udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz innym podmiotom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków:
a) podatkowych i celnych,
b) dotyczących opłat, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.),
c) dotyczących egzekucji administracyjnej związanej z obowiązkami, o których mowa w lit. a i b;
2)
prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3)
sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3a)
wykonywanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów oraz innych podmiotów, ciążących na nich obowiązków informacyjnych, sprawozdawczych oraz raportowania wynikających z przepisów:
a) prawa podatkowego,
b) dotyczących opłat, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,
c) o wymianie informacji podatkowych
– oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4)
reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów oraz innych podmiotów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1 i 3a;
5)
wykonywanie niezależnego audytu funkcji podatkowej, o którym mowa w art. 20zoniezależny audyt funkcji podatkowej § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 i 1598).
1a.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
2.
Zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5, jest zastrzeżone wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.
Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1 i 4, są również:
1)
organizacje zawodowe posiadające osobowość prawną, spółdzielnie, stowarzyszenia lub izby gospodarcze, jeżeli przedmiotem ich działalności statutowej jest również doradztwo podatkowe świadczone wyłącznie na rzecz ich członków, wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 14rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego, na dzień 1 marca 2026 r.;
2)
firmy audytorskie uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do badania sprawozdań finansowych;
3)
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, które spełniają łącznie następujące warunki:
a) większość członków zarządu stanowią doradcy podatkowi, a jeżeli zarząd składa się z nie więcej niż 2 osób, to jedna z nich jest doradcą podatkowym,
b) większość głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy) oraz w organach nadzoru przysługuje doradcom podatkowym,
c) w spółce akcyjnej wydawane są wyłącznie akcje imienne,
d) zbycie akcji lub udziałów albo ustanowienie na nich zastawu wymaga zezwolenia udzielonego przez zarząd spółki.
4)
(uchylony)
2.
Podmioty wymienione w ust. 1 wykonują czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1 i 4, wyłącznie przez doradców podatkowych, radców prawnych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych podmiotach lub wykonujących te czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z tymi podmiotami. Przepis art. 3podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 5, są również podmioty wymienione w ust. 1 pkt 2 i 3, przy czym wykonywanie tych czynności następuje wyłącznie przez doradców podatkowych lub biegłych rewidentów zatrudnionych w tych podmiotach lub wykonujących te czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z tymi podmiotami.
4.
Podmioty wymienione w ust. 1 pkt 1 i 3 wykonują czynności, o których mowa odpowiednio w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1, 4 i 5, pod warunkiem, że są wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 14rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego.
Na listę doradców podatkowych wpisuje się osobę fizyczną, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1)
(uchylony)
2)
ma pełną zdolność do czynności prawnych;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym postępowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu doradcy podatkowego;
5)
posiada wyższe wykształcenie;
6)
odbyła w Polsce sześciomiesięczną praktykę zawodową;
7)
złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin na doradcę podatkowego;
8)
wystąpiła z wnioskiem o wpis na listę, nie później niż w okresie 3 lat od spełnienia warunku określonego w pkt 7.
2.
Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby, które spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2–5 oraz:
1)
są członkami Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do spraw Doradztwa Podatkowego, zwanej dalej „Komisją Egzaminacyjną” przez okres co najmniej 2 kolejnych lat lub
2)
posiadają co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub ekonomia i finanse w zakresie prawa finansowego lub finansów.
3.
Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby fizyczne, których kwalifikacje do wykonywania zawodu doradcy podatkowego zostały uznane na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1646), zwanej dalej „ustawą o uznawaniu kwalifikacji”, jeżeli:
1)
spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 i 3;
2)
wystąpią z wnioskiem o wpis na listę, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o uznaniu kwalifikacji wydanej na podstawie art. 25wymóg złożenia ślubowania lub przysięgi ust. 1 ustawy o uznawaniu kwalifikacji.
4.
W przypadku osoby nieposiadającej polskiego obywatelstwa do stwierdzenia pełni praw publicznych właściwe są przepisy prawa państwa, którego obywatelstwo posiada dana osoba.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych prowadzi listę doradców podatkowych, zwaną dalej „listą”, oraz podejmuje decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej.
1a.
Lista jest prowadzona w postaci elektronicznej.
2.
Wpisu na listę dokonuje się na wniosek osoby zainteresowanej.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
nazwisko, imię oraz datę urodzenia;
2)
oznaczenie miejsca zamieszkania;
3)
oznaczenie miejsca wykonywania doradztwa podatkowego (siedziby);
3a)
rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej, zatrudnienia lub umowy cywilnoprawnej, o których mowa w art. 27wykonywanie zawodu doradcy podatkowego ust. 1;
4)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub inny numer służący identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych nadany w państwie pochodzenia osoby składającej wniosek;
5)
informacje o zmianach danych wymienionych w pkt 1–4, dokonanych w ciągu 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o wpis.
4.
Do wniosku, z zastrzeżeniem ust. 5, dołącza się:
1)
oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2 i 3;
2)
aktualne zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego;
2a)
(uchylony)
3)
dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 6 i 7.
5.
Osoby, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 3, do wniosku dołączają wyłącznie:
1)
kopię decyzji o uznaniu kwalifikacji wydanej na podstawie art. 25wymóg złożenia ślubowania lub przysięgi ust. 1 ustawy o uznawaniu kwalifikacji;
2)
oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2 i 3.
6.
Wpis doradcy podatkowego na listę obejmuje:
1)
numer i datę wpisu;
2)
dane wymienione w ust. 3 pkt 1–4.
6a.
W przypadkach, o których mowa w art. 31azawieszenie prawa wykonywania zawodu doradcy podatkowego na okres wykonywania innej pracy lub pełnienia służb oraz art. 34zawiadomienie o zamiarze niewykonywania zawodu ust. 1 i 2, a także w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej zawieszenia prawa wykonywania zawodu zamiast oznaczenia miejsca wykonywania doradztwa podatkowego (siedziby) wpisuje się nie wykonuje” wraz z informacją o okresie niewykonywania zawodu.
7.
Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich zmianach danych określonych w ust. 3 w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
8.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej następujące dane dotyczące osób wpisanych na listę doradców podatkowych:
1)
numer i datę wpisu na listę;
2)
imię i nazwisko doradcy podatkowego;
3)
oznaczenie miejsca wykonywania doradztwa podatkowego (siedziby), z tym że w przypadkach, o których mowa w:
a) art. 31azawieszenie prawa wykonywania zawodu doradcy podatkowego na okres wykonywania innej pracy lub pełnienia służb oraz art. 34zawiadomienie o zamiarze niewykonywania zawodu ust. 1 i 2, a także w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej zawieszenia prawa wykonywania zawodu zamiast oznaczenia miejsca wykonywania doradztwa podatkowego (siedziby) wpisuje się nie wykonuje” wraz z informacją o okresie niewykonywania zawodu,
b) art. 10przesłanki skreślenia z listy doradców i utraty uprawnień ust. 1, zamiast oznaczenia miejsca wykonywania doradztwa podatkowego (siedziby) wpisuje się skreślony” wraz z informacją o dniu skreślenia z listy.
9.
Publikację danych dotyczących osoby skreślonej z listy usuwa się po upływie 15 lat od dnia skreślenia tej osoby z listy.
Wpis na listę doradców podatkowych następuje po złożeniu ślubowania wobec przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub osoby przez niego upoważnionej spośród członków Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
2.
Rota ślubowania ma następujące brzmienie: „Przyrzekam, że jako doradca podatkowy będę wykonywać ten zawód kierując się dobrem swoich klientów, z całą sumiennością i rzetelnością, zgodnie z prawem, wiedzą i zasadami etyki zawodowej. Poznane w związku z wykonywaniem zawodu fakty i informacje zachowam w tajemnicy wobec osób trzecich.”.
Z dniem dokonania wpisu na listę osoba wpisana nabywa prawo wykonywania zawodu doradcy podatkowego oraz używania tytułu „doradca podatkowy”. Tytuł „doradca podatkowy” podlega ochronie prawnej.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla doradcę podatkowego z listy:
1)
na jego wniosek;
2)
z urzędu lub na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w przypadku:
a) utraty prawa do wykonywania zawodu,
b) (uchylona)
c) (uchylona)
d) śmierci doradcy,
3)
z urzędu w przypadku nieopłacenia składki członkowskiej w wysokości przekraczającej równowartość dwunastu składek członkowskich obliczoną na podstawie wysokości składki członkowskiej obowiązującej na dzień podjęcia decyzji przez Krajową Radę Doradców Podatkowych i stanowiącą zaległość na ten dzień.
1a.
Utrata prawa wykonywania zawodu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, następuje w wyniku prawomocnego orzeczenia:
1)
środka karnego zakazu wykonywania zawodu;
2)
środka karnego pozbawienia praw publicznych;
3)
o całkowitym lub o częściowym ubezwłasnowolnieniu;
3a)
(uchylony)
4)
sądu dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu;
5)
utraty prawa do wykonywania zawodu w państwie pochodzenia.
2.
W przypadku uchylenia orzeczenia powodującego utratę prawa do wykonywania zawodu następuje przywrócenie wpisu na listę na wniosek doradcy podatkowego, chyba że doradca podatkowy nie spełnia warunków określonych w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2–4.
3.
Osoba skreślona z listy z przyczyny określonej w ust. 1 pkt 1 albo 3 może być ponownie wpisana na listę, jeżeli od dnia skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat i spełnia ona warunki, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2–4.
4.
(uchylony)
5.
W przypadku gdy doradca podatkowy wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, a przeciwko niemu toczy się postępowanie dyscyplinarne, rozpatrzenie wniosku podlega zawieszeniu do czasu zakończenia tego postępowania.
