II SA/Wr 336/12
Wyrok
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
2012-07-25Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Halina Kremis /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie: Sędzia NSA Halina Kremis – sprawozdawca Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant: Marta Klimczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lipca 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., przywołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 kpa i art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651), po rozpoznaniu zażalenia J. K. od postanowienia Wójta Gminy Ś. z dnia [...] r. ([...]) negatywnie opiniującego wstępny projekt podziału działki nr 395, położonej w M. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie
Na uzasadnienie organ wskazał, że wnioskodawca - zastępowany przez pełnomocnika - złożył wniosek w trybie art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21.08.1997 roku o gospodarce nieruchomościami /t. j. D. U. 2010 nr 102 poz. 651/ w celu zaopiniowania wstępnego podziału nieruchomości, a to działki nr 395 powstałej w wyniku połączenia działek nr 69/5, ,71/1 i 71/2 na 6 działek przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą - 11 MN, jedna przeznaczona na drogę wewnętrzną do obsługi działek budowlanych, a działka nr 395/8 pozostać miała w dotychczasowym sposobie zagospodarowania 16 R.
Wójt stwierdził niezgodność proponowanego wstępnego projektu podziału nieruchomości z obowiązującym planem miejscowym. Przyznał, że uprzednio istniejące działki nr 71/1 i 71/2 przeznaczone były w planie miejscowym pod zabudowę mieszkaniową - 11 MN. W granicach dawnej działki nr 69/5 przebiega korytarz planowanej drogi wewnętrznej -8 KDW i znajdują się tereny gruntów rolnych bez prawa do zabudowy /16 R/. Wskazując, że wydzielane działki od numeru 395/2 do numeru 395/6 znajdują się na obszarze objętym planem o różnym przeznaczeniu i różnym sposobie zagospodarowania doszedł do wniosku, że dokonany podział nie uwzględnia tych zapisów planu.
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca zaprzeczył by planowany podział był niezgodny z planem miejscowym. Powołał się przy tym na stanowisko komisji problemowej gminy, która pozytywnie zaopiniowała zmianę przeznaczenia działki nr 69/5. Dodał, że poniósł koszty związane z uzbrojeniem terenu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uznało zasadności zażalenia. Wskazało, że z planu miejscowego wynika, iż dawne działki nr 71/1 i 71/2 były przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a działka nr 69/5 pod uprawy polowe z możliwością wydzielenia drogi wewnętrznej. Gdyby wnioskodawca dokonał podziału .• - S 7 nr 71/1 i 71/2 na działki budowlane to taki podział byłby - co do zasady- zgodny z planem miejscowym. Dokonując połączenia tych działek wnioskodawca zamierzał objąć wydzieleniem działek budowlanych także część działki nr 65. Tymczasem po połączeniu działek o różnym przeznaczeniu i sposobie zagospodarowania w planie miejscowym linie planu określające granice tego przeznaczenia przebiegają po działce nr 395, co oznacza, że proponowany podział musi uwzględniać oba sposoby przeznaczenia terenu. Tymczasem z proponowanego podziału wynika, ze wydzielane działki budowlane położone są częściowo na terenach przeznaczonych po uprawy polowe /16 R/ bez prawa do zabudowy. Wbrew twierdzeniu strony w tej sprawie nie ma znaczenia stanowisko komisji problemowej gminy, która pozytywnie zaopiniowała zmianę przeznaczenia działki nr 69/5. Nie nastąpiła bowiem jeszcze zmiana planu miejscowego, o czym komisja w swoim piśmie uprzedzała wnioskodawcę . Także inne argumenty wnioskodawcy: a to fakt połączenia działek i poniesienie nakładów na uzbrojenie nie mogą decydować o uznaniu proponowanego podziału za zgodny z planem miejscowym.
Na ostateczne postanowienie w sprawie skargę do sądu administracyjnego złożył wnioskodawca. W skardze podniósł, że gmina go oszukała, bo nie miał pojęcia gdzie przebiega wodociąg. Skarżący podniósł, że podział został zaproponowany po konsultacji z gminą i gmina wyraziła zgodę na wyłączenie od produkcji rolnej pozostałej działki 395 (po połączeniu, a przed połączeniem 69/5). Skarżący dodaje, że w Studium działka ta ma być przeznaczona pod budownictwo.
