VII SA/Wa 314/14
Postanowienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
2014-03-26Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na działalność Okręgowej Izby Lekarskiej w W. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn aniżeli określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Art. 3 § 2 i 3 powołanej ustawy określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a
oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. S. D. wniósł skargę dotyczącą działalności Okręgowej Izby Lekarskiej w W., zarzucając w niej "fałszerstwa i poświadczanie nieprawdy przez ostatnie 10 lat". W piśmie z dnia 8 października 2013 r. skarżący wskazał, że domaga się "wydania prawa wykonywania zawodu na terenie Polski unieważnienia wszystkich bzdur i kłamstw i matactw jakich dopuściła się Okręgowa Izba Lekarska z W.". Podobnie w piśmie z dnia 17 października 2013 r. S. D. podniósł, że "mataczenia, kłamstwa i oszustwa celowe działania oszukiwania sądów i mnie zawarte w działaniach i pismach Okręgowej Izby Lekarskiej w W. (...), wprowadzenie w błąd Ministerstwa Zdrowia i Sejmu oraz działania na szkodę zdrowotną populacji W. są podstawą do wniesienia tej skargi".
Mając na uwadze treść skargi S. D. z dnia 26 czerwca 2013 r. oraz kolejnych pism skarżącego stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Jak już wskazano, skarga może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd administracyjny nie jest natomiast właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, a więc skarg tzw. powszechnych (art. 227 kpa), a taki właśnie charakter ma skarga S. D. z dnia 26 czerwca 2013 r.
W myśl art. 227 kpa przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy określone w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, w art. 229-230. Do skarg uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma natomiast zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na działalność Okręgowej Izby Lekarskiej w W. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn aniżeli określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Art. 3 § 2 i 3 powołanej ustawy określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a
oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. S. D. wniósł skargę dotyczącą działalności Okręgowej Izby Lekarskiej w W., zarzucając w niej "fałszerstwa i poświadczanie nieprawdy przez ostatnie 10 lat". W piśmie z dnia 8 października 2013 r. skarżący wskazał, że domaga się "wydania prawa wykonywania zawodu na terenie Polski unieważnienia wszystkich bzdur i kłamstw i matactw jakich dopuściła się Okręgowa Izba Lekarska z W.". Podobnie w piśmie z dnia 17 października 2013 r. S. D. podniósł, że "mataczenia, kłamstwa i oszustwa celowe działania oszukiwania sądów i mnie zawarte w działaniach i pismach Okręgowej Izby Lekarskiej w W. (...), wprowadzenie w błąd Ministerstwa Zdrowia i Sejmu oraz działania na szkodę zdrowotną populacji W. są podstawą do wniesienia tej skargi".
Mając na uwadze treść skargi S. D. z dnia 26 czerwca 2013 r. oraz kolejnych pism skarżącego stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Jak już wskazano, skarga może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd administracyjny nie jest natomiast właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, a więc skarg tzw. powszechnych (art. 227 kpa), a taki właśnie charakter ma skarga S. D. z dnia 26 czerwca 2013 r.
W myśl art. 227 kpa przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy określone w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, w art. 229-230. Do skarg uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma natomiast zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
