I SA/Wa 3232/13

Uzasadnienie

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013r., poz. 182), zwanej dalej ups i art. 87 ust. 8 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010r., Nr 80, poz. 526), zwanej dalej ustawą o dochodach j.s.t. oraz art. 104 § 1 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) zwanej dalej kpa orzekł o zmianie własnej decyzji nr [...] z dnia [...] dotyczącej odpłatności za pobyt T.K. w Domu Pomocy Społecznej w [...] przy ul. [...] ustalając, że odpłatność za pobyt w tym DPS wynosi [...] złotych miesięcznie. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż z uwagi na wygaśnięcie z mocy prawa z dniem [...] części decyzji nr [...] z dnia [...] w zakresie odpłatności za pobyt w dps decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] ustalono odpłatność za pobyt skarżącej w tej placówce. W dniu [...] wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia sytuacji dochodowej T. K. oraz odpłatności za pobyt w dps z uwagi na zmianę wysokości jej dochodu. W dniu [...] wydano po raz pierwszy decyzję w tym przedmiocie ale została ona uchylona decyzją SKO w [...] nr [...] z dnia [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. W dalszej części uzasadnienia Prezydent [...] omówił treść art. 155 ust. 1 ups. Następnie podkreślił, iż z treści art. 87 ust. 8 ustawy o dochodach j.s.t. wynika, że osoby które przyjęto do dps przed dniem [...] oraz osoby posiadające skierowania wydane przed dniem [...], ponoszą opłatę na dotychczasowych zasadach chyba że placówka spełni wymagane standardy. Dom Pomocy Społecznej w którym mieszka T.K. osiągnął określone przepisami standardy i decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności.

Z tego powodu organ pierwszej instancji uznał, że opłata za pobyt w dps powinna być ustalona zgodnie z tym przepisem to znaczy podwyższona do pełnego kosztu utrzymania nie więcej jednak niż do 70 % dochodu. W myśl art. 106 ust. 5 ups decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia a także można zmienić lub uchylić decyzję jeżeli wystąpiły przesłanki o jakich mowa w art. 11, 12, 107 ust. 5 przy czym zgodnie z art. 106 ust. 3 b ups zmiana dochodu osoby samotnie gospodarującej w okresie odpłatności za świadczenie niepieniężne nie wpływa na wysokość tej odpłatności jeśli kwota zmiany nie przekroczyła 10% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. W toku postępowania administracyjnego organ ustalił, iż dochód T. K. wynosi obecnie [...] zł miesięcznie - wzrósł o kwotę [...] zł w porównaniu z dochodem na podstawie którego wyliczono odpłatność T. K. za pobyt w placówce decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...], czyli powyżej 10% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej wynoszącego [...] zł. W myśl art. 106 ust. 5 ups zmiana sytuacji dochodowej skutkuje koniecznością zmiany decyzji w przedmiocie odpłatności za pobyt w dps. Wobec tego Prezydent [...] uznał, iż T. K. jest zobowiązana do wnoszenia opłaty za pobyt w dps w kwocie [...] zł. Kwota stanowi 70% uzyskiwanego dochodu. Podkreślił, iż fakt przewlekłej choroby nie wyróżnia T.K. w sposób wyjątkowy na tle pozostałych mieszkańców dps ponoszących odpłatność ze swojego dochodu na tych samych zasadach. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na interes społeczny wynikający z obowiązku partycypowania w kosztach swojego utrzymania w dps.

Po rozpatrzeniu odwołania T. K. od ww. decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie T. K. nie podlegało uwzględnieniu. Organ wyjaśnił, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 149 ust. 1 i 3 ups i art. 87 ust. 3 ustawy o dochodach j.s.t. są bezzasadne, gdyż nie odnoszą się do decyzji nr [...] z dnia [...] ale do decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...], którą ustalono odpłatność za pobyt T.K. w dps z uwagi na wygaśnięcie w części decyzji nr [...] z dnia [...].