W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i została oddalona.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
W rozpoznawanej sprawie brak było przesłanek, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że ani w toku postępowania administracyjnego, ani w skardze do sądu, skarżący nie twierdził i nie twierdzi, że proponowany przez niego podział działek jest zgodny z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego wsi M.. Podnosił jedynie okoliczności o charakterze ogólnym - mianowicie, że gmina go oszukała, bo przedstawiony projekt podziału został z nią uzgodniony.
Przystępując do rozpoznania sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Przez zgodność z ustaleniami planu ustawodawca rozumie zarówno zgodność dotyczącą przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Czyli że dopuszczalny jest tylko taki podział nieruchomości, który gwarantuje, że działki gruntu powstałe w jego wyniku będą mogły być zagospodarowane zgodnie z celem przewidzianym dla tych gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 93 ust. 4 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię tę wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Oznacza to, że przy opiniowaniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu. Postanowienia podejmowane w trybie art. 93 ust. 4 u.g.n. są częścią (etapem) postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości. W analizowanej sprawie, zdaniem sądu, orzekające w sprawie organy niewadliwie przyjęły, że proponowany projekt podziału jest niezgodny z ustaleniami planu miejscowego przyjętego uchwałą Rady Gminy Ś. z dnia [...] r. (Nr [...]).
W dołączonych do odpowiedzi na skargę aktach administracyjnych znajduje się uchwała Rady Gminy Ś. z dnia [...] r. (Nr [...]) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi M.. Zarówno z treści tej uchwały, jak i załączników do niej wynika w sposób jednoznaczny, że teren którego dotyczy wstępny projekt podziału posiada oznaczenie na załączniku graficznym do planu częściowo 11 MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca - 11 planu, § 51); a częściowo 16 R (przeznaczenie terenu pod uprawy polowe z zakazem zabudowy i dopuszczeniem lokalizacji sieci i urządzeń związanych z infrastrukturą techniczną, § 70 planu - k 13). Wskazane okoliczności uniemożliwiają zatem pozytywne zaopiniowanie wniosku. "Wstępny projekt podziału nieruchomości" dzieli teren wnioskodawcy na działki budowlane (kolor czerwony), przy czym porównanie projektowanych działek (w tym także działki proponowanej na drogę) i załącznika do planu wskazuje, że część nowoprojektowanej działki 395/6 i 395/5, obejmuje tereny przeznaczone w planie pod uprawy polowe z zakazem zabudowy. Również znacząca część planowanej drogi (działka 395/7) znajduje się także na terenie oznaczonym w planie 16 R. Zwrócić także należy uwagę, że na wyrysach z planu zagospodarowania przestrzennego została oznaczona (między innymi) droga wewnętrzna 8 KDW (usytuowana pomiędzy terenem 11 MN i 16 R) i jej przebieg nie pokrywa się z proponowanym przez wnioskodawcę przebiegiem drogi wewnętrznej (dz. 395/7). Reasumując dotychczasowe ustalenia i rozważania należy wskazać, że proponowany przez stronę podział terenu nie spełnia bezwzględnego ustawowego wymogu - zgodności z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, dlatego organy nie mogły zaopiniować przedłożonego projektu pozytywnie.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma Zastępcy Wójta Gminy Ś. z dnia [...] r. wynika, że Komisja Rady Gminy właściwa do spraw gospodarki przestrzennej pozytywnie zaopiniowała zamiar zmiany przeznaczenia działki 69/5 obręb M. pod zabudowę mieszkaniową. Jednocześnie jednak w piśmie tym wskazano, ze "zmiana planu będzie realizowana w miarę możliwości finansowych gminy, jednak nie wcześniej niż po zakończeniu wszystkich procedur planistycznych, które obecnie są w trakcie realizacji. Zatem skarżący ma świadomość, że na dzień wydawania zakwestionowanych postanowień przeznaczenie terenu nie zostało zmienione. Jeśli pragnie pozostać przy proponowanym podziale, winien zaczekać do zmiany obowiązującego planu.
Również nie może być uznany za wpływający na możliwość podziału terenu fakt przebiegu sieci wodociągowej, bo (o czym była już mowa wcześniej) teren oznaczony literką R dopuszcza lokalizację sieci i urządzeń związanych z infrastrukturą techniczną.
Reasumując skarga wobec swej niezasadności musiała podlegać oddaleniu, stosownie do treści art. 151 ppsa.
