IV SA/Wa 2565/13

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2013r. Nr [...]

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1389/12, po rozpoznaniu odwołania złożonego przez: Państwa A. i R. G. oraz Pana M. S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., którą po rozpatrzeniu wniosku Pana W. S. ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji kompleksowej obsługi samochodów wraz z wymiana ogumienia, magazynem części samochodowych i zapleczem socjalno -administracyjnym na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości K., gmina D. i jednocześnie określono rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

W uzasadnieniu organ przedstawi dotychczasowy stan faktyczny sprawy i skazał, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji odwołujący podnieśli zarzuty odnośnie zakresu wniosku tj. pierwotnie wniosek dotyczył warsztatu do obsługi tylko samochodów osobowych. Zarzucili brak sporządzenia protokołu z rozmowy telefonicznej, naruszenie art. 183 § 2 Kpa, naruszenie art. 32, 33, 39 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.., poprzez nieprzedłożenie do wglądu społecznego ostatecznej wersji raportu, błędne zastosowanie przepisu dotyczącego 21 dni na składanie uwag i wniosków, nie załączenie wymaganych dokumentów w formie elektronicznej. Odwołujący wyrazili obawę o możliwość ręcznego poprawienia rysunku izofon akustycznych. Ich zdaniem metodyka obliczenia emisji inwestycji, jej oddziaływania na środowisko w szczególności jej uśredniania w skali dnia pracy jest niezgodna z ustawą. Wskazali, że inwestor i raport mają ciągłe tendencje do zaniżania ilości i zakresu spalin i hałasu, zwłaszcza, że w raporcie powinna zostać przyjęta metodyka nie uśredniania tych oddziaływań. Raport winien wypowiedzieć się co do kwestii ewentualnego ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. Autor raportu zaniżył wartości emisyjne hałasu przy wylocie zaproponowanych do obliczeń wentylatorów dachowych. Zarzucili zaniżenie wartości mocy pieca. Zaskarżyli także rozwiązania dotyczące odprowadzania wód opadowych i roztopowych oraz propozycję ukształtowania placów manewrowych, oraz wskazali, że decyzja nie określa wymagań w zakresie prawa wodno- prawnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W wyniku skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu 4, Administracyjnego w Warszawie WSA wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa

1389/12 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Kolegium nie omówiło wskazanych w odwołaniu kwestii, pobieżnie stwierdzając, że skarżący nie przedłożyli kontrraportu. W istocie taki dokument nie został złożony do akt administracyjnych, nie mniej jednak ta okoliczność nie zwalnia Kolegium od obowiązku ustosunkowania się do podnoszonych szczegółowych, czasem wręcz technicznych kwestii.

Prawomocne orzeczenie wraz z aktami sprawy zostało doręczone Kolegium w dniu 10 maja 2013 r. Mając na uwadze powyższy wyrok Sądu pismami z dnia 7 czerwca 2013 r. oraz 4 lipca 2013 r. Kolegium zwróciło się do organu pierwszej instancji o uzupełnienie materiału dowodowego przedłużając jednocześnie termin do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy do dnia 10 sierpnia 2013 r. Po otrzymaniu żądanych dokumentów, zawiadomieniem z dnia 8 sierpnia 2013r Kolegium poinformowało strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Rozpoznając ponownie sprawę Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych:

1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia.

W niniejszej sprawie z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji polegającej na budowie stacji kompleksowej obsługi samochodów wraz z wymianą ogumienia, magazynem części samochodowych i zapleczem socjalno administracyjnym na działce o nr ewid. [...] w K. gm. D. wystąpił Pan W. S.

Przedmiotowa inwestycja, zgodnie z obowiązującymi w dniu wszczęcia postępowania przepisami, została zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 70 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz.2573),

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. Wójt Gminy D. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji kompleksowej obsługi samochodów wraz z wymianą ogumienia, magazynem części samochodowych i zapleczem socjalno administracyjnym na działce o nr ewid. [...] w K. gm. G. oraz określił zakres raportu i wskazał elementy środowiska podlegające szczegółowej analizie w raporcie.

Przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:

- weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

- uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

- zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

W myśl art. 62 ust. 1 ustawy w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu.

W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został sporządzony w listopadzie 2010 r. raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Następnie w dniu [...] lipca 2011 r. została złożona poprawiona wersja raportu, która ostatecznie poddana została opiniowaniu oraz uzgodnieniu przez właściwe organy.

Z raportu wynika że na terenie stacji naprawianych będzie 20 samochodów dziennie, w tym 10 samochodów osobowych i 10 samochodów ciężarowych. Zakres napraw obejmował będzie kontrolę i ustalenie przyczyn niesprawności pojazdów, demontaż podzespołów i weryfikację części, naprawy mechaniczne podzespołów samochodowych (naprawy silników, sprzęgła, zawieszenia, wydechu itp.) mycie w myjce ekologicznej wymontowanych części, serwis ogumienia oraz napełnianie klimatyzacji. Stacja nie będzie posiadała lakierni, blacharni, sklepu, stacji diagnostycznej oraz myjni, nie będzie w niej także dokonywany demontaż aut. Na stacji planowane jest zatrudnienie ogółem 12 osób, zaś praca prowadzona będzie w porze dziennej tj. pn-pt w godzinach od 8.00 do 16.00 w soboty od 8.00 do 14.00.

