I GSK 72/14
Postanowienie
Naczelny Sąd Administracyjny
2014-03-25Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Do tego artykulu posiadamy jeszcze 13 orzeczeń.
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Jan Bała /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. W. o stwierdzenie prawomocności wyroku w części dotyczącej zasądzonych kosztów postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 125/13 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 września 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 125/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., po rozpoznaniu skargi M. W., (1) uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] stycznia 2013 r., (2) stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, (3) zasądził od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz M. W. kwotę 4.761 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył M. W., zaskarżając wyrok w części co do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie pierwszym orzeczenia.
Pismem z [...] marca 2014 r. skarżący wniósł o stwierdzenie prawomocności wyroku WSA w B. z 4 września 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 125/13, co do pkt 3., w którym Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.
Skarżący zaznaczył, że organ nie zaskarżył wyroku, a pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną, którą zaskarżył wyrok w części nieobejmującej pkt 3.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części (art. 168 § 3 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny nie może stwierdzić prawomocności wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w części niezaskarżonej skargą kasacyjną przed jej rozpoznaniem. Dopiero bowiem rozpoznając skargę kasacyjną może dojść do przekonania, że w sprawie zachodziła nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji i wówczas uchylić wyrok również w części niezaskarżonej (por. postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 397/07).
Sytuacja procesowa w rozpoznawanej sprawie jest o tyle specyficzna, że skarżący wniósł o uchylenie wyroku z 4 grudnia 2013 r. w części dotyczącej istoty sprawy (uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w B.), a następnie o stwierdzenie prawomocności części tego samego orzeczenia w zakresie zasądzonych kosztów postępowania.
Wobec powyższego należy przypomnieć, że stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji jest więc nierozerwalnie związane z treścią orzeczenia w sprawie i niemożliwe jest stwierdzenie prawomocności orzeczenia w sprawie kosztów postępowania w oderwaniu od końcowego wyniku sprawy.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że kwestionowanie przez skarżącego wyroku li tylko w części dotyczącej głównego rozstrzygnięcia, nie może powodować uprawomocnienia się wyroku sądu pierwszej instancji w zakresie zasądzonych kosztów postępowania (por. postanowienie NSA z 12 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 65/08 postanowienie WSA w Gdańsku z 19 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 51/05). Stwierdzenie prawomocności wyroku w części dotyczącej kosztów mogłoby stanowić, w razie uchylenia zaskarżonego wyroku, o niewynikającym z przepisów obowiązku zwrotu kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 169 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w postanowieniu.
Nietezowane
Artykuły przypisane do orzeczenia
Kup dostęp i zobacz, do jakich przepisów odnosi się orzeczenie. Znajdź inne potrzebne orzeczenia.
Skład sądu
Jan Bała /przewodniczący sprawozdawca/Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. W. o stwierdzenie prawomocności wyroku w części dotyczącej zasądzonych kosztów postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 125/13 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 września 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 125/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., po rozpoznaniu skargi M. W., (1) uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] stycznia 2013 r., (2) stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, (3) zasądził od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz M. W. kwotę 4.761 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył M. W., zaskarżając wyrok w części co do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie pierwszym orzeczenia.
Pismem z [...] marca 2014 r. skarżący wniósł o stwierdzenie prawomocności wyroku WSA w B. z 4 września 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 125/13, co do pkt 3., w którym Sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.
Skarżący zaznaczył, że organ nie zaskarżył wyroku, a pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną, którą zaskarżył wyrok w części nieobejmującej pkt 3.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części (art. 168 § 3 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny nie może stwierdzić prawomocności wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w części niezaskarżonej skargą kasacyjną przed jej rozpoznaniem. Dopiero bowiem rozpoznając skargę kasacyjną może dojść do przekonania, że w sprawie zachodziła nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji i wówczas uchylić wyrok również w części niezaskarżonej (por. postanowienie NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 397/07).
Sytuacja procesowa w rozpoznawanej sprawie jest o tyle specyficzna, że skarżący wniósł o uchylenie wyroku z 4 grudnia 2013 r. w części dotyczącej istoty sprawy (uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w B.), a następnie o stwierdzenie prawomocności części tego samego orzeczenia w zakresie zasądzonych kosztów postępowania.
Wobec powyższego należy przypomnieć, że stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji jest więc nierozerwalnie związane z treścią orzeczenia w sprawie i niemożliwe jest stwierdzenie prawomocności orzeczenia w sprawie kosztów postępowania w oderwaniu od końcowego wyniku sprawy.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że kwestionowanie przez skarżącego wyroku li tylko w części dotyczącej głównego rozstrzygnięcia, nie może powodować uprawomocnienia się wyroku sądu pierwszej instancji w zakresie zasądzonych kosztów postępowania (por. postanowienie NSA z 12 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 65/08 postanowienie WSA w Gdańsku z 19 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 51/05). Stwierdzenie prawomocności wyroku w części dotyczącej kosztów mogłoby stanowić, w razie uchylenia zaskarżonego wyroku, o niewynikającym z przepisów obowiązku zwrotu kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 169 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w postanowieniu.