Za wpis na listę doradców podatkowych Krajowa Rada Doradców Podatkowych pobiera opłatę.
2.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz termin jej uiszczenia.
3.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i zakres podawania do publicznej wiadomości danych dotyczących osób wpisanych na listę doradców podatkowych, mając na uwadze upowszechnienie informacji o nadanym numerze wpisu na listę doradców podatkowych oraz o miejscu wykonywania czynności doradztwa podatkowego.
Decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej.
2.
Decyzję podpisuje przewodniczący posiedzenia, na którym decyzja została podjęta.
3.
Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 127odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
4.
Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do decyzji w sprawach skreślenia z listy na podstawie art. 10przesłanki skreślenia z listy doradców i utraty uprawnień ust. 1 pkt 2 lit. a w przypadku, gdy utrata prawa do wykonywania zawodu nastąpiła z przyczyny, o której mowa w art. 10przesłanki skreślenia z listy doradców i utraty uprawnień ust. 1a pkt 4.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych prowadzi rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego, zwany dalej „rejestrem”.
2.
Wpis do rejestru jest dokonywany na wniosek osoby prawnej spełniającej warunki, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 3. Do złożenia wniosku jest obowiązany organ zarządzający osoby prawnej.
3.
Wniosek osoby prawnej o dokonanie wpisu do rejestru zawiera:
1)
pełną i skróconą firmę (nazwę) osoby prawnej, adres jej siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2)
formę organizacyjno-prawną;
3)
nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) albo inne numery służące identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych nadane w państwie pochodzenia wspólników (akcjonariuszy), członków zarządów oraz organów nadzoru spółek, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 3;
4)
(uchylony)
5)
odpis umowy spółki albo statutu;
6)
aktualny wypis z właściwego rejestru sądowego.
4.
Wpis do rejestru zawiera następujące dane:
1)
numer i datę wpisu do rejestru;
2)
pełną i skróconą firmę (nazwę) osoby prawnej oraz adres jej siedziby.
5.
Osoba prawna wpisana do rejestru jest obowiązana zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich zmianach:
1)
danych określonych w ust. 3 pkt 1‒3 – w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 3,
2)
danych określonych w ust. 3 pkt 1 i 2 i nazwisk, imion i adresów oraz numerów identyfikacji podatkowej (NIP) albo innych numerów służących identyfikacji dla celów podatkowych lub ubezpieczeń społecznych nadanych w państwie pochodzenia członków organów zarządzających osób prawnych, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1 – w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1,
3)
umowy spółki albo statutu w zakresie dotyczącym warunków wykonywania doradztwa podatkowego określonych w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1 albo 3
– w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.
6.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych sprawuje nadzór nad przestrzeganiem przez podmioty wpisane do rejestru warunków wykonywania doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1 lub 3. Spełnienie tych warunków ustala się na podstawie aktualnego wypisu z właściwego rejestru sądowego lub odpisu umowy spółki bądź statutu.
7.
Rejestr jest prowadzony w postaci elektronicznej i jest dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
Z chwilą wpisu do rejestru spółka, o której mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 3, nabywa prawo do posługiwania się oznaczeniem „spółka doradztwa podatkowego”.
2.
Oznaczenie, o którym mowa w ust. 1, figuruje obok firmy spółki na wszystkich pismach sporządzanych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego oraz na wszystkich zeznaniach i deklaracjach sporządzanych przez spółkę w imieniu i na rzecz podatników, płatników lub inkasentów.
3.
Oznaczenie „spółka doradztwa podatkowego” podlega ochronie prawnej.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla osobę prawną z rejestru:
1)
na jej wniosek;
2)
z urzędu albo na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych - w przypadku:
a) nieprzestrzegania warunków określonych w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego,
b) rażącego lub uporczywego naruszania zasad i sposobu prowadzenia reklamy usług doradztwa podatkowego, wbrew postanowieniom art. 38zakaz reklamowania usług doradcy ust. 3;
Doradcy podatkowi wchodzący w skład zarządów spółek, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego, ust. 1 pkt 3, są odpowiedzialni za wykonywanie przez te spółki doradztwa podatkowego zgodnie z przepisami prawa i zasadami etyki zawodowej.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wydaje decyzję administracyjną w sprawie wpisu do rejestru oraz o skreśleniu z rejestru. Decyzję podpisuje przewodniczący posiedzenia, na którym decyzja została podjęta.
2.
Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane do wiadomości ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych pobiera opłatę za dokonanie wpisu w rejestrze.
2.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz termin jej uiszczenia, biorąc pod uwagę koszty postępowania administracyjnego oraz innych czynności związanych z prowadzeniem rejestru.
3.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
Egzamin jest sprawdzianem teoretycznego i praktycznego przygotowania kandydatów na doradców podatkowych z następujących dziedzin:
1)
źródła prawa i wykładnia prawa;
2)
(uchylony)
3)
podstawy międzynarodowego oraz wspólnotowego prawa podatkowego wraz z analizą podatkową;
4)
materialne prawo podatkowe wraz z analizą podatkową
4a)
opłaty, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa;
4b)
wymiana informacji podatkowych;
5)
postępowanie przed organami administracji publicznej i sądami administracyjnymi oraz postępowanie egzekucyjne w administracji;
6)
międzynarodowe, wspólnotowe i krajowe prawo celne;
7)
prawo dewizowe;
8)
prawo karne skarbowe;
9)
organizacja i funkcjonowanie Krajowej Administracji Skarbowej;
10)
rachunkowość;
11)
ewidencja podatkowa i zasady prowadzenia ksiąg podatkowych;
12)
przepisy o doradztwie podatkowym i etyka zawodowa.
2.
Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały lub zajmują stanowiska sędziów, asesorów sądowych oraz prokuratorów lub były lub są adwokatem, radcą prawnym, notariuszem oraz biegłym rewidentem, nie obejmuje zakresu egzaminu wymaganego do uzyskania takiego stanowiska lub zawodu. Przepisu nie stosuje się do dziedzin, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.
3.
Komisja Egzaminacyjna ustala zakres tematyczny egzaminu na doradcę podatkowego dla osób, o których mowa w ust. 2.
4.
Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w stosunku do sędziów, asesorów sądowych i prokuratorów po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości, w stosunku do adwokatów, radców prawnych, notariuszy i biegłych rewidentów – właściwego samorządu zawodowego, a w stosunku do osób, o których mowa w ust. 5 – ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
5.
Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej w służbie stałej, posiadających ośmioletni staż służby w Służbie Celno-Skarbowej.
Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2, 3 i 5.
2.
W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.
2a.
Komisja Egzaminacyjna może upoważnić przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do podejmowania w jej imieniu decyzji, o której mowa w ust. 2.
2b.
Decyzję, o której mowa w ust. 2, w imieniu Komisji Egzaminacyjnej podpisuje przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej.
2c.
Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest decyzją administracyjną. Przepis art. 127odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) stosuje się odpowiednio.
3.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego osoby niebędącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę – po zdaniu egzaminu – na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1.
4.
Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.
4a.
(uchylony)
5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką, mając na uwadze zapewnienie odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów na doradców podatkowych do wykonywania zawodu.
Egzamin na doradcę podatkowego przeprowadza Komisja Egzaminacyjna.
2.
Komisja Egzaminacyjna składa się, z zastrzeżeniem ust. 5, z siedemdziesięciu członków powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Członkowie Komisji Egzaminacyjnej są powoływani spośród osób, które nie były skazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe i które swoją wiedzą i doświadczeniem dają rękojmię prawidłowego wykonywania zadań Komisji Egzaminacyjnej, w tym przeprowadzenia egzaminu na doradcę podatkowego.
3.
Komisja Egzaminacyjna składa się z:
1)
dwudziestu dwóch przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w tym:
a) dwudziestu jeden przedstawicieli powoływanych spośród osób:
– zatrudnionych na wyższych stanowiskach w służbie cywilnej w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub
– zajmujących stanowisko dyrektora izby administracji skarbowej lub zastępcy dyrektora izby administracji skarbowej,
b) jednego przedstawiciela powoływanego spośród osób zatrudnionych w komórce organizacyjnej, o której mowa w ust. 14
– mających co najmniej dziesięcioletnie doświadczenie w zakresie tworzenia lub stosowania przepisów prawa co najmniej w jednej z dziedzin objętych zakresem tematycznym egzaminu na doradcę podatkowego i co najmniej pięcioletnie zatrudnienie w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub co najmniej pięcioletnią służbę jako funkcjonariusz Służby Celno Skarbowej;
2)
czternastu sędziów delegowanych przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego lub wojewódzkich sądów administracyjnych, mających co najmniej pięcioletnie doświadczenie na stanowisku sędziego sądu administracyjnego;
3)
dwunastu nauczycieli akademickich zatrudnionych w grupach pracowników dydaktycznych, badawczych lub badawczo dydaktycznych uczelni lub pracowników naukowych instytutu badawczego lub instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk, posiadających co najmniej stopień naukowy doktora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub ekonomia i finanse w zakresie prawa finansowego lub finansów oraz wiedzę i co najmniej pięcioletnie doświadczenie co najmniej w jednej z dziedzin objętych zakresem tematycznym egzaminu, powoływanych po przedstawieniu opinii uczelni lub instytutu ich zatrudniających, niebędących jednocześnie osobami zatrudnionymi w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub funkcjonariuszami Służby Celno Skarbowej;
4)
dwudziestu dwóch członków Krajowej Izby Doradców Podatkowych delegowanych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych, mających co najmniej pięcioletnie doświadczenie w wykonywaniu zawodu doradcy podatkowego, niebędących jednocześnie osobami zatrudnionymi w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub funkcjonariuszami Służby Celno Skarbowej.