Organ odwoławczy podkreślił, iż decyzja nr [...] nie może być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Była ona już oceniona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w postępowaniu odwoławczym. Decyzją organu drugiej instancji z dnia [...] nr [...], utrzymano tę decyzję w mocy, zaś skarga na nią nie została wniesiona. Decyzja jest zatem ostateczna i prawomocna. W postępowaniu odwoławczym od decyzji nr [...] z dnia [...] decyzja ta zatem nie podlega ocenie pod względem jej legalności.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie zasługuje na uwzględnienie podnoszony zarzut dotyczący nie sprecyzowania przez organ pierwszej instancji w jaki sposób dps osiągnął standard i jak ma to wpływać na ponoszenie opłat przez jego mieszkańców.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że przesłanką zmiany decyzji nr [...] z dnia [...] było uzyskanie przez T.K. wyższych dochodów nie zaś podwyższenie standardu dps. Ta przesłanka (podwyższenia standardu dps) poskutkowała zmianą decyzji Wojewódzkiego Zespołu Pomocy Społecznej nr [...] z dnia [...], co nastąpiło decyzją nr [...] z dnia [...], nie podlegającą jak wskazano wyżej ocenie w niniejszym postępowaniu.

W dalszym rozważaniach organ drugiej instancji wskazał, że w toku wszczętego w [...] postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie ustalono, że dochód T. K. wyniósł w tym właśnie miesiącu [...] zł, zatem w porównaniu z dotychczasowym dochodem jego kwota wzrosła o [...] zł, czyli powyżej 10% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, co skutkuje potrzebą zmiany dotychczasowej decyzji, którą ustalono dla ww. odpłatność za pobyt w dps. W tym stanie faktycznym w myśl art. 106 ust. 5 ups z uwagi na zmianę sytuacji dochodowej należało zmienić decyzję ustalającą kwotę odpłatności i określić ją na poziomie [...] zł, co stanowi 70% uzyskiwanego przez stronę dochodu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie stwierdziło zarzucanych decyzji nr [...] naruszeń prawa. W ocenie organu drugiej instancji rygor natychmiastowej wykonalności został nadany zasadnie, gdyż postępowanie w tej sprawie toczy się od [...], a T.K. mimo, że w tym właśnie miesiącu uzyskała już wyższe dochody nadal wnosi opłatę za pobyt w dps na zasadach określonych w decyzji nr [...] z dnia [...].

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wniosła T. K. wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez :

1). błędną wykładnię art. 149 ust. 1 i 3 ups polegającą na nieprawidłowym uznaniu, iż decyzje wydane przez Wojewódzki Zespół Pomocy Społecznej na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64, poz. 44 ze zm.) mogą wygasnąć w części, a nie wyłącznie w całości,

a) błędną wykładnię art. 87 ust. 8 ustawy o dochodach j.s.t., polegającą na nieprawidłowym uznaniu, iż skarżąca nie ponosi opłat za pobyt w dps na dotychczasowych zasadach;

2) naruszenie przepisów prawa postępowania mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy,

a) art. 108 §1 kpa, polegający na bezpodstawnym nadaniu skarżonej decyzji rygoru

natychmiastowej wykonalności;

b) art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego w sposób nierzetelny;

c) art. 8 i 11 kpa poprzez niezastosowanie się do zasady pogłębiania zaufania stron postępowania do administracji publicznej.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że skarżona decyzja nr [...] zmieniająca poprzednią decyzję [...] z dnia [...] została podjęta w wyniku niesłusznego i bezprawnego uznania, iż decyzja Wojewódzkiego Zespołu Pomocy Społecznej z dnia [...] wygasła w części dotyczącej odpłatności za pobyt skarżącej w dps. Skarżąca wskazała, że ww. decyzja dotyczyła umieszczenia jej w Domu Pomocy Społecznej. Zaznaczyła, iż przepis art. 149 ust. 3 ups wskazuje, że takie decyzje mimo, iż zostały wydane przed [...] zachowują moc prawną.