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Halina Kremis /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie: Sędzia NSA Halina Kremis – sprawozdawca Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant: Marta Klimczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lipca 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., przywołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 kpa i art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651), po rozpoznaniu zażalenia J. K. od postanowienia Wójta Gminy Ś. z dnia [...] r. ([...]) negatywnie opiniującego wstępny projekt podziału działki nr 395, położonej w M. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie
Na uzasadnienie organ wskazał, że wnioskodawca - zastępowany przez pełnomocnika - złożył wniosek w trybie art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21.08.1997 roku o gospodarce nieruchomościami /t. j. D. U. 2010 nr 102 poz. 651/ w celu zaopiniowania wstępnego podziału nieruchomości, a to działki nr 395 powstałej w wyniku połączenia działek nr 69/5, ,71/1 i 71/2 na 6 działek przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą - 11 MN, jedna przeznaczona na drogę wewnętrzną do obsługi działek budowlanych, a działka nr 395/8 pozostać miała w dotychczasowym sposobie zagospodarowania 16 R.
Wójt stwierdził niezgodność proponowanego wstępnego projektu podziału nieruchomości z obowiązującym planem miejscowym. Przyznał, że uprzednio istniejące działki nr 71/1 i 71/2 przeznaczone były w planie miejscowym pod zabudowę mieszkaniową - 11 MN. W granicach dawnej działki nr 69/5 przebiega korytarz planowanej drogi wewnętrznej -8 KDW i znajdują się tereny gruntów rolnych bez prawa do zabudowy /16 R/. Wskazując, że wydzielane działki od numeru 395/2 do numeru 395/6 znajdują się na obszarze objętym planem o różnym przeznaczeniu i różnym sposobie zagospodarowania doszedł do wniosku, że dokonany podział nie uwzględnia tych zapisów planu.
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca zaprzeczył by planowany podział był niezgodny z planem miejscowym. Powołał się przy tym na stanowisko komisji problemowej gminy, która pozytywnie zaopiniowała zmianę przeznaczenia działki nr 69/5. Dodał, że poniósł koszty związane z uzbrojeniem terenu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uznało zasadności zażalenia. Wskazało, że z planu miejscowego wynika, iż dawne działki nr 71/1 i 71/2 były przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a działka nr 69/5 pod uprawy polowe z możliwością wydzielenia drogi wewnętrznej. Gdyby wnioskodawca dokonał podziału .• - S 7 nr 71/1 i 71/2 na działki budowlane to taki podział byłby - co do zasady- zgodny z planem miejscowym. Dokonując połączenia tych działek wnioskodawca zamierzał objąć wydzieleniem działek budowlanych także część działki nr 65. Tymczasem po połączeniu działek o różnym przeznaczeniu i sposobie zagospodarowania w planie miejscowym linie planu określające granice tego przeznaczenia przebiegają po działce nr 395, co oznacza, że proponowany podział musi uwzględniać oba sposoby przeznaczenia terenu. Tymczasem z proponowanego podziału wynika, ze wydzielane działki budowlane położone są częściowo na terenach przeznaczonych po uprawy polowe /16 R/ bez prawa do zabudowy. Wbrew twierdzeniu strony w tej sprawie nie ma znaczenia stanowisko komisji problemowej gminy, która pozytywnie zaopiniowała zmianę przeznaczenia działki nr 69/5. Nie nastąpiła bowiem jeszcze zmiana planu miejscowego, o czym komisja w swoim piśmie uprzedzała wnioskodawcę . Także inne argumenty wnioskodawcy: a to fakt połączenia działek i poniesienie nakładów na uzbrojenie nie mogą decydować o uznaniu proponowanego podziału za zgodny z planem miejscowym.
Na ostateczne postanowienie w sprawie skargę do sądu administracyjnego złożył wnioskodawca. W skardze podniósł, że gmina go oszukała, bo nie miał pojęcia gdzie przebiega wodociąg. Skarżący podniósł, że podział został zaproponowany po konsultacji z gminą i gmina wyraziła zgodę na wyłączenie od produkcji rolnej pozostałej działki 395 (po połączeniu, a przed połączeniem 69/5). Skarżący dodaje, że w Studium działka ta ma być przeznaczona pod budownictwo.