W raporcie przeanalizowane zostało oddziaływanie zakładu na jakość powietrza, wody (powierzchniowej i gruntowej), środowiska akustycznego, krajobrazu, gruntu i gleby, świat roślinny i zwierzęcy, dobra kultury i dobra materialne czyli każdy element decydujący o życiu i zdrowiu człowieka.

Stosownie do treści art. 77 ust. 1 ustawy jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska i zasięga opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

W przedmiotowej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w M. opinią sanitarną Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. zaopiniował wnioskowane przedsięwzięcie bez zastrzeżeń. Rozpatrując sprawę na etapie uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uznał on, że po uwzględnieniu uwarunkowań określonych w raporcie (wersja z czerwca 2011 r.) - przyjęte rozwiązania w zakresie ochrony środowiska oraz życia i zdrowia ludzi są wystarczające.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W., po uzupełnieniu raportu, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki na etapie realizacji i eksploatacji oraz wskazał wymagania dotyczące ochrony środowiska podlegające uwzględnieniu w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 ustawy.

Stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa wart. 77 ust. 1;

2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;

4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (ust. 2, zd. 1).

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że dla nieruchomości nr [...] położonej w miejscowości K., gmina D. nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Kolegium podkreśliło, że decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych ma charakter związany, a więc organ właściwy do wydania decyzji nie ma swobody działania, a katalog podstaw wydania decyzji negatywnych ma charakter zamknięty. Z przepisów ustawy wynika, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 1 zd. 1 ustawy), w przypadku odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, w sytuacji zaistnienia sprzeczności z innymi przepisami prawa, gdy z przeprowadzonego postępowania wyniknie możliwość negatywnego znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000 (art. 81 ust. 2 ustawy) bądź w przypadku odmowy inwestora zgody na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie, niż to określono we wniosku (art. 81 ust. 1 ustawy). W ocenie Kolegium, w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna przesłanka uniemożliwiająca wydanie pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla inwestora. Po stronie organów administracji publicznej istnieje zatem obowiązek ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia.

W ocenie Kolegium postępowanie z udziałem społeczeństwa zostało przeprowadzone prawidłowo. Społeczeństwu został zapewniony udział w postępowaniu poprzez: obwieszczenie z dnia [...] sierpnia 2010 r. o wszczęciu postępowania i wystąpieniu do organów współdziałających oraz o możliwości składania wniosków i uwag w przedmiotowym postępowaniu w terminie 21 dni.

zamieszczenie w dniu 31 sierpnia 2010 r. w Publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie karty informacyjnej pod numerem [...]- wniosek dec. Środ. Dane o złożonym przez inwestora wniosku odnośnie planowanego przedsięwzięcia, obwieszczenie z dnia [...] grudnia 2010 r. dotyczące przystąpienia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wnioskowanego przedsięwzięcia, obwieszczenie z dnia [...] stycznia 2011 r. o rozprawie administracyjnej, obwieszczenie z dnia [...] lipca 2011 r. dotyczące przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia w związku ze złożeniem uzupełnionej wersji raportu (czerwiec 2011 r.)

W ramach postępowania przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy Raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Co do zasady raport jest jednym z elementów tego postępowania, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem organu raport (wersja ostateczna z czerwca 2011 r.) jest zgodny z zakresem wyznaczonym w postanowieniu Wójta Gminy D. Nr [...] z dnia [...] października 2010 r.

Z oceny danych i analiz zawartych w raporcie należy wnioskować, że:

przy normalnej eksploatacji obiektu, wyposażeniu go w środki techniczne (w tym ochrony środowiska) wskazane w raporcie, zalecanej organizacji pracy, właściwym nadzorze i proponowanych rozwiązaniach ograniczających potencjalne oddziaływanie projektowane przedsięwzięcie nie powinno negatywnie oddziaływać na zdrowie okolicznych mieszkańców a tym bardziej zagrażać ich życiu,

• stężenia spowodowane emisją substancji (tlenku węgla, dwutlenku azotu, węglowodorów alifatycznych, pyłu PMIO, dwutlenku siarki) ze wszystkich emitorów nie przekraczają wartości odniesienia,

• Pobór wody z sieci w ilości do 120 m3 /dobę nie stanowi żadnego zagrożenia dla wydajności własnego ujęcia, również ze względu na ilość i skład deszczówki nie stanowi ona jakiegokolwiek zagrożenia dla wód podziemnych z powodu zorganizowanej kanalizacji deszczowej, separatora i zbiornika ziemnego.