Zdaniem skarżącej ww. decyzję należy traktować jako integralną całość i uznać, iż w całości zachowuje ona moc prawną. Wobec tego skarżąca podniosła, iż błędnie stwierdzono wygaśnięcie z mocy prawa decyzji z dnia [...] i ustalono nowe warunki odpłatności za jej pobyt w dps. Takie naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 149 ust. 1 i 3 ups w ocenie skarżącej ma wpływ na wynik niniejszej sprawy.

Skarżąca wskazała także, iż organ nie precyzuje czym jest osiągnięty przez dps standard oraz w jaki sposób go osiągnął i jak ma to wpływać na ponoszenie opłat przez mieszkańców dps.

Ponadto skarżąca podniosła, iż organ naruszył art. 108 § 1 kpa. Podała, że w uzasadnieniu decyzji organ nie wskazał jakiejkolwiek okoliczności, która mogłaby wskazywać na niezbędność natychmiastowego wykonania decyzji. Lakoniczne powołanie się na obowiązek partycypowania w kosztach w ocenie skarżącej nie uzasadnia nadania skarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Skarżąca dodała, że organy w swych decyzjach nie wskazały w jakikolwiek sposób czym jest interes społeczny i w jaki sposób może dojść do jego naruszenia w wyniku nie wykonania decyzji w trybie natychmiastowym.

Strona skarżąca wskazała także, iż przedmiotem decyzji nr [...] nie była decyzja SKO nr [...]. Decyzja ta stwierdzała nieważność decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...]. Skarżąca podała, że odwoływała się od tej decyzji, a sprawa w chwili obecnej zawisła przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że zarzuty odwołania dotyczyły w większości decyzji ostatecznej i prawomocnej (nr [...]), wobec czego nie podlegały uwzględnieniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wyjaśniło także, iż decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] została utrzymana w mocy decyzją SKO w [...] nr [...] z dnia [...], nie zaś jak omyłkowo podano w uzasadnieniu skarżonej decyzji decyzją nr [...] z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, a zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona do Sądu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013r., poz. 182), orzekającej o zmianie własnej decyzji nr [...] z dnia [...] dotyczącej odpłatności za pobyt T. K. w Domu Pomocy Społecznej w [...] przy ul. [...] ustalając, że odpłatność za pobyt w tym DPS wynosi [...] złotych miesięcznie.