W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i została oddalona.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
W rozpoznawanej sprawie brak było przesłanek, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że ani w toku postępowania administracyjnego, ani w skardze do sądu, skarżący nie twierdził i nie twierdzi, że proponowany przez niego podział działek jest zgodny z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego wsi M.. Podnosił jedynie okoliczności o charakterze ogólnym - mianowicie, że gmina go oszukała, bo przedstawiony projekt podziału został z nią uzgodniony.
Przystępując do rozpoznania sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Przez zgodność z ustaleniami planu ustawodawca rozumie zarówno zgodność dotyczącą przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Czyli że dopuszczalny jest tylko taki podział nieruchomości, który gwarantuje, że działki gruntu powstałe w jego wyniku będą mogły być zagospodarowane zgodnie z celem przewidzianym dla tych gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 93 ust. 4 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię tę wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Oznacza to, że przy opiniowaniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu. Postanowienia podejmowane w trybie art. 93 ust. 4 u.g.n. są częścią (etapem) postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości. W analizowanej sprawie, zdaniem sądu, orzekające w sprawie organy niewadliwie przyjęły, że proponowany projekt podziału jest niezgodny z ustaleniami planu miejscowego przyjętego uchwałą Rady Gminy Ś. z dnia [...] r. (Nr [...]).
W dołączonych do odpowiedzi na skargę aktach administracyjnych znajduje się uchwała Rady Gminy Ś. z dnia [...] r. (Nr [...]) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi M.. Zarówno z treści tej uchwały, jak i załączników do niej wynika w sposób jednoznaczny, że teren którego dotyczy wstępny projekt podziału posiada oznaczenie na załączniku graficznym do planu częściowo 11 MN (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca - 11 planu, § 51); a częściowo 16 R (przeznaczenie terenu pod uprawy polowe z zakazem zabudowy i dopuszczeniem lokalizacji sieci i urządzeń związanych z infrastrukturą techniczną, § 70 planu - k 13). Wskazane okoliczności uniemożliwiają zatem pozytywne zaopiniowanie wniosku. "Wstępny projekt podziału nieruchomości" dzieli teren wnioskodawcy na działki budowlane (kolor czerwony), przy czym porównanie projektowanych działek (w tym także działki proponowanej na drogę) i załącznika do planu wskazuje, że część nowoprojektowanej działki 395/6 i 395/5, obejmuje tereny przeznaczone w planie pod uprawy polowe z zakazem zabudowy. Również znacząca część planowanej drogi (działka 395/7) znajduje się także na terenie oznaczonym w planie 16 R. Zwrócić także należy uwagę, że na wyrysach z planu zagospodarowania przestrzennego została oznaczona (między innymi) droga wewnętrzna 8 KDW (usytuowana pomiędzy terenem 11 MN i 16 R) i jej przebieg nie pokrywa się z proponowanym przez wnioskodawcę przebiegiem drogi wewnętrznej (dz. 395/7). Reasumując dotychczasowe ustalenia i rozważania należy wskazać, że proponowany przez stronę podział terenu nie spełnia bezwzględnego ustawowego wymogu - zgodności z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, dlatego organy nie mogły zaopiniować przedłożonego projektu pozytywnie.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma Zastępcy Wójta Gminy Ś. z dnia [...] r. wynika, że Komisja Rady Gminy właściwa do spraw gospodarki przestrzennej pozytywnie zaopiniowała zamiar zmiany przeznaczenia działki 69/5 obręb M. pod zabudowę mieszkaniową. Jednocześnie jednak w piśmie tym wskazano, ze "zmiana planu będzie realizowana w miarę możliwości finansowych gminy, jednak nie wcześniej niż po zakończeniu wszystkich procedur planistycznych, które obecnie są w trakcie realizacji. Zatem skarżący ma świadomość, że na dzień wydawania zakwestionowanych postanowień przeznaczenie terenu nie zostało zmienione. Jeśli pragnie pozostać przy proponowanym podziale, winien zaczekać do zmiany obowiązującego planu.
Również nie może być uznany za wpływający na możliwość podziału terenu fakt przebiegu sieci wodociągowej, bo (o czym była już mowa wcześniej) teren oznaczony literką R dopuszcza lokalizację sieci i urządzeń związanych z infrastrukturą techniczną.
Reasumując skarga wobec swej niezasadności musiała podlegać oddaleniu, stosownie do treści art. 151 ppsa.