• Eksploatacja zakładu w normalnych warunkach nie będzie stanowić zagrożenia dla gleb i gruntów na jego terenie oraz znajdujących się w jego sąsiedztwie. Mieszcząca się w normach emisja zanieczyszczeń nie spowoduje degradacji gleby, ilość, jakość i sposób odprowadzania ścieków deszczowych oraz uszczelniona nawierzchnia nie będzie powodować zanieczyszczenia gleby,

• W trakcie eksploatacji nie będą występowały przekroczenia dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń odprowadzanych do powietrza, głównym czynnikiem wpływającym na zwierzęta może być natomiast hałas powodujący ich płoszenie oraz bariery mechaniczne w zakresie migracji. W przypadku hałasu z obliczeń wynika, ze dotrzymywane będą obowiązujące standardy.

• Przedsięwzięcie nie będzie miało wpływu na pogorszenie walorów krajobrazu omawianego obszaru.

• Gospodarka odpadami będzie oparta na szczegółowej segregacji w miejscu powstawania odpadów oraz selektywnym ich gromadzeniu

• Eksploatacja zakładu nie powinna negatywnie oddziaływać na zdrowie ludzi pracujących i przebywających w jego okolicy.

Ewentualna uciążliwość akustyczna zamykać się będzie wyłącznie w granicach terenu, do którego zarządca posiada tytuł prawny tj, działalność instalacji eksploatowanych przez zakład w porze dnia nie będzie miała znaczącego wpływu na zwiększoną emisję hałasu do środowiska.

Odpowiadając na zarzuty zawarte w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, co następuje:

Wniosek inwestora z dnia z dnia 26 sierpnia 2010 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji kompleksowej obsługi samochodów wraz z wymianą ogumienia, magazynem części samochodowych i zapleczem socjalno administracyjnym na działce o nr ewid. [...] w K. gm. D. Przyznać należy rację odwołującym, iż w karcie informacyjnej przedsięwzięcia dołączonej do wniosku wskazano, iż na terenie stacji naprawianych będzie około 10 sztuk samochodów dziennie. W pierwszej wersji raportu (listopad 2010). uszczegółowiono " że będzie to naprawa 10 sztuk samochodów osobowych. Wniosek inwestora uległ modyfikacji i w poprawionej wersji raportu (czerwiec 2011) wskazano, ze na terenie stacji naprawianych będzie około 10 sztuk samochodów osobowych i 10 sztuk samochodów ciężarowych. Tak zmodyfikowana wersja raportu podlegała ocenie oddziaływania na środowisko oraz uzgodnieniom i opiniowaniu przez właściwe organy. Wbrew zarzutom odwołania w kontekście powyższego brak było podstaw prawnych do sporządzenia protokołu z rozmowy telefonicznej na okoliczność rodzaju naprawianych aut samochodowych.

Jak wskazano wyżej, w ocenie Kolegium zarzuty dotyczące naruszenia art. 32, 33 i 39 ustawy nie znajdują uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Organ pierwszej instancji prawidłowo poinformował społeczeństwo o toczącym się postępowaniu, każdorazowi, poprzez obwieszczenia społeczeństwo było informowane o dokonywanych czynnościach. Przede wszystkim Kolegium zwraca uwagę, że w obwieszczeniu z dnia 6 lipca 2011 r., prawidłowo zastosowano termin 21 dni na składanie uwag i wniosków, wskazując termin od dnia 6 lipca 2011 r. do dnia 26 lipca 2011 r. Podkreślić przy tym należy, że prawo zgłaszania uwag i wniosków przysługuje podmiotom niemającym statusu strony w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Wobec tego nie można przyjąć, że składanie uwag i wniosków jest czynnością procesową dokonywaną przez stronę lub podmiot działający na prawach strony. Stosownie do treści art. 33 ust. 2 ustawy do niezbędnej dokumentacji sprawy, o której mowa w ust. I pkt 5, należą:

1) wniosek o wydanie decyzji wraz z wymaganymi załącznikami;

2) wymagane przez przepisy:

a) postanowienia organu właściwego do wydania decyzji,

b) stanowiska innych organów, jeżeli stanowiska są dostępne w terminie składania uwag i wniosków.

Ostateczna wersja raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko została przedstawiona do wglądu społeczeństwa obwieszczeniem z dnia 6 lipca 2011 r. natomiast jego uzupełnienie miało miejsce w postępowaniu uzgodnieniowym przed Regionalnym Dyrektorem ochrony Środowiska w W. W przedmiotowej sprawie brak jest także podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 39 ustawy ponieważ w przedmiotowej sprawie nie ma on zastosowania. W art. 33-38 ustawy wprowadzono rozwiązania gwarantujące udział społeczeństwa w postępowaniach w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej,

natomiast art. 39-42 ustawy zawierają rozwiązania gwarantujące udział społeczeństwu w procesie opracowywania dokumentów, w których jest on obligatoryjny . Art. 32 ustawy o ochronie przyrody, na który powołują się odwołujący w obecnym stanie prawnym nie obowiązuje. Do akt sprawy dołączono wersję raportu w formie elektronicznej. Wprawdzie dołączona płyta CD nie zawiera rysunku izofon akustycznych w formacie PDF to dołączona mapa w formie papierowej jest wystarczającym dowodem w sprawie. Brak jest dowodów potwierdzających ręczną ingerencję (poprawianie) rysunku izofon akustycznych.