Szczególną w stosunku do zapisów kodeksu postępowania administracyjnego regulację zawiera art. 106 ust. 5 u.p.s. Wskazany przepis ustawy o pomocy społecznej stwarza możliwość zmiany (uchylenia) decyzji bez zgody strony zarówno wtedy, gdy jest to dla niej korzystne, jak i niekorzystne. Jednakże zmiana lub uchylenie decyzji na niekorzyść strony bez jej zgody następuje tylko w przypadku: zmiany przepisów prawa lub sytuacji osobistej albo dochodowej strony, jak również pobrania nienależnego świadczenia. Pierwszą sytuacją wyznaczającą dla organu obowiązek weryfikacji decyzji jest zmiana przepisów prawa. Chodzi tu o zmianę, uchylenie dotychczasowych lub uchwalenie nowych przepisów powszechnie obowiązujących, które wywierają skutki wobec wydanych wcześniej aktów administracyjnych. Przepisy te, by stać się podstawą konkretnych działań organów administracji, muszą być należycie ogłoszone oraz muszą wejść w życie. Zdarza się jednak, że nowe źródło prawa zachowuje moc wcześniejszych rozstrzygnięć administracyjnych. Przykładowo obecna ustawa o pomocy społecznej przewidziała takie rozwiązanie wobec decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzji o umieszczeniu w tym domu wydanych przed dniem jej wejścia w życie. Drugą przesłanką obligatoryjnej weryfikacji decyzji jest zmiana sytuacji dochodowej lub osobistej strony. Koresponduje ona z art. 109 u.p.s. nakładającym na osoby i rodziny korzystające ze świadczeń pomocy społecznej obowiązek niezwłocznego poinformowania organu, który przyznał świadczenie, o każdej zmianie ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej związanej z udzieleniem pomocy. Każda zmiana wskazanych sytuacji nakłada na świadczeniobiorcę obowiązek złożenia informacji, jednakże niepowiadomienie organu nie powinno stanowić jedynej podstawy wstrzymania świadczeń bez zbadania, czy dany podmiot przestał spełniać warunki do korzystania z pomocy. Zmiana sytuacji osobistej czy majątkowej strony i związana z nią weryfikacja decyzji, może przynieść zarówno negatywne, jak i pozytywne skutki w postaci przyznania świadczenia lub jego pozbawienia, zwiększenia albo zmniejszenia zakresu pomocy. Nowelizacja ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. określiła granice zmian decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej wynikających ze zmiany sytuacji dochodowej. Osoba nie utraci świadczenia ani nie ulegnie ono obniżeniu, jeżeli wzrost dochodu nie przekroczy 10% kwoty kryteriów dochodowych, niemniej nieznaczne obniżenie dochodu nie podwyższy kwoty świadczenia. Warto podkreślić, że unormowania te dotyczą jedynie świadczeń pieniężnych.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, organ ustalił, iż dochód T. K. wynosi obecnie [...] zł miesięcznie - wzrósł o kwotę [...] zł w porównaniu z dochodem na podstawie którego wyliczono odpłatność T.K. za pobyt w placówce decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...], czyli powyżej 10% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej wynoszącego [...] zł. W myśl art. 106 ust. 5 ups zmiana sytuacji dochodowej skutkuje koniecznością zmiany decyzji w przedmiocie odpłatności za pobyt w dps. Wobec tego, zdaniem organów obu instancji, T.K. jest zobowiązana do wnoszenia opłaty za pobyt w dps w kwocie [...] zł, stanowiącej 70% uzyskiwanego dochodu.

W ocenie Sądu należy więc uznać, iż przesłanki zastosowania szczególnej regulacji art. 106 ust. 5 ups zostały spełnione, co stanowi o legalności zaskarżonej decyzji, bowiem jedynie te przesłanki były przedmiotem oceny organów jak i kontroli Sądu.

Podkreślenia wymaga, iż postępowanie w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji na podstawie art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej jest postępowaniem w nowej sprawie. Nie jest to, zatem kontynuowanie czy rozpatrywanie na nowo sprawy administracyjnej rozstrzygniętej już ostateczną decyzją, przyznającą określone uprawnienia do świadczeń z pomocy społecznej. Jest to nowa sprawa administracyjna, której zakres wyznacza treść art. 106 ust. 5 u.p.s. W ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego winno być zatem zbadane, czy została spełniona którakolwiek z przesłanek wskazanych w tym przepisie, a następnie stwierdzenie jaki wpływ mają dokonane ustalenia na ostateczną decyzję przyznającą świadczenia z zakresu pomocy społecznej. W przypadku stwierdzenia, że zachodzą przesłanki przewidziane w art. 106 ust. 5 u.p.s., organ wydaje decyzję uchylającą lub zmieniającą pierwotne rozstrzygnięcie ze skutkiem ex nunc, a co za tym idzie kształtuje nowy zakres uprawnień strony, istniejący dopiero od momentu wydania nowej decyzji, orzekającej o utracie prawa lub o zmianie wysokości dotychczas pobieranego świadczenia ( tak NSA w wyroku z dnia 29.09.2011r. sygn..akt I OSK 655/11).

Uwaga ta jest o tyle istotna, iż wszystkie zarzuty skargi skierowane zostały do ostatecznej i prawomocnej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] Nr [...] ustalającej od dnia [...] odpłatność T. K. za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w [...] przy ul [...] w wysokości [...] zł, z uwagi na wygaśnięcie w części decyzji nr [...] z dnia [...]. Przy czym z tym ostatnim stwierdzeniem nie godzi się skarżąca wskazując, iż decyzja z dnia [...] mogła jedynie wygasnąć w całości a nie w części.