3a.
W przypadku osób, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4, oceny spełniania warunków powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej dokonuje organ delegujący.
3b.
Ocena spełniania warunków powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej jest dokonywana na podstawie dokumentacji przedstawionej przez osoby powoływane.
3c.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 i 4, organy delegujące przekazują ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zgłoszenie zawierające:
1)
imię i nazwisko osoby delegowanej;
2)
adres do korespondencji oraz adres poczty elektronicznej osoby delegowanej;
3)
oświadczenie osoby delegowanej o braku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;
4)
oświadczenie organu delegującego o dokonaniu oceny spełnienia przez osobę delegowaną warunków powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4.
3d.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, osoba ubiegająca się o powołanie do składu Komisji Egzaminacyjnej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych zgłoszenie zawierające:
1)
imię i nazwisko;
2)
adres do korespondencji oraz adres poczty elektronicznej;
3)
oświadczenie o braku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;
4)
dokumentację potwierdzającą spełnienie warunków powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej, o których mowa w ust. 3 pkt 3;
5)
opinię uczelni lub instytutu, o której mowa w ust. 3 pkt 3.
3e.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 3c pkt 3 i ust. 3d pkt 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233fałszywe zeznania § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒ Kodeks karny oraz zawiera się w nich klauzulę o następującej treści: Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. która zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
3f.
W przypadku powołania do składu Komisji Egzaminacyjnej osoba powołana podaje komórce organizacyjnej, o której mowa w ust. 14, swój numer PESEL.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje spośród członków Komisji Egzaminacyjnej przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej posiadającego co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub ekonomia i finanse w zakresie prawa finansowego lub finansów.
4a.
Sekretarzem Komisji Egzaminacyjnej jest członek Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lit. b.
5.
Nie stanowi przeszkody do powołania Komisji Egzaminacyjnej:
1)
nieoddelegowanie sędziów i członków Krajowej Izby Doradców Podatkowych do pracy w Komisji Egzaminacyjnej przez organy, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 4,
2)
niezgłoszenie się osób spełniających warunki, o których mowa w ust. 3 pkt 3
– w terminie wyznaczonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Skład Komisji Egzaminacyjnej zostaje uzupełniony w możliwie najkrótszym terminie.
6.
Kadencja Komisji Egzaminacyjnej trwa 4 lata. Komisja Egzaminacyjna może działać do czasu powołania Komisji Egzaminacyjnej kolejnej kadencji, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia zakończenia kadencji.
6a.
Nie można pełnić funkcji członka Komisji Egzaminacyjnej przez więcej niż dwie kolejno po sobie następujące kadencje Komisji Egzaminacyjnej.
7.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje członka Komisji Egzaminacyjnej:
1)
na jego wniosek;
2)
z urzędu - w przypadku:
a) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe,
b) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka Komisji Egzaminacyjnej,
c) utraty warunków, o których mowa w ust. 3, będących podstawą powołania członka Komisji Egzaminacyjnej, przy czym w przypadku osób wymienionych w ust. 3 pkt 2 i 4 za utratę warunków nie uważa się cofnięcia delegacji,
d) niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka Komisji Egzaminacyjnej, z tym że odwołanie członka Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, następuje za zgodą Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, a odwołanie członka Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, następuje za zgodą Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
8.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może odwołać członka Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 i 4, na uzasadniony wniosek odpowiednio Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego albo Krajowej Rady Doradców Podatkowych. W przypadku członków Komisji Egzaminacyjnej, o których mowa w ust. 3 pkt 4, podstawę wniosku może stanowić w szczególności orzeczenie kary dyscyplinarnej wobec osoby będącej członkiem Komisji Egzaminacyjnej.
10.
Kadencja osoby powołanej w miejsce członka Komisji Egzaminacyjnej, którego członkostwo ustało wskutek odwołania lub wygaśnięcia, oraz kadencja osoby powołanej na członka Komisji Egzaminacyjnej w związku z uzupełnieniem składu Komisji Egzaminacyjnej powołanej na podstawie ust. 5, kończy się wraz z upływem kadencji Komisji Egzaminacyjnej.
11.
Nie wstrzymuje prac Komisji Egzaminacyjnej:
1)
niestawiennictwo członka Komisji Egzaminacyjnej na posiedzeniu Komisji Egzaminacyjnej;
2)
odwołanie członka Komisji Egzaminacyjnej lub wygaśnięcie członkostwa w Komisji Egzaminacyjnej.
12.
Komisja Egzaminacyjna:
1)
ustala i publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych wykaz tytułów aktów prawnych stanowiących podstawę opracowywanych pytań i zadań egzaminacyjnych;
2)
powołuje i odwołuje spośród swoich członków zespoły do przygotowania pytań i zadań egzaminacyjnych;
3)
publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych przykładowe pytania i zadania egzaminacyjne wraz z odpowiedziami.
13.
Komisja Egzaminacyjna przeprowadza egzaminy w sześcioosobowych składach egzaminacyjnych.
13a.
Komisja Egzaminacyjna może zawierać z uczelniami posiadającymi uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego w zakresie nauk ekonomicznych lub nauk prawnych umowy, o których mowa w art. 61prowadzenie studiów we współpracy z innymi podmiotami ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668), określające realizowany przez uczelnię program studiów obejmujący zakres wiedzy i umiejętności wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego. Do podpisania umowy w imieniu Komisji Egzaminacyjnej uprawniony jest jej Przewodniczący.
14.
Obsługę administracyjno-biurową Komisji Egzaminacyjnej zapewnia komórka organizacyjna w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych wskazana przez tego ministra.
Komisja Egzaminacyjna przeprowadza test umiejętności dla osób, które, w toku postępowania w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu doradcy podatkowego, zostaną zobowiązane do zdania testu umiejętności, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
Komisja Egzaminacyjna może zawierać z uczelniami posiadającymi uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki prawne lub ekonomia i finanse umowy, o których mowa w art. 61prowadzenie studiów we współpracy z innymi podmiotami ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.), określające program studiów realizowany przez uczelnię obejmujący efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20zakres egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego. Do podpisania umowy w imieniu Komisji Egzaminacyjnej jest uprawniony jej przewodniczący.
2.
Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na wniosek uczelni. Wniosek podlega opłacie nie wyższej niż równowartość czterokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773), zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”. Opłata ta stanowi dochód budżetu państwa. W przypadku gdy umowa nie została zawarta, połowa opłaty podlega zwrotowi.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
nazwę uczelni oraz adres jej siedziby;
2)
dane teleadresowe uczelni;
3)
określenie kierunku, poziomu, profilu kształcenia i formy studiów oraz specjalności w przypadku jej utworzenia w ramach kierunku, którego ma dotyczyć umowa.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty potwierdzające spełnianie przez uczelnię warunku określonego w ust. 1 i realizowanie przez nią programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20zakres egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego oraz potwierdzenie dokonania opłaty, o której mowa w ust. 2.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się nie później niż na 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia roku akademickiego, od którego miałaby zgodnie z wnioskiem obowiązywać umowa.
6.
Umowy, o których mowa w ust. 1, są zawierane na okresy odpowiadające latom akademickim.
7.
Przepisy art. 24części egzaminu ust. 5 i 6 stosuje się także do osób, które rozpoczęły studia na kierunku objętym umową, o której mowa w ust. 1, w trakcie jej obowiązywania oraz:
1)
po upływie okresu, na jaki ta umowa została zawarta, albo
2)
po rozwiązaniu tej umowy przed upływem okresu, na jaki została zawarta
‒ zrealizowały program tych studiów na warunkach określonych w tej umowie.
8.
Do wniosku uczelni o zmianę umowy, o której mowa w ust. 1, przepisy ust. 3–5 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy wniosek dotyczy postanowień umowy w zakresie realizowania przez uczelnię programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20zakres egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego, podlega on opłacie, o której mowa w ust. 2. W przypadku gdy umowa nie została zmieniona, połowa opłaty podlega zwrotowi.
9.
Umowy, o których mowa w ust. 1, podlegają bieżącej weryfikacji Komisji Egzaminacyjnej pod względem spełniania przez uczelnię warunku określonego w ust. 1 i realizowania przez nią programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20zakres egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego.
10.
Bieżąca weryfikacja, o której mowa w ust. 9, jest przeprowadzana na podstawie przekazanych przez uczelnię, na żądanie Komisji Egzaminacyjnej, dokumentów dotyczących posiadania przez tę uczelnię uprawnień do nadawania stopnia naukowego, o którym mowa w ust. 1, lub realizowanego przez tę uczelnię programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20zakres egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego.
11.