Całkowita powierzchnia działki, na której planowane jest przedsięwzięcie wynosi [...] m2. Zabudowa działki obiektami kubaturowymi (budynkami) zajmie powierzchnie nieco ponad [...] m2, co stanowi około 11 % powierzchni działki, projektowana powierzchnia terenu utwardzonego (placu i dróg) wynosi [...] m2, co stanowi około 54 % powierzchni działki, natomiast pozostały obszar będzie stanowiła powierzchnia biologicznie czynna zajmująca obszar blisko [...] m2, co z kolei stanowi blisko 35 % całkowitej powierzchni działki. W świetle powyższego twierdzenia odwołujących, że stanowiska obsługi samochodów będą zajmowały 20 % powierzchni nie znajdują uzasadnienia. W raporcie wskazano, że magazyn będzie magazynem dla części zamiennych a pozostałe pomieszczenia będą zapleczem socjalnym oraz pomieszczeniem biurowym. Brak jest podstaw faktycznych i prawnych uzasadniających twierdzenia odwołujących, że w wyżej wymienionych pomieszczeniach będzie funkcjonowała stacja diagnostyczna lub sklep.

W raporcie oddziaływania na środowisko dokonano dokładnego wyliczenia emisji hałasu do środowiska, które wykonane zostały zgodnie z metodykami referencyjnymi obowiązującymi w prawie polskim. Z przeprowadzonych pomiarów i analiz obliczeniowych wynika, ze działalność zakładu nie pogorszy klimatu akustycznego w otaczającym środowisku. Z przedłożonego raportu nie wynika, aby nastąpiło zaniżenie emisji spalin i hałasu. Przedstawione w raporcie symulacje obliczeniowe wskazują że przy zastosowaniu rozwiązań ochronnych nie zostaną przekroczone dopuszczalne poziomy stężeń zanieczyszczeń gazowych i pyłowych emitowanych do powietrza substancji.

Z dołączonej do raportu mapy przedstawiającej sposób zagospodarowania działki nr [...] jednoznacznie wynika, gdzie będą znajdowały się miejsca postojowe dla samochodów osobowych i dla samochodów ciężarowych oraz w jaki sposób będzie odbywała się komunikacja na przedmiotowej działce - oznaczono place manewrowe i drogi dojazdowe. Z powyższego wynika, że w części zach-pd nie przewiduje się ruchu aut.

W raporcie odniesiono się do braku konieczności ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania.

W dalszej kolejności Kolegium zaznacza, że inwestor na wezwanie Regionalnego Dyrektora ochrony Środowiska dokonał uzupełnienia raportu w zakresie gospodarki wodno-ściekowej. Zastosowanie szczelnych zbiorników tj. zbiorników na wody opadowe i na ścieki socjalne oraz szczelnego systemu kanalizacji deszczowej spowoduje, ze realizowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na jakość wód podziemnych w najbliższej okolicy. Schemat odprowadzania ścieków socjalnych i ścieków z powierzchni utwardzonych (dróg dojazdowych, warsztatu, parkingów) i miejsca składowania śniegu przedstawia koncepcja stacji załączona do raportu. Z terenów utwardzonych wody opadowe odprowadzane będą do zbiornika wewnętrzną kanalizacja deszczową. Zbiornik będzie posadowiony w ziemi i w ziemi bedzie4 przebiegać kanalizacja deszczowa z terenów utwardzonych, Nie będzie spływu powierzchniowego tych wód do zbiornika, stad nie maja większego zastosowania niewielkie różnice w spadkach terenu na nieruchomości.

Odnośnie wątpliwości, co do załączonej do akt sprawy mapy dla przedmiotowej działki Kolegium wyjaśnia, że rysunek przedstawiający koncepcję zagospodarowania przedsięwzięcia został sporządzony na poświadczonej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i kartograficznej w M. przedstawiony w skali 1:500. Graficzne przedstawienie koncepcji stacji i pełnego zagospodarowania terenu, spowodowało brak widoczności krzyży geodezyjnych, koncepcja została wykonana w skali i jest czytelna. Brak jest podstaw do twierdzenia, że koty wysokościowe zostały celowo usunięte lub zmodyfikowane, co podnoszą odwołujący

Odnośnie zaniżenia wartości emisyjnych hałasu Kolegium wyjaśnia, że w sentencji decyzji w pkt 1.3 wskazano wymagania dotyczące ochrony środowiska i określono za niezbędne zainstalowanie 4 wentylatorów dachowych o mocy akustycznej nie większej niż 73 dB każdy " zaprojektowanie wyrzutni dachowej odsysacza spalin w taki sposób aby jej moc akustyczna nie przekroczyła 60,5 dB. Ewentualne przekroczenie norm hałasu może stanowić podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania w sprawie.

Wartość mocy pieca (30 kW) nie została zakwestionowana w postępowaniu przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska dlatego też brak jest podstaw do uznania, iż została ona zaniżona.

Jak wskazano wyżej działka, na której planowana jest inwestycja nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Tylko ten akt prawa miejscowego, zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy decyduje o zgodności lokalizacji planowanej inwestycji. Studium nie jest aktem prawa miejscowego i nie może stanowić podstawy do oceny lokalizacji planowanego przedsięwzięcia.