Należy podkreślić, iż Prezydent [...] wydając decyzję z dnia [...] Nr [...] oraz SKO w [...] orzekając w dniu [...] nie stosowało ani art. 149 ust. 1 i 3 ups ani art. 87 ust. 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, co czyni chybionym zarzut ich naruszenia poprzez dokonanie błędnej ich wykładni.

Słusznie organ podkreślił, iż zarzuty dotyczące naruszenia art. 149 ust. 1 i 3 ups i art. 87 ust. 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego są bezzasadne, gdyż nie odnoszą się do decyzji nr [...] z dnia [...] ale do decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...], którą ustalono odpłatność za pobyt T.K. w dps z uwagi na wygaśnięcie w części decyzji nr [...] z dnia [...]. Na uwagę zasługuje fakt, iż decyzja Nr [...] z dnia [...] była przedmiotem kontroli w trybie zwykłym bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało ją w mocy, jednak nie wywiedziono od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co spowodowało, iż ma ona walor nie tylko ostateczności ale i prawomocności, a więc pozostając w obiegu prawnym wiąże organy administracyjne orzekające w sprawie.

Na marginesie w odpowiedzi na zarzuty skargi, które, co zasługuje na podkreślenie pozostają bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, należy wskazać, iż z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115 poz. 728 - tekst jednolity. Wobec tego należy się odwołać się do reguły, wedle której ustawa nowa, zastępująca dotychczasową regulację ustawową musi uwzględniać fakt istnienia określonych stosunków prawnych powstałych pod rządami ustawy dotychczasowej, co zazwyczaj odbywa się za pośrednictwem przepisów intertemporalnych (międzyczasowych).

W przepisie art. 149 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej ustawodawca wskazał, że zachowują moc decyzje o skierowaniu do domu pomocy społecznej oraz decyzje o umieszczeniu w domu pomocy społecznej wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Ponadto w przepisie art. 155 ust. 1 tej ustawy wskazano wprost, że do osób umieszczonych w domu pomocy społecznej na podstawie skierowania wydanego przed dniem 1 stycznia 2004 r. stosuje się dotychczasowe przepisy o właściwości miejscowej gminy. Jednocześnie w ustawie z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966 ze zm.) (zwaną dalej ustawą o dochodach, j.s.t.) zawarto regulację o charakterze szczególnym, odnoszącą się bezpośrednio do kwestii odpłatności za pobyt w domu opieki, a mianowicie zgodnie z art. 87 ust. 8 osoby przyjęte do domu pomocy społecznej przed dniem 1 stycznia 2004 r. ponoszą opłatę na dotychczasowych zasadach. Przepis ten niewątpliwie odnosi się do osób, które zostały umieszczone w domach pomocy społecznej na podstawie decyzji właściwych organów przed dniem 1 stycznia 2004 r., jak również do osób posiadających ważne decyzje o skierowaniu do domu pomocy społecznej wydane przed dniem 1 stycznia 2004 r. Wobec tego w tym zakresie zasady dotyczące odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej zamieszczone zostały w ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, w rozdziale zatytułowanym "Zasady odpłatności za świadczenia", a konkretnie w przepisie art. 35, w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie nowej ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny (ust. 1 art. 35), a obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności: mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, małżonek, zstępni przed wstępnymi, gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej.

Powyższe uwagi odnoszą się do kwestii prawnych podnoszonych w skardze, które jednak nie mogą być brane pod uwagę w odniesieniu do zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej z przyczyn o których mowa powyżej. Dopóki bowiem w obiegu prawnym pozostaje decyzja Nr [...] z dnia [...] wiąże ona organy w tym organ procedujący w trybie art. 106 ust. 5 u.p.s.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.