W przypadku stwierdzenia przez Komisję Egzaminacyjną w wyniku bieżącej weryfikacji, o której mowa w ust. 9, że uczelnia:
1)
utraciła uprawnienia do nadawania stopnia naukowego, o którym mowa w ust. 1, lub
2)
nie realizuje programu studiów obejmującego efekty uczenia się w zakresie wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20zakres egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego
‒ umowa ulega rozwiązaniu z końcem roku akademickiego, w którym Komisja Egzaminacyjna stwierdziła niespełnienie przez uczelnię warunku zawarcia tej umowy określonego w ust. 1, chyba że uczelnia nie później niż na 3 miesiące przed dniem rozpoczęcia następnego roku akademickiego spełni ten warunek.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
minimalne wymogi, jakie powinien spełniać program studiów, którego dotyczy wniosek uczelni o zawarcie umowy, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 1, obejmujące w szczególności formę prowadzenia zajęć, sposoby weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta oraz liczbę godzin zajęć, w których ramach jest realizowany zakres tematyczny danej dziedziny egzaminacyjnej, biorąc pod uwagę konieczność objęcia przez ten program pełnego zakresu wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20zakres egzaminu na doradcę podatkowego ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego;
2)
sposób składania przez uczelnię wniosku o zawarcie i zmianę umowy, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 1, i tryb jego rozpatrywania przez Komisję Egzaminacyjną oraz szczegółowy wykaz dokumentów dołączanych do wniosku, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitości i sprawności rozpatrywania tych wniosków i zawierania umów;
3)
wysokość opłaty, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 2, mając na względzie wydatki związane z rozpatrzeniem przez Komisję Egzaminacyjną wniosku uczelni o zawarcie umowy, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 1, zawarciem tej umowy oraz jej bieżącą weryfikacją, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 9;
4)
termin i sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 2, oraz tryb dokonywania jej zwrotu, o którym mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 2 i 8, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnej organizacji pracy Komisji Egzaminacyjnej;
5)
tryb dokonywania przez Komisję Egzaminacyjną bieżącej weryfikacji zawartych umów, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 9, oraz szczegółowy zakres dokumentów przekazywanych przez uczelnię zgodnie z art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 10, mając na uwadze konieczność zachowania właściwego poziomu kształcenia wynikającego z art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 1.
reprezentuje ją na zewnątrz i kieruje jej pracami, w szczególności:
a) wyznacza składy egzaminacyjne spośród członków Komisji Egzaminacyjnej oraz wyznacza przewodniczących i sekretarzy tych składów, b) powołuje spośród członków Komisji Egzaminacyjnej trzyosobowe zespoły do spraw zawarcia i zmiany umowy, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 1, i bieżącej weryfikacji umowy, o której mowa w art. 22bumowy Komisji Egzaminacyjnej z uczelniami uprawnionymi do nadawania stopnia doktora habilitowanego ust. 9, oraz wyznacza spośród członków tych zespołów ich przewodniczących; (Art. 23zadania Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej w zakresie ust. 1 pkt 1 lit. b wchodzi w życie z dniem 01.07.2026 r.)
2)
przygotowuje zestawy pytań i zadań egzaminacyjnych na poszczególne egzaminy spośród pytań i zadań egzaminacyjnych przygotowanych przez zespoły, o których mowa w art. 22Komisja Egzaminacyjna ust. 12 pkt 2;
3)
przedstawia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych coroczne sprawozdanie z działalności Komisji Egzaminacyjnej za każdy rok jej kadencji, uwzględniające udział każdego z członków Komisji Egzaminacyjnej w jej pracach, w terminie do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym upływa rok kadencji, za który jest przedstawiane sprawozdanie, a w przypadku upływu kadencji Komisji Egzaminacyjnej przed tym terminem – na miesiąc przed zakończeniem tej kadencji;
4)
wykonuje inne czynności niż określone w pkt 1–3, niezastrzeżone do kompetencji pozostałych członków Komisji Egzaminacyjnej.
2.
Do zadań sekretarza Komisji Egzaminacyjnej należą:
1)
organizacja egzaminu, w szczególności wyznaczanie terminów części pisemnej i ustnej egzaminu oraz ich ogłaszanie w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a także sprawy finansowe związane z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej;
2)
sprawowanie nadzoru nad obsługą administracyjno-biurową Komisji Egzaminacyjnej w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
3.
Przewodniczącemu oraz sekretarzowi Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie.
4.
Członkom Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach Komisji Egzaminacyjnej oraz zwrot kosztów podróży i noclegów.
Egzamin na doradcę podatkowego składa się z części pisemnej i ustnej.
2.
Warunkiem dopuszczenia do części ustnej jest zdanie z wynikiem pozytywnym części pisemnej egzaminu.
3.
W przypadku negatywnego wyniku części pisemnej lub ustnej egzaminu może on być powtarzany.
4.
Kandydat może przystępować do części ustnej egzaminu lub powtarzać tę część egzaminu w okresie roku od dnia ogłoszenia wyniku części pisemnej egzaminu.
5.
Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które ukończyły studia, których program zrealizowany został w ramach umowy, o której mowa w art. 22Komisja Egzaminacyjna ust. 13a, obejmuje tylko część ustną.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, kandydat może przystępować do części ustnej egzaminu lub powtarzać tę część egzaminu w okresie roku od dnia złożenia wniosku o dopuszczenie do części ustnej egzaminu po raz pierwszy, nie później jednak niż w okresie 2 lat od ukończenia studiów.
Za egzamin pobiera się opłatę, która stanowi dochód budżetu państwa.
1a.
Jeżeli egzamin nie dojdzie do skutku z przyczyn nieleżących po stronie kandydata opłata podlega zwrotowi. Opłata może zostać zwrócona, jeżeli kandydat z przyczyn przez siebie niezawinionych nie mógł przystąpić do egzaminu.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze koszty przeprowadzania egzaminów oraz wydatki związane z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest administratorem danych przetwarzanych w celach związanych z działalnością Komisji Egzaminacyjnej oraz organizacją egzaminu na doradcę podatkowego, w tym danych przetwarzanych w e Doradcy.
2.
Dane osobowe przetwarzane w celach, o których mowa w ust. 1, podlegają zabezpieczeniom technicznym i organizacyjnym zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:
1)
dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób do tego upoważnionych;
2)
pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania tych danych w tajemnicy;
3)
zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do e Doradcy.
3.
Dane, o których mowa w ust. 2, są przechowywane wyłącznie przez okres nie dłuższy, niż jest to niezbędne, i w zakresie koniecznym do realizacji celów przetwarzania danych osobowych oraz podlegają przeglądowi nie rzadziej niż co 5 lat od dnia ich uzyskania.
4.
Dane osobowe kandydatów na doradców podatkowych są usuwane po upływie:
1)
4 lat od dnia:
a) uzyskania przez kandydata na doradcę podatkowego pozytywnego wyniku z części ustnej egzaminu albo
b) upływu okresu, o którym mowa w art. 24części egzaminu ust. 4 albo 6, albo
2)
2 miesięcy od dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 24arozpoczęcie i zakończenie cyklu egzaminacyjnego ust. 1 pkt 3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
termin składania wniosku o dopuszczenie do egzaminu i wykaz dokumentów składanych przez osoby ubiegające się o zakwalifikowanie do egzaminu, biorąc pod uwagę konieczność udokumentowania spełnienia warunków, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych, ust. 1 pkt 2, 3 i 5;
2)
termin i sposób wnoszenia opłaty egzaminacyjnej oraz szczegółowe warunki i tryb dokonywania zwrotu opłaty, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnej organizacji egzaminu na doradcę podatkowego;
3)
wysokość wynagrodzeń przewodniczącego i sekretarza Komisji Egzaminacyjnej, biorąc pod uwagę nakład ich pracy i zakres obowiązków;
4)
sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków Komisji Egzaminacyjnej za udział w pracach, w tym w posiedzeniach Komisji Egzaminacyjnej, przeprowadzaniu egzaminów oraz przygotowaniu projektów pytań i zadań egzaminacyjnych, biorąc pod uwagę zakres obowiązków poszczególnych członków Komisji Egzaminacyjnej;
5)
szczegółowe zadania Komisji Egzaminacyjnej, przewodniczącego i sekretarza Komisji Egzaminacyjnej, przewodniczących i sekretarzy składów egzaminacyjnych oraz regulamin działania Komisji Egzaminacyjnej, biorąc w szczególności pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnej i prawidłowej organizacji egzaminu, precyzyjnego podziału zadań, obowiązków i odpowiedzialności w ramach Komisji Egzaminacyjnej;
6)
sposób organizowania i regulamin przeprowadzenia egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kandydatów na doradców podatkowych, w tym szczegółowy tryb i sposób wyznaczania składów egzaminacyjnych, dokonywania oceny egzaminów i jej weryfikacji, ustalania terminów egzaminów i ich zmiany oraz zestawów pytań i zadań egzaminacyjnych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia obiektywnego i sprawnego sposobu przeprowadzenia egzaminu;
7)
szczegółowe warunki i tryb przysługującego członkom Komisji Egzaminacyjnej zwrotu kosztów podróży i noclegów, poniesionych w związku z udziałem w pracach Komisji Egzaminacyjnej, biorąc pod uwagę ich racjonalne wydatkowanie przez członków Komisji Egzaminacyjnej.
osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek lub jako uczestnik spółki niemającej osobowości prawnej;
2)
osoba pozostająca w stosunku pracy lub będąca stroną umowy cywilnoprawnej z:
a) podmiotami, o których mowa w pkt 1a, oraz z podmiotami, o których mowa w art. 3podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego i art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1,
b) pozostałymi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162).
2.
Doradcy podatkowi mogą wykonywać swój zawód, uczestnicząc w spółkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1a, pod warunkiem że komplementariuszami w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej oraz wspólnikami w pozostałych spółkach są wyłącznie doradcy podatkowi, adwokaci, radcowie prawni, biegli rewidenci, rzecznicy patentowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 823), z tym że większość komplementariuszy w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej oraz wspólników w pozostałych spółkach stanowią podmioty wymienione w art. 3podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego. Jeżeli w spółce komandytowej i spółce komandytowo-akcyjnej jest nie więcej niż dwóch komplementariuszy lub pozostałe spółki składają się z dwóch wspólników, jeden z nich powinien być podmiotem wymienionym w art. 3podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego.
3.
Doradca podatkowy wykonujący zawód w ramach stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, wykonuje czynności doradztwa podatkowego jedynie na rzecz podmiotu, w którym jest zatrudniony. W przypadku gdy podmiotem zatrudniającym doradcę podatkowego jest podmiot zobowiązany do sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego, o którym mowa w rozdziale 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, z późn. zm.), doradca podatkowy w ramach stosunku pracy może wykonywać czynności doradztwa podatkowego także na rzecz podmiotów objętych tym sprawozdaniem sporządzanym przez podmiot, w którym jest zatrudniony.
4.
Doradca podatkowy wykonujący zawód na podstawie umowy cywilnoprawnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, wykonuje czynności doradztwa podatkowego tylko na rzecz drugiej strony tej umowy.
Doradca podatkowy wykonujący zawód obowiązany jest posiadać adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2objaśnienie pojęć pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 72, 802, 1135, 1163 i 1598), wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25zadania ministra w zakresie utrzymania i rozwoju bazy adresów elektronicznych tej ustawy.
2.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych występuje do ministra właściwego do spraw informatyzacji o wykreślenie adresu do doręczeń elektronicznych z bazy adresów elektronicznych w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej zawieszenia prawa wykonywania zawodu doradcy podatkowego albo pozbawienia prawa wykonywania zawodu doradcy podatkowego.
3.
Doręczanie doradcy podatkowemu pism Krajowej Izby Doradców Podatkowych w postaci elektronicznej opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, w tym pism związanych z postępowaniami administracyjnymi, obowiązkami doradcy podatkowego wynikającymi z ustawy, statutu, uchwał Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych i Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz postępowaniami dyscyplinarnymi, może następować także:
1)
na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych;
2)
za pośrednictwem poczty elektronicznej, za zgodą doradcy podatkowego, w przypadku nieposiadania adresu, o którym mowa w pkt 1, przy czym w tym przypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych wysłanych na ostatni adres poczty elektronicznej podany przez doradcę podatkowego.
Doradcy podatkowi będący wspólnikami spółek, o których mowa w art. 27wykonywanie zawodu doradcy podatkowego, ust. 1 pkt 1a, przesyłają w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpis umowy spółki, a w stosunku do spółek handlowych – także wypis z rejestru przedsiębiorców.
Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może prowadzić działalność gospodarczą lub być zatrudniony, jeżeli jej wykonywanie lub to zatrudnienie:
1)
nie powoduje konfliktu interesów i niezgodności między poszczególnymi rodzajami działalności lub zatrudnienia;
2)
nie narusza niezależności i bezstronności doradcy podatkowego;
3)
nie pozostaje w sprzeczności z zasadami etyki zawodowej doradcy podatkowego.
1a.
Doradca podatkowy wykonujący zawód w ramach stosunku pracy, o którym mowa w art. 27wykonywanie zawodu doradcy podatkowego ust. 1 pkt 2 lit. b, zajmuje samodzielne stanowisko podległe bezpośrednio kierownikowi podmiotu, w którym jest zatrudniony.
1b.
Doradca podatkowy nie jest związany poleceniem co do treści udzielanych porad, opinii lub wyjaśnień.
1c.
Do czasu pracy doradcy podatkowego zalicza się także czas niezbędny do załatwienia spraw poza lokalem podmiotu, w którym jest zatrudniony, w szczególności w sądach i w organach administracji publicznej, oraz czas przygotowania się do tych czynności.
2.
Doradca podatkowy jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych o rozpoczęciu prowadzenia działalności gospodarczej lub zatrudnienia wykraczających poza zakres czynności określonych w art. 2czynności doradztwa podatkowego, z podaniem rodzajów prowadzonej działalności lub rodzajów zatrudnienia, oraz o wszelkich zmianach dotyczących zakresu tej działalności lub tego zatrudnienia, w terminie 30 dni, odpowiednio od dnia rozpoczęcia jej prowadzenia, rozpoczęcia zatrudnienia lub zaistnienia zmian.
W przypadku podjęcia przez doradcę podatkowego pracy w organach wymiaru sprawiedliwości, organach ścigania, urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub służby jako funkcjonariusz Służby Celno Skarbowej następuje z urzędu zawieszenie prawa wykonywania zawodu na okres wykonywania tej pracy lub pełnienia tej służby. Zawieszenie prawa wykonywania zawodu jest odnotowywane na liście niezwłocznie po złożeniu przez doradcę podatkowego zawiadomienia, o którym mowa w art. 31ograniczenia w zakresie wykonywania innej działalności lub zawodu ust. 2, lub powzięciu takiej informacji przez Krajową Radę Doradców Podatkowych i następuje z mocą od dnia rozpoczęcia wykonywania pracy lub pełnienia służby, o których mowa w zdaniu pierwszym.
Doradca podatkowy, w ciągu 2 lat od dnia wpisu na listę, nie może wykonywać doradztwa podatkowego na rzecz osób, których sprawy rozstrzygał w ciągu ostatnich 3 lat przed ustaniem zatrudnienia lub pełnienia funkcji.
2.
Przez rozstrzyganie spraw, o których mowa w ust. 1, rozumie się przeprowadzanie kontroli podatkowej, celno-skarbowej, wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach podatkowych oraz uznawanie złożonych zeznań i deklaracji za prawidłowe.
Doradca podatkowy nie może prowadzić spraw podatnika, płatnika i inkasenta, jeżeli małżonek tego doradcy jest zatrudniony lub pełni służbę w organie podatkowym, organie celnym, lub w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych na stanowisku, na którym wykonuje obowiązki w zakresie przygotowywania rozstrzygnięć w sprawach związanych z ustalaniem lub określaniem zobowiązań podatkowych lub celnych lub poborem podatków lub ceł od tego podatnika, płatnika i inkasenta.
Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych w terminie 30 dni od daty wpisu na listę o zamiarze niewykonywania zawodu przez okres co najmniej 6 miesięcy, licząc od dnia wpisu.
2.
Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o przerwie w wykonywaniu zawodu trwającej dłużej niż 6 miesięcy, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia przerwy w wykonywaniu zawodu.
3.
Okresy, o których mowa w ust. 1 i 2, traktuje się jako zawieszenie wykonywania zawodu.
Doradca podatkowy jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty i informacje, z którymi zapoznał się w związku z wykonywaniem zawodu.
1a.
Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.
2.
Doradca podatkowy nie może być przesłuchiwany jako świadek co do faktów i informacji, na które rozciąga się obowiązek, o którym mowa w ust. 1, chyba że został zwolniony od tego obowiązku w trybie określonym odrębnymi ustawami.
3.
Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych przez doradcę podatkowego oraz przez podmioty, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1, w zakresie wykonywania przez te osoby czynności doradztwa podatkowego.
4.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji:
1)
udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
2)
przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału 11a działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
– w zakresie określonym tymi przepisami.
5.
Przepisy art. 15prawo dostępu przysługujące osobie, której dane dotyczą ust. 1 i 3, art. 18prawo do ograniczenia przetwarzania danych i art. 19obowiązek powiadomienia o sprostowaniu lub usunięciu danych osobowych lub o ograniczeniu przetwarzania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.) stosuje się w zakresie, w jakim nie naruszają obowiązku zachowania przez doradcę podatkowego lub osoby, o których mowa w ust. 3, tajemnicy zawodowej, o której mowa w ust. 1 i 3.
6.
W przypadku danych osobowych pozyskanych przez doradcę podatkowego albo osoby, o których mowa w ust. 3, w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego nie stosuje się przepisu art. 21prawo do sprzeciwu ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).
7.
Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej, o której mowa w ust. 1 i 3, nie ustaje, w przypadku gdy z żądaniem ujawnienia informacji uzyskanych przez doradcę podatkowego albo osoby, o których mowa w ust. 3, w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego występuje Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Doradca podatkowy przy wykonywaniu czynności zawodowych korzysta z wolności słowa i pisma w granicach określonych przepisami prawa i rzeczową potrzebą.
2.
Nadużycie wolności, o której mowa w ust. 1, stanowiące ściganą z oskarżenia prywatnego zniewagę lub zniesławienie strony lub jej pełnomocnika, świadka, biegłego albo tłumacza podlega wyłącznie odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Organy Krajowej Administracji Skarbowej oraz organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w urzędach obsługujących te organy, a także minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz pracownicy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych nie mogą w jakiejkolwiek formie reklamować konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe.
3.
Przewidziane w zasadach etyki zawodowej zasady i sposób prowadzenia reklamy usług doradztwa podatkowego mają odpowiednie zastosowanie do podmiotów, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1.
Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać kopie sporządzanych opinii, raportów z niezależnego audytu funkcji podatkowej, wystąpień w imieniu podatników, płatników, inkasentów, innych podmiotów oraz osób, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1a, w sprawach obowiązków podatkowych, a także udzielonych im porad, przez okres 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym zostały wytworzone.
1a.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony w przypadku przechowywania odwzorowania cyfrowego dokumentów, o których mowa w tym przepisie, przez które rozumie się dokument elektroniczny będący kopią elektroniczną dokumentacji sporządzonej w postaci papierowej, oraz przechowywania w postaci elektronicznej dokumentów sporządzonych w tej postaci.
2.
Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, doradca podatkowy obowiązany jest zniszczyć dokumenty określone w ust. 1.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1.
Doradca podatkowy jest obowiązany umieszczać na wszystkich pismach sporządzonych w związku z wykonywaniem doradztwa podatkowego firmę (nazwę), pod jaką doradztwo to wykonuje, oraz miejsce jego wykonywania, podpis oraz numer wpisu na listę doradców podatkowych.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do zeznań i deklaracji podatkowych sporządzonych przez doradcę podatkowego w imieniu i na rzecz podatnika.
3.
Firma (nazwa), o której mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko doradcy podatkowego oraz ustawowe określenie zawodu „doradca podatkowy”, a w przypadku spółek niemających osobowości prawnej – imiona i nazwiska wszystkich wspólników oraz ustawowe określenie zawodu „doradca podatkowy”. Tytuły służbowe lub inne godności i tytuły, z wyjątkiem stopni i tytułów naukowych, nie mogą być zamieszczone w oznaczeniu firmy (nazwy).
W postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1 i 3a, pełnomocnikiem podatnika, płatnika, inkasenta, innych podmiotów oraz osób, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1a, może być również doradca podatkowy.
2.
Doradca podatkowy jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych dotyczących spraw, o których mowa w ust. 1.
3.
Doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa.
4.
Doradca podatkowy ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu.
5.
Doradca podatkowy może udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji) innemu doradcy podatkowemu, adwokatowi lub radcy prawnemu.
Wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego ustala umowa z klientem.
2.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, stanowiące podstawę do zasądzenia przez sąd kosztów zastępstwa prawnego, mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy doradcy podatkowego.
Koszty pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ponosi Skarb Państwa.
2.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosztów, wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalnego wynagrodzenia doradcy podatkowego za udzieloną pomoc.
W razie wyrządzenia szkody przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego, ust. 1, doradca podatkowy oraz osoby, z pomocą których czynności te wykonuje lub którym powierza ich wykonanie, ponoszą odpowiedzialność za szkodę na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego.
Doradca podatkowy podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1.
2.
Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także odpowiedzialność podmiotów wymienionych w art. 43odpowiedzialność za szkodę powstałą przy wykonywaniu czynności.
3.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na:
1)
doradcach podatkowych wykonujących zawód we własnym imieniu i na własny rachunek oraz w formie spółek niemających osobowości prawnej;
2)
podmiotach zatrudniających doradców podatkowych lub będących stroną umowy cywilnoprawnej zawartej z doradcą podatkowym ‒ w przypadkach określonych w art. 27wykonywanie zawodu doradcy podatkowego ust. 1 pkt 2 lit. a;
3)
doradcach podatkowych ‒ w przypadkach określonych w art. 27wykonywanie zawodu doradcy podatkowego ust. 1 pkt 2 lit. b.
W przypadku gdy warunki i zakres ubezpieczenia zawartego przez wnioskodawcę lub usługodawcę, o których mowa w ustawie o uznawaniu kwalifikacji, w państwie, w którym wykonywali czynności z zakresu doradztwa podatkowego, nie odpowiadają warunkom i zakresowi ubezpieczenia określonym w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, osoby te są obowiązane zawrzeć umowę ubezpieczenia uzupełniającego.
W przypadku niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej lub 44a, w okresie braku ochrony ubezpieczeniowej wynikającej z niedopełnienia tego obowiązku doradca podatkowy nie może wykonywać czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1.
2.
Podmioty wskazane w art. 3podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania czynności doradztwa podatkowego, art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 i art. 27wykonywanie zawodu doradcy podatkowego ust. 1 pkt 1a, które nie dopełniły obowiązku ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej ust. 3 pkt 2, w okresie braku ochrony ubezpieczeniowej wynikającej z niedopełnienia tego obowiązku nie mogą wykonywać czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1.
Przepisy art. 43odpowiedzialność za szkodę powstałą przy wykonywaniu czynności i art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej stosuje się odpowiednio do adwokatów, radców prawnych oraz biegłych rewidentów, jeżeli zatrudniają doradców podatkowych i nie ubezpieczyli się od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu tych zawodów.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych oraz Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc pod uwagę specyfikę i formę wykonywanego zawodu oraz zakres realizowanych zadań.
Do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej i 44a, są uprawnieni minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz Krajowa Rada Doradców Podatkowych. Spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej i 44a, ustala się na podstawie polisy lub innego dokumentu ubezpieczenia, potwierdzającego zawarcie umowy tego ubezpieczenia, wystawionego przez zakład ubezpieczeń.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych nadzoruje wykonywanie przez Krajową Radę Doradców Podatkowych zadań określonych w ust. 1. Krajowa Rada Doradców Podatkowych jest obowiązana do składania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych raz w roku, w terminie do dnia 15 marca, sprawozdań z kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku kalendarzowym.
Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych odbywa się co 4 lata.
2.
Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych jest zwoływany przez Krajową Radę Doradców Podatkowych.
3.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych zwołuje nadzwyczajny Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1:
1)
z własnej inicjatywy,
2)
na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej,
3)
na wniosek co najmniej 1/10 ogółu doradców podatkowych,
4)
na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych
– w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku.
4.
Prawo do udziału w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych przysługuje każdemu doradcy podatkowemu, z zastrzeżeniem ust. 5.
5.
W przypadku utworzenia regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych, w Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych biorą udział delegaci wybrani przez walne zgromadzenia w regionalnych oddziałach Izby, według zasad określonych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych.
Do zadań Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych należy:
1)
uchwalanie programu działania Krajowej Izby Doradców Podatkowych;
2)
ustalenie liczby członków organów, o których mowa w art. 49organy Krajowej Izby Doradców Podatkowych ust. 1 pkt 2–5, oraz wybór tych organów, z zastrzeżeniem ust. 3;
3)
wybór przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych i Rzecznika Dyscyplinarnego oraz jego zastępców w liczbie określonej przez Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych;
4)
uchwalanie statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych;
5)
ustalanie wysokości składek członkowskich;
6)
uchwalanie zasad gospodarki finansowej;
7)
rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań przedstawianych przez organy Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz udzielanie absolutorium Krajowej Radzie Doradców Podatkowych na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej;
8)
uchwalanie zasad etyki zawodowej, określających w szczególności:
a) podstawowe zasady obowiązujące doradcę podatkowego w związku z wykonywaniem zawodu,
b) zasady i sposób prowadzenia reklamy usług doradztwa podatkowego,
c) zasady stałego podnoszenia kwalifikacji przez doradców podatkowych, w szczególności przez osoby podejmujące wykonywanie zawodu doradcy podatkowego po okresie niewykonywania zawodu przekraczającym 5 kolejnych lat,
d) z asady zachowania tajemnicy zawodowej,
e) zasady oceny prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 31ograniczenia w zakresie wykonywania innej działalności lub zawodu ust. 1, z uwzględnieniem zasad ochrony konkurencji,
f) zasady oceny podejmowania zatrudnienia, o którym mowa w art. 31ograniczenia w zakresie wykonywania innej działalności lub zawodu ust. 1,
g) kryteria oceny niezależności i bezstronności wykonywania zawodu doradcy podatkowego,
h) zasady zapobiegania konfliktom interesów,
i) zasady zapobiegania niedozwolonym relacjom między doradcami podatkowymi a przedstawicielami władzy publicznej,
j) zasady relacji między doradcami podatkowymi oraz między doradcami podatkowymi a organami samorządu zawodowego,
k) odpowiedzialność dyscyplinarną za naruszenie zasad etyki zawodowej oraz uchwał organów samorządu zawodowego;
9)
tworzenie regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz określanie ich organizacji i zakresu działania;
10)
określanie zasad stałego podnoszenia kwalifikacji przez doradców podatkowych;
10a)
określanie wysokości zryczałtowanych kosztów postępowania dyscyplinarnego, mając na względzie przeciętne koszty tego postępowania;
10b)
określanie zasad realizacji prawa do obrońcy z urzędu w sprawach dyscyplinarnych doradców podatkowych i zasad wynagrodzenia tego obrońcy, mając na względzie sprawne przeprowadzanie postępowania dyscyplinarnego;
11)
podejmowanie innych uchwał.
2.
Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych uchwala regulamin swojego działania.
3.
W przypadku utworzenia zamiejscowych oddziałów Sądu Dyscyplinarnego, wyboru członków tego sądu dokonuje zgromadzenie regionalnego oddziału Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
Uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych są podejmowane zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy liczby osób uprawnionych do głosowania.
2.
Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym, z wyjątkiem wyboru przewodniczącego Zjazdu, sekretarza Zjazdu oraz Komisji Zjazdowych.
Kadencja Krajowej Rady Doradców Podatkowych trwa 4 lata.
2.
Kadencja organów, o których mowa w art. 49organy Krajowej Izby Doradców Podatkowych, ust. 1 pkt 3–6, zastępców Rzecznika Dyscyplinarnego oraz członków oddziałów zamiejscowych Sądu Dyscyplinarnego jest równa kadencji Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych:
1)
reprezentuje Krajową Radę Doradców Podatkowych;
2)
kieruje jej pracami;
3)
przewodniczy na posiedzeniach;
4)
zapewnia wykonanie uchwał Krajowej Rady Doradców Podatkowych;
5)
podpisuje decyzje, o których mowa w art. 7wpis na listę doradców podatkowych, art. 10przesłanki skreślenia z listy doradców i utraty uprawnień, art. 14rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego, art. 16przesłanki skreślenia osoby prawnej z rejestru i art. 18decyzje ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wpisie, odmowie wpisu i skreśleniu z rejestru.
2.
W razie nieobecności przewodniczącego, jego obowiązki wykonuje jeden z wiceprzewodniczących.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych kieruje, w zakresie swoich zadań, działalnością samorządu w okresach między Krajowymi Zjazdami Doradców Podatkowych.
2.
Do zadań Krajowej Rady Doradców Podatkowych należy:
1)
zwoływanie Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych;
2)
zapewnienie wykonywania uchwał Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych;
3)
reprezentowanie doradców podatkowych;
4)
opracowywanie rocznych planów finansowych Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz sprawozdań z ich wykonania;
5)
podejmowanie decyzji w sprawach wpisu na listę i skreślania z niej;
5a)
podejmowanie decyzji w sprawach wpisu do rejestru oraz skreślenia z rejestru;
6)
delegowanie członków Komisji Egzaminacyjnej;
7)
opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących prawa podatkowego i przedstawianie wniosków w tym zakresie;
8)
prowadzenie kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej i 44a, oraz sporządzanie sprawozdań w tym zakresie;
Członkowie Krajowej Komisji Rewizyjnej wybierają spośród siebie przewodniczącego.
2.
Członkiem Krajowej Komisji Rewizyjnej nie może być osoba, która pełni funkcje w innym organie Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych.
Do zadań Krajowej Komisji Rewizyjnej należy kontrola działalności finansowej i majątkowej organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
2.
Krajowa Komisja Rewizyjna przedstawia Krajowemu Zjazdowi Doradców Podatkowych sprawozdanie ze swojej działalności wraz z wnioskami dotyczącymi działalności finansowej i majątkowej organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
Sposób finansowania, szczegółowy tryb działania organów samorządu, w tym funkcjonowanie regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych, a także sposób składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych przez Krajową Radę Doradców Podatkowych określa statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych.
Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia zakończenia Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych.
1a.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wezwać przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych do przekazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, uzasadnienia do uchwały przyjmującej statut.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wydać w terminie 45 dni od dnia otrzymania statutu decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały przyjmującej statut z powodu jej niezgodności z prawem. Termin ten ulega zawieszeniu na okres od dnia wysłania wezwania, o którym mowa w ust. 1a, do dnia doręczenia uzasadnienia do uchwały przyjmującej statut.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 2, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jej wydania.
4.
Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do uchwał zmieniających statut.
Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych w terminie 14 dni od dnia zakończenia Zjazdu.
2.
Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych uchwały podjęte przez Krajową Radę, w terminie 14 dni od dnia ich uchwalenia.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie 30 dni od dnia otrzymania uchwał, o których mowa w ust. 1 lub 2, może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały lub niektórych jej postanowień z powodu niezgodności z prawem lub statutem. Przepisy art. 62przekazanie statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych ministrowi do spraw finansów ust. 1a–3 stosuje się odpowiednio..
Krajowa Izba Doradców Podatkowych jest administratorem danych przetwarzanych przez organy samorządu doradców podatkowych w celu realizacji zadań lub obowiązków tych organów.
2.
Do przetwarzania danych osobowych administrator danych dopuszcza osoby posiadające pisemne upoważnienie.
3.
Dane osobowe przetwarzane w celu realizacji zadań lub obowiązków określonych w ustawie podlegają przeglądowi nie rzadziej niż co 5 lat od dnia ich uzyskania.
za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków zawodowych określonych prawem;
2)
za czyny sprzeczne z zasadami etyki zawodowej.
1a.
Doradcy podatkowi ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną również za:
1)
nieprzestrzeganie obowiązków, o których mowa w art. 7wpis na listę doradców podatkowych ust. 7 i art. 30obowiązki doradców będącymi wspólnikami spółek;
2)
wykonywanie czynności doradztwa podatkowego z naruszeniem zasad określonych w art. 31ograniczenia w zakresie wykonywania innej działalności lub zawodu ust. 1;
3)
niedopełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej ust. 1 i art. 44aumowa ubezpieczenia uzupełniającego, w zakresie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 46rozporządzenie w sprawie zakresu ubezpieczenia obowiązkowego;
Doradcy podatkowi wchodzący w skład zarządów spółek, o których mowa w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 3, ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną również za:
1)
nieprzestrzeganie obowiązków, o których mowa w art. 14rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego ust. 5;
2)
naruszenie zasad, o których mowa w art. 38zakaz reklamowania usług doradcy ust. 3;
3)
niedopełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej ust. 3 pkt 2, w zakresie i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 46rozporządzenie w sprawie zakresu ubezpieczenia obowiązkowego;
zawieszenie prawa wykonywania zawodu na okres od 6 miesięcy do lat 3;
4)
pozbawienie prawa wykonywania zawodu.
2a.
Karę pieniężną wymierza się w wysokości od jednej dziesiątej do dwunastokrotności minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego.
3.
Wymierzenie kary pozbawienia prawa wykonywania zawodu pociąga za sobą skreślenie z listy doradców podatkowych.
4.
Wymierzając karę dyscyplinarną, sąd uwzględnia w szczególności wagę popełnionego czynu oraz sytuację osobistą obwinionego.
5.
Wymierzenie kary nagany, kary pieniężnej lub kary zawieszenia prawa wykonywania zawodu pociąga za sobą utratę biernego prawa wyborczego do organów samorządu na okres 4 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
6.
Sąd może orzec podanie treści prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego do publicznej wiadomości w określony sposób, jeżeli uzna to za celowe ze względu na okoliczności sprawy, o ile nie narusza to interesu osób trzecich.
W razie jednoczesnego ukarania za kilka przewinień dyscyplinarnych sąd dyscyplinarny wymierza karę za poszczególne przewinienia, a następnie karę łączną.
2.
Przy orzekaniu kary łącznej stosuje się następujące zasady:
1)
w razie orzeczenia kary upomnienia i nagany wymierza się łączną karę nagany;
2)
kary upomnienia i nagany nie podlegają łączeniu z karą pieniężną;
3)
przy karach pieniężnych łączna kara pieniężna nie może przekraczać sumy tych kar ani nie może być niższa od najwyższej z orzeczonych kar pieniężnych;
4)
kara zawieszenia prawa wykonywania zawodu nie podlega łączeniu z karami upomnienia, nagany ani karą pieniężną;
5)
przy orzeczonych za kilka przewinień karach rodzajowo różnych i karze pozbawienia prawa wykonywania zawodu wymierza się karę łączną pozbawienia prawa wykonywania zawodu, a w przypadku orzeczonych równocześnie kar pieniężnych karę tę orzeka się na zasadach przewidzianych w pkt 3.
3.
W przypadku gdy obwiniony popełnił dwa przewinienia lub więcej przewinień dyscyplinarnych, zanim zapadło pierwsze, choćby nieprawomocne, orzeczenie co do któregokolwiek z nich, wydaje się orzeczenie łączne, o ile orzeczone kary podlegają łączeniu według zasad przewidzianych w ust. 2.
Sprawy dyscyplinarne doradców podatkowych rozpatrują:
1)
w pierwszej instancji – Sąd Dyscyplinarny;
2)
w drugiej instancji – Wyższy Sąd Dyscyplinarny.
2.
Członkowie sądów pierwszej i drugiej instancji wybierają ze swojego grona przewodniczącego i wiceprzewodniczącego.
3.
Członkowie sądu mogą wchodzić w skład tylko jednej instancji sądu i nie mogą pełnić innych funkcji w organach Krajowej Izby Doradców Podatkowych, z wyjątkiem uczestnictwa w Krajowych Zjazdach Doradców Podatkowych i we władzach Zjazdu.
4.
Sąd pierwszej i drugiej instancji orzeka w składzie trzyosobowym.
5.
W składzie orzekającym drugiej instancji nie może brać udziału członek sądu, który brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.
6.
Przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego i przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wyznaczają składy orzekające i ich przewodniczących.
7.
W przypadku nieobecności przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego lub przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego jego obowiązki wykonuje wiceprzewodniczący tego sądu.
Przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a także przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości – jeżeli postępowanie zostało wszczęte na wniosek Ministra Sprawiedliwości – może być obecny na rozprawie również w przypadku wyłączenia jawności.
Oskarżycielem w postępowaniu przed sądem jest Rzecznik Dyscyplinarny lub jeden z jego zastępców.
2.
Rzecznik Dyscyplinarny może wykonywać czynności przy pomocy swoich zastępców z wyjątkiem wszczęcia postępowania wyjaśniającego, wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów i złożenia wniosku o ukaranie.
Wniosek o ukaranie składa do Sądu Dyscyplinarnego Rzecznik Dyscyplinarny.
2.
Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, następuje po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności koniecznych do ustalenia znamion czynu zarzuconego obwinionemu oraz złożeniu wyjaśnień przez obwinionego, chyba że złożenie tych wyjaśnień nie jest możliwe.
3.
Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające w przypadku powzięcia wiadomości o popełnieniu czynu rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną.
4.
Rzecznik Dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające również na żądanie Krajowej Rady Doradców Podatkowych, ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub Ministra Sprawiedliwości.
Niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na wezwanie Rzecznika Dyscyplinarnego lub na rozprawie nie wstrzymuje przeprowadzenia czynności lub rozpoznania sprawy, chyba że należycie usprawiedliwią oni swoją nieobecność, jednocześnie wnosząc o nieprzeprowadzanie czynności przed Rzecznikiem Dyscyplinarnym lub odroczenie lub przerwanie rozprawy, albo Rzecznik Dyscyplinarny, Sąd Dyscyplinarny lub Wyższy Sąd Dyscyplinarny z ważnych przyczyn uzna ich obecność za konieczną.
2.
W przypadku nieusprawiedliwionego niestawiennictwa obwinionego odpis postanowienia o przedstawieniu zarzutów Rzecznik Dyscyplinarny doręcza mu na piśmie, co zastępuje ogłoszenie tego postanowienia.
3.
Należyte usprawiedliwienie niestawiennictwa obwinionego lub jego obrońcy na wezwanie Rzecznika Dyscyplinarnego lub na rozprawie wymaga wskazania i uprawdopodobnienia wyjątkowych przyczyn, w przypadku zaś choroby – przedstawienia zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego niemożność stawienia się zgodnie z wezwaniem lub zawiadomieniem organu prowadzącego postępowanie.
Po otrzymaniu wniosku o ukaranie przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim Rzecznika Dyscyplinarnego, obwinionego, jego obrońcę oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Ministra Sprawiedliwości i Krajową Radę Doradców Podatkowych, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych.
Jeżeli w toku rozprawy ujawni się inne przewinienie, oprócz objętego wnioskiem o wszczęcie postępowania, sąd może wydać co do tego przewinienia orzeczenie tylko na wniosek Rzecznika Dyscyplinarnego i za zgodą obwinionego.
Uzasadnienie orzeczenia sądu sporządza się na piśmie z urzędu, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.
2.
Orzeczenie, wraz z uzasadnieniem, doręcza się obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, a w przypadku, o którym mowa w art. 69postępowanie wyjaśniające i wniosek o ukaranie ust. 2, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Ministrowi Sprawiedliwości.
Od orzeczenia sądu pierwszej instancji przysługuje obwinionemu lub Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, a w przypadku, o którym mowa w art. 69postępowanie wyjaśniające i wniosek o ukaranie ust. 2, także Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Ministrowi Sprawiedliwości – odwołanie do sądu drugiej instancji w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia, wraz z uzasadnieniem.
Orzeczenie z uzasadnieniem wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji doręcza się obwinionemu, Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Doradców Podatkowych.
Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny przysługuje stronom odwołanie do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
2.
Orzeczenie, od którego służy odwołanie, nie podlega wykonaniu do czasu upływu terminu do jego wniesienia; nie podlega również wykonaniu orzeczenie, od którego wniesiono odwołanie, do czasu jego rozpoznania.
3.
Do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji. Od orzeczenia sądu apelacyjnego kasacja nie przysługuje.
4.
Prawomocne orzeczenie w zakresie kary pieniężnej oraz kosztów postępowania stanowi tytuł egzekucyjny w rozumieniu art. 777tytuły egzekucyjne ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, z późn. zm.) i po nadaniu mu klauzuli wykonalności przez sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę sądu dyscyplinarnego, który wydał to orzeczenie, podlega wykonaniu w drodze egzekucji prowadzonej w trybie tej ustawy.
5.
W postępowaniu egzekucyjnym, o którym mowa w ust. 4, czynności przewidziane dla wierzyciela podejmuje przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych albo upoważniony przez niego członek Krajowej Rady Doradców Podatkowych.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od czasu popełnienia czynu upłynęły 3 lata, a w przypadku popełnienia czynu, o którym mowa w art. 37awolność słowa i pisma przy wykonywaniu czynności zawodowych ust. 2, upłynął rok.
2.
W razie śmierci obwinionego przed zakończeniem postępowania dyscyplinarnego postępowanie umarza się.
3.
W razie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, karalność czynu ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia:
1)
upłynęło 5 lat albo
2)
upłynęły 3 lata – w przypadku, o którym mowa w art. 37awolność słowa i pisma przy wykonywaniu czynności zawodowych ust. 2.
4.
Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne następuje z upływem okresu przedawnienia karalności przestępstwa.
Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną następuje z urzędu po upływie:
1)
3 lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego, orzekającego karę upomnienia, nagany lub karę pieniężną;
2)
4 lat od zakończenia okresu zawieszenia prawa wykonywania zawodu.
2.
Zatarcie ukarania karą dyscyplinarną pozbawienia prawa wykonywania zawodu następuje na wniosek ukaranego – po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego tę karę.
3.
W razie śmierci ukaranego zatarcie ukarania, o którym mowa w ust. 1 lub 2, następuje z dniem śmierci ukaranego.
Członkowie Sądu Dyscyplinarnego oraz Wyższego Sądu Dyscyplinarnego w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko ustawom i zasadom etyki zawodowej.
Kto, nie będąc uprawnionym, posługuje się tytułem doradcy podatkowego lub zawodowo wykonuje czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1, 4 lub 5,
podlega grzywnie do 100 000 zł.
2.
Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która nie będąc uprawnioną, posługuje się oznaczeniem „spółka doradztwa podatkowego” lub zawodowo wykonuje czynności doradztwa podatkowego, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1, 4 lub 5.
W okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia ukonstytuowania się organów Krajowej Izby Doradców Podatkowych uprawnienia Krajowej Rady Doradców Podatkowych określone w art. 7wpis na listę doradców podatkowych ust. 1, art. 8ślubowanie doradcy podatkowego ust. 1, art. 10przesłanki skreślenia z listy doradców i utraty uprawnień ust. 1 oraz art. 21dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego ust. 3 wykonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty określonej w art. 11opłata za wpis na listę ust. 1, obowiązującą w okresie, o którym mowa w ust. 1.
3.
Do dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów publicznych pobiera opłatę, o której mowa w art. 11opłata za wpis na listę ust. 1.
4.
W terminie 30 dni od dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje środki finansowe, o których mowa w ust. 3, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, po potrąceniu kwoty stanowiącej równowartość 25% wpływów uzyskanych z tej opłaty na pokrycie kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem uprawnień określonych w ust. 1 i w art. 84przepis przejściowy.
5.
Kwota, którą potrącono zgodnie z ust. 4, stanowi dochód budżetu państwa.
Osobom fizycznym, które do dnia wejścia w życie ustawy faktycznie wykonywały, zgodnie z obowiązującymi przepisami, przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających dzień wejścia w życie ustawy choćby jedną z czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego, ust. 1, w formach określonych w art. 85przepis przejściowy, oraz spełniają warunki, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych, ust. 1 pkt 1–4, przysługuje prawo złożenia, w okresie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, wniosku do ministra właściwego do spraw finansów publicznych o dokonanie wpisu na listę doradców podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Uprawnienie do złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobom wymienionym w art. 85przepis przejściowy, pkt 3 lub 4, jeżeli do dnia wejścia w życie ustawy wykonywały czynności wymienione w art. 2czynności doradztwa podatkowego, ust. 1 przez okres co najmniej 3 lat.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać oświadczenie o spełnieniu wymogów wymienionych w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych, ust. 1 pkt 1–3, dane określone w art. 7wpis na listę doradców podatkowych, ust. 3 oraz datę i miejsce wpisu do ewidencji działalności gospodarczej lub datę rozpoczęcia zatrudnienia.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w okresie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku wydaje decyzję administracyjną o dokonaniu wpisu na listę doradców podatkowych lub o odmowie jego dokonania.
5.
Do dnia doręczenia decyzji określonej w ust. 4, osoby, o których mowa w ust. 1 lub 2, mogą wykonywać dotychczasową działalność w zakresie doradztwa podatkowego.
Osobą uprawnioną do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 84przepis przejściowy ust. 1, jest osoba wykonująca czynności wymienione w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1 jako:
1)
osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek;
2)
wspólnik spółki cywilnej, jawnej lub komandytowej;
3)
osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami określonymi w art. 4inne podmioty uprawnione do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego ust. 1 pkt 1, jeśli świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1, na rzecz zrzeszonych w nich członków;
4)
osoba pozostająca w stosunku pracy z innymi podmiotami, które do dnia wejścia w życie ustawy prowadziły działalność gospodarczą w zakresie doradztwa podatkowego, jeżeli świadczenie pracy polegało na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 2czynności doradztwa podatkowego ust. 1;
5)
osoba zatrudniona w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego w dziedzinach, w których zakres wchodzi prawo podatkowe lub nauka o podatkach, jeżeli okres zatrudnienia wynosi co najmniej 5 lat.
Wpis na listę doradców podatkowych, o którym mowa w art. 84przepis przejściowy, ma charakter warunkowy.
2.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla z listy doradcę podatkowego, który został wpisany warunkowo, jeżeli w ciągu 8 lat od dnia doręczenia decyzji o dokonaniu wpisu nie spełni warunku, o którym mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 7.
3.
Doradcy podatkowi, którzy zostali wpisani na listę warunkowo, są dopuszczani do egzaminu, jeżeli spełniają warunki określone w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2 i 3.
4.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych wydaje decyzję o przekształceniu wpisu warunkowego we wpis na wniosek zainteresowanego doradcy podatkowego, jeżeli:
1)
spełni warunek, o którym mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 7, lub
2)
spełnia warunki, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 2;
3)
spełnia warunki, o których mowa w art. 6warunek wpisu na listę doradców podatkowych ust. 1 pkt 2–4, oraz udowodni, że przez okres co najmniej 8 lat poprzedzających złożenie wniosku wykonywał czynności doradztwa podatkowego.
Do wpisów warunkowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 7wpis na listę doradców podatkowych ust. 3, art. 8ślubowanie doradcy podatkowego i art. 9tytuł doradcy podatkowego, art. 10przesłanki skreślenia z listy doradców i utraty uprawnień ust. 1, art. 11opłata za wpis na listę, art. 12uchylony i art. 44ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej oraz art. 47Krajowa Izba Doradców Podatkowych jako samorząd doradców ust. 1 i 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 14 dni od dnia dokonania wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych przekazuje Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpis listy doradców podatkowych.
Do czasu powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje akty wykonawcze do ustawy, o których mowa w art. 12uchylony, art. 21ust . 5, art. 25opłata za egzamin ust. 2, art. 26rozporządzenie w sprawie regulaminu egzaminu i art. 46rozporządzenie w sprawie zakresu ubezpieczenia obowiązkowego, bez zasięgnięcia opinii tego organu.
2.
Po upływie 6 miesięcy od dnia powołania Krajowej Rady Doradców Podatkowych tracą moc przepisy, o których mowa w ust. 1, o ile nie zostały wcześniej uchylone przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz. U. poz. 592) wprowadza się następujące zmiany: (zmiany pominięte).