Odnośnie gospodarki wodno-ściekowej Kolegium zaznacza, że w tym zakresie Regionalny Dyrektor ochrony Środowiska wezwał inwestora do uzupełnienia raportu w tym zakresie. Przekazane przez inwestora wyjaśnienia ww. organ uznał za wystarczające (nie zostały one zakwestionowane). Wszystkie uwarunkowania w zakresie gospodarki wodno-ściekowej zawarte w postanowieniu RDOŚ z dnia [...] października 2011 r. zostały uwzględnione w sentencji zaskarżonej decyzji.

W decyzji określono, że strumień światła winien być precyzyjnie ukierunkowany na obszar przewidziany do oświetlenia z równomiernością dystrybucji światła oraz w taki sposób, aby nie oświetlał okien i budynków najbliższej zabudowy mieszkaniowej. Warunek ten dotyczy istniejącej już zabudowy mieszkaniowej i trudno prognozować gdzie w przyszłości powstaną budynki mieszkalne.

Zdaniem Kolegium zawarta w operacie oraz w zaskarżonej decyzji charakterystyka obiektu poprzez wyszczególnienie magazynu części zamiennych, zaplecza socjalnego i pomieszczenia biurowego jest wystarczające. Organ odwoławczy podziela stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie zaprojektowania ścian i dachu obiektu z materiałów o wysokiej izolacyjności akustycznej.

Przedmiotem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wpływ danej inwestycji na środowisko zatem analiza ilości osób zatrudnionych w przyszłości w zakładzie, pomimo wykazania tego w raporcie, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie.

W ocenie Kolegium rezygnacja inwestora z funkcji demontażu aut, sklepu i stacji diagnostycznej nie świadczy o złych intencjach inwestora oraz

o zaniżaniu cech eksploatacyjnych stacji. Zebrany materiał dowodowy w żaden sposób nie uzasadnia tezy odwołujących, że ruch samochodów będzie odbywał się od strony południowo-zachodniej.

W przypadku wystąpienia dużych opadów atmosferycznych w postaci śniegu system kanalizacji daje możliwość jego gromadzenia nie tylko w miejscach oznaczonych na rysunku zagospodarowania symbolem K, ale także w miejscach utwardzonych tuż przy studzienkach odprowadzania wód, ponadto nie ma konieczności odśnieżania całego placu manewrowego. a jedynie miejsc po których będzie się odbywała obsługa komunikacyjna stacji. Poza tym odśnieżanie placu może być rozłożone w czasie i miejsca rzadziej użytkowane mogą być odśnieżane w drugiej kolejności.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Kolegium nie znalazło podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji i orzekło jak w sentencji.

Skargi na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Państwo A. i R. G. oraz M. S.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili :

1) naruszenie zasad sporządzania raportu oddziaływania na środowisko, a w szczególności art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.);

2) naruszenie zasad udziału społeczeństwa w ochronie środowiska, w szczególności art. 33 ustawy, o której mowa w pkt 1;

3) naruszenie reguł postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, 77§1 i 80 K.p.a .

W uzasadnieniu skargi Państwo A. i R. G. wskazali, że z wydanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. rozstrzygnięciem nie zgadzają się z następujących powodów;

1) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie zawiera racjonalnego wariantu alternatywnego; zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy raport powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru; przedstawiony przez inwestora raport w ogóle nie porusza kwestii możliwych rozwiązań alternatywnych - opiera się tylko na jedynie słusznym, przyjętym i niezmiennym wstępnym założeniu inwestora; przyjęta skala obiektu, jego usytuowanie wymaga korekty, zwłaszcza w stosunku do wykazywanych danych eksploatacyjnych projektowanego obiektu przez inwestora;

2) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie zawiera analizy różnych oddziaływań na środowisko; według art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy raport powinien zawierać opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska oraz emisji; Organ I instancji powinien w szczególności uwzględnić, że analizowane przedsięwzięcie nie będzie emitowało hałasu na stałym poziomie, lecz emitować może dźwięki o dużym poziomie ciśnienia akustycznego, choć o krótkim czasie trwania, np. ruch samochodu ciężarowego, rozładunek magazynowy. Krótkotrwałość tych dźwięków powoduje, że w pomiarach poziomu hałasu dopuszczalne poziomy mogą nie zostać przekroczone przy rozłożeniu tych dźwięków na okres całego dnia lub nocy. Nie powoduje to jednak zmniejszenia odczuwania ich przez ludzki słuch w czasie ich rzeczywistego trwania;

3) w raporcie przyjmuje się zaniżone wartości emisyjne m.in. hałasu i spalin;

Wartości emisyjne hałasu przy wylocie zaproponowanych do obliczeń wentylatorów, z 84 do 73 decybeli; nie wspominano również o wymaganych podstawach akustycznych dla wskazanych wentylatorów, dla osiągnięcia odpowiednich parametrów urządzeń; podobnie zaniżono wartość progową pieca potrzebnego dla ogrzania tak wielkiej kubatury; okaże się on szybko niewydolny dla zapewnienia odpowiednich warunków pracy osób mających znaleźć zatrudnienie w projektowanej stacji kompleksowej obsługi samochodów.

4) W trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji naruszył art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy. Przed wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informacje o sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania. Wójt Gminy D. nigdy nie przedstawił pełnej ostatecznej wersji raportu oddziaływania na środowisko, po jego uzupełnieniu, do publicznego wglądu. Mieszkańcy i inne zainteresowane podmioty mogły się zapoznać jedynie z pierwszą redakcją raportu. Wersja uzupełniona została tylko udostępniona stronom postępowania.

5) W pozostałych przypadkach podtrzymali swoje zastrzeżenia do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., wyrażone w odwołaniu od

decyzji Wójta Gminy.

Z kolei Pan M. S. w uzasadnieniu skargi wskazał, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją bowiem:

1. 1) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie zawiera racjonalnego wariantu alternatywnego; zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy raport powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru; przedstawiony przez inwestora raport w ogóle nie porusza kwestii możliwych rozwiązań alternatywnych - opiera się tylko na jedynie słusznym, przyjętym i niezmiennym wstępnym założeniu inwestora; przyjęta skala obiektu, jego usytuowanie wymaga korekty, zwłaszcza w stosunku do wykazywanych danych eksploatacyjnych projektowanego obiektu przez inwestora;

2) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie zawiera analizy różnych oddziaływań na środowisko; według art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy raport powinien zawierać opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska oraz emisji; Organ I instancji powinien w szczególności uwzględnić, że analizowane przedsięwzięcie nie będzie emitowało hałasu na stałym poziomie, lecz emitować może dźwięki o dużym poziomie ciśnienia akustycznego, choć o krótkim czasie trwania, np. ruch samochodu ciężarowego, rozładunek magazynowy. Krótkotrwałość tych dźwięków powoduje, że w pomiarach poziomu hałasu dopuszczalne poziomy mogą nie zostać przekroczone przy rozłożeniu tych dźwięków na okres całego dnia lub nocy. Nie powoduje to jednak zmniejszenia odczuwania ich przez ludzki słuch w czasie ich rzeczywistego trwania;

3) raport w zakresie gospodarki wodno-ściekowej opiera się na wielkościach podanych przez autora raportu, bez wskazania źródła ich pochodzenia;

żaden dokument nie potwierdza przyjętych w raporcie wartości, a nawet, jak w przypadku mapy geodezyjnej przedstawionej przez skarżącego, wskazuje na zupełnie inne wielkości. Nie rozważono również wpływu wód opadowych - ścieków, na grunty sąsiednie, zwłaszcza po zaproponowanym sposobie odprowadzania wody z dachu na tereny zielone, przez utwardzony plac;

4) w raporcie ponownie przyjmuje się zaniżone wartości emisyjne m.in. hałasu i spalin; Wartości emisyjne hałasu przy wylocie zaproponowanych do obliczeń wentylatorów, z 84 do 73 decybeli; nie wspominano również o wymaganych podstawach akustycznych dla wskazanych wentylatorów, dla osiągnięcia odpowiednich parametrów urządzeń; podobnie zaniżono wartość progową pieca potrzebnego dla ogrzania tak wielkiej kubatury; okaże się on szybko niewydolny dla zapewnienia odpowiednich warunków pracy osób mających znaleźć zatrudnienie w projektowanej stacji kompleksowej obsługi samochodów.

5) Wskazane zastrzeżenia do treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. uzasadnia twierdzenie o naruszeniu przez organ zasad postępowania określonych w k.p.a. Organ administracji, mimo wyraźnych wskazań Sądu co do dalszego postępowania, nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego. Nie ocenił również, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy wszystkie okoliczności zostały udowodnione.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jej uchylenia.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2013r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy D. Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., którą po rozpatrzeniu wniosku Pana W. S. ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji kompleksowej obsługi samochodów wraz z wymiana ogumienia, magazynem części samochodowych i zapleczem socjalno -administracyjnym na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości K., gmina D. i jednocześnie określono rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Decyzję powyższą wydano się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm. zwanej w dalszej części ooś) rozdział 3. W ocenie Sądu analiza akt sprawy wskazuje, iż zaskarżona decyzja nie narusza wbrew zarzutom skargi przepisów w/w ustawy oraz k.p.a w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja wydana została na skutek uchylenia poprzedzającej ja decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2012r. Sygn. akt IV SA/Wa 1389/12. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając ponownie sprawę związane było wytycznymi Sądu zawartymi w w/w wyroku.

W dalszej kolejności należy wskazać, iż zasadnie orzekające w sprawie organy uznały, że planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany, wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływania środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U Nr 257 poz. 2573 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko tj. stacje obsługi lub remontowe sprzętu budowlanego lub rolniczego, lub środków transportu, niewymienione w pkt 17-19 i pkt 45, z wyłączeniem myjni i stacji kontroli pojazdów.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie uwzględnił zarzutów skarżących dotyczących nieprawidłowości w raporcie i jego uzupełnieniach. Należy mieć na uwadze, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z dowodów w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ administracji może zatem wezwać podmiot przedkładający rzeczony raport do jego uzupełnienia lub sięgnąć do innych środków dowodowych umożliwiających wyjaśnienie pojawiających się wątpliwości. Uzupełnienie raportu nie musi zaś być w ocenie Sądu dokonane w szczególnej formie ani trybie, a zwłaszcza nie musi przybierać postaci nowego raportu o oddziaływaniu na środowisko. Organ administracji, działając bowiem na podstawie art. 75 §1 kpa, może, a nawet powinien jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Analiza akt sprawy wskazuje, iż w toku postępowania wobec wniesionych zarzutów organy zwracały się do inwestora o wyjaśnienie, doprecyzowanie treści raportu.

Odnosząc się zaś do poszczególnych zarzutów dotyczących raportu należy wskazać co następuje:

1) brak wariantowania- Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy raport powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym: wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru; W ocenie skarżących przedstawiony przez inwestora raport w ogóle nie porusza kwestii możliwych rozwiązań alternatywnych. Odnosząc się do zarzutu braku wskazania w raporcie racjonalnego wariantu alternatywnego, należy stwierdzić, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Jak wynika z treści raportu zawiera on dwa warianty – proponowany przez inwestora, w którym jednoznacznie precyzuje on rodzaj technologii oraz zagospodarowania terenu, zaś rozwiązania wariantowe dotyczą tylko szczegółów i nie maja wpływu na całość inwestycji. W ocenie sporządzającego raport z uwagi na to, iż w ramach realizacji inwestycji zostanie wykorzystana istniejąca infrastruktura nie ma potrzeby oceny i porównywania różnych wariantów, poza wariantem niepodejmowania działań, którzy został przedstawiony. Wskazano także, iż przyjęty wariant jest dla środowiska optymalny, ponieważ na wstępie eliminuje podstawowe uciążliwości. Tym samym wskazać należy, iż autor raportu w rozdziale Analiza wariantów przedsięwzięcia dokonał analizy oraz uzasadnił dokonany w sprawie wybór.

2) brak analizy różnych oddziaływań na środowisko. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy raport powinien zawierać opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska oraz emisji. W ocenie skarżących organy nie uwzględniły, że analizowane przedsięwzięcie nie będzie emitowało hałasu na stałym poziomie, lecz emitować może dźwięki o dużym poziomie ciśnienia akustycznego, choć o krótkim czasie trwania, np. ruch samochodu ciężarowego, rozładunek magazynowy. Krótkotrwałość tych dźwięków powoduje, że w pomiarach poziomu hałasu dopuszczalne poziomy mogą nie zostać przekroczone przy rozłożeniu tych dźwięków na okres całego dnia lub nocy. Nie powoduje to jednak zmniejszenia odczuwania ich przez ludzki słuch w czasie ich rzeczywistego trwania. Odnosząc sie do powyższego zarzutu należy wskazać, że dokonując analizy dopuszczalnych emisji hałasu przez planowane przedsięwzięcie organ zobligowany jest działać zgodnie z przepisami prawa. Zakres dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku reguluje zaś Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz.826 ze zm.), które określa:

1) zróżnicowane dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami hałasu LDWN, LN, LAeq D i LAeq N dla następujących rodzajów terenów przeznaczonych:

a) pod zabudowę mieszkaniową,

b) pod szpitale i domy opieki społecznej,

c) pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży,

d) na cele uzdrowiskowe,

e) na cele rekreacyjno-wypoczynkowe,

f) na cele mieszkaniowo-usługowe;

2) poziomy hałasu z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu;

3) okresy, do których odnoszą się poziomy hałasu, jako czas odniesienia.

Tym samym wydając zaskarżoną decyzje organy zobligowane były uwzględnić nie tylko wskazane w tym rozporządzeniu poziomy ale również przedziały czasu odniesienia w nim wskazane.

Przeprowadzona zgodnie z przepisami w/w rozporządzenia analiza wskazuje, zaś wbrew zarzutom skargi, iż przy uwzględnieniu wytycznych zawartych w decyzji organu I instancji w zakresie dopuszczalnych źródeł hałasu ewentualna uciążliwość akustyczna inwestycji zamykać się będzie w granicach nieruchomości należącej do inwestora, co powoduje, że zarzut skarżących nie może zostać uwzględniony. Podkreślić przy tym należy, że inwestor chcący realizować i prowadzić planowaną inwestycję ma obowiązek przestrzegania przepisów prawa oraz wymogów zaskarżonych decyzji w zakresie dopuszczalnych norm hałasu, pod rygorem m.in wysokich sankcji finansowych. Tym samym zarzut skarżących wskazujący na to, iż w raporcie w ich ocenie przyjęto zaniżone wartości emisyjne w tym zakresie nie może być uwzględniony, bowiem po pierwsze nie jest on poparty żadnymi dowodami, a po drugie nie ma on wpływu na zapadle rozstrzygnięcie, bowiem jak wskazano powyżej, zarówno decyzja jak i przepisy w/w rozporządzenia określają wymogi jakie winien w tym zakresie spełniać inwestor. Dotykowo należy wskazać, iż w załączniku nr 1 do raportu wskazano jakie dane zostały przyjęte do obliczeń, oraz jaki program użyto przy ich obliczeniu.

Odnosząc się do zarzutu zaniżenie w raporcie wartości emisyjnych spalin- Zdaniem skarżących w raporcie zaniżono wartość progową pieca potrzebnego dla ogrzania kubatury, co doprowadzi do tego, że okaże się on szybko niewydolny dla zapewnienia odpowiednich warunków pracy osób mających znaleźć zatrudnienie w projektowanej stacji kompleksowej obsługi samochodów, należy wskazać, iż zarzut ten nie może mieć wpływu na prawidłowość wydanej w sprawie decyzji. Obowiązkiem organu wydającego decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania jest bowiem określenie warunków realizacji inwestycji pod kątem jej wpływu na środowisko, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Mając zaś na uwadze, iż postępowanie to toczy się na wniosek, organ związany jest jego granicami, co oznacza, że bada wpływ inwestycji w zakresie określonym przez inwestora. Na marginesie należy jedynie wskazać, iż zgodnie z § 3 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia:

1) polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w § 2 ust. 1 i niespełniające kryteriów, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1;

2) polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, w których ulegająca zmianie lub powstająca w wyniku rozbudowy, przebudowy lub montażu część realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia nie osiąga progów określonych w ust. 1, o ile progi te zostały określone;

3) nieosiągające progów określonych w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu osiągną progi określone w ust. 1; przy czym przez planowane przedsięwzięcie rozumie się w tym przypadku przedsięwzięcie, w stosunku do którego zostało wszczęte postępowanie w sprawie wydania jednej z decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 72 ust. 1a tej ustawy (ust. 2);

Do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się także przedsięwzięcia niezwiązane z przebudową, rozbudową lub montażem realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia, powodujące potrzebę zmiany uwarunkowań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; przepis stosuje się, o ile ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie wyłącza konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz o ile potrzeba zmian w zrealizowanym przedsięwzięciu nie jest skutkiem następstw wynikających z konieczności dostosowania się do wymagań stawianych przepisami prawa lub ustaleń zawartych w analizie porealizacyjnej, przeglądzie ekologicznym lub podsumowaniu wyników monitoringu oddziaływania na środowisko zrealizowanego przedsięwzięcia (ust.3).

Tym samym przepisy prawa regulują kwestie postępowania w przypadku konieczności dokonania zmian w zakresie nie tylko rozbudowy, przebudowy, montażu przedsięwzięcia potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko ale i negatywnie oddziaływać na środowisko ale również gdy zachodzi potrzeba zmiany uwarunkowań określonych już w decyzji środowiskowej.

3. brak odniesienia do gospodarki wodno- ściekowej w zakresie pochodzenia danych zawartych w raporcie oraz wpływu wód opadowych na grunty sąsiednie. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy wskazać, iż kwestia gospodarki wodno ściekowej wbrew zarzutom skargi była przedmiotem dodatkowych wyjaśnień. W piśmie z dnia 29 sierpnia 2011r. autor raportu wskazał na jakiej podstawie (w oparciu o jaką metodykę) dokonał stosownych obliczeń oraz wyjaśnił zasady gospodarowania wodami opadowymi- schemat odprowadzania ścieków. Wyjaśniono także iż wody z terenów zadaszonych odprowadzane będą na tereny biologicznie czynne. Powyższe wyjaśnienia orzekające w sprawie organy uznały za wystarczające.

4. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd stanął na stanowisku, iż nie można podzielić zarzutu podniesionego przez skarżących w zakresie naruszenia przez organ I instancji art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy. Zgodnie z art. 33 ust 1 ustawy przed wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informacje o:

1) przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko- ;

2) wszczęciu postępowania;

3) przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie;

4) organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień;

5) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu;

6) możliwości składania uwag i wniosków;

7) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania;

8) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków;

9) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona;

Jak wynika z akt sprawy obwieszczeniem z dnia [...] sierpnia organ powiadomił o wszczęciu postępowania, wystąpieniu do organów współdziałających oraz możliwości składania wniosków i uwag w terminie 21 dni. W dniu [...] sierpnia 2010r. zostało wywieszone obwieszczenie o przystąpieniu di przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, [...] stycznia 2011 ukazało się obwieszczenie o przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej, a [...] lipca 2011r. dotyczące przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wobec uzupełnienia raportu w którym określono 21 dniowy termin na składanie uwag i wniosków. A zatem każda osoba zainteresowana mogła zapoznać się z aktami sprawy, gdyż miała wiedzę o toczącym się postępowaniu. Wskazać należy, że przepis artykułu 33 ust.1 ustawy, nie precyzuje dokładnie, na którym etapie postępowania społeczeństwu należy zapewnić możliwość zapoznania się z istotną dokumentacją sprawy. Ważnym jest, aby społeczeństwo mogło się wypowiedzieć na temat planowanej inwestycji w trakcie postępowania, co w rozpoznawanej sprawie nastąpiło.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń prawa materialnego i procesowego w tym naruszenia przepisów wskazanych przez skarżących, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270.ze zm.), należało orzec jak w sentencji.