków, ławic, ryb, itp. Całość powyższych wyjaśnień pozwoliła na stwierdzenie, że sonar MS 1000 nie służy funkcjom polegającym na pozycjonowaniu lub wyznaczaniu tras do miejsca przeznaczenia czyli prowadzenia statku, a zatem nie spełnia warunku klasyfikacji w pozycji 9014, która zgodnie z jej opisem obejmuje urządzenia do nawigacji. Jednocześnie biorąc pod uwagę, że sonar MS 10000 jest urządzeniem wykorzystującym energię akustyczną do obrazowania dna morskiego oraz pomiarów batymetrycznych, czyli głębokości wód w rzekach, jeziorach lub morzach pozwalających na wykreślanie izobat obrazujących ukształtowanie dna akwenu (definicja batymetrii wg Nowej Encyklopedii Powszechnej PWN (Wydawnictwo PWN, Warszawa 2004, tom I, str. 562) należało uznać, iż jest urządzeniem hydrograficznym. Zgodnie bowiem z Notą wyjaśniającą HS do pozycji 9015 pkt (III) hydrografia zajmuje się naukowym opisem i wykreśleniem cieków wodnych, izobat, poziomów pływów itp.

Prawidłowo zatem, zdaniem organu odwoławczego, organ celny I instancji przyjął, iż przedmiotowy sonar powinien być klasyfikowany w ramach pozycji 9015 obejmującej "Przyrządy i urządzenia miernicze (włączając do pomiarów fotogrametrycznych), hydrograficzne, oceanograficzne, hydrologiczne, meteorologiczne lub geofizyczne, z wyłączeniem kompasów i busoli; dalmierze", sonar MS 1000 jest urządzeniem hydrograficznym, które nie zostało wymienione w podpozycjach od 901510 do 901540 a więc zastosowanie ma podpozycja CN 901580 "Pozostałe przyrządy i urządzenia" czyli obejmująca inne urządzenia niż wymienione w poprzednich podpozycjach (od 901510 do 901540) i kwestia ta nie budzi wątpliwości, sporne jest natomiast ustalenie ośmiocyfrowego kodu CN w ramach podpozycji CN 901580.

W świetle całości powyższych okoliczności faktycznych i prawnych, organ odwoławczy podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż sonar MS 1000 winien być klasyfikowany do kodu CN 90158019 obejmującego "Pozostałe przyrządy i urządzenia - - elektroniczne---pozostałe"

W tym stanie Dyrektor Izby Celnej w Sz. za chybione uznał zarzuty naruszenia art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej. Zadeklarowany przez zgłaszającego kod CN 90158091 nie znajdował zastosowania w sprawie z tego powodu, że sonar MS 1000 jest hydrologicznym urządzeniem elektronicznym a zatem spełnia warunki klasyfikacji do pierwszej z podpozycji wyszczególnionych na poziomie dwóch kresek w ramach podpozycji CN 901580 i dalej ośmiocyfrowego kodu CN 90158019. Zadeklarowany przez zgłaszającego kod CN 90158091 miałby zastosowanie jedynie wówczas, gdyby w zostało wykluczone, że sonar MS1000 jest urządzeniem elektronicznym, co jest niezbędnym warunkiem aby można było przejść do drugiej podpozycji wymienionej na poziomie dwóch kresek w ramach podpozycji 901580 czyli "Pozostałe". Jak stwierdził organ II instancji, potwierdzeniem prawidłowości powyższej klasyfikacji jest wiążąca decyzja klasyfikacyjna WIT nr GB115462393 wydana przez brytyjskie władze celne (dostępna w europejskiej bazie EBTI (http://ec.europa.eu/taxation-customs/dds2/ebti) dotycząca przenośnego systemu Sonar służącego do hydrograficznego badania za pomocą fal dźwiękowych z sonaru, w tym szczególnie używanego do mapowania dna morskiego, cieków wodnych, wykrywania zanieczyszczeń, nadzorowania rurociągów i innych przewodów, morskiej archeologii i sporządzania map nawigacyjnych. Opisane urządzenie zostało zaklasyfikowane do kodu Taric 9015801900 .

Podniesiono dalej, że w ramach kodu CN 90158019 nie dokonano dalszego podpodziału wspólnotowego, a zatem zastosowanie ma kod Taric 9015801900, dla którego przewidziana została stawka erga omnes w wysokości 3,7%. W związku z tym kwota należnego cła z tytułu importu przedmiotowego zestawu sonaru MS 1000 przy uwzględnieniu wartości celnej [...] zł wynosiła [...] zł. Konsekwencją ustalenia klasyfikacji taryfowej zestawu sonaru MS1000 do kodu Taric 9015809100 było to, że kwota długu pierwotnie zaksięgowana w wysokości jak obliczona w zgłoszeniu czyli [...] zł była niższa od prawnie należnej. W tych okolicznościach Naczelnik Urzędu Celnego w Sz. był zobowiązany wypełnić dyspozycję art. 220 ust. 1 WKC stanowiącego, że "jeżeli wynikająca z długu celnego kwota należności nie została zaksięgowana zgodnie z postanowieniami artykułów 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowania kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się, o tej sytuacji i miały możliwość naliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika (zaksięgowanie a posteriori)."

Końcowo organ, odnosząc się do zarzutów odwołania kwestionujących stanowisko organu I instancji w zakresie naliczenia odsetek na postawie art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, stwierdził, iż w sprawie nie zachodziły przesłanki uwalniające stronę z obowiązku zapłaty tych odsetek.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie spółka wniosła uchylenie decyzji odwoławczej oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Dodatkowo wniesiono

o dopuszczenie dowodu z przesłuchania biegłego znawcy zagadnień hydrograficznych na okoliczność znaczenia i wzajemnych relacji cech "elektroniczności" i "hydrograficzności" w sonarach będących przedmiotem sporu.

Skarżąca zarzuciła organowi celnemu naruszenie przepisów:

1. art. 1, art. 2, art. 3 ust.2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej poprzez ich błędne zastosowanie, a w konsekwencji dokonanie niewłaściwej klasyfikacji taryfowej towaru i niezasadne naliczenie kwoty długu celnego poprzez:

a) uznanie, iż zadeklarowany przez przedstawiciela strony skarżącej w zgłoszeniu dla sonaru kod Taric 90158091 w ramach pozycji HS 9015 jest nieprawidłowy;

b) nieprawidłowe potraktowanie sonaru, jako urządzenia kwalifikującego się do kodu Taric 90158019, a w związku z tym zmianę stawki celnej;

c) całkowicie zignorowanie okoliczności podnoszonych przez skarżącą, dotyczących przeznaczenia sonaru i jego funkcji;

d) zupełne nierozważenie i brak porównania kategorii określonych w podpozycji CN 901580 na poziomie dwóch kresek, tj. kategorii "elektroniczne" i "pozostałe";

e) zignorowanie faktu, iż pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy (a tak określa to kod Taric nr 901580910) ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar ogólnie, a co za tym idzie, nieprzełożenie takiego faktu na podpozycje.

2. art. 121 §1, art. 122 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez:

a) nieuwzględnienie podnoszonych przez skarżącą okoliczności co do przeznaczenia sonaru i jego cech charakterystycznych;

b) nierozważenie w zupełności różnicy w opisie urządzeń pomiędzy podpozycjami na poziomie dwóch kresek w podpozycji HS 901580;

c) zignorowanie oczywistego faktu, iż obecnie niemal wszystkie urządzenia mają elementy elektroniczne, a więc fakt ich posiadania nie może być decydujący przy rozstrzyganiu o prawidłowej klasyfikacji towaru do kodu Taric.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w Sz. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2012 r. skarżąca cofnęła wniosek dowodowy zawarty w skardze o przesłuchanie biegłego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było określenie klasyfikacji taryfowej towaru w postaci "kompletnego zestawu sonaru", dla którego w zgłoszeniu celnym zadeklarowano kod Taric 9015809100 obejmujący "pozostałe przyrządy i urządzenia stosowane w geodezji, topografii, miernictwie lub niwelacji, przyrządy hydrograficzne" ze stawką 2,7% natomiast organy uznały, iż zastosowanie ma kod Taric 9015801900, dla którego przewidziana została stawka 3,7%.

Tytułem wstępu należy podnieść, że w przypadku powstania długu celnego prawem wymagane należności określa się na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich (art. 20 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia

12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L z 1992 r. 302. 1, ze zm., zwanego dalej: WKC). W myśl art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, Komisja ustanawia nomenklaturę towarową "CN", która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Powyższy przepis w ust. 2 stanowi, że Nomenklatura Scalona obejmuje:

a/ nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b/ wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c/ przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I do tego aktu prawnego (art. 1 ust. 3 cyt. rozporządzenia). Rozporządzenie w art. 2 przewiduje, że Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich, zwaną "Taric", która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa celna opiera się na Nomenklaturze Scalonej.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy:

a/ pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego;

b/ siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00".

Podpozycje Taric są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz

z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów Taric. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00"

(art. 3 ust. 2 rozporządzenia). Z art. 5 ust. 1 wynika, że Taric wykorzystywana jest przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Komisja ustanawia i aktualizuje Taric, zarządza nią, a także rozpowszechnia, korzystając w miarę możliwości

ze środków skomputeryzowanych (art. 6 rozporządzenia).

Załącznik I do omawianego rozporządzenia określa przepisy wstępne i wyjaśnia między innymi, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega następującym ogólnym regułom interpretacji (ORINS):

1.Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag.

6. Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Regule 1 ORINS należy przypisać pierwszeństwo w stosunku do pozostałych reguł, ponieważ dalsze reguły od 2 do 5 opisują w sposób szczegółowy różne przypadku klasyfikacyjne. Kolejność posługiwania się poszczególnymi regułami nie może być przy tym dowolna, co oznacza, że w przypadku niemożliwości przeprowadzenia klasyfikacji towaru z zastosowaniem reguły 1 ORINS, należy korzystać z następnych reguł.

Powyższe oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji Nomenklatury Scalonej z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod CN z przyporządkowaną do niego umowną stawką celną zawartą w części II Nomenklatury Scalonej - "Tabela stawek celnych".

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić,

że stanowisko organów celnych zasługuje na aprobatę.

Istota sporu w sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy przedmiotowy zestaw sonaru MS 1000 winien być objęty kodem zadeklarowanym przez zgłaszającego czyli CN 90158091 "Pozostałe przyrządy i urządzenie stosowane w geodezji, topografii, miernictwie lub niwelacji; przyrządy hydrograficzne", czy też właściwy jest kod CN 90158019 obejmujący "Pozostałe" elektroniczne przyrządy, tj. inne niż wymienione

w podpozycjach od 901510 do 901540"oraz kodzie CN 9015801 1. Zatem problem

w sprawie koncentruje się na ustaleniu właściwego kodu CN w ramach pozycji 9015

i dalej podpozycji 901580.

W pozycji CN 9015 wyszczególnione zostały następujące podpozycje i kody CN :

-901510 - Dalmierze

- - 90151010 - - Elektroniczne

- - 90151090 - - Pozostałe

- 901520 - Teodolity i tachymetry

- - 90152010 - - Elektroniczne

- - 90152090 - - Pozostałe

- 901530 - Niwelatory

- - 90153010 - - Elektroniczne

-- 90153090 - - Pozostałe

- 901540 - Fotogrametryczne przyrządy i urządzenia geodezyjne

- - 90154010 - - Elektroniczne

- - 90154090 - - Pozostałe

- 901580 - Pozostałe przyrządy i urządzenia

- - Elektroniczne

- - - 90158011 - - - Przyrządy i aparatura , meteorologiczne, hydrologiczne i geofizyczne

- - - 90158019 - - - pozostałe

- - Pozostałe

- - - 90158091- - - Przyrządy i urządzenia stosowane w geodezji, topografii, miernictwie

lub niwelacji; przyrządy hydrograficzne

- - - 90158093 - - - Przyrządy i aparatura meteorologiczna hydrologiczna i geofizyczna

- - - 90158099 - - - Pozostałe

- 901590 - Części i akcesoria

Wskazać należy, że bez wątpienia urządzenia hydrograficzne nie zostały wymienione w podpozycjach od 901510 do 901540, dlatego zastosowanie ma podpozycja CN 901580 "Pozostałe przyrządy i urządzenia" natomiast sporne jest ustalenie ośmiocyfrowego kodu CN w ramach podpozycji CN 901580. Według strony, powinien to być kod CN 90158091 natomiast organ twierdzi, że jest to kod CN 90158019, obejmujący pozostałe.

W niniejszej sprawie, Sąd zgodził się z argumentacją organu zawartą

w zaskarżonej decyzji. Organ prawidłowo wskazał podział Nomenklatury Scalonej

w ramach podpozycji CN 901580 wymaga ustalenia czy sonar MS 1000 będący urządzeniem hydrograficznym jest czy też nie urządzeniem elektronicznym. Przejście do podpozycji - - "Pozostałe" i wyszczególnionych w jej ramach kodów od 90158091 do 90158099 wymaga wykluczenia zastosowania podpozycji - -"Elektroniczne" obejmującej kody CN od 90158011 do 90158019. Pojęcie "Elektroniczne" odnoszące się do podpozycji wyszczególnionych w ramach m.in. pozycji 9015 zostało zdefiniowane

w uwadze dodatkowej 1 do działu 90 Nomenklatury Scalonej, która wymieniając różne podpozycje wymienia wśród nich podpozycje 9015 80, 9015 80 19 stanowi,

że "wyrażenie "elektroniczny" oznacza przyrządy i aparaturę, które zawierają jeden lub więcej niż jeden artykuł objęty pozycją 8540, 8541 lub 8542, jednakże w wyżej wymienionych podpozycjach nie należy brać pod uwagę tych artykułów objętych pozycjami 8540, 8541 lub 8542, które służą wyłącznie jako prostowniki prądu elektrycznego lub które obecne są w zasilaczach przyrządów lub aparatu". Oznacza to, że klasyfikacja kodu CN 90158091 wymagała ustalenia czy sonar MS1000 zawierał przynajmniej jeden z artykułów wymienionych w pozycjach 8540, 8541 lub 8542, co zostało potwierdzone w piśmie producenta sonaru firmy KONGSBERG Mesotech LTD w Kanadzie, z którego wynikało, że sonar MS 1000 zawiera jeden lub więcej artykułów z pozycji 8541 i 8542 (tylko monolityczne i muliticzipowe elektroniczne układy scalone). W urządzeniu nie są stosowane części elektroniczne z pozycji 8540 i hybrydowe układy scalone .

W świetle całości powyższych okoliczności faktycznych i prawnych, prawidłowo organy celne przyjęły, iż sonar MS 1000 winien być klasyfikowany do kodu CN 90158019 obejmującego "Pozostałe przyrządy i urządzenia - - elektroniczne - - - pozostałe".

Zgodzić się zatem należy z organem, że fakt, że przedmiotowy sonar MS 1000 jest urządzeniem hydrograficznym stanowi warunek niezbędny dla zastosowania pozycji 9015, w opisie której wymienione zostały urządzenia hydrograficzne. Tak więc wbrew zarzutom skarżącej, organ nie pominął w sprawie faktu, że sonar MS 1000 jest urządzeniem hydrograficznym, bo pominięcie tego faktu nie pozwalałoby na zastosowanie podpozycji 901580, w ramach której dalsze podpodziały wymagają dodatkowo ustalenia czy jest to urządzenie elektroniczne.

Zadeklarowany przez zgłaszającego kod CN 90158091 nie znajduje zastosowania w sprawie z tego powodu, że sonar MS 1000 jest hydrologicznym urządzeniem elektronicznym a zatem spełnia warunki klasyfikacji do pierwszej z podpozycji wyszczególnionych na poziomie dwóch kresek w ramach podpozycji CN 901580 i dalej ośmiocyfrowego kodu CN 90158019. Kod CN 90158091 miałby zastosowanie jedynie wówczas, gdyby zostało wykluczone, że sonar MS 1000 jest urządzeniem elektronicznym, co w sprawie nie ma miejsca bo jak podkreśla sama skarżąca sonar MS 1000 zawiera podzespoły elektroniczne. Zauważyć też należy, iż kody 90158019 i 90158091 wyszczególnione zostały w ramach dwóch różnych podpozycji na poziomie dwóch kresek, tzn. kod CN 90158019 w ramach podpozycji - - "elektroniczne", a kod 90158091 - -"pozostałe".

W związku z powyższym, nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty naruszenia art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej. Zadeklarowany przez zgłaszającego kod CN 90158091 nie znajdował zastosowania w sprawie z tego powodu, że sonar MS 1000 jest hydrologicznym urządzeniem elektronicznym a zatem spełniał warunki klasyfikacji do pierwszej z podpozycji wyszczególnionych na poziomie dwóch kresek w ramach podpozycji CN 901580 i dalej ośmiocyfrowego kodu CN 90158019. Zadeklarowany przez zgłaszającego kod CN 90158091 miałby zastosowanie jedynie wówczas, gdyby w zostało wykluczone, że sonar MS1000 jest urządzeniem elektronicznym, co jest niezbędnym warunkiem aby można było przejść do drugiej podpozycji wymienionej na poziomie dwóch kresek w ramach podpozycji 901580 czyli "Pozostałe". Jak prawidłowo wskazały organy celne obu instancji, potwierdzeniem prawidłowości powyższej klasyfikacji była wiążąca decyzja klasyfikacyjna WIT nr GB115462393 wydana przez brytyjskie władze celne (dostępna w europejskiej bazie EBTI (http://ec.europa.eu/taxation-customs/dds2/ebti), dotycząca przenośnego systemu Sonar służącego do hydrograficznego badania za pomocą fal dźwiękowych z sonaru,

w tym szczególnie używanego do mapowania dna morskiego, cieków wodnych, wykrywania zanieczyszczeń, nadzorowania rurociągów i innych przewodów, morskiej archeologii i sporządzania map nawigacyjnych. Opisane urządzenie zostało zaklasyfikowane do kodu Taric 9015801900.

A zatem, należy podnieść, iż słusznie organy celne ustaliły, iż kwota należnego cła z tytułu importu przedmiotowego zestawu sonaru MS 1000 przy uwzględnieniu wartości celnej [...] zł wynosiła [...] zł. Konsekwencją ustalenia klasyfikacji taryfowej zestawu sonaru MS1000 do kodu Taric 9015809100 było to, że kwota długu pierwotnie zaksięgowana w wysokości obliczonej w zgłoszeniu czyli [...] zł była niższa od prawnie należnej, co skutkowało retrospektywnym zaksięgowaniem kwoty długu celnego w wysokości [...] zł. Powyższe stanowiło wypełnienie dyspozycji art. 220 ust. 1 WKC stanowiącego, że "jeżeli wynikająca z długu celnego kwota należności nie została zaksięgowana zgodnie z postanowieniami artykułów 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowania kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się, o tej sytuacji i miały możliwość naliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika (zaksięgowanie retrospektywne)".

Końcowo, odnosząc się do kwestii zobowiązania skarżącej do zapłacenia odsetek za zwłokę od kwoty długu celnego, Sąd stwierdził, iż stosownie do art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. W tym miejscu zauważyć należy, iż przepis art. 65 ust. 5 ustawy, stanowiący wyjątek od ogólnej zasady poboru odsetek i określający przesłanki, w których znajduje on zastosowanie, składa jednocześnie obowiązek ich wykazania na dłużnika, tj. stronie postępowania. Inaczej rzecz ujmując, to na stronie skarżącej spoczywał ciężar dowodu, że zaistniały "szczególne okoliczności, niewynikające z jej zaniedbania lub świadomego działania/podania nieprawdziwych lub niekompletnych danych w zgłoszeniu celnym. Wskazany przepis nie precyzuje jakie okoliczności uznać należałoby za "szczególne", dające podstawę do uznania, że taki wyjątek zaistniał. Tym niemniej, w sposób precyzyjny ustawodawca wskazuje, iż owe okoliczności nie mogą wynikać z zaniedbania dłużnika, ani z jego świadomego działania i być wskazane przez zainteresowanego. Oznacza to, że w sytuacji, gdy strona nie jest w stanie przedstawić dowodu potwierdzającego, że zaszły szczególne okoliczności uzasadniające odstąpienie od poboru odsetek, organ celny nie może zaniechać ich poboru, gdyż stanowiłoby to naruszenie istniejących regulacji. Natomiast, jak podniósł organ, w sprawie skarżąca dowodów takich nie przedstawiła. Tym samym nie sposób więc uznać, - także w świetle wcześniejszych rozważań - że podjęła wszelkie dostępne kroki w celu ustalenia klasyfikacji zgodnej

z prawem i zastosowania właściwej stawki celnej, że podniesione okoliczności są tymi "szczególnymi", o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że organy celne słusznie przyjęły,

że strona skarżąca nie wykazała zaistnienia "szczególnych okoliczności", o których mowa w art. 65 ust.5 ustawy Prawo celne.

Wobec powyższego nie zasługiwały na uwzględnienie również pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów art. 121 § 1, art. 122 i art. 191 Ordynacji podatkowej ponieważ zaskarżona decyzja wydana została na podstawie prawidłowo i wyczerpująco zebranego materiału dowodowego, a przy jego ocenie nie doszło do przekroczenia granicy swobodnej oceny dowodów co oznacza brak podstaw do uwzględnienia pozostałych zarzutów skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r. poz. 270) skargę oddalił